Революция: Бетлз әнінің тарихы

Кіріспе

1968 жылғы Beatles әні

Атасымен ұқсас Beatles әні

"Revolution" – ағылшын рок-тобы Beatles-тың әні, авторы Джон Леннон, ал авторлық құқығы Леннон–Маккартни серіктестігіне тиесілі. Әннің үш нұсқасы 1968 жылы жазылып, шығарылды, барлығы Beatles-тың өзі атты қос альбомы ("Ақ Альбом") үшін жасалған жазбалар кезінде: альбомға енген баяу, блюздік үлгідегі ("Revolution 1"); "Revolution 1" әнінің соңғы бөлігі ретінде туындаған және сол альбомда кездесетін абстрактілі дыбыс коллажы ("Revolution 9"); және "Hey Jude" әнінің B жағы ретінде шығарылған, "Revolution 1" әніне ұқсас, жылдам, хард-рок нұсқасы. Бірінші болып сингл нұсқасы шығарылса да, ол "Revolution 1" әнінен бірнеше апта кейін жазылды, сингл ретінде шығару үшін арналған. Әннің музыкалық видеосы сингл нұсқасының қосымша трегімен түсірілді, олардың сыртқы келбеті әннің атмосферасын көрсетеді, ал тікелей орындалған өлең жолдары альбомдық нұсқаға көбірек ұқсайды. 1968 жылдың басындағы саяси наразылықтардан шабыттанған Леннонның өлең жолдары әлеуметтік өзгерістердің қажеттілігіне қолдау білдірді, бірақ Жаңа Солшылдардың кейбір мүшелері жақтаған зорлық-зомбылық тактикасына күмән келтірді. Топ мүшелерінің наразылығына қарамастан, ол әнді аяқтады және оны келесі синглға енгізуді талап етті. Тамыз айында шыққанда, саяси солшылдар бұл әнді өздерінің ісіне сатқындық деп қарады және Beatles-тың қарсы мәдениеттің радикалдық элементтерімен келіспейтінінің белгісі деп түсінді. Қарашада "Revolution 1" әнінің шығарылуы Леннонның құрылымды өзгерістерге қатысты күмәнін көрсетті, "count me out" деген сөз тіркесі "count me out – in" деп жазылды. Леннон Жаңа Солшылдан алған сынға ренжіді және кейіннен марксистік революцияның қажеттілігін жақтады, әсіресе 1971 жылғы "Power to the People" синглінде. Дегенмен, 1980 жылы қайтыс болғанға дейін берген соңғы сұхбаттарының бірінде ол "Revolution" әніндегі бейбітшілікке шақыруды қайталады. "Revolution" әні АҚШ-тағы Billboard Hot 100 тізімінде 12-орынды иеленді және Австралия мен Жаңа Зеландиядағы синглдар тізімдерінде көшбасшы болды. "Revolution" әні музыка сыншыларынан, әсіресе орындаудың қарқындылығы мен күшті бұрмаланған гитара дыбысы үшін мақтау алды. 1987 жылы бұл ән телеарнада жарнамаға лицензия берілген алғашқы Beatles әні болды, бұл топтың қалған мүшелерінің сотқа жүгінуіне себеп болды. Бұл әнді Thompson Twins және Stone Temple Pilots сияқты көптеген әртістер орындады, Thompson Twins 1985 жылғы шілдеде Live Aid-те орындады.

"Revolution" is a song by the English rock band the Beatles, written by John Lennon and credited to the Lennon–McCartney partnership. Three versions of the song were recorded and released in 1968, all during sessions for the Beatles' self titled double album, also known as the "White Album": a slow, bluesy arrangement ("Revolution 1") included on the album; an abstract sound collage (titled "Revolution 9") that originated as the latter part of "Revolution 1" and appears on the same album; and the faster, hard rock version similar to "Revolution 1", released as the B side of "Hey Jude". Although the single version was issued first, it was recorded several weeks after "Revolution 1", intended for release as a single. A music video for the song was shot using the backing track from the single version, their appearances reflecting the song's atmosphere, along with live sung lyrics that more closely resemble the album version. Inspired by political protests in early 1968, Lennon's lyrics expressed sympathy with the need for social change but doubt in regard to the violent tactics espoused by some members of the New Left. Despite his bandmates' reservations, he persevered with the song and insisted it be included on their next single. When released in August, the song was viewed by the political left as a betrayal of their cause and a sign that the Beatles were out of step with radical elements of the counterculture. The release of "Revolution 1" in November indicated Lennon's uncertainty about destructive change, with the phrase "count me out" recorded instead as "count me out – in". Lennon was stung by the criticism he received from the New Left and subsequently espoused the need for Marxist revolution, particularly with his 1971 single "Power to the People". However, in one of the final interviews he gave before his death in 1980, he reaffirmed the pacifist sentiments expressed in "Revolution". "Revolution" reached number 12 on the Billboard Hot 100 in the US and topped singles charts in Australia and New Zealand. "Revolution" has received praise from music critics, particularly for the intensity of the performance and the heavily distorted guitar sound. In 1987, the song became the first Beatles recording to be licensed for a television commercial, which prompted a lawsuit from the surviving members of the group. The song has been covered by numerous artists, including Thompson Twins, who performed it at Live Aid in July 1985, and Stone Temple Pilots.

