Pelham Dale

Кіріспе

Ағылшын ағылшын католик діни қызметкері (1821-1892) Томас Пелхам Дейл (1821-1892) - ағылшын ағылшын католик ритуалист діни қызметкері, ол ритуалистік тәжірибе үшін қудаланып, түрмеге жабылғаны үшін ерекше болды.

Өмірбаян

Томас Пелхам Дейл 1821 жылы 3 сәуірде Гринвич қаласында дүниеге келді және Беккенхемде, Кентте өсті. Ол Томас Дейлдің (1797-1870) және оның әйелі Эмили Джейн Ричардсонның тұңғыш ұлы болды. Лондон Король колледжінде оқығаннан кейін, 1841 жылы ол Кембридждегі Сидни Суссекс колледжіне оқуға түсіп, 1845 жылы бітірді. Ол өзінің колледжінің мүшесі болып сайланды. 1845 жылы Дейл діни қызметкер, ал 1846 жылы діни қызметкер болып тағайындалды. Ол Камбервелл, Суррейдегі Камден шіркеуінің пасторы болып тағайындалды. 1847 жылы Лондон қаласындағы Сент-Ведаст Фостер-Лейннің ректоры болды. Ғылыми және теологиялық қызығушылықтары бар Дейл 1851 жылдан 1856 жылға дейін Лондон қаласындағы Сион колледжінің кітапханашысы болды. 1861 жылы Епископ Тейт, Элизабет Ферард (Англия шіркеуінің күнтізбесінде 18 шілде) және тағы екі әйелмен бірге Дейл Кингс-Кроста орналасқан Солтүстік Лондон Диаконнасы институтын құрды. Алғашында евангелист болған Дейл ритуализмді әсіресе зайырлылық пен сол кездегі христиандыққа қарсы күштердің табиғатымен күресуге жарамды деп санайды. Ол 1873 жылы Рождествода евхаристиялық киімдерді қолдана бастады. Дейлге қарсылық оның ритуализміне байланысты, әсіресе 1875 жылы ол Холборндағы Сент-Албан шейіт қауымына локум-тененс қызметін ұсынғаннан кейін, ал Александр Хериот Макконочи ритуалистік тәжірибе үшін тоқтатылды. 1876 жылы ол 1874 жылғы "Қоғамдық ғибадатты реттеу туралы" заңға сәйкес сотталды. Оны шіркеу қауымдастығы қудалаған кезде ағылшын шіркеу одағы қолдады. Сол жылы ол Қасиетті Крест қоғамына кірді. 1878 жылдың желтоқсанында ол өзінің бұрынғы іс-әрекеттерін қайтадан бастады және 1880 жылы Арчи сотында Лорд Пензанстан оған қарсы тағы бір үкім алынды. Екі күннен кейін Дейл тұтқындалып, Холлоуэй түрмесіне қамалды. Дейлдің түрмеге қалуы оның қарсыластарынан басқалардың бәрінен де үлкен жанашырлық танытты. Мұндай түрмеде қамау Дисраэлидің ритуализмді заң арқылы жоюға тырысуына қарсы қоғамдық пікірді бұруға көмектесті. Бостандыққа шыққаннан кейін көп ұзамай Дейл 1881 жылы Спилсбидің маңында Саусторп пен Асвардбидің тірілеріне ұсынылды. Ол 1892 жылы 19 сәуірде (Дизраэлидің (Қоғамдық ғибадат етуді реттеу туралы 1874 жылғы заңның сәулетшілерінің бірі) өлімінің он бірінші жылдығында) қайтыс болды және Саусторп шіркеуінің зиратында жерленді.

Thomas Pelham Dale was born at Greenwich on 3 April 1821 and grew up in Beckenham, Kent. He was the eldest son of Thomas Dale (1797 1870) and his wife Emily Jane Richardson. After attending King's College London, in 1841 he went up to Sidney Sussex College, Cambridge and graduated in 1845. He was elected as a fellow of his college. Dale was ordained deacon in 1845 and priest in 1846. He was appointed curate of the Camden Chapel, Camberwell, Surrey. In 1847 he became rector of St Vedast Foster Lane in the City of London. With scholarly interests that were scientific as well as theological, Dale was librarian of Sion College in the City of London from 1851 to 1856. In 1861, with Bishop Tait, Elizabeth Ferard (see 18 July in Church of England calendar) and two other women, Dale founded the North London Deaconess Institution based in King's Cross. Originally an evangelical, Dale came to believe that ritualism was specifically appropriate to deal with the nature of secularism and forces hostile to Christianity of the time. He began to use eucharistic vestments at Christmas 1873. Opposition to Dale crystallised around his ritualism, especially after he offered locum tenens ministry in 1875 to the congregation of St Alban the Martyr, Holborn, whilst the Revd Alexander Heriot Mackonochie was suspended for ritualist practices. In 1876 he was prosecuted under the Public Worship Regulation Act 1874. He was supported by the English Church Union in his prosecution by the Church Association. In the same year, he joined the Society of the Holy Cross. In December 1878 he recommenced all his former practices and another judgment against him from Lord Penzance in the Court of Arches was obtained in 1880. Two days later Dale was arrested and imprisoned in Holloway prison. Dale's imprisonment drew great sympathy from all but his most die hard opponents. Such imprisonments did more than anything else to turn public opinion against Disraeli's attempt to put down Ritualism by law. Soon after his release Dale was presented to the living of Sausthorpe cum Aswardby, near Spilsby, in 1881. He died on 19 April 1892 (on the eleventh anniversary of the death of Disraeli (one of the architects of the Public Worship Regulation Act 1874) and was buried in Sausthorpe churchyard.