Кіріспе
Түс көру туралы аргумент - бұл түс көру әрекеті шындықты иллюзиядан ажыратуға сенетін сезімдерге толық сенім артуға болмайтынын алдын ала дәлелдейтін дәлел болып табылады. Сондықтан, сезімдерімізге тәуелді кез-келген жағдайды, ең болмағанда, мұқият зерттеп, шын мәнінде шындыққа жататынын анықтау үшін қатаң сынақтан өткізу керек.
The dream argument is the postulation that the act of dreaming provides preliminary evidence that the senses we trust to distinguish reality from illusion should not be fully trusted, and therefore, any state that is dependent on our senses should at the very least be carefully examined and rigorously tested to determine whether it is in fact reality.
Симуляциялық шындық
Түс көру біздің шынайы өмірімізді елестету мүмкін бе деп күмән келтіретіндерге серпін береді. Ақыл-ойдың ойлап тапқан әлемді "нақты әлем" деп сенуге алданып кету мүмкіндігі, кем дегенде бір түрлі симуляцияланған шындық - бұл жалпы, тіпті түнгі оқиға. Әлемді симуляциялау жоқ деп айтатындар ақылдың - кем дегенде ұйықтап жатқан ақылдың - шындықты иллюзиядан ажыратуға тырысатын толық сенімді механизм емес екенін мойындауы керек. Осы уақытқа дейін мен шындық деп қабылдаған нәрселер сезімдерім арқылы маған келді. Бірақ кейде олар мені алдап жатады. Бізді бір рет алдап қойғандарға толықтай сену ақылға қонымсыз.
Сындық талқылау
Бұрын философтар Джон Локк пен Томас Гоббс Декарттың арман аргументі туралы пікірін жоққа шығаруға тырысқан. Локк түсінде адам ауырсынуды сезінбейді деп айтқан. Соңғы онжылдықта жүргізілген түрлі ғылыми зерттеулер Локктің мәлімдемесін дәлелдеп, түсінде ауырсыну болуы мүмкін деген тұжырым жасады, бірақ өте сирек жағдайда. Философ Бен Спрингетт Локк ондай жағдайға отынға аяқ басқанның ауырсынуын түсінде отқа аяқ басқанмен салыстыруға болмайтынын айтқан. Хоббс армандар абсурдқа бейім, ал оянған өмір олай емес деп мәлімдеді. Қазіргі философтардың көбі арман скептицизмін егжей-тегжейлі жоққа шығаруға тырысты (мысалы, Stone (1984)). Эрнест Соса (2007) монографияның бір тарауын осы тақырыпқа арнады, онда ол түс көрудің жаңа теориясын ұсынды және оның теориясы скептицизмге жаңа дәлел келтіреді деп, оны жоққа шығаруға тырысты. Джонатан Ичикава (2008) және Натан Баллантайн мен Ян Эванс (2010) Сосаның ұсынылған шешімін сынға алды. Ичикава, біз оянған өмірдегі сеніміміздің шынымен де армандағыдай емес, қиял емес пе екенін айта алмайтынымыз сияқты, біз әлі де оянған немесе армандап жүргенімізді айта алмаймыз деп дәлелдеді. Норман Малкольм өзінің "Ұйқы" монографиясында (1959 жылы жарық көрген) Витгенштейннің "Ұйқыда бұл суреттер шынымен болды ма, әлде оянған кезде ғана солай болып көрінді ме" деген сұрағына жауап берді. Ол "Мен ұйықтап жатырмын" деген сөйлем сөздердің мағынасыз түрі екенін; түстер оянған кездегі әсерден тәуелсіз бола алмайды; және түстерге негізделген күмән "өткен заманның тарихи және түс айту сезімдерін шатастырудан туындайды" (120-бет). "Мен ояу екенімді білемін бе?" деген тарауда Ол: "Мен ояндым" деп айтудың қажеті жоқ, өйткені оянған жоқ деп айту ақымақтық болар еді, - деп түсіндіреді. Түс гипотезасы сондай-ақ Вальбергтің жеке көкжиегі сияқты басқа да философиялық тұжырымдамаларды әзірлеу үшін қолданылады: егер бұл бәрі түс болса, бұл әлем ішкі қандай болар еді.