Қосқанстан III: Шотландия тағының күресі мен мұрагерлік жүйесі

Кіріспе

Константин, Куйленнің ұлы (орта ғаэль тілінде: Causantín mac Cuiléin; қазіргі ғаэль тілінде: Còiseam mac Chailein), қазіргі заманғы патшалық тізімдерінде Константин III (шамамен 970–997 жж.) ретінде белгілі, 995 жылдан 997 жылға дейін Алба (Шотландия) патшасы болды. Ол Куйлен патшаның ұлы еді. Джон Фордун оны латын тілінде Constantinus Calvus деп атайды, бұл Константин Шашсыз дегенді білдіреді. Бенджамин Хадсон Ирландия мен Шотландияның аралдық авторлары билеушілерді көбінесе лақап есімдермен таныстырғанын атап өтті, мысалы, 11 ғасырдағы Стратклайд патшасы Евгений Кальвус (Оуэн Шашсыз) сияқты.

Өмірбаян

Шотландия монархиясы осы кезеңде мұрагерлік жүйесін танистерлік қағидасына негіздеді. Бұрынғы монархтардың барлық ересек ұрпақтары таққа үміткер болатын. Патшалық билік бір әулеттен екіншісіне ауысып отыратын, олардың барлығы да жақын туыстар еді. Константин өзінің туысы және бұрынғы патшасының ұлы болғанына қарамастан, таққа көтеріле алды. Келесі екі патша (Кеннет III, Малкольм II) оның туыстары болды және таққа ие болу үшін өздерінің туғандарын өлтірді. Мұрагерлік қағидасы тақта әрқашан ересек патшаның отыруын қамтамасыз етті, бұл кешірімді билік етудің әдеттегі проблемаларын болдырмады. Әртүрлі патшалардың Шотландияның әртүрлі аймақтарында жерлері мен билік ошақтары болды, бұл бір аймақтың басқаларына толық үстемдік етуіне жол бермеді. Бұл елде маңызды бөліну қозғалыстарын болдырмауға көмектескен болуы мүмкін. Керісінше, әрбір патша таққа таласушылармен бетпе-бет келуге мәжбүр болды. Оның туыстарының да өз амбициялары болды және олар оның табиғи өлімін күтіп отырмай, мақсаттарына жетуге тырысты. Мұрагерлік көбінесе соғыс пен кісі өлтіру арқылы шешілді, нәтижесінде патшалық отбасының көптеген мүшелері ерте қайтыс болып, жоғары қаза болу көрсеткіші тіркелді. 10 ғасырда Шотландияда екі патшалық әулет арасында династиялық қақтығыстар болды. Бірі Каусантин мак Синедадан (Константин I, 862–877 жылдары билік құрған), екіншісі оның інісі Аед мак Синедадан (877–878 жылдары билік құрған). Константин III екінші әулетке жатты. Оның патшалық ата-бабаларының арасында Аэдтің өзі, Шотландияның Константин II (900–943 жылдары билік құрған), Индульф (954–962 жылдары билік құрған) және Куйлен (967–971 жылдары билік құрған) болды. Шотландияның Амлайб (973–977 жылдары билік құрған) оның әкесінің ағасы болды. Екі патшалық әулет арасындағы кезектесу ұзақ уақыт бойы бейбіт болған сияқты; Альфред П. Смит бұл алғашқы кезеңді «патшалық өмір сүрудің ғасыры» деп сипаттайды. 960 жылдары Куйлен өзінің туысы, Шотландия королі Дубқа (962–967 жылдары билік құрған) қарсы шыққан кезде, әулеттер арасында қарулы қақтығыс басталған сияқты. Қақтығыстың бастапқы себебі белгісіз. Смит Стратклайд патшалығын бақылау маңызды фактор болған болуы мүмкін деп болжайды. «Шотландияның патшасы Маэль Колюймнің ұлы Кинейд (Малкольмның ұлы Кеннет) алданып өлтірілді» делінген. Джон Фордунның баяндамасында, Константин Тікбас, король Калленнің ұлы және Грайм «патша мен оның ұлының өлімін үнемі жоспарлап отырды». Бір күні Кеннет II және оның серіктері «өз үйінен алыс емес» орманға аң аулауға барды. Аң аулау оларды Финелла тұрған Феттеркернге жеткізді. Ол оған адалдық таныту үшін жақындап, оны өзінің үйіне шақырды, құлағына құпиялап, оған құпия жоспар туралы ақпарат бар екенін айтты. Ол оны «жолдан тыс шағын үйге» еліктіріп, тұзаққа түсірді. Үйдің ішінде арқанмен байланған мүсін тұрды. Егер біреу мүсінге тисе немесе қозғалтса, ол садақтарды іске қосып, жебелердің құрбаны болар еді. Кеннет II мүсінге жұмсақ тиіп, «барлық жағынан жылдам атқан жебелермен атып, бір сөз айтпастан құлап түсті». Финелла орман арқылы қашып, өзінің көмекшілері Константин III және Граймге қосылуға тырысты. Көп ұзамай аң аулаушылар қанды патшаны тауып алды. Олар Финелланың орнын таба алмады, бірақ Феттеркернге