Upper Swabia

Кіріспе

Германиядағы аймақ Жоғарғы Швабия (Обершвабен немесе Швабиш Оберланд) - Германиядағы Баден-Вюртемберг және Бавария федеративтік мемлекеттеріндегі аймақ. Атауы Шваб Юрасы, Констанс көлі мен Лех аралығындағы аймақты білдіреді. Оның аналогы - Төменгі Швабия (Нидершвабен), Хайльбронн айналасындағы аймақ.

География

Жоғарғы Швабия аймағы Германияның оңтүстік-орталығында орналасқан, Баден-Вюртембергтің оңтүстік-шығысы мен Баварияның оңтүстік-батысындағы Швабия аймағынан тұрады және Германияның табиғи аймақтарының бірі болып табылатын Іллер-Лех жазықтығында орналасқан. Жоғарғы Швабияның ландшафты Рисс мұздықтарынан кейін мұздықтардың кері шегінуімен қалыптасты, артында көп мөлшерде жаяу сулар қалды, олар тез арада суға толды. Бұл жоғарғы Швабиядағы көлдердің көп болуына әкелді. Жоғарғы Швабияның ландшафты теңіз деңгейінен шамамен 458 метрден Дунай өзенінің аңғарында теңіз деңгейінен 833 метрге дейін жоғарылап, тек Жоғарғы Швабияның оңтүстік-батысында теңіз деңгейінен 395 метрге дейін төмендейді. Еуропалық су айдыны да аймақтан өтеді, кейбір өзендер Дунайға құйылады (соңында Қара теңізге құяды), ал басқалары Констанс көліне құйылады (соңында Солтүстік теңізде аяқталады). Жоғары Швабияның биіктігі мен төбелі жерінің арқасында ауыл шаруашылығы негізінен сүт шаруашылығынан тұрады, бұл жерде негізінен шмель мен жеміс өнімі өндірілетін Шуссен өзенінің алабынан басқа. Жоғарғы Швабия әлі күнге дейін ауылдар басым болатын өте ауылдық аймақ. Қалалық халық Аугсбург, Фридрихшафен, Равенсбург және Вейгартен және Биберах ан дер Рисс қалаларында, сондай-ақ Мемминген мен Гюнцбургте шоғырланған. Жоғары Швабияның шығыс шекарасы біраз уақыттан бері даулы болып келеді. Лех өзені тарихи тұрғыдан Швабия мен Баварияның шекарасын белгілейді. Алайда бұл Бавария Швабиясының үлкен бөліктерін Жоғарғы Швабияға қосу керек дегенді білдіреді. Нәтижесінде, қазіргі уақытта Илер өзені Жоғарғы Швабияның шығыс шекарасын белгілейді. Бұрынғы еркін императорлық қала Ульмнің тұрғындары және бұрынғы императорлық Звифальтен аббатшылығына қарағандар өздерін Жоғарғы Швабияның бөлігі деп санамайды. Алайда, Швабия Альбінің маңайында орналасқанына қарамастан, олар географиялық, тарихи және мәдени жағынан әрдайым Жоғарғы Швабиямен тығыз байланысты.

The region of Upper Swabia is situated in the central south of Germany consisting of the south east of Baden Württemberg and the south west bavarian Swabia region and lies on the Iller Lech Plateau, also known as the Upper Swabian Plain, one of the natural regions of Germany. The landscape of Upper Swabia was formed by retreating glaciers after the Riss glaciation, leaving behind a large number of shallows which quickly filled up with water. This led to the large quantity of lakes in Upper Swabia. The landscape of Upper Swabia is quite hilly rising from approximately 458 metres above sea level in the valley of the river Danube to a maximum of 833 metres above sea level in the south west of Upper Swabia only to drop again to 395 meters above sea level at Lake Constance. The European watershed also passes through the region, with some rivers emptying into the Danube (ultimately flowing into the Black Sea) and others emptying into Lake Constance (ultimately ending in the North Sea). Due to Upper Swabia's altitude and hilly terrain, agriculture consists mainly of dairy farming, the exception being the basin of the river Schussen, where the predominant produce is hops and fruits. Upper Swabia is still a very rural area dominated by villages. The urban population is concentrated in the cities of Augsburg, Friedrichshafen, Ravensburg & Weingarten and Biberach an der Riß as well as Memmingen and Günzburg. The eastern border of Upper Swabia has been disputed for some time. Historically, the river Lech marks the border between Swabia and Bavaria. However, this would mean that large parts of Bavarian Swabia would have to be incorporated into Upper Swabia. As a result, these days the river Iller marks the eastern border of Upper Swabia. The inhabitants of the former Free Imperial City Ulm and those that belonged to the former Imperial Abbey of Zwiefalten do not consider themselves as being part of Upper Swabia. Yet, in spite of their location close to the Swabian Alb, geographically, historically and culturally, they have always been closely connected to Upper Swabia.

