Кіріспе

Жалғастырмалы түбір өзгерісінің түрі

Айналма таңба (қысқ.: ) (сондай-ақ қосымша таңба немесе екі жақты таңба) – сөздің басына және соңына қойылатын екі бөліктен тұратын таңба. Айналма таңбалар сөздердің басына қосылатын префикстерден, соңына қосылатын суффикстерден және сөздің ортасына енгізілетін инфикстерден өзгеше. Айналма таңбалар малай және грузин тілдерінде көп кездеседі.

Мысалдар

шешімдерді көрсету үшін қолданылады.

Герман тілдері

Кәріптік жалғау, бәлкім, неміс тіліндегі өткен шақ есімдері арқылы ең көп танымал, ол тұрақты етістіктер үшін ge t (ge префиксі + t жұрнағы) түрінде болады. Мысалы, spiel en етістігінің өткен шақ есімі ge spiel t болып келеді. Голланд тілінде де ұқсас жүйе бар (spel en → ge speel d). Голланд тілінде ge te (ge префиксі + te жұрнағы) айналасы белгілі бір жиын есімдерін жасау үшін қолданылуы мүмкін (berg (тау) → ge berg te (тау тізбегі)).

Шығыс Азия тілдері

Жапон тілінде кейбір лингвистер о ни нару (о – құрметті префикс, ni – бөлшегі, нару – етістік) және о суру (о – префикс, suru – жұрнақ/етістік) құрмет көрсету үшін қолданылатын префикс-суффикс деп санайды; мысалы, yom u (′оқу′) → o ni naru (құрметті), o suru (көркем әдебиетте). Сонымен қатар, ескі жапон тілінде na so2(ne) (жақшадағы ne – қосымша) түрінде тыйым салушы конструкция болған, кем дегенде бір лингвист (ja) оны айналмалы сөз формасы деп есептейді; мысалы, ескі жапон тіліндегі 'жазу' (kak u) етістігімен қолданғанда na so2(ne) болады. Бұл форма жақшадағы ne-сіз түрі ерте орта жапон тілінде белгілі бір деңгейде сақталған, бірақ ешқандай қазіргі жапон диалектісінде немесе жапон тілдері тобында баламасы жоқ. Оның орнына, барлық қазіргі жапон тілдері мен диалектілері тыйымды етістіктің негізгі түріне na суффиксін қосу арқылы білдіреді (бұл, мүмкін, ескі жапон конструкциясының префикстік бөлігімен байланысты); мысалы, Токио диалектісінде ку на, Кёто диалектісінде ка на, Кагосима диалектісінде каʔ немесе кан , Хачидзёде каку на, Яматохама Амамиде кхаху на, Накиджин Кунигамиде хку: , Шури Окинавада , Ирабу Миякоанда кафи на, Хатер Яэяманда хаку на, және Йонагуниде кхагу н на (барлығы "жазба!"). Айналмалы формалардан басқа, ескі жапон тілінде қазіргі формаларға ұқсас суффикстік форма (мысалы, kak u na), сондай-ақ na kak i1 префикстік формасы да болған, ол ешбір қазіргі жапон тілінде кездеспейді.

Басқа тілдер

Солтүстік Африканың көптеген және араб тілінің кейбір Левант түрлерінде етістіктерді жоққа шығару үшін етістіктің басына және соңына "маша" деп аталатын қосымша жалғанады, соның ішінде барлық алғы қосымшалары мен тікелей және жанама есімдік жалғаулары да. Мысалы, египеттік "битгибуум лаха" ("сен оларды оған әкелесің") "маша битгибуум лаха" ("сен оларды оған әкелмейсің") болып жоққа шығарылады. Бербер тілдерінде әйелдік туындысы "тт" айналмалы қосымшасымен белгіленеді. "Афус" ("қол") сөзі "тт-афус" болады. Кабил тілінде "θθ" ("келіншек") сөзі "исслі" ("күйеу жігіт") сөзінен туындаған. "Бни" ("салу") сөзінен және "тт" қосымшасынан "тбнит" ("сен саласың") сөзі пайда болады. Гуарани тілінде де жоққа шығару айналмалы қосымшалармен жасалады, болашақ уақытта жоққа шығару үшін "нди" және "ндмо'ãi" қолданылады. Кейбір славян тілдерінде және венгр тілінде сын есімдердің бағалау деңгейі айналмалы қосымшалармен жасалады. Мысалы, чех тілінде "нейши" айналмалы қосымшасы қолданылады – "младый" ("жас") сөзі "неймладый" ("ең жас") болады. Венгр тіліндегі сәйкес айналмалы қосымша "легбб", мысалы, "надь" ("үлкен") сөзінен "легнадьдьош" ("ең үлкен") сөзі жасалады. (Екі жағдайда да салыстырмалы форма тек қосымшамен жасалады, алғы қосымшасыз: "младши" ("жасырақ"); "надьобб" ("үлкенірек")). Гурманхема және волоф тілдерінде есімдер кластары айналмалы қосымшалармен көрсетіледі.