Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық генерал Джеймс Хин (29 желтоқсан 1874 - 20 тамыз 1954) - Австралия армиясының полковнигі және Бірінші дүниежүзілік соғыста уақытша бригадир генерал. 1935 жылы бригадир болып зейнетке шықты.
Australian general
the English general
James Heane, (29 December 1874 – 20 August 1954) was an Australian Army colonel and temporary brigadier general in the First World War. He retired in 1935 as a brigadier.
Ерте өмір және мансап
Джеймс Хине 1874 жылы 29 желтоқсанда Сиднейде, Жаңа Оңтүстік Уэльсте, Эмили мен оның күйеуінің ұлы болып дүниеге келді. Ол Dubbo Superior Public School және кейін Сидней Boys High School мектептерінде оқыды. Білімін бітірген соң, ол сертификатталған аудитор болды. Кейін ол Дуббо ауданында шаруашы болып жұмыс істеді. 1899 жылы жергілікті милицияға қосылып, 3-Австралиялық жаяу әскер полкінің екінші лейтенанты болып тағайындалды. Бұған дейін ол 5 жыл кадет корпусында қызмет еткен. 1903 жылы, лейтенант болған соң, 2-жеңіл ат полкіне қосылды. 1910 жылы Австралияда міндетті әскери дайындық енгізілген кезде, Хин Дуббодағы аймақтық офицер болып тағайындалды.
James Heane was born in Sydney, New South Wales, on 29 December 1874, the son of Emily and her husband, also a James Heane, both of whom were immigrants from England. He received his schooling at Dubbo Superior Public School and then Sydney Boys High School. After completing his education, he became a certified auditor. He later took up farming in the Dubbo district. Heane joined the local militia in 1899 and was commissioned as a second lieutenant in the 3rd Australian Infantry Regiment. He had previously served in the Cadet Corps for five years. In 1903 and now a lieutenant, he joined the 2nd Light Horse Regiment. When compulsory military training was introduced in Australia in 1910, Heane was appointed area officer in Dubbo.
Бірінші дүниежүзілік соғыс
1914 жылы 3 қыркүйекте Хине 4-ші жаяу әскер батальонында рота командирі ретінде капитан дәрежесімен Австралия императорлық күштеріне тағайындалды. Мысырда батальон қайта ұйымдастырылғаннан кейін Хинге D ротасының командалығы беріліп, майор дәрежесіне көтерілді. Хиен 1915 жылы 25 сәуірде таңертеңгі уақытта Анзакқа жағаға шығып, генерал-майор Уильям Бриджестің соңғы резервін құрды, ол кешке Лоун Пайндағы шайқасқа жіберілді. Хийн "Қос темір Джими" деген лақап атпен 26 -да Лон Пайндағы шайқаста өзінің ерлігі үшін танылды, 4-ші батальон 400-ші плато арқылы өтіп, бір уақыт бойы Джонсонның Джолиін басып алды, Хийн содан қараңғы түскеннен кейін қайтып келді. 1 мамырда Хине шағын күшті қолдау үшін от астында ротаны алға бастап кетті. Ол үшін 1915 жылы туған күніне арналған құрмет көрсетуде "Құрмет көрсету орденімен" (DSO) марапатталды және Депештерде аталды. Ол үш рет жараланды: 2 шілдеде бас бармағынан; аузынан; содан кейін 1915 жылы 7 тамызда Лоун Пайнға жасалған шабуылда. Ол Лон Пайнда қатты жарақаттанып, эвакуацияланып, ауруханаға жатқызылды. Ақырында 1916 жылдың қаңтарында Тель-эль-Кебирде (Египет) өзінің батальонына қосылды. Хиен подполковник болып жоғарылатылды және 1-ші жаяу әскер батальонына басшылық берді, оны Батыс майданға алып барды. 1916 жылдың 23 шілдесінде батальон Позиердегі желіге жіберілді, қала арқылы алға жылжу. Кейіннен Хин бүкіл майданды жеке басып өтіп, олардың орнын анықтаған кезде жаудың артиллериясына ең аз адам түсіп қалуы үшін, қашықтықты мұқият азайтады. Жауынгерлік шабуылда 1-ші батальон 13 офицер мен 473 басқа қатардан, яғни өз күшінің жартысынан жуығын жоғалтты. Позиердегі басшылығы үшін Хинге Сент-Михаэль және Сент-Джордж орденінің серіктесі атағын берді. 1916 жылы Хин екі рет 1-ші жаяу әскер бригадасының командирі қызметін атқарды. 1916 жылы 3 желтоқсанда полковник және уақытша бригадир генерал болып, 2-ші жаяу әскер бригадасының қолбасшылығына тағайындалды. Бірақ 7 желтоқсанда, майдан шебінен өтіп, бос және пайдаланылмаған бірнеше саптарды кесіп өткеннен кейін, ол жартылай саз балшықты толтырған арықтардан аз болды, Хин өзін неміс сарбаздары басып алған траншеяда тапты. Ол үлкен қателік жасағанын түсінген соң, Австралияның шекарасына қарай бет алды, бірақ ол жеткенше басына жарақаты тиді. Ол Англияға көшірілді. 1917 жылы қаңтарда Хине өзінің құрамына қайта қосылды және өзінің бригадасында Булькурт, Менен Роуд, Броудсайнде, Пасшендейле, Лис, Лихонс және Чуйнн шайқастарын басқарды. 2-ші жаяу әскер бригадасының командасында қызмет еткені үшін Хин Бат орденінің серіктесі (CB) және тағы бес рет Депештерде аталды.