Тарих

Жоғарғы Швабияда кем дегенде неолит дәуірінен бері халық өмір сүріп келеді. Бұл жайтты растайтын археологиялық деректер Бад-Бухау маңындағы Federsee көлінің айналасында табылған. 260 жылға дейін Жоғарғы Швабияға айналған аймақ Рим провинциясы Ратияның бір бөлігі болды, содан кейін алеманндықтар Агри Декуматтарға басып кіріп, сонда қоныстанды. Меровингтер дәуірінде Жоғарғы Швабия франк патшаларының билігіне кірді. Ол Аламанн герцогтігінің бір бөлігі болды. Осы кезеңде аймақтың христиандыққа айналуы басталды. Каролингтер, Оттондар және Салиандар дәуірінде Жоғарғы Швабия Швабия герцогтігінің құрамына кірді. Жоғары орта ғасырдан бастап Жоғарғы Швабия көптеген кішігірім тәуелсіз саяси бірліктер болып бөлінді: еркін императорлық қалалар, княздіктер, округтер, иеліктер, императорлық аббатлықтар және басқа да дін қызметкерлері аумақтары. 1524-1525 жылдардағы неміс шаруалар соғысы кезінде Жоғарғы Швабия көтерілістің орталығы болды. Шаруалар үш қарулы топ құрды, олар Хауфен (немесе Хауфе) деп аталды: Аллгауер Хауфен, Оллгау мен Шығыс Жоғарғы Швабияда белсенді, Сеехауфен, Констанс көлінің солтүстігіндегі аймақта орналасқан және Бальтрингер Хауфен, Лаупхаймнан оңтүстікке қарай бірнеше шақырым жерде орналасқан Бальтринген ауылының атымен аталған. Көтеріліс кезінде Швабияның жоғарғы бөлігіндегі көптеген қамалдар мен монастырлар шаруалар тарапынан қиратылды. Алайда 1525 жылдың шілдесіне қарай көтеріліс Жоғарғы Швабияда толықтай басылды, көптеген шаруалар соғыстардан немесе олардың иелері кейін жазалау шараларынан қаза тапты. Экономикалық және әлеуметтік жағынан, салдары күрт болды: бүкіл қауымдар банкрот болды және ұзақ уақыт бойы тиісті салықтарды төлей алмады, шаруалардың құқықтық жағдайы тағы 300 жыл өзгермейтін болды, ал заңсыз шаруалардың көптігі салдарынан заңсыз жолдармен өмір сүруге тырысқан, мысалы, тонау, сауда қатты кедергі болды. Бұл тұрақсыздық 1618 - 1648 жылдардағы Отыз жылдық соғыс кезінде Жоғарғы Швабияның қарақшы әскерлердің ойыншығына айналуына себеп болды. Жоғарғы Швабияның халқының санының азаюына соғыс әрекеттері, содан кейін індет сияқты аурулар себеп болды. Соғыс аяқталғаннан кейін католик шіркеуі протестанттардан жерді қайтарып алу үшін күш-жігерін арттырды. Бұл әрекеттер қарсы реформа деп аталады. Жергілікті иелер, діни және дін қызметкерлері, соғыстың зардап шеккен аймақтарына иммигранттарды тартуға және осы аймақтарды қайта толтыруға тырысты. Бұл аймақтың экономикалық дамуына ықпал етті. Контрреформация күш-жігері мен жаңадан сатып алынған қаржы қабілеті олардың әлемдік және дін иелерінің бар болған сеньориялық ғимараттарды барокко стилімен қалпына келтіруге, кеңейтуге және арттыруға мүмкіндік берді. Нәтижесінде қазіргі кезде Швабияның жоғарғы бароккосы деп аталады. 1803 жылы секуляризация мен медиация кезінде барлық дерлік монастырлар таратылды және еркін императорлық қалалар өз тәуелсіздігін жоғалтты. 1806 жылы Киелі Рим империясының соңымен, Рейхсдепутацияхауптшлюспен белгіленіп, католиктік Жоғарғы Швабия протестанттық Вюртемберг корольдігіне қосылды. Бұл аннексия 1815 жылы Вена конгресінде аяқталды. Жоғары Швабияны ғасырлар бойы басқарған аристократиялық әулеттер әлі күнге дейін саяси және экономикалық ықпал мен билікке ие. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Верттемберг патшалығының жойылуымен Верхняя Швабия жаңа федеративтік Вюртемберг мемлекетінің құрамына енді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Жоғарғы Швабияның ең солтүстік аймақтары американдық оккупациялық аймақтың бөлігіне айналды, ал оңтүстік аймағы француздық оккупациялық аймақтың бөлігіне айналды. 1946 жылы одақтас билік өкілдері Вюртемберг Баден және Вюртемберг Хогенцоллерн штаттарын құрды, олардың шекаралары оккупациялық аймақтардың шекаралары бойымен жүреді. Нәтижесінде Верхняя Швабияның солтүстік аймақтары Вюртемберг Баден штатының, ал оңтүстік аймақтары Вюртемберг Гогенцоллерн штатының құрамына енді. Екі мемлекет де 1949 жылы Германия Федеративтік Республикасына қосылды. Бұл жағдай 1952 жылға дейін созылып, өткен жылы референдум өткеннен кейін Вюртемберг Баден және Вюртемберг Хогенцоллерн Баденмен бірге жаңа федеративтік штатты құрады.