Өмірбаян және құрамы

1968 жылдың басында Тет шабуылынан кейін ақпарат құралдарында жарияланған материалдар Вьетнам соғысына қарсы наразылықтарды күшейтті, әсіресе университет студенттері арасында. Наразылықтар көбінесе АҚШ-та болды. 17 наурызда 25 мың демонстрант Лондонның Гровенор алаңындағы американ елшілігіне шеру ұйымдастырып, полициямен қақтығысқа түсті. Польшада 1968 жылдың наурыз айында коммунистік үкіметке қарсы өткен наразылықтар мен Францияда 1968 жылдың мамырында университеттерде болған көтерілістер сияқты басқа да саяси мәселелерге байланысты ірі наразылықтар халықаралық жаңалықтарға айналды. Бұл жағдай 1960 жылдардағы жастар қозғалысының саясилануын және Жаңа солшыл идеологияның күшеюін көрсетті, бұл 1967 жылғы Махаббат жазымен байланысты хиппи идеологиясынан өзгеше болды. Бұл студенттер мен белсенділер үшін Мао Цзэдунның мәдени революция идеясы қоғамды прогрессивті емес элементтерден тазарту арқылы әлеуметтік өзгерістерге үлгі болды. Жалпы алғанда, The Beatles музыкадағы саяси көзқарастарын ашық білдіруден аулақ болды, "Taxman" әні олардың осы уақытқа дейінгі жалғыз тікелей саяси туындысы еді. Контрмәдениеттің көшбасшылары ретінде танылған топ, әсіресе Джон Леннон, революциялық қозғалысты қолдау үшін лениншіл, троцкистік және маоистік топтардың қысымына тап болды. Леннон The Beatles Ришикеште (Үндістан), Трансценденталды медитациямен айналысып жатқанда, соңғы әлеуметтік толқындар туралы ән жазуға шешім қабылдады. Ол былай деп еске алады: "Мен Вьетнам соғысы туралы [1966 жылы] жауап бермеуді тоқтату керек деп ойлағандай, осы мәселе туралы сөйлеудің уақыты келді деп ойладым. Мен бұл туралы Үндістандағы төбелерде ойланып жүрдім". Леннон әнді сол жерде жаза бастап, Франциядағы оқиғалардан шабыт алып, Англияда мамыр айында аяқтады. Леннонның соғысқа қарсы көзқарасына қарамастан, ол әлі де анти-қалыпты болған жоқ және "Revolution" әнінде жүйені құлатуды жақтағандардың "жоспарын білгісі келетінін" айтты. Автор Марк Херцгаардтың пікірінше, әннің мәтіні әлеуметтік өзгерістерді қолдайды, бірақ "саяси әрекеттерді идеологиялық емес, моральдық тұрғыдан бағалау керек" деп баса назар аударады. "Барлығы жақсы болады" деген қайталама фраза Леннонның Үндістандағы Трансценденталды медитация тәжірибесінен тікелей туындады, бұл Құдай саяси жағдайға қарамастан адамзатқа қамқорлық жасайды деген ойды білдіреді. Леннонға әсер еткен тағы бір фактор - авангардты суретші Йоко Ономен қарым-қатынасы және оның жыныстық саясатты маоистік идеялар мен саяси солшылдар қабылдаған басқа да қатал философияларға балама ретінде қолдауы. Леннон Ононың өткен жылғы пассивті ойлаудан оянуына себепкер болғанын мойындады. 1968 жылдың мамыр айының төртінші аптасында The Beatles Джордж Харрисонның Ешердегі үйі Кинфаунста кездесіп, келесі студиялық альбомын жазуға дайындық ретінде композицияларын бір-біріне көрсетті. Бұл бейресми сессиядан алынған жазба "White Album" Super Deluxe нұсқасында "Revolution" әнінің үш тармағының екеуі сақталғанын көрсетті. Мао Цзэдунға сілтеме жасайтын жолдар – "Егер сіз Төраға Маоның суретін алып жүрсеңіз / Сіз ешкіммен жақын бола алмайсыз" – студияда қосылды. Сол жылы жарнамалық клип түсіргенде Леннон режиссер Майкл Линдсей Хоггқа бұл әннің ең маңызды лирикасы екенін айтты. 1972 жылы Леннон пікірін өзгертті: "Мен ешқашан Төраға Мао туралы мұндай нәрсе айтпауым керек еді".

In early 1968, media coverage in the aftermath of the Tet Offensive spurred increased protests in opposition to the Vietnam War, especially among university students. The protests were most prevalent in the United States, and on 17 March, 25,000 demonstrators marched to the American embassy in London's Grosvenor Square and violently clashed with police. Major protests concerning other political issues made international news, such as the March 1968 protests in Poland against their communist government, and the campus uprisings of May 1968 in France. The upheaval reflected the increased politicisation of the 1960s youth movement and the rise of New Left ideology, in a contrast with the hippie ideology behind the 1967 Summer of Love. For these students and activists, the Maoist idea of cultural revolution, purging society of its non progressive elements, provided a model for social change. By and large, the Beatles had avoided publicly expressing their political views in their music, with "Taxman" being their only overtly political track thus far. Viewed as leaders of the counterculture, the band – particularly John Lennon – were under pressure from Leninist, Trotskyist and Maoist groups to actively support the revolutionary cause. Lennon decided to write a song about the recent wave of social upheaval while the Beatles were in Rishikesh, India, studying Transcendental Meditation. He recalled, "I thought it was about time we spoke about it, the same as I thought it was about time we stopped not answering about the Vietnamese war [in 1966]. I had been thinking about it up in the hills in India." Lennon began writing the song there and completed it in England in May, inspired especially by events in France. Despite Lennon's antiwar feelings, he had yet to become anti establishment, and expressed in "Revolution" that he wanted "to see the plan" from those advocating toppling the system. In author Mark Hertsgaard's description, the lyrics advocate social change but emphasise that "political actions [should] be judged on moral rather than ideological grounds". The repeated phrase "it's gonna be alright" came directly from Lennon's Transcendental Meditation experiences in India, conveying the idea that God would take care of the human race no matter what happened politically. Another influence on Lennon was his burgeoning relationship with avant garde artist Yoko Ono and her espousal of sexual politics as an alternative to Maoist ideas and other hardline philosophies adopted by the political left. Lennon credited Ono with awakening him from his passive mindset of the previous year. Around the fourth week of May 1968, the Beatles met at Kinfauns, George Harrison's home in Esher, to demonstrate their compositions to each other in preparation for recording their next studio album. A recording from that informal session released in the White Album's Super Deluxe version shows that "Revolution" had two of its three verses intact. The lines referencing Mao Zedong – "But if you go carrying pictures of Chairman Mao / You ain't gone make it with anyone anyhow" – were added in the studio. While filming a promotional clip later that year, Lennon told director Michael Lindsay Hogg that it was the most important lyric in the song. By 1972, Lennon had changed his mind, saying: "I should have never said that about Chairman Mao."