On 3 September 1914, Heane was appointed to the Australian Imperial Force with the rank of captain as a company commander in the 4th Infantry Battalion. After the battalion was reorganised in Egypt, Heane was given command of D Company and promoted to major. Heane went ashore at Anzac late in the morning of 25 April 1915 and formed Major General William Bridges last reserve until it was committed to the fighting at Lone Pine late in the afternoon. Heane earned the nickname "Cast Iron Jimmy" for his gallantry under fire in the fighting at Lone Pine on the 26th, when the 4th Battalion moved across the 400 Plateau and occupied Johnson's Jolly for a time, Heane returning from there after dark. On 1 May, Heane led a company forward under fire to support a small force. For this he was awarded the Distinguished Service Order (DSO) in the 1915 Birthday Honours and Mentioned in Despatches. He was wounded three times: in the thumb on 2 July; in the mouth; and then in the attack on Lone Pine on 7 August 1915. He was wounded so badly at Lone Pine that he was evacuated and hospitalised finally rejoining his battalion at Tel el Kebir, Egypt, in January 1916. Heane was promoted to lieutenant colonel and given command of the 1st Infantry Battalion, which he took to the Western Front. On 23 July 1916, the battalion was committed to the line at Pozières, advancing through the town itself. Afterwards, Heane personally walked the whole front and carefully thinned out the line so that the minimum number of men would be exposed to the enemy artillery when it discovered their location. In the fighting, the 1st Battalion lost 13 officers and 473 other ranks, about half its strength. For his leadership at Pozières, Heane was made a Companion of the Order of St Michael and St George. During 1916, Heane had been acting commander of the 1st Infantry Brigade twice. On 3 December 1916, he was promoted to full colonel and temporary brigadier general and given command of the 2nd Infantry Brigade. But on 7 December, after going up to the front line and crossing several empty and apparently unused saps that were little more than ditches half filled with muddy slime, Heane found himself in a trench occupied by German soldiers. Realising that he had made a grave mistake, Heane headed for the Australian lines but was wounded in the head before he reached it. He was evacuated to England. Heane rejoined his unit in January 1917, and led in his brigade the Battles of Bullecourt, Menin Road, Broodseinde, Passchendaele, Lys, Lihons and Chuignes. For his services in command of the 2nd Infantry Brigade, Heane was made a Companion of the Order of the Bath (CB) and Mentioned in Despatches five more times.
Соғыстан кейінгі
1919 жылдың наурыз айында Хине Тидворт лагерінде 1-ші дивизияның демобилизациялық тобын қолға алды. Ол Австралияға оралды, онда оның АИФ-тағы қызметі 1920 жылдың 7 қаңтарында аяқталды. 1920 жылдың шілдесінде 11-ші жаяу әскер бригадасының қолбасшылығын қолға алды. 1921 жылдың сәуірінен 1926 жылдың маусымына дейін 5-ші жаяу әскер бригадасына қолбасшылық етті. Ол сондай-ақ 1926 жылдан бастап 4-ші батальонның құрметті полковникасы болды, 1935 жылы құрметті бригадир ретінде зейнеткерлер тізіміне ауыстырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол 1940 жылдан 1942 жылға дейін Жаңа Оңтүстік Уэльстегі ерікті қорғаныс корпусының командирі болды. Хин Нью-Саут-Уэльстің Вест-Пеннант-Хиллстегі үлкен цитрус бақшасына қоныстанды. 1922 жылдан 1941 жылға дейін ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің жеміс өсірушілер федерациясының президенті болды. 1954 жылы 20 тамызда қайтыс болып, кремацияланды.
In March 1919, Heane took over the 1st Division Demobilisation Group at Tidworth Camp. He returned to Australia where his appointment to the AIF ended on 7 January 1920. In July 1920 he took over command of the 11th Infantry Brigade. From April 1921 to June 1926 he commanded the 5th Infantry Brigade. He was also honorary colonel of the 4th Battalion from 1926 until he was transferred to the retired list as an honorary brigadier in 1935. During the Second World War he was commander of the Volunteer Defence Corps in New South Wales from 1940 to 1942. Heane settled on a large citrus orchard in West Pennant Hills, New South Wales. From 1922 to 1941 he was also president of the Fruitgrowers' Federation of New South Wales. He died on 20 August 1954 and was cremated.