Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Американдық сценарист Изола Форрестер (15 қараша 1878 - 6 наурыз 1944) - американдық автор, тумасы Изола Луиза Валлингфорд. Форрестер ХХ ғасырдың басында журналдар мен газеттер шығарудың гүлдену кезеңінде журналист болды. Ол үнсіз фильмдердің алғашқы әйел сценаристтерінің бірі болды, олардың сюжеттері үшін өзінің кітаптары мен әңгімелеріне, сондай-ақ 1880 жылдары балалық өнер көрсетуші ретінде таныс болған драмаларға сүйене отырып, анасы Огарита Бут Хендерсонмен бірге (23 қазан 1859 - 12 сәуір 1892) жұмыс істеді. Огарита Джон Уилкс Буттың қызы деп ойлаған сахналық актриса еді.
American screenwriter
Izola Forrester (November 15, 1878 – March 6, 1944) was an American author who was born Izola Louise Wallingford. Forrester was a pioneer journalist in the heyday of magazine and newspaper publishing in the early part of the 20th century. She was also one of the early women screenwriters of silent films, drawing on her books and stories for their plots, as well as the dramas she was familiar with as a child performer in the 1880s, trouping with her mother Ogarita Booth Henderson (Oct. 23, 1859 – April 12, 1892). Ogarita was a stage actress who believed herself to be the daughter of John Wilkes Booth.
Өмірбаян
Форрестердің әкесі Джордж Уоллингфорд Хиллз (9 қараша 1853 - 22 ақпан 1923) Гарвардта білім алған саяхат жазушысы, бірақ оны өгей әкесі, жеңіл опералардың режиссері Александр Хендерсон, кейіннен газетші Джордж Форрестер мен оның әйелі Харриет тәрбиеледі. Изоланың бір әпкесі, Беатрис Хендерсон Колони, сонымен қатар балалық актриса, ол водевиль орындаушысы, радио жүргізушісі және Нью-Гэмпширдегі Кин жазғы театрының негізін қалаушы продюсері болды. Форрестердің жазушы және редактор ретінде мансабы 15 жасында Чикагода басталды, онда ол баннер суретшісі Рубен Роберт Меррифилдпен танысты (21 қыркүйек 1860 - 13 сәуір 1932). Олар 1899 жылы 29 қазанда Чикагода үйленді. Ол Нью-Йорк әлемінде әйелдердің мүддесі туралы әңгімелерге маманданған, қоғамдық тұлғалардың, сайлау құқығы қозғалысының көшбасшыларынан бастап сахна мен кино жұлдыздарына дейін жазған. Ол көптеген мерзімді басылымдарға, мысалы The Saturday Evening Post және McClure's under Managing Editor Willa Cather-ге тұрақты үлес қосты, сондай-ақ жиырмадан астам кітаптың авторы болды, соның ішінде танымал Гринакер қыздары және Полли Пейдж көркем әдебиет сериясы. 1907-1914 жылдар аралығында ол "Океан", оның мұрагері "Жанды сым" және "Барлық әңгіме" журналдарына көптеген әңгімелер жазды. Форрестердің еңбектері оны екінші күйеуі, драматург Манн Пейдж-Жр. (29 мамыр 1888 - 15 наурыз 1961)мен Голливудта сценарий жазушы ретінде мансапқа жеткізді. Изола мен Манн 1913 жылы 18 қарашада үйленді (әдеттегі неке). Олардың 36 фильмі үнсіз дәуірдегі "The Quitter" (1915) -дан бастап, Лионель Бэрримордың қатысуымен, Дуглас Фэрбенкс пен Синклер Льюиспен бірлесіп, Уоллес Ридпен "Арендаға тегін" (1922) -ден бастап, Бастер Краббпен бірге "Ше Тад То Чой" (1934) -ге дейін болды. Викториядан кейінгі тәуелсіз әйелдің бейнесі Форрестер өзінің кәсіби мансабын таңдау және экономикалық қажеттілік арқылы жалғастырды, оны аналықпен және 1901 және 1918 жылдар аралығында туған сегіз баланы тәрбиелеумен теңестіре алды. Форрестердің соңғы кітабы "Бұл бір ақымақ акт: Джон Уилкс Буттың және оның отбасының беймәлім оқиғасы" ("This One Mad Act: The Unknown Story of John Wilkes Booth and His Family by His Granddaughter", 1937), ол оның анасы мен әжесінің Джон Уилкс Бутпен байланысы туралы балалық шағындағы естеліктері туралы естелік.
Forrester's father was George Wallingford Hills (Nov. 9, 1853 – Feb. 22, 1923), a Harvard educated travel writer, but she was brought up by a stepfather, Alexander Henderson, a director of light operas, and later by newspaperman George Forrester and his wife Harriet, who formally adopted her on January 6, 1893, after her mother's death. Izola had one sister, Beatrice Henderson Colony, also a child actress, who became a vaudeville performer, a radio host, and the founder producer of the Keene Summer Theater in New Hampshire. Forrester's career as