"Артық революция"

The Beatles жаңа альбомының жазбаларын 30 мамырда "Revolution 1" (алғашқы бірнеше жазба сессияларында жай ғана "Revolution" деп аталды) бастады. Алғашқы сессияда олар негізгі ырғақ жолын жазуға назар аударды. 18-ші жазба 10:17 минутқа созылды, бұл алдыңғы жазбалардан әлдеқайда ұзақ болды, және келесі екі сессияда жазылған қосымша жазбалар үшін осы жазба таңдалды. 18-ші жазбаның толық нұсқасы 2018 жылы, альбомның елу жылдық мерейтойына орай шығарылған The Beatles Super Deluxe Edition жинағының бір бөлігі ретінде ресми түрде жарияланды. Жазбаны 20-ші жазбаға жеткізген қосымша жазбалар кезінде Леннон еденге жатып, өзінің жетекші вокалын орындады. Ол сондай-ақ бір шумақты "Егер мені санамасаң да, сана" деген мағына беретін екіұшты сөздермен өзгертті. Кейін ол өзінің сезімдеріне қатысты әлі шешімін бермегендіктен екеуін де қосқанын түсіндірді. "Revolution 1" блюз стилінде, бірқалыпты темппен орындалады. Негізгі уақыт өлшемі (немесе "шафл" стилінде), бірақ әннің өлеңдерінде бірнеше қосымша жарты ұзындықтағы такт бар. Соңғы хордың соңында да екі қосымша соққы бар, бұл микстеу кезіндегі кездейсоқ қате редакциялаудың нәтижесі болып табылады және Леннонның тілегі бойынша түзетілген жоқ.

20 алу

"Revolution 1" толық нұсқасының студиялық араластырулары 1990-шы жылдары "From Kinfauns to Chaos" сияқты пираттық жинақтарда пайда болды. 2009 жылы "Revolution Take 20" деген жоғары сапалы нұсқасы "Revolution: Take Your Knickers Off!" атты пираттық CD-де жарияланды. Бұл шығарылым БАҚ пен топтың жанкүйерлерінің арасында үлкен қызығушылық тудырды. Бұл нұсқа, RM1 (Remix in Mono #1) – 20-шы терім, дұрыс жылдамдықта 10 минут 46 секундқа созылады және 4 маусымдағы жазба сессиясының соңында жасалған, Леннон оның көшірмесін алып кеткен. Ол әзілдеп: "Осы!" дейді. Музыка жалғасып жатқанда Леннон бірнеше рет тым-тыныш түрде "Барлығы жақсы болады" деп лепезедейлейді. Содан кейін қысқа фортепиано риффы, Леннон мен Ононың тректің қалай жақсы дамығаны туралы пікірлері және таспалық эффектілердің соңғы пайда болуы естіледі. Бұрмаланған дыбыс гитара сигналын тікелей микшерлік консольге қосу арқылы қол жеткізілді. Кейіннен Эмерик сигналды екі микрофондық күшейткіш арқылы тізбектей өткізгенін, ал консольдің қызып кетуіне жақын болмау үшін жүктеменің деңгейін төмен ұстағанын түсіндірді. Бұл студиялық жабдыққа қатысты өте ауыр шабуыл болды, сондықтан Эмерик: "Егер мен студия директоры болсам және мұны көрсем, өзімді жұмыстан шығарар едім" деп ойлады. Леннон бағытты айқайды қосты, ал автор Иан Макдональдтың айтуынша, кейбір сөздерді "өте бейсабырлықпен жазғандықтан, оның ойсыз спонтандығы өзіндік мәнге ие болды". "Revolution" әні "Revolution 1" әнімен салыстырғанда жоғары B мажор тоналысында орындалды. Жаңадан жасалған нұсқада "shoo bee do wop" қосымша вокалы алынып тасталды және инструменталды бөлім қосылды. "Revolution" әні "Revolution 1" әнінің аяқталуына қарағанда, кульминациялық аяқталуға ие болды. Осы нұсқада Леннон "Мені санама" деп анық айтты. 11 шілдеде Ники Хопкинс электропианомен қосымша жазба жасады, 13 шілдеде соңғы жазбалар жасалды және 15 шілдеде моно араластыру жүзеге асырылды. Леннонның күш-жігеріне қарамастан, Маккартнидің "Hey Jude" әні топтың келесі синглының A жағы ретінде таңдалды. Маккартниге қарағанда Beatles тобының басшылығын қайта орнатуға тырысқан Леннон "Revolution" әнін B жағына жіберуге мәжбүр болды.

Monitor mixes of the full length version of "Revolution 1" became available on bootlegs such as From Kinfauns to Chaos in the 1990s. In 2009, a high quality version labelled "Revolution Take 20" appeared on the bootleg CD Revolution: Take Your Knickers Off! The release triggered considerable interest among the media and fans of the group. This version, RM1 (Remix in Mono #1) of take 20, runs to 10 minutes 46 seconds (at the correct speed) and was created at the end of the 4 June session, with a copy taken away by Lennon. jokingly replies, "It is 'that'!" As the piece continues, Lennon quietly mumbles "Gonna be alright" a few times. Then follows a brief piano riff, some comments from Lennon and Ono on how well the track has proceeded, and final appearances of the tape loops. The distorted sound was achieved by direct injection of the guitar signal into the mixing console. Emerick later explained that he routed the signal through two microphone preamplifiers in series while keeping the amount of overload just below the point of overheating the console. This was such a severe abuse of the studio equipment that Emerick thought, "If I was the studio manager and saw this going on, I'd fire myself." Lennon overdubbed the opening scream, and double tracked some of the words "so roughly that its careless spontaneity becomes a point in itself", according to author Ian MacDonald. "Revolution" was performed in a higher key, B major, compared to the A major of "Revolution 1". The "shoo bee do wop" backing vocals were omitted in the remake, and an instrumental break was added. "Revolution" was given a climactic ending, as opposed to the fade out of "Revolution 1". For this version, Lennon unequivocally sang "count me out". An electric piano overdub by Nicky Hopkins was added on 11 July, with final overdubs taking place on 13 July and mono mixing on 15 July. Despite Lennon's efforts, McCartney's "Hey Jude" was selected as the A side of the band's next single. Having sought to reassert his leadership of the Beatles over McCartney, Lennon reluctantly agreed to have "Revolution" demoted to the B side.

