Кіріспе
Италиялық ақын Антонио Венециано (1543 ж. 19 тамыз 1593 ж.) - негізінен сицилия тілінде жазған итальян ақыны. Ол сицилия тілінде жазған ең ұлы ақындардың бірі болып саналады, оның ішінде Джованни Мели, Доменико Темпио және Нино Мартольо бар. Ол сицилиялық әдебиеттің алғашқы ірі тұлғасы, оған дейін үш ғасыр бұрын пайда болған сицилиялық мектептің ізімен. Өмірінде ол поэзиясымен Сицилияда да, одан тыс жерлерде де танымал болды. Сонымен қатар, ол итальян және латын тілдерінде жазды. Венециано Монреалде дүниеге келді, ол Испанияның ұлы жазушысы Мигель де Сервантеспен замандас болды (Сицилия бұл кезде Испанияның билігі астында болды). 1575 жылы Барбариялық қарақшылар тұтқындағаннан кейін екеуі де бір камерада отырған. Ол өзінің ең үлкен еңбегі - "Селияны" Алжирде тұтқында болған кезінде жазды (1579 жылы босатылды). Сервантес Венецианоның осы өлеңдер жинағы арқылы жұмаққа жолдама алғанын айтқан (Селия сицилия және итальян тілдерінде әзіл немесе әзіл дегенді білдіреді). Ол басқа да поэзия шығармаларын жазды, сондай-ақ сатира мен әдепсіз өлеңдерді жазды. Ол Палермода қайтыс болды. Бірде неліктен итальян немесе испан сияқты танылған әдеби тілге қарағанда сицилия тілінде жазуды таңдағанын сұрағанда, ол: "Егер ер адам әйелді азғырғысы келсе, оны ана тілінде істеуі керек" деп жауап берді. Бұл ойын-сауық ма, жоқ па, белгісіз. 1967 жылы оның барлық шығармалары А. Риголи редакциялаған "Оттаве" атты басылымға жинақталды.
Antonio Veneziano (1543 19 August 1593) was an Italian poet who wrote mainly in the Sicilian language. He is considered among the greatest poets who wrote in Sicilian, which include Giovanni Meli, Domenico Tempio and Nino Martoglio. He is perhaps the first major figure in Sicilian literature following the Sicilian School which predates him by three centuries. During his lifetime, he was well known for his poetry both within Sicily and far beyond. He also wrote in Italian and Latin. Veneziano was born in Monreale, a contemporary of the great Spanish writer Miguel de Cervantes (Sicily was under Spanish rule at this time). As it happens, both shared a cell after being captured by Barbary pirates around 1575. He wrote his greatest work, Celia during his period of imprisonment in Algeria (he was released in 1579). Cervantes is reported as having said that Veneziano had earned a passage to Paradise through this collection of poems (Celia means a jest or joke in both Sicilian and Italian). He wrote other works of poetry, also delving in satire and bawdy rhymes. He died in Palermo. When once asked why he chose to write in Sicilian rather than a recognised literary language such as Italian or Spanish, he replied to the effect that if a man is to seduce a woman, he must do so in her mother tongue. It is unclear whether a pun was intended. The whole of his works were assembled in 1967 in a publication entitled: Ottave, edited by A. Rigoli.
Оның өлеңдерінің мысалдары
Оның "Селия" жинағынан алынған үзінділер төменде (1575-1580 жылдары) көрсетілген. Бірінші өлеңнің тақырыбы, махаббат, ерте сицилиялық поэзияға тән болса, екіншісі сәл ерекше, қалыңдыққа ие.