өрт қойды. Смит күрделі жоспар мен механикалық құрылғыны аңыз ретінде жоққа шығарады, бірақ оқиғаның негізгі мәліметтерін қабылдайды, яғни Кеннет II-нің мұрагерлік жоспарлары оның өлтірілуіне себеп болды. Алан Орр Андерсон Финелланың оқиғасына қатысты күмәндануын білдірді, оны «жартылай мифтік» деп санады. Ол әйел есімі Финнгуала немесе Финдгуаланың «ақ иықтар» дегенді білдіретінін атап өтті, бірақ ол «find ela» (ақ құтан) сөзінен шыққан болуы мүмкін деп болжады. Атау Финелла төбесі (Фордун маңы) және Финелла Ден (Сент-Кирус маңы) сияқты топонимдерде кездеседі, ал Меарнс (Кинкардиншир) жергілікті дәстүрінде Финелла ағаштардың басына бір жерден екінші жерге дейін жүреді деп есептеледі. Андерсон Финелланың мифтік тұлға болуы мүмкін екенін болжады, ол жергілікті өзен құдайы болған. Джон Фордунның кейінгі үзіндісінде Файнель Шотландия королі Макбеттің (1040–1057 жылдары билік құрған) анасы ретінде аталады, бірақ бұл есімдердің ұқсастығына байланысты қате болуы мүмкін. Макбет Финелла есімді әйелдің емес, Морейдің Финдлахтың ұлы еді. Иоанн Фордунның баяны Константин III билік құрғанға дейін жалғасады. Кеннет II-нің өлімінен кейін Константин Тікбас, король Калленнің ұлы, таққа отырды. Ол көптеген ақсүйектердің қолдауын алды. Таққа оның туысы Малкольм II, Кеннет II-нің ұлы да таласқан, нәтижесінде шотландықтар арасында ұзаққа созылған дау-жанжал мен қақтығыс туды. Константин III бір жарым жыл (18 ай) билік құрды, «Малкольм және оның заңсыз ағасы Кеннет, белгілі батыр, оны үнемі мазалап, оны өлтіруге бар күшімен тырысты». Бұл дерек көзі – Вильям Сиырдың билік кезінде (1165–1214 жылдары билік құрған) жасалған патшалар тізімі, соңғы патша осы тізімде есімдері тіркелген. Бұл тізім Попплтон қолжазбасының бесінші мәтіні ретінде сақталған. Малкольм II-нің заңсыз ағасы Кеннеттің болуы ескірек дереккөздерде көрсетілмеген. Джон Фордун бұл Кеннетті Малкольм I-нің заңсыз ұлы ретінде тізімдеген. Скен бұл қате болуы мүмкін екенін атап өтті және Кеннет, Малкольмның ұлы, шын мәнінде Кеннет III (Дубтың ұлы Кеннет) болуы мүмкін екенін ұсынды. Кеннет III Малкольм I-нің немересі болған, ал ұлы емес. Роберт Шоу Малкольм I-нің заңды немесе заңсыз ұлы болған Кеннет есімді ұлының болуын да күмәндандырды, Малкольм I-нің екі ұлына бірдей есім беруінің себебін түсіндіре алмады. Алекс Вульф Кеннеттің, Малкольмның ұлы, Кеннет III-ке теңестіруін мүмкін шешім ретінде қабылдады, бірақ бірнеше басқа нұсқаларды ұсынды. Кеннет II-нің өзі Кеннет, Малкольмның ұлы еді; оның аты оның ізбасарының кісі өлтірушісіне қате түскен болуы мүмкін. Немесе Кеннет, Малкольмның ұлы, Малкольм (II), Кеннеттің ұлының қате түсірілуі болуы мүмкін. Немесе кісі өлтіруші Кеннет, Малкольмның ұлы болуы мүмкін, бірақ ол патшалық отбасының мүшесі емес. Тигернах жылнамасы Константиннің 997 жылы шотландықтар арасындағы шайқаста қаза болғанын хабарлайды: «Шотландықтар арасында шайқас болды, онда Шотландия королі Константин, Куланның ұлы және басқалар қаза тапты». Сол жылғы тағы бір жазбада Стратклайдтың Маэль Колюм I-нің өлімі туралы хабар берілген, бірақ екі өлімнің байланысты екені белгісіз. Шотландықтар мен пикттердің жылнамасы бірнеше мәліметтер қосады. Константин, Куленнің ұлы, Ратинвермон шайқасында Кеннет, Малкольмның ұлы (жоғарыда қараңыз) өлтірді. Константиннің денесі жерлену үшін Йонаға тасымалданды. Мелроз жылнамасының жазбасында «Король Константин, Куленнің ұлы, Тегалередегі Алмондтың аузында қылышпен өлтірілді» делінген. Қайтадан, кісі өлтіруші Кеннет, Малкольмның ұлы деп хабарланған. Ағылшын-саксон жылнамасынан алынған тиісті жазба 1000 жылы Англияға үнемі шабуыл жасайтын даниялық флоттың кеткенін растайды. Этельред бұл кенеттенгі тыныштықты ойларын жинауға, ресурстарды жинауға және армияларын дайындауға пайдаланды: 1000 жылы флоттың кетуі «Этельредке Стратклайдты жоюға мүмкіндік берді, оның себебі солтүстіктің жоғалған тарихының бір бөлігі». Бірақ бұл Константиннің (және Кеннеттің) билігінің шектерін көрсетеді және Кумбрия/Стратклайд олардан тыс жатқанын білдіреді.

