Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нейт абаттығы (Abaty Nedd) – Ұлыбританияның Оңтүстік Уэльстегі Нейт қаласының жанында орналасқан цистерциандық монастырь. Бұл бір кезде Уэльстегі ең ірі абаттық болған. Маңызды қираған орындары әлі де сақталған және Cadw қамқорлығында тұр. Тюдор дәуірінің тарихшысы Джон Лиланд Нейт абаттығын "Уэльстің ең сұлу абаттығы" деп атаған. Нейт абаттығы – сондай-ақ абаттық қираған жерлеріне жақын орналасқан Нейт қаласының бір бөлігінің атауы.
Neath Abbey (Abaty Nedd) was a Cistercian monastery, located near the present day town of Neath in South Wales, UK. It was once the largest abbey in Wales. Substantial ruins can still be seen, and are in the care of Cadw. Tudor historian John Leland called Neath Abbey "the fairest abbey of all Wales." Neath Abbey is also the name of an area of Neath near to the abbey ruins.
Тарих
Нейт аббаттығы 1129 жылы құрылды, сол кезде Ричард I де Гренвилл (1142 жылдан кейін қайтыс болған), Гламорганның он екі рыцарінің бірі, Уэльстің Гламорган аймағындағы өзінің иелігін Батыс Нормандиядан келген Савинья монахтарына сыйлады. Алғашқы монахтар 1130 жылы келді. 1147 жылы Савинья ордені цистерциан орденімен біріккеннен кейін, Нейт аббаттығы да цистерциандық монастырьға айналды. Аббат 13 ғасырдағы Уэльс көтерілістері кезінде қирады. Англия королі Генрих VIII монастырларды тарату кезінде соңғы аббат Ллесион ап Томас 1536 жылы үлкен айып төлеп, уақытты кешіктіруге қол жеткізді, бірақ 1539 жылы аббат жабылды. Осы кезде аббат үлкен иелікке айналды, бастапқыда Ричард Уильямсқа берілді, бірақ 1600 жылға қарай ол сэр Джон Гербертке тиесілі болды және монастырь аумағында орналасқан үлкен Тюдор үйі болды. Бұл үй шамамен 100 жыл бойында ғана тұруға жарамды болды, содан кейін ол тасталып қалды, өйткені бұл жер өнеркәсіп орталығына айналды. 1944 жылы меншік құқығы Құрылыс министрлігіне өтті, олар қабырғаларды одан әрі нығайту жұмыстарын жүргізді. 2014 жылы Cadw, осы орынға қамқорлық етуге жауапты ұйым, қираған бөліктерді одан әрі қорғау және нығайту үшін маңызды жобаны бастады. Қазіргі таңда орын жұртшылыққа ашық, және онда ақпараттық тақталар орнатылған.
Neath Abbey was established in 1129 AD when Richard I de Grenville (d. post 1142), one of the Twelve Knights of Glamorgan, gave of his estate in Glamorgan, Wales, to Savigniac monks from western Normandy. The first monks arrived in 1130. Following the merging of the Savigniac order into the Cistercian order in 1147, Neath Abbey also became a Cistercian house. The abbey was ravaged by the Welsh uprisings of the 13th century. During the Dissolution of the Monasteries by King Henry VIII of England the last abbot, Lleision ap Thomas, managed to buy time through payment of a large fine in 1536, but the abbey was dissolved in 1539. At this time, the abbey was turned into a large estate, initially granted to Richard Williams, although by 1600 it was owned by Sir John Herbert, and had a substantial Tudor mansion occupying a part of the cloisters. The mansion itself was only habitable for 100 years or so, before being abandoned as the site became a scene of industry. In 1944 the ownership passed to the Ministry of Works, who undertook further stabilization of the walls. In 2014 Cadw, the successor body charged with the site's care, began a substantial project to further protect and stabilize parts of the ruins. The site is open to the public with some interpretation display boards on site.
Қақпа ғимараты
Аббатхананың қираған қалдықтарының солтүстігінде аббатхана аумағына кіруді бақылаған қақпа ғимаратының қалдықтары орналасқан. Қазір ол Нью-роудта, Абби бастауыш мектебінің ойын алаңының жанында тұр. Ол алғаш рет 1130 жыл шамасында салынған, бірақ ең айқын сақталған ерекшеліктері – жолға қарап тұрған екі сүйір терезелер 13 немесе 14 ғасырға жатады.
North of the abbey ruins are the remains of the gatehouse which would have controlled access into the abbey precinct. It now stands on New Road alongside the playground of Abbey Primary School. It was originally built around 1130, but the most prominent surviving features, two pointed windows that face onto the road, date from the 13th or 14th century.