Upper Swabia has been populated at least since the Neolithic age. Archaeological evidence confirming this was discovered around the Federsee, a lake near Bad Buchau. Until around the year 260 CE, the region that was to become Upper Swabia, was part of the Roman province of Raetia, after which the Alamanni invaded the Agri Decumates and settling there. During the Merovingian period, Upper Swabia came under the rule of the Frankish kings. It was part of the Duchy of the Alamanni. During the same period, the Christianization of the region began. During the Carolingian, Ottonian and Salian period, Upper Swabia was part of the Duchy of Swabia. From the High Middle Ages onwards, Upper Swabia became fragmented into a large number of small independent political units: Free Imperial Cities, principalities, counties, seigneuries, Imperial Abbeys and other clerical territories. During the German Peasants' War of 1524–1525, Upper Swabia was a centre of the revolt. The peasants formed three armed groups, called Haufen (or Haufe): the Allgäuer Haufen, active in the Allgäu and eastern Upper Swabia, the Seehaufen, centred on the region north of Lake Constance, and the Baltringer Haufen, named after the village of Baltringen, a few kilometres south of Laupheim in northern Upper Swabia. During the revolt, numerous castles and monasteries in Upper Swabia were destroyed by the peasants. By July 1525, however, the rising had been utterly suppressed in Upper Swabia, with countless peasants losing their lives either due to battles or due to punitive measures inflicted upon them afterwards by their lords. Economically and socially, the consequences were dramatic: whole communities were bankrupt and unable to pay proper taxes for a long time, the legal position of peasants was not to be altered for another 300 years, and due to the large number of outlawed peasants trying to survive by illegal means, such as robbery, commerce was severely hindered. This instability was one of the factors that lead to Upper Swabia's becoming a plaything of marauding armies during the Thirty Years War 1618 1648. Military actions followed by disease, such as the plague, led to a severe depopulation of Upper Swabia. After the end of the war, the Catholic Church intensified its efforts to regain ground from the Protestants. These efforts are known as the Counter Reformation. The local lords, secular and clerical, tried to attract immigrants to areas affected by the ravages of war and to re populate these areas. This led to an economic upturn within the region. The efforts of the Counter Reformation and the newly acquired financial ability of both secular and clerical lords enabled them to restore, extend and enhance the already existing seigneurial buildings in Baroque style. The result of this is today called Upper Swabian Baroque. During the secularization and mediatization in 1803, almost all monasteries were dissolved and the Free Imperial Cities lost their independence. With the end of the Holy Roman Empire in 1806, marked by the Reichsdeputationshauptschluss, catholic Upper Swabia was incorporated into the protestant Kingdom of Württemberg. This annexation was finalized during the Congress of Vienna in 1815. The aristocratic dynasties that ruled Upper Swabia for centuries still have considerable political and economic influence and power. After World War I and the end of the Kingdom of Württemberg, Upper Swabia became part of the new federal state Württemberg. After World War II, the northernmost areas of Upper Swabia became part of the American occupation zone, while the larger, southern area became part of the French occupation zone. In 1946, the Allied authorities founded the states of Württemberg Baden and Württemberg Hohenzollern, the borders of which ran along the borders of the occupation zones. As a consequence, the northern areas of Upper Swabia became part of the state of Württemberg Baden and the southern areas became part of the state of Württemberg Hohenzollern. Both states joined the Federal Republic of Germany on its founding in 1949. This situation lasted until 1952, when, following a referendum the previous year, Württemberg Baden and Württemberg Hohenzollern together with Baden created the new federal state of Baden Württemberg.