The Scottish monarchy of this period based its succession system on the rule of tanistry. All adult male descendants of previous monarchs were eligible for the throne. The kingship regularly switched from one line of royal descendants to another, though they were all closely related. Constantine was able to rise to the throne, despite his cousin and predecessor having a son of his own. The next two kings (Kenneth III, Malcolm II) were his cousins, and killed their respective predecessor to gain the throne. The succession rule had the benefit of ensuring that there would always be an adult king on the throne, avoiding the usual problems of minority reigns. The various kings had their lands and power bases in different areas of Scotland, preventing any single region from claiming full domination of the others. This may have helped the country avoid significant secession movements. The downside was that any single king had to face adult rivals for the throne. His kinsmen had their own ambitions and would not wait for his death from natural causes to achieve them. The succession was often decided through acts of warfare and murder, resulting in early deaths and high casualty rates in the extended royal family. During the 10th century, there were dynastic conflicts in Scotland between two rival lines of royalty. One descended from Causantín mac Cináeda (Constantine I, reigned 862–877), the other from his brother Áed mac Cináeda (reigned 877–878). Constantine III belonged to the second line. His royal ancestors included Áed himself, Constantine II of Scotland (reigned 900–943), Indulf (reigned 954–962), and Cuilén (reigned 967–971). Amlaíb of Scotland (reigned 973–977) was his paternal uncle. The alternation between the two royal lines seems to have been peaceful for a long time; Alfred P. Smyth regards this early phase as "a century of kingly coexistence". The armed conflict between the lines seems to have started in the 960s, when Cuilén challenged the rule of his cousin Dub, King of Scotland (962 967). The initial motivation behind the conflict is unclear. Smyth speculates that control over the Kingdom of Strathclyde might have been a major factor. The Annals of Ulster simply record "Cinaed son of Mael Coluim [Kenneth, son of Malcolm], king of Scotland, was deceitfully killed", with no indication of who killed him. In the account of John of Fordun, Constantine the Bald, son of King Cullen and Gryme were "plotting unceasingly the death of the king and his son". One day, Kenneth II and his companions went hunting into the woods, "at no great distance from his own abode". The hunt took him to Fettercairn, where Finella resided. She approached him to proclaim her loyalty and invited him to visit her residence, whispering into his ear that she had information about a conspiracy plot. She managed to lure him to "an out of the way little cottage", where a booby trap was hidden. Inside the cottage was a statue, connected by strings to a number of crossbows. If anyone touched or moved the statue, he would trigger the crossbows and fall victim to their arrows. Kenneth II gently touched the statue and "was shot through by arrows sped from all sides, and fell without uttering another word." Finella escaped through the woods and managed to join her abettors, Constantine III and Gryme. The hunting companions soon discovered the bloody king. They were unable to locate Finella, but burned Fettercairn to the ground. Smyth dismisses the elaborate plotting and the mechanical contraption as mere fables, but accepts the basic details of the story, that the succession plans of Kenneth II caused his assassination. Alan Orr Anderson raised his own doubts concerning the story of Finella, which he considered "semi mythical". He