Жоао II: «Тамаша Принц» және Португалия тағының нығайтушысы
John II of Portugal
Жоау II (1455-1495) – Португалияның «Тамаша ханзадасы», экономиканы жаңғыртып, Африка мен Азияны зерттеуді қайта жандандырған патша. Тарих, Португалия, саяхат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия королі 1481 жылдан 1495 жылға дейін Иоанн II (Жуан II; ʒuˈɐ̃w; 3 наурыз 1455 – 25 қазан 1495), «Тамаша ханзаде» (o Príncipe Perfeito) атымен белгілі, 1481 жылдан 1495 жылы қайтыс болғанға дейін Португалия королі болды, сондай-ақ 1477 жылы қысқа мерзімге патшалық құрды. Ол Португалия монархиясының билігін қайта орнатумен, Португалия экономикасын жаңартумен және Африка мен Азияны зерттеу саласындағы елдің күшін қайта жандандырумен танымал.
King of Portugal from 1481 to 1495
John II (João II; ʒuˈɐ̃w; 3 March 1455 – 25 October 1495), called the Perfect Prince (o Príncipe Perfeito), was King of Portugal from 1481 until his death in 1495, and also for a brief time in 1477. He is known for re establishing the power of the Portuguese monarchy, reinvigorating the Portuguese economy, and renewing his country's exploration of Africa and Asia.
Ерте өмір
Лиссабонда туған, Португалия королі Афонсо V-нің әйелі Коимбралық Изабелладан туған ұлы Жоан II 1477 жылы әкесі монастырға кеткен кезде Португалияны билеуге мұрагер болды, бірақ әкесі мен бұрынғы билеушісінің өлімінен кейін ғана, 1481 жылы король атанды. Принц ретінде Жоан II әкесімен Солтүстік Африкадағы жорықтарға қатысты және 1471 жылы Арзиланың жаулануынан кейін рыцарь атағын алды. 1473 жылы ол Португалия инфантасы, сонымен қатар бірінші туысы Визеудің Леонорасына үйленді. Жас кезінде Жоан патшалықтағы әріптестері арасында танымал болған жоқ, себебі ол сыртқы ықпалға төтеп берді және интригаларды жек көретіндей көрінді. Ақсүйектер (оның ішінде оның жартылай екінші туысы Фердинанд II, Браганса герцогы) оның болашақ саясатынан қорқып жүрді.
Born in Lisbon, the son of King Afonso V of Portugal by his wife, Isabella of Coimbra, John II succeeded his father as ruler of Portugal in 1477, when the king retired to a monastery, but only became king in 1481, after the death of his father and predecessor. As a prince, John II accompanied his father in the campaigns in northern Africa and was made a knight after the victory in the Conquest of Arzila in 1471. In 1473, he married Leonor of Viseu, an infanta of Portugal and his first cousin. Even at a young age, John was not popular among the peers of the kingdom since he was immune to external influence and appeared to despise intrigue. The nobles (including particularly his half second cousin Ferdinand II, the Duke of Braganza) were afraid of his future policies as king.
Билікті біріктіру
1481 жылы Жохан II таққа отырғаннан кейін португал аристократиясының билігін шектеу және билікті өзіне шоғырландыру үшін бірқатар шаралар қабылдады. Ол ақсүйектердің өз иеліктерінде әділет әкімдігін жүргізу құқығынан айырды. Осыған дейін ақсүйектер арасында сыбырласулар басталып, Браганса герцогы мен Кастилия королевасы Изабелла I арасында шағымдану хаттары мен араласу туралы өтініштер алмасылды. Король Жохан өзінің ұлы Афонсоның Брагансаға, корольдіктегі ең күшті ақсүйекке қарсы әрекет етуден бұрын сарайда қауіпсіздігін қамтамасыз ету үшін "Терсериас де Моура" келісімін қайта жаңартуға көшті (алғашқы келісім бойынша Афонсо Испанияның Моура қаласында, Португалияда, болашақ испандық әйелі, Астурия ханшайымы Изабелламен бірге, некеге тұруға дейін бала ретінде тұруы тиіс еді). 1483 жылы патшалық тыңшылар қосымша хат алмасуды ұстап алды. Браганса үйі заңсыз деп жарияланды, олардың жерлері тәркіленді және герцог Эворада өлім жазасына кесілді. Герцогтың жесірі, Визеудің Изабелласы, Жоханның туысы және қарындасы, балаларымен Кастилияға қашып кетті. Келесі жылы Жоханның туысы және құдайы Визеу герцогы сарайға шақырылып, жаңа қастандыққа күдікпен қаралып, корольдің өзінен пышақталды. Көптеген адамдар жазаланды, өлтірілді немесе Кастилияға жер аударылды, оның ішінде түрмеде уланған Эвора епископы да болды. 1493 жылы Альваро Каминья Сан-Томе және Принсипи аралдарына қоныстануды бастады. Престер Жохан патшалығын іздеу үшін Афонсу де Пайва мен Пьеро да Ковильянның Үндістан мен Эфиопияға құрлықтағы экспедицияларын қаржыландыру. Португалиялық саяхаттардың нақты ауқымы академиялық пікірталас нысаны болып табылады. Бір теория бойынша, кейбір саяхаттар көрші Кастилияның бәсекелестігінен қорқып құпия сақталған. Осы кезеңдегі мұрағаттардың көп бөлігі 1755 жылғы Лиссабон жер сілкінісінен кейін болған өртте жойылды, ал жер сілкінісі кезінде жойылмағандары Пиреней соғысы кезінде ұрланып немесе жойылды, немесе басқа жолмен жоғалды.