Шығару

"Hey Jude" / "Revolution" синглы 1968 жылғы 26 тамызда АҚШ-та, ал Ұлыбританияда 30 тамызда жарық көрді. Америкада сингл жарық көргеннен екі күн өткен соң, 1968 жылғы Чикагодағы Демократиялық партияның ұлттық конвенциясында полиция мен Ұлттық гвардия қызметкерлері Вьетнам соғысына қарсы наразылық білдіргендерді ұрып-соғу жағдайлары тіркелді. Бұл оқиға Американың Вьетнамдағы қатысуын тоқтатуға уәде берген демократтық президенттік үміткер Роберт Ф. Кеннединің қазасынан екі ай өткен соң болды және Еуропадағы одан әрі радикалды әрекеттермен бірге орын алды. Автор Джонатан Гулдтың сөзіне сәйкес, бұл жағдай Леннонның әннің маңыздылығына күмәндануына қарамастан, "Revolution" әнін оқиғалардың күшті ағынымен өте маңызды етіп көрсетті. Сингл – Apple Records лейблында шыққан алғашқы туынды. Apple Corps бизнес-жобасының бөлігі ретінде, лейбл контрмәдениет принциптеріне негізделген және Маккартни айтқандай, "батыстық коммунизм" түрі болуға бағытталған. Сингл "Біздің алғашқы төртеуміз" деген жазуы бар сыйлық қаптамасындағы төрт пластинканың бірі ретінде королева Елизавета II және басқа да корольдық отбасы мүшелеріне, сондай-ақ Ұлыбритания премьер-министрі Гарольд Уилсонға жіберілді. Музыка журналисі Джим Ирвиннің айтуынша, "Revolution" әнінің күшті бұрмаланған дыбысы кейбір сатып алушыларды дискіде "жаман шу бар" деген сеніммен оны қайтаруға итермеледі. Ирвин өзінің тәжірибесін былай еске алады: "Дүкен қызметкері сол сенбіде көп рет ашуланып: "Дыбыс осылай болуы керек. Біз EMI-мен тексердік". "Hey Jude" әні әлем бойынша сату тізімдерінде көш бастады, ал "Revolution" әні өте танымал B-side болды. АҚШ-та, синглдің әр жағы жеке тізімделгендіктен, ол Billboard Hot 100 тізімінде 12-орынды, Cash Box Top 100 тізімінде 11-орынды және Record World тізімінде 2-орынды иеленді. Соңғы жетістік "Hey Jude" әні бірінші орынға жеткен кезде қол жеткізілді. Сингл Австралияда екі жақты бірінші орын алды, ал "Revolution" Жаңа Зеландияның синглдер тізімінде бір апта бойы көш бастады, "Hey Jude" әнінің бес апталық үстемесінен кейін. "Revolution 1" 1968 жылғы 22 қарашада The Beatles альбомымен бірге жарық көрді. Бұл альбомның төртінші жағындағы бірінші трек болды, "Revolution 9" әнінен төрт орын жоғары. Альбомның шығуына байланысты сұхбатында Харрисон "Revolution 1" әнінің "шабуылға аз және революцияға аз" екенін айтты және оны "Гленн Миллер нұсқасы" деп сипаттады. Альбоммен бірге келген мәтін парағында "мені санама" деген сөздер "ішінде" деген қосымшасыз жазылған.

The "Hey Jude" / "Revolution" single was issued on 26 August 1968 in the US, with the UK release taking place on 30 August. Two days after the record's US release, violent scenes occurred at the 1968 Democratic National Convention in Chicago, as police and National Guardsmen were filmed clubbing Vietnam War protestors. This event came two months after the assassination of Robert F. Kennedy, the Democratic presidential nominee who had pledged to end America's involvement in Vietnam, and coincided with further militant action in Europe. According to author Jonathan Gould, this combination ensured that, contrary to Lennon's doubts about the song's relevance, Revolution' had been rendered all too relevant by the onrushing tide of events." The single was the band's first release on Apple Records, their EMI distributed record label. As part of their Apple Corps business enterprise, the label was run on counterculture principles and intended to be a form of what McCartney termed "Western communism". The single was one of the four records that were sent in gift wrapped boxes, marked "Our First Four", to Queen Elizabeth II and other members of the royal family, and to Harold Wilson, the British prime minister. According to music journalist Jim Irvin, the heavily distorted sound of "Revolution" led some record buyers to return their copies, in the belief that "there was bad surface noise" on the disc. Irvin recalled of his own experience: "The exasperated [shop] assistant explained, for the umpteenth time that Saturday, 'It's supposed to sound like that. We've checked with EMI

"Hey Jude" topped sales charts around the world, while "Revolution" was a highly popular B side. In the US, where each side of a single continued to be listed individually, it peaked at number 12 on the Billboard Hot 100, number 11 on the Cash Box Top 100, and number 2 on Record Worlds chart. The latter peak was achieved while "Hey Jude" was at number 1. The single was listed as a double sided number 1 in Australia, while "Revolution" topped New Zealand's singles chart for one week, following "Hey Judes five week run at number 1 there. "Revolution 1" was released on The Beatles on 22 November 1968. It was the opening track on side four of the LP, four spots ahead of the companion piece "Revolution 9". In an interview following the album's release, Harrison said that "Revolution 1" "has less attack and not as much revolution" as the single B side, and described it as "the Glenn Miller version". The lyric sheet included with the original LP carried the words "count me out", without the appended "in".