noted that the feminine name Finnguala or Findguala means "white shoulders", but suggested it derived from "find ela" (white swan). The name figures in toponyms such as Finella Hill (near Fordoun) and Finella Den (near St Cyrus), while local tradition in The Mearns (Kincardineshire) has Finella walking atop the treetops from one location to the other. Anderson thus theorized that Finella could be a mythical figure, suggesting she was a local stream goddess. A later passage of John of Fordun mentions Finele as mother of Macbeth, King of Scotland (reigned 1040–1057), but this is probably an error based on the similarity of names. Macbeth was son of Findláech of Moray, not of a woman called Finella. The narrative of John of Fordun continues on to the reign of Constantine III. The day following the death of Kenneth II, Constantine the Bald, son of King Cullen usurped the throne. He had reportedly won the support of a number of nobles. The throne was also claimed by his cousin Malcolm II, son of Kenneth II, resulting in long lasting division of the Scottish population, and conflict. Constantine III reigned for a year and a half [18 months], "continually harassed by Malcolm and his illegitimate uncle, named Kenneth, a soldier of known prowess, who was his unwearied persecutor, and strove with his whole might to kill him, above all others." This source was a king list compiled during the reign of William the Lion (reign 1165–1214), the last king mentioned in it. It has survived as the fifth text of the Poppleton manuscript. The existence of Kenneth, illegitimate uncle to Malcolm II, is not recorded in older sources. John of Fordun had apparently listed this Kenneth as an illegitimate son of Malcolm I of Scotland. Skene noted that this could be an error, and suggested that Kenneth, son of Malcolm was actually Kenneth III (Kenneth, son of Dubh). Kenneth III was a grandson of Malcolm I, rather than a son. Robert Shaw also doubted Kenneth II having a brother, illegitimate or not, who was also named Kenneth, pointing out that Malcolm I would have no reason to give the same name to two of his sons. Alex Woolf accepted the identification of Kenneth, son of Malcolm, with Kenneth III as a possible solution, but suggested a number of alternatives. Kenneth II himself was a Kenneth, son of Malcolm; his name could have been transferred to the killer of his successor by a faulty text. Or Kenneth, son of Malcolm, could be an accidental reversal of Malcolm (II), son of Kenneth. Or the killer could be a Kenneth, son of Malcolm who was not actually a member of the royal family. The Annals of Tigernach report that Constantine was killed in a battle between the Scots in 997: "A battle between the Scots, in which fell Constantine son of Culannan, king of Scotland, and many others." Another entry of the same year reports the death of Máel Coluim I of Strathclyde, though it is unclear if the two deaths were connected. A Chronicle of the Scots and Picts entry adds a number of details. Constantine, son of Culen, was killed by Kenneth, son of Malcolm (see above) at Rathinveramon. Constantine's body was transported for burial to Iona. An entry in the Chronicle of Melrose describes "King Constantine, Culen's son, slain by the sword" at the mouth of Almond in Tegalere. Again the killer is reported as Kenneth, son of Malcolm. A relevant entry from the Anglo Saxon Chronicle confirms that the Danish fleet which regularly raided England departed in 1000. This sudden relief from attack Æthelred used to gather his thoughts, resources, and armies: the fleet's departure in 1000 "allowed Æthelred to carry out a devastation of Strathclyde, the motive for which is part of the lost history of the north." But this indicates the limits to Constantine's (and Kenneth's) area of authority, and informs us that Cumbria/Strathclyde lay beyond them.

Өлім орны

Джеймс Янг Симпсон, археология туралы бірнеше мақала жазған, Константиннің қайда қаза болғаны туралы қайшылықты есептер бар екенін байқады. Көптеген деректерде шайқас Алмонд өзенінің жанында болғандығы айтылса да, Шотландияда осы аттас екі өзен болды – біреуі Пертширде, екіншісі Лотианда. Джордж Чалмерс Пертширдегі өзенді дұрыс жер деп анықтады, бірақ Джон Фордун, «Скотихроникон», Гектор Бойс және Джордж Бьюкенен Лотиандағы өзенді көрсетті. Мелроуз жылнамасы шайқасты Авон өзенінің жанында өткен деп жазды. Эндрю Винтон оны «Ауин» өзенінің жанында орналастырды. Джон Лесли оны Аннан өзенінің жанында деп санады және оны Камбрияға жасалған шабуылдың бір бөлігі деп есептейді. Сондай-ақ, шайқастың өзенге қатысты орналасқан жері туралы да қайшылықтар бар. «Скотихроникон», Мелроуз және Винтон шайқасты өзеннің бастауында деп көрсетті, ал Мелроуз осы жерді сипаттау үшін «Tegalere» деген сөзді қосты. Бұл «Скотихроникон»дағы «Inregale regens» және «Liber Dumblain»дағы «Indegale» сияқты болуы мүмкін. Бойс және Бьюкенен шайқасты өзен сағасында, Алмонд өзенінің Форт фиртіне құятын жерінде деп санады. Осы жерде Кремонд орналасқан, ал Бойс басылымдарының кейбіреулерінде оны «Crawmond» деп атайды. Роберт Сиббальдтың Сент-Эндрюс соборының монастырында табылған «Nomina Regum Scottorum et Pictorum» Домналь мак Аилпин мен Константин III-нің қаза болған жерлерін Ратверамоенге (Ратверамон) орналастырады, бұл этимологиялық тұрғыдан «Rath Inver Amoen» – Альмонд өзенінің аузындағы «ráth» (яғни, Перттегі Берта бекінісі), ал Ратверамон да Перттен шалғай емес жерде орналасқан. Кеннет III-тің қаза тапқан жері, Монзиверд, Перттен шамамен 15 миль қашықтықта болды. Кеннет МакАльпин мен оның өліміне байланысты Фортевиот та Пертширде орналасқан. Алекс Вулф «Альба патшаларының жылнамасы» Домналь мак Аилпиннің өлімі туралы тағы бір орынды айтады: Циннбелатоир сарайы, бұл «Беллатор» сияқты, сол кездегі маңызды елді мекендер ретінде «Ригмонат»пен бірге аталған. Ригмонат – Сент-Эндрюстің тағы бір аты, Ригмонаидпен бірдей. Ригмонат шіркеу орталығы болғандықтан, Бэллатор да солай болған болуы мүмкін. Ратверамонның жанындағы ықтимал орынды іздеген Вулф Беллатордың Сконның ежелгі аты болғанын болжайды. Бұл жер патшалардың тағына отыру рәсімдері үшін қолданылған, бұл аймақтың маңыздылығын көрсетеді. Бұрын осы аймақ, оның ішінде Фортевиот, оңтүстік пикттердің халық орталығы болған. Фортевиоттағы бекіністердің болмауы оның да патшалармен байланысты шіркеу орталығы болғанын көрсетеді. 18 ғасырда Кирклистонның «Мысық тасы» Константин III-нің соңғы шайқасымен байланысты болуы мүмкін деген теория пайда болды. Пастор Джон Маккарси осы идеяға сіңіп, кейіннен Сэр Джон Синклер, 1-ші баронет, оны Шотландияның статистикалық есебіне жинаған мәтінде айтты. 1780 жылы Шотландияның Антикварлар қоғамы құрылды. Оның негізін қалаушы Дэвид Эрскин, Буканның 11-ші графы, ашылу сөзінде осы идеяны атап өтті. Ол «Мысық тасы» мәтінінің сақталған көшірмесін атап өтті: «IN HOC TUM JAC CONSTAN VIC VICT». Мұндағы «Constan» Константин IV (III) деп түсіндірілді. Бұл сөз «The Scots Magazine» журналында жарияланды. Осы идея бойынша, «Мысық тасы» Константиннің естелігі ретінде, оның шайқаста қаза болған жерінде орнатылған. «Жаңа статистикалық есеп» одан да әрі барып, бұл тас Константиннің жерленген жерін көрсеткенін айтты.

James Young Simpson, who had written several articles on archaeology, observed that there were contradictory accounts concerning the location of Constantine's death. While most accounts place the battle near the River Almond, there were two rivers of that name in Scotland, one in Perthshire and one in Lothian. George Chalmers identified the one in Perthshire to have been the intended location, but John of Fordun, the Scotichronicon, Hector Boece, and George Buchanan all point to the one in Lothian. The Chronicle of Melrose places the battle near the River Avon. Andrew of Wyntoun places it near the river "Awyne". John Lesley places it near the River Annan, and considers it part of an ongoing invasion of Cumbria. There are also contradictions concerning the location of the battle in relation to the river. The Scotichronicon, Melrose, and Wyntoun placed the battle at the river source, Melrose also adding the word "Tegalere" to describe the location. This might be the same as the "Inregale regens" of the Scotichronicon and the "Indegale" of the Liber Dumblain. Boece and Buchanan place the battle at a river mouth, where the Almond enters the Firth of Forth. That is where Cramond is located, called "Crawmond" in some editions of Boece. The "Nomina Regum Scottorum et Pictorum", discovered by Robert Sibbald at the St Andrews Cathedral Priory, places the death sites of both Domnall mac Ailpín and Constantine III at Rathveramoen (Rathinveramon), which etymologically derives from "Rath Inver Amoen", the ráth at the mouth of the Amoen/Amon (the Almond) viz., the fortress Bertha in Perth, Rathinveramon also lay at a short distance from Perth. Monzievaird, where Kenneth III was eventually killed, was about 15 miles from Perth. Forteviot, connected to Kenneth MacAlpin and his death, is also located in Perthshire. Alex Woolf points out that the Chronicle of the Kings of Alba reports another location for the death of Domnall mac Ailpín: the palace of Cinnbelathoir, which was probably the same as the "Bellathor", mentioned alongside "Rigmonath" as the major settlements of their time. Rigmonath has been identified with Rigmonaid, another name for St Andrews. Since Rigmonath was a church settlement, perhaps the same was true for Bellathor. Seeking a likely location in the vicinity of Rathinveramon, Woolf suggests that Bellathor was an older name for Scone. The location was used for the inauguration ceremonies of kings, pointing at the significance of the area. Earlier the same area, including Forteviot, had served as the population centre of the southern Picts. The lack of fortification at Forteviot could indicate that it too served as a church site, one associated with the kings. In the 18th century, there was a theory that the Cat Stane of Kirkliston could be connected to the final battle of Constantine III. The Reverend John Muckarsie alluded to this idea, in a text eventually collected in the Statistical Account of Scotland by Sir John Sinclair, 1st Baronet. In 1780, the founding meeting of the Society of Antiquaries of Scotland took place. Its founder David Erskine, 11th Earl of Buchan mentioned the idea in his opening discourse. He noted an extant transcription of the Cat Stane's text, reading: "IN HOC TUM JAC CONSTAN VIC VICT". Where "Constan" was understood to have been Constantine IV (III). The speech was recorded in The Scots Magazine. The idea went that the Cat Stane was erected as a memorial for Constantine, at the location where the man lost his life in battle. The New Statistical Account went a bit further, suggesting that the stone marked the burial place of Constantine.

Беделі

Берханның болжамындағы Константин III туралы тараулар оған көбінесе жағымсыз баға береді: «Бір патша [билікке] ие болады, ол патша болмайды; одан кейін Шотландияның мәні қалмайды. Күштілердің артынан әлсіздер ілеседі, менің аузымнан шыққан сөз – шындық. Басына ұятпен қаралатын патша; оның аз ғана уақытында Шотландияның жағдайы нашар болады! Оның төңірегінде, Скон аймағында, әуенді қалқандармен әлсіз адамдар болады. Бір жарым жыл (нұрлы мерзім), оның бүкіл билігі осымен шектеледі; Гейлдерді (кепілдерді?) ұстаудан бастап, ол өлімге бет алады, халықпен бірге құлайды. Ол Шотландияда зор шайқастар өткізеді, басының ар-ұятсыздығынан туларды жояды. Ол Стерлингтен Абертейге дейін шайқасқа қатысады». Андерсон бұл Стерлингтен Тентсмуирге (Абертай құмдары) дейінгі аймақ, дәстүрлі шотланд шекарасы «Дания Нортумбриясымен» (Жорвик) байланысты деген болжам жасады. Кеннет II күшті патша ретінде суреттелсе, Константин III сәтсіздікке ұшыраған адам ретінде қарастырылады. Оның билік ету мерзімінің ұзақтығы (18 ай) Константиннің «патша емес» екенін, әлсіз адамдармен қоршалған патша екенін растайды. Өлең оның өлімін Тей өзенінің жанында көрсетеді, бірақ бұл оның өлімі туралы басқа мәліметтерге (оның өлімін Альмонд өзенінің жанында көрсетеді) қайшы келмейді. Альмонд Таиға Сконнан шалқары қашықтықта құяды, ол бұрынғы патша Домналь мак Айльпиннің (859-862 жылдары билік еткен) қайтыс болған жері ретінде де жазылған.