Тақырыптық маршруттар

Жоғарғы Швабия барокколық жолының бірнеше тармағы бар, олар Ульмнен Констанс көліне және кері қарай барады. 17-18 ғасырларда Контрреформация дәуірінде көптеген шіркеулер, аббатханалар және зайырлы ғимараттар барок стилімен салынған. Шваб шипажайлары жолы Bad атаумен танылатын әртүрлі шипажай қалаларын байланыстырады. Неміс жартылай ағаштан жасалған ғимараттар жолының шығыс бөлігі Бад-Урахтан Биберах ан дер Рисс, Ридлинген, Пфуллендорф және Мерсбург арқылы өтіп, Констанс көліне дейін барады. 2005 жылы құрылған Үрге Швабия сүт орау жолы аймақтағы 100-ден астам ұнтақ орау зауыттары арқылы өтеді.

Артықшылықтар

АтауыЖоғары Швабияның ең биік тауы танымал көрініс орны болып табылады; Батыстағы Жоғарғы Швабиядағы Констанс көлінен шамамен 17 км солтүстікке қарай орналасқан. Вальдбург қамалы772 м (2533 фут) Равенсбургтің шығысында конус пішінді таудың басында орналасқан. Bussen767 м (2516 фут) "Жоғарғы Швабияның қасиетті тауы", сонымен қатар діни саяхат орны. Гехренберг754 м (2474 фут) Маркдорф маңындағы тау. Таудың басында (ауа райы қолайлы болса) Констанс көлі мен Альп таулары көрінісі бар бақылау мұнарасы орналасқан. Grabener Höhe754 м (2474 фут) Бад-Вальдзе мен Бад-Вурзах аралығында орналасқан, ол Альп таулары мен Вурзахер Ридке, Орталық Еуропадағы ең үлкен батпақ аймақтарының біріне, көзқарас ұсынады. Осыған қарамастан, соңғы онжылдықта Жоғарғы Швабияның туристік дамуы баяу болды. Алльгау, Шваб Альбы, Қара Орман және әсіресе Констанс көлі айналасындағы шекаралас аймақтар көбірек өркендеген. Тіпті саясаткерлер де 1990 жылдары Жоғарғы Швабия туристік бағыт емес, өнеркәсіптік аймақ екенін атап өтті. Алайда соңғы жылдары туристерді тарту үшін өзгерістер жасалды. Бұл үшін мемлекеттік қолдау көрсетіліп, ауыл шаруашылығы инфрақұрылымын жақсарту үшін субсидиялар берілді.

Әуежайлар

Фридрихсхафендегі Bodensee әуежайы бірнеше әуе компанияларымен қызмет көрсетеді, сондай-ақ танымал демалыс орындарына чартерлік рейстерді қамтамасыз етеді. Memmingen әуежайы бірнеше әуе компанияларымен қызмет көрсетеді және сонымен қатар танымал демалыс орындарына арналған чартерлік рейстерді қамтамасыз етеді.