Жарнамалық фильм

"Эй Джуд" және "Революция" әндерінің промо-клиптері 1968 жылдың 4 қыркүйегінде Майкл Линдсей Хогг режиссерлігімен түсірілді. "Революция" әніне екі клип түсірілді, олардың айырмашылығы жарықтандыру және басқа да ұсақ-түйек өзгерістерде болды. The Beatles вокалын сингл нұсқасының алдын ала жазылған аспаптық трегіне тікелей орындады. Олардың вокалында "Revolution 1" әнінен алынған элементтер бар: Маккартни мен Харрисон "shoo bee doo wop" қосымша вокалын орындады, ал Леннон "count me out – in" деп айтты. Авторлар Брюс Спайзер мен Джон Уинн осы орындауды "керемет" деп сипаттайды. Спайзердің сөзіне қарағанда, ол "альбомдық және синглдік нұсқалардың ең жақсы элементтерін біріктіреді", ал Герцгаард тобының концерттік өнерден қанағаттанғаннан кейін екі жыл өткен соң, клип "The Beatles олардың ішіндегі ең жақсылармен бірге рок-музыканы орындай алатынын" көрсетті деп жазады. Линдсей Хогг The Beatles-тің промо-фильмдерге деген көзқарасын еске ала келе: "Қоғам өзгеріп жатты, ал музыка өзгерістердің алдында тұрды. Музыканттардың сыртқы келбеті, киімдері, шаштары, сөйлеу әдебі әлеуметтік революцияны қозғады" деді. Клипте Леннон жақында күн сәулесінен ақ түске боялған Epiphone Casino гитарасын ойнатады. Макдональд бұл әрекет Леннонның "әсемдіктен айырылған шыншылдыққа" ұмтылысын көрсетіп тұрғанын және бұл ән Леннонның "ақ Casino" гитарасын "бейнесінің маңызды бөлігі" ретінде қабылдауының бастауы болғанын айтады. "Hey Jude" клипі ITV телеарнасындағы Дэвид Фросттың "Frost on Sunday" шоуында көрсетілсе, "Revolution" клипі алғаш рет 1968 жылдың 19 қыркүйегінде BBC1 арнасындағы "Top of the Pops" бағдарламасында көрсетілді. "Revolution" клипінің АҚШ-тағы алғашқы көрсетілімі 6 қазанда "The Smothers Brothers Comedy Hour" бағдарламасында өтті. Бұл бағдарлама көбінесе CBS телеарнасының цензурасына ұшырады, себебі оның анти-қанағаттандырылмайтын көзқарастары, саяси сатирасы және Вьетнам соғысы туралы пікірлері болды. The Beatles "The Ed Sullivan Show" сияқты негізгі бағдарламалардың орнына "The Smothers Brothers Comedy Hour" бағдарламасын таңдау арқылы, олардың синглына контрмәдени идеологияға сәйкес келетін аудиторияға жетуін қамтамасыз етті.

Filming for promotional clips of "Hey Jude" and "Revolution" took place on 4 September 1968 under the direction of Michael Lindsay Hogg. Two finished clips of "Revolution" were produced, with only lighting differences and other minor variations. The Beatles sang the vocals live over the pre recorded instrumental track from the single version. Their vocals included elements from "Revolution 1": McCartney and Harrison sang the "shoo bee doo wop" backing vocals, and Lennon sang "count me out – in". Authors Bruce Spizer and John Winn each describe the performance as "exciting". According to Spizer, it "combines the best elements of the album and single versions", while Hertsgaard writes that, two years after the band had retired from public performances, the clip proved that "the Beatles could rock with the best of them". Lindsay Hogg recalled of the Beatles' approach to their promotion films: "Society was changing and music was in the vanguard. The appearance of the musicians, their clothes, hair, their way of talking was stirring the pot of social revolution." In the clip, Lennon plays his Epiphone Casino guitar, which he had recently stripped back from its sunburst pattern to a plain white finish. MacDonald says this gesture was partly indicative of Lennon's desire for "deglamourised frankness" and that the song inaugurates Lennon's adoption of the "stripped Casino" as a "key part of his image". While the "Hey Jude" clip debuted on David Frost's show Frost on Sunday, on the ITV network, the "Revolution" clip was first broadcast on the BBC1 programme Top of the Pops on 19 September 1968. The first US screening of "Revolution" was on the 6 October broadcast of The Smothers Brothers Comedy Hour. The latter show was frequently subjected to censorship by its network, CBS, for its anti establishment views, political satire and commentary on the Vietnam War. In choosing The Smothers Brothers Comedy Hour over more mainstream shows such as The Ed Sullivan Show, the Beatles ensured that their single reached an audience aligned with countercultural ideology.

Сыни қабылдау

Melody Maker үшін синглдің заманауи шолуында Крис Уэлч A жағын жоғары бағалап, оның толық әсеріне жете алу үшін бірнеше рет тыңдау қажет болатын трек екенін айтты, бірақ "Revolution" әнін "бұлыңғыр дауыл, және ұмытып кетуге лайық" деп есептеді. NME-нің Дерек Джонсон "Revolution" әнін "ұятсыз рок-н-ролл" деп сипаттады, бірақ "әдеттегі рок-дискіден жоғары, әсіресе ойлы және өте өзекті мәтінінде" және "қиындығымен, жаңалықтарымен жарқырап тұратын трек" деді. Джонсон екі жақтың да "Битлз тобының өзінің қарсыластарынан әлдеқайда озық екенін дәлелдейтінін" мәлімдеді. Cash Box журналының рецензенты "Revolution" әнін "тікелей рок, лирикасы Revolver альбомына дейінгі сезімді, ал аспаптық жағы елуінші жылдардағы рок стилінде" деп сипаттады, сондай-ақ: "Алғашқы тыңдауларда көбірек коммерциялық, бірақ "Hey Jude" әніне қарсы тұруға шамасы жетпейді" деді. Time журналы "Revolution" әніне арналған мақала жариялады, бұл журнал тарихында поп-музыкаға арналған алғашқы мақала болды. Авторлар әннің "әлемдегі радикалды белсенділерге" бағытталған "күшті хард-рок" екенін және оның хабары "кейбіреулерді таң қалдырады, енді біреулерді көңілсіздікке түсіреді және көптеген адамдарды қозғайды: тынышталыңдар" деді. Дейв Марш 1989 жылғы 1001 ең үздік синглді қамтитын кітабында "Revolution" әнін "керемет, күшті фуззтондық рок-н-ролл шабуылы" және "ашулы" Леннон вокалы бар "бағалы қазына" деп сипаттады. Rough Guides журналына жазған Крис Ингем "Revolution" әнін Beatles тобының маңызды әндерінің тізіміне қосты және оны "өте нақты" мәлімдеме деп атады. Оның сөзіне сүйенсек, "Revolution 1" әні "мастыққа берілген, блюздік джемге" ұқсаса, сингл нұсқасының жандылығы "Леннонның бейбітшілікке ұсынған гүлін, шаршататын ақ тудан гөрі, динамикалық опцияға айналдырады". AllMusic сайтындағы әнге жазған рецензиясында Ричи Унтербергер "Revolution" әнін Beatles тобының "ең ұлы, ең ашулы рок әндерінің" бірі деп атады, онда "күшті, отты мәтін" бар және тыңдаушының "жүрегі Леннон бірінші куплетке кірер алдында бірден соғып бастайды". Бұл трек 2010 жылы Rolling Stone журналы құрастырған ұқсас тізімде 13-орынды иеленді.

In his contemporary review of the single, for Melody Maker, Chris Welch praised the A side, saying it was a track that took several listens before its full appeal became evident, but he dismissed "Revolution" as "a fuzzy mess, and best forgotten". More impressed, Derek Johnson of the NME described "Revolution" as "unashamed rock 'n' roll" but "a cut above the average rock disc, particularly in the thoughtful and highly topical lyric", and "a track that literally shimmers with excitement and awareness". Johnson concluded by stating that the two sides "prove beyond a shadow of a doubt that the Beatles are still streets ahead of their rivals". Cash Boxs reviewer described "Revolution" as "straight out rock with lyrical flavor of a pre Revolver feel and fifties rock instrumentation", adding: "More commercial at first few hearings, but hardly able to stand up against 'Hey Jude. Time magazine devoted an article to discussing "Revolution", the first time in the magazine's history that it had done so for a pop song. The writers said the song was "exhilarating hard rock" directed at "radical activists the world over", and that its message would "surprise some, disappoint others, and move many: cool it". Dave Marsh featured "Revolution" in his 1989 book covering the 1001 greatest singles, describing it as a "gem" with a "ferocious fuzztone rock and roll attack" and a "snarling" Lennon vocal. Writing for Rough Guides, Chris Ingham includes "Revolution" in his list of the essential Beatles songs and calls it a "remarkably cogent" statement. He says that whereas "Revolution 1" resembles a "stoned, bluesy jam", the vibrant quality of the single version "has the effect of making [Lennon's] flower proffering pacifism a dynamic option, rather than a soporifically waved white flag". In his song review for AllMusic, Richie Unterberger calls "Revolution" one of the Beatles' "greatest, most furious rockers" with "challenging, fiery lyrics" where the listener's "heart immediately starts pounding before Lennon goes into the first verse". The track was ranked at number 13 in a similar list compiled by Rolling Stone in 2010.

Мәдениеттің әсері

1968 жылдың жазындағы оқиғаларға дейін АҚШ-тағы саяси белсенділер мен солшыл басылымдар рок музыкасынан алыстап, оның өздерінің мүдделеріне қатысы бар екендігіне күмәнданып отырды. Тарихшы Джон Винердің айтуынша, "Революция" 1960 жылдардағы рок музыкасы мен саясат арасындағы байланыс туралы алғашқы "күрделі пікірталасқа" бастап берді. Контрмәдениеттің реакциясын әсіресе 28 тамызда Демократиялық ұлттық конвенциясының сыртындағы зорлық-зомбылық көріністері мен Чехословакияға кеңес танктерінің шабуылының жаңалықтары күшейтті, бұл совет үлгісіндегі коммунизмнің қайта оралуын және Прага көктемінің аяқталуын білдірді. Ән Жаңа солшыл және контрмәдениет баспасөзінен дереу жауап алды, олардың көпшілігі Битлзден көңілі қалды. Радикалдар Леннонның сарказмді қолдануына, "бәрі жақсы болады" деген сеніміне және олардың қиын жағдайына назар бөлмегеніне таң қалды. Олар революция үшін "жоспар" талабына қарсы болды, себебі олардың мақсаты сананы босату және барлық адамның жеке пікір білдіру құралы ретінде шешім қабылдау процесіне қатысуын қамтамасыз ету болатын. "Ramparts" әнді "мақсатқа сатқындық" деп атады, ал "Berkeley Barb" оны "Демократиялық Өлім партиясының Чикагодағы съезінде қабылданған соқыр тақтаға" теңеді. Ұлыбританияда "New Left Review" журналы әнді "жағымсыз ұсақ буржуазиялық қорқыныш айғайы" деп қысым жасады, ал "Black Dwarf" Битлздің "революцияның жауларының санасы" екенін көрсетті. Солшылдар "Revolution" әнін "Rolling Stones" тобының "Street Fighting Man" әнімен салыстырды, Мик Джаггер наурыз айында Гросвенор алаңында өткен наразылыққа қатысқаннан кейін осы әнді жазды. Джаггердің сөздерінің екіұштылығына қарамастан, "Street Fighting Man" радикалды күн тәртібін қолдайтындықтан қабылданып, бағаланды. "Time" журналының мақұлдауы – қалыптасқан көзқарасты бейнелейтін басылым – солшылдардың сенімін жоғалтты. Сол жақтағы басқа пікір білдірушілер Битлзді жеккөрушілік пен зорлық-зомбылықпен басқарылатын радикализмді қабылдамағаны үшін мақтады және "бейбітшілдік идеалдарын" жақтады. Корнелл университетіндегі "Жаңа солшыл студенттер демократиялық қоғам үшін" газетінде былай деп жазылған: "Зорлық-зомбылықсыз әрекет етудің тиімділігі туралы пікірталасқа түсуге болады, бірақ бұл консервативті ұғым деп айту абсурдты болар еді. Битлз әлемді өзгертуді қалайды және олар өздерінің қолынан келгенін жасап жатыр". "Revolution 1" синглінің шығуынан үш ай өткен соң, кейбір студенттік радикалдар – жазбалардың хронологиясын білмейтіндер – "мені сана, кір" деген сөзді Леннонның маоистік революцияға қарсылығын ішінара қайтарып алғанының белгісі деп қабылдады. Автор Марк Курланскидің айтуынша, студент белсенділері ұзақ жазғы демалыстан кейін өз колледждеріне күресін жалғастыруға ынталандырылғанмен, көптеген адамдар үшін "шаршау сезімі" олардың қызығушылығын басып, "1968 жылдың соңында көптеген адамдар Битлзбен келісті". Саяси оңшылдар арасында консервативті Уильям Ф. Бакли-младший әнді мақұлдап жазды, бірақ одан кейін оны оңшыл Джон Бирч қоғамының журналы сөккен. Журнал редакторлары "Революция" революцияны айыптаудың орнына маоистерді шыдамсыздықпен "барлығын шашып жібермеуге" шақырып, Лениннің "Мәскеу желісі" туралы пікірін қолдап отыр деп ескертті. Әнге және Леннон мен Ононың өнер көрсету қызметіне қарсы британдық билік Битлз тобының көптен бері қорғалуын алып тастады. 18 қазанда Леннон мен Оно есірткі ұстаған деген айыппен тұтқындалды. Леннон рейд туралы ескертілгенін және есірткілерді Лондонның есірткі бөлімінің офицерлері отырғызғанын айтты. Рок сыншылары да "Revolution" туралы саяси пікірталасқа қатысты, ал 1968 жылға дейін саясат олардың саласында қызығушылықтың тақырыбы болған жоқ. Грейл Маркус "Революцияны" саяси сынға алғандар музыканың "хабарламасын" елемегенін айтты, "бұл кез келген сөзден де күшті". Ол былай деп қосты: "Музыкада еркіндік пен қозғалыс бар, ал әннің сөзінде тұщылық пен қысым бар. Музыка "бауырыңды жайла" немесе "полициямен ұрыспа" деп айтпайды, музыка хабардан жалтарып, алдыңғы орынға шығады". "The New Yorker" журналының Эллен Уиллис жазғандай, "Rolling Stones" "рок пен бүлік арасындағы екіұшты байланысты" түсінген, бірақ "Біздің қалғандарымызды: "Барлығы жақсы болады" деп сендіру үшін мультимиллионерге көп батылдық қажет. Джон Леннонның ішінде торилер шыға алмай жүрген қарт тори бар". "Rolling Stone" редакторы Янн Веннер Битлзді шын жүректен қолдап, "революциялық ересь" деген кез келген айыптау "абсурдты" деп атап өтті, себебі топ "соңғы алты жылда қалыптасқан өздерінің сәйкестігіне адал". "White Album" туралы шолуында Веннер былай деп қосты: "Рок-н-ролл өзгерту стиліне және жүйеге өзгеріс құралына айналды. Бірақ өзгертуге тиіс жүйенің бір бөлігі – «саясат», және бұл «жаңа солшыл» саясатын да қамтиды". Битлздің саяси бейтараптығы француздық кинорежиссер Жан Люк Годар тарапынан сынға ұшырады, ол жақында Лондоннан "One Plus One" фильмін түсірген. 1968 жылдың қыркүйегінде "International Times" журналына берген сұхбатында Годар Битлзтің Ұлыбританияда "ақшамен жемқорлыққа ұшыраған" адамдардың мысалы екенін айтты. Одан кейін Леннон "Rolling Stone" журналындағы Джонатан Коттке Годардың бұл сынды "ашулы жеміс" деп атады, себебі Годар топты "One Plus One" фильміне түсіруге көндіре алмады және оның орнына "Rolling Stones" тобына жүгінді. Американдық әнші Нина Симон желтоқсанда Лондонда келген кезде "Революция" әніндегі "хабарламаны" білуге құмар екенін айтты, осылайша ол әнді сахнада тиімді орындай алады. Оның орнына ол Леннонның шығармаларына негізделген "Революция" деген тағы бір ән жазып, орындады. Оның сөздерінде Леннонның жаратылыстың бұзылуы және «конституция» туралы мәлімдемелеріне қарсы шығып, оның санасын «тазалауға» шақырды.

Until the events of summer 1968, political activists and far left publications in the US distanced themselves from rock music and had no expectations of its relevance to their cause. According to historian Jon Wiener, "Revolution" inspired the first "serious debate" about the connection between politics and 1960s rock music. The counterculture's reaction was especially informed by news footage of the violent scenes outside the Democratic National Convention on 28 August, and of Soviet tanks invading Czechoslovakia, which marked the return of Soviet style communism and the end of the Prague Spring. The song prompted immediate responses from the New Left and counterculture press, most of whom expressed disappointment in the Beatles. Radicals were shocked by Lennon's use of sarcasm, his contention that things would be "all right", and his failure to engage with their plight. They also objected to his requirement for a "plan" for the revolution, when their aim was to liberate minds and ensure that all individuals entered the decision making process as a means of personal expression. Ramparts branded the song a "betrayal" of the cause and the Berkeley Barb likened it to "the hawk plank adopted this week in the Chicago convention of the Democratic Death Party". In Britain, the New Left Review derided the song as "a lamentable petty bourgeois cry of fear", while Black Dwarf said it showed the Beatles to be "the consciousness of the enemies of the revolution". The far left contrasted "Revolution" with the Rolling Stones' concurrent single, "Street Fighting Man", which Mick Jagger had been inspired to write after attending the violent rally at Grosvenor Square in March. Despite the ambiguity in Jagger's lyrics, "Street Fighting Man" was perceived to be supportive of a radical agenda. The approval from Time magazine – a mainstream publication widely viewed as reflecting establishment views – added to the song's lack of credibility among the far left. Other commentators on the left applauded the Beatles for rejecting radicalism governed by hatred and violence, and for advocating "pacifist idealism". Among these, the New Left Students for a Democratic Society's newspaper at Cornell University stated that "You can argue about effectiveness of non violence as a tactic, but it would be absurd to claim that it is a conservative notion The Beatles want to change the world, and they are doing what they can." With the release of "Revolution 1" three months after the single, some student radicals – unaware of the chronology of the recordings – welcomed the "count me out, in" lyric as a sign that Lennon had partly retracted his objection to Maoist revolution. According to author Mark Kurlansky, although student activists returned to their colleges after the long summer break motivated to continue the struggle, for many other people, a "feeling of weariness" supplanted their interest, and "by the end of 1968 many people agreed with the Beatles". Among the political right, William F. Buckley Jr, an arch conservative, wrote approvingly of the song, only to then be rebuked by the far right John Birch Society's magazine. The magazine's editors warned that, rather than denouncing revolution, "Revolution" was urging Maoists not to "blow it all" through their impatience and was espousing a Lenin inspired, "Moscow line". In reaction to the song and to Lennon and Ono's performance art activities, the British authorities withdrew the protection they had long afforded the Beatles as MBEs. On 18 October, Lennon and Ono were arrested on charges of drug possession; Lennon maintained he had been warned of the raid and that the drugs were planted by the arresting officers from the London Drug Squad. Rock critics also entered the political debate over "Revolution", whereas politics had rarely been a subject of interest in their field before 1968. Greil Marcus commented that political detractors of "Revolution" had overlooked the "message" of the music, "which is more powerful than anyone's words". He added: "There is freedom and movement in the music even as there is sterility and repression in the lyrics. The music doesn't say 'cool it' or 'don't fight the cops' the music dodges the message and comes out in front." Ellen Willis of The New Yorker wrote that the Rolling Stones understood the "ambiguous relation of rock to rebellion", but "It takes a lot of chutzpah for a multimillionaire to assure the rest of us, 'You know it's gonna be all right' Deep within John Lennon there's a fusty old Tory struggling to get out." Rolling Stone editor Jann Wenner wholeheartedly supported the Beatles, saying that any accusations of "revolutionary heresy" were "absurd", since the band were being "absolutely true to their identity as it has evolved through the last six years". In his review of the White Album, Wenner added: "Rock and roll has indeed become a style and a vehicle for changing the system. But one of the parts of the system to be changed is 'politics' and this includes 'new Left' politics." The Beatles' apoliticism was attacked by French film maker Jean Luc Godard, who had recently made the film One Plus One in London with the Rolling Stones. In an interview for International Times in September 1968, Godard said the Beatles were an example of people in Britain who had been "corrupted by money". Soon afterwards, Lennon told Jonathan Cott of Rolling Stone that this criticism was "sour grapes" on the director's part, since Godard had been unable to get the band to appear in One Plus One and so had approached the Stones. On her arrival in London in December, American singer Nina Simone was quoted as saying she wanted to "know what the message is" in "Revolution" so that she could perform the song effectively in concert. Instead, she wrote and recorded an answer song, also titled "Revolution", partly based on Lennon's composition. In her lyrics, she challenged Lennon's statements about destruction and "the constitution", and urged him to "clean" his brain.

Леннонның реакциясы

Саяси ұстанымына сын бағытталған кезде Леннон "Қара жұлдыз" журналында Кил университетінің студенттік радикалы Джон Хойландпен ашық хаттар алмасты. Хойланд 1968 жылдың қазан айының соңында бірінші хатты жазды, Леннонның есірткіге байланысты ұсталғаны және Ұлыбританиядағы жапон әйелі Оноға көрсетілген төзімсіздік оны радикалды күн тәртіпке көбірек бейімдеуі мүмкін деп күтті. Үш тірі қалған "The Beatles" мүшесі Apple Corps арқылы шілде айында Nike компаниясының әнді пайдалануына қарсы сотқа шағым түсірді. Сот талабы Nike, оның Wieden+Kennedy жарнама агенттігі және Capitol EMI Records компаниясына бағытталды. Оно жарнама шыққан кезде мақұлдауын білдіріп, "Джонның музыкасын жаңа буынға қолжетімді етуде" деді. Жанкүйерлер Nike-тің әнді өзіне иеленуіне ашуланып, Джексон мен Оноға "The Beatles" еңбегін осылайша коммерциялық мақсатта пайдалануға рұқсат бергендеріне наразылық білдірді. "Революция" ісі және "The Beatles" пен EMI қатысқан басқа да істер 1989 жылдың қараша айында соттан тыс келісіммен аяқталды, ал келісім шарттары құпия сақталды. TheStreet.com қаржы сайты Nike-тің "Революция" жарнамалық кампаниясын 20 ғасырдың 100 маңызды бизнес оқиғасының тізіміне қосты, себебі ол "наразылықты тауарға айналдыруға" көмектесті.

Томпсон егіздері

Ағылшын поп-тобы Thompson Twins "Revolution" әнін өзінің бесінші студиялық альбомы Here's to Future Days (1985) үшін жазды, оның продюсерлерінің бірі Нил Роджерс болды. Сол жылдың 13 шілдесінде, альбом шығар алдында, топ Роджерс, Мадонна және гитарист Стив Стивенспен бірге Филадельфиядағы JFK стадионында өткен концертте осы әнді орындады. Бұл концерт Live Aid-тің АҚШ бөлігінің бір бөлігі болды. Концертті шамамен 1,5 миллиард телекөрермен тамашалады және Африкадағы ашаршылықтан зардап шеккендерге көмек ретінде 80 миллион доллар жиналды. "Revolution" әні Here's to Future Days альбомында Стивенстің гитарада ойнаған үш әннің бірі болды және 1985 жылдың қыркүйегінде алғаш рет жарық көрді. Кейін ол "The Fourth Sunday" деп аталатын альбомға енбеген аспаптық әнмен бірге сингл ретінде шығарылды. Топ Meiert Avis режиссерлігімен осы синглге жарнамалық бейнебаян түсірді. 2004 жылы әннің Live Aid-тегі орындалуы оқиға туралы төрт дискілік DVD жинағына қосылды.

Тас ғибадатханасының ұшқыштары

2001 жылдың қазан айында Stone Temple Pilots рок-тобы "Revolution" әнін "Come Together: A Night for John Lennon's Words and Music" кешінде тікелей эфирде орындады. Бұл телеарнадағы арнайы бағдарлама Джон Леннонға арналған және 11 қыркүйектегі Әлемдік сауда орталығына жасалған шабуылдардың құрбандарына көмек қоры жинау мақсатында ұйымдастырылды. Әнші Скотт Вайланд, топтың Еуропалық гастрольдік сапарында, "Come Together" кешінен бірнеше апта бұрын осы әнді таңдағанын айтты; ол: "Біз "Revolution" әнін таңдауымыздың басты себебі – ол әсерлі болғандықтан" деді. Сингл АҚШ Mainstream Rock Tracks тізімінде 30-шы орынға ие болды, 2002 жылы Канадада 77-ші, ал 2001 жылы 90-шы орынды иеленді.

Басқа суретшілер

"Revolution 9", "Helter Skelter" және "Piggies" сияқты White Album тректерімен қатар, "Revolution 1" әні Калифорниялық культ жетекшісі Чарльз Мэнсон тарапынан құрылыс пен афроамерикандық қауым арасындағы болашақ апокалиптикалық нәсілдік соғыстың болжауы ретінде түсіндірілді, бұл соғыс оған және оның ізбасарларына, Мэнсон отбасына Американы контрмәдениет принциптері бойынша басқаруға мүмкіндік береді деп сенді. Осы төңкерісті бастауға тырысып, отбасы 1969 жылдың тамызында Лос-Анджелесте бірқатар қырқындар жасады. 1976 жылғы Helter Skelter телефильмінің саундтрегі үшін "Revolution 1" әні Silverspoon тобымен орындалды. "Revolution" әнін Anima Sound System, Билли Брэгг, Brothers Four, Enuff Z'nuff, Jools Holland, Kajsa Grytt, Kenny Neal, Reckless Kelly, Stereophonics, Jim Sturgess және Trixter де орындаған. 2007 жылы әннің кавер нұсқасы Universal комедиясы "Evan Almighty" фильмінде кантри-рок тобы Rascal Flatts орындауында пайда болды.