After his official accession to the throne in 1481, John II took a series of measures to curtail the power of the Portuguese aristocracy and concentrate power in himself. As one example of the measures he took, he deprived the nobles of their right to administer justice on their estates. Immediately, the nobles started to conspire. Letters of complaint and pleas to intervene were exchanged between the Duke of Braganza and Queen Isabella I of Castile. King John took the precaution of renegotiating the "Tercerias de Moura" agreement to insure that his son Afonso was living safely back at court before he would move against Braganza, the most powerful noble in the realm (the original agreement called for Afonso to live in Moura, Portugal, with his intended Spanish bride, Isabella, Princess of Asturias, as children before their marriage). In 1483, additional correspondence was intercepted by royal spies. The House of Braganza was outlawed, their lands confiscated and the duke executed in Évora. The Duke's widow, Isabella of Viseu, John's cousin and sister in law, fled with her children to Castile. In the following year, the Duke of Viseu, John's cousin and brother in law, was summoned to the palace and stabbed to death by the king himself for suspicion of a new conspiracy. Many other people were executed, murdered, or exiled to Castile, including the Bishop of Évora, who was poisoned in prison. 1493 – Start of the settlement of the São Tomé and Príncipe islands by Álvaro Caminha. Funding of land expeditions by Afonso de Paiva and Pêro da Covilhã to India and Ethiopia in search of the kingdom of Prester John. The true extent of Portuguese explorations has been the subject of academic debate. According to one theory, some navigations were kept secret for fear of competition by neighbouring Castile. The archives of this period were mainly destroyed in the fire after the 1755 Lisbon earthquake, and what was not destroyed during the earthquake was either stolen or destroyed during the Peninsular War or otherwise lost.
Кастилиямен қақтығыс
1493 жылдың басында Колумб алғашқы саяхатынан оралғанда, ең алдымен Лиссабонда тоқтады және король Жоау II-нің алдында жеңісін жариялады. Король Жоау II-нің жауабы, бұрын Испаниямен жасалған Алкасовас шарты бойынша, Колумбтың жаңа жерлері Португалияның ықпал аймағына жатады болды. Колумб Кастилияның Изабелла I-ге жетпес бұрын, Жоау II оларға Португалия үшін талап ету үшін флот жіберуге қауіптендіретін хат жолдады. Испания дереу келіссөздерге отыруға асықты, ол Тордесильяс деген кішкентай испан қаласында, делдал ретінде Папаның өкілінің қатысуымен өтті. Осы кездесудің нәтижесінде Испания мен Португалия арасында жаңа ашылған барлық жерлерді бөлу мақсатындағы Тордесильяс шарты жасалды.
When Columbus returned from his first voyage early in 1493, he first stopped in Lisbon to claim his victory in front of King John II. King John II's only response to this was that under the Treaty of Alcáçovas previously signed with Spain, Columbus's discoveries lay within Portugal's sphere of influence. Before Columbus even reached Isabella I of Castile, John II had already sent a letter to them threatening to send a fleet to claim it for Portugal. Spain quickly hastened to the negotiating table, which took place in a small Spanish town named Tordesillas with a papal representative present to act as mediator. The result of this meeting would be the famous Treaty of Tordesillas, which sought to divide all newly discovered lands in the New World between Spain and Portugal.
Неке және ұрпақтар
АтыТуған күніӨлім күніЕскертпелерВизеудің Леоноры (2 мамыр 1458 – 17 қараша 1525; 1471 жылдың қаңтарында үйленді)Инфанте Афонсо 18 мамыр 1475 13 шілде 1491Португалия ханзадасы. Атқа міну кезінде болған апаттан қайтыс болды. Ханзаданың ерте қайтысынан кейін, тақ Португалияның 14-ші патшасы Мануэль I болған Фердинандтың ұлы, Бежа герцогы Мануэль Визеуге мұрагерлік етті.Өлі туылған 1483 1483 1483 жылы туған, өлі туылған ұл.Ана де Мендонса (шамамен 1460 ?)Жорж 21 тамыз 1481 22 шілде 1550Коимбра герцогы Жорж де Ланкастр ретінде танылған заңды емес ұлы.
NameBirthDeathNotesBy Leonor of Viseu (2 May 1458 – 17 November 1525; married in January 1471)Infante Afonso 18 May 1475 13 July 1491Prince of Portugal. Died in a horse riding accident. Because of the premature death of the prince, the throne was inherited by Manuel of Viseu, Duke of Beja, son of Ferdinand, Duke of Viseu, who reigned as Manuel I, 14th King of Portugal. Stillborn 1483 1483 Stillborn son, born in 1483. By Ana de Mendonça (c. 1460 ? )Jorge 21 August 1481 22 July 1550Natural son known as Jorge de Lancastre, Duke of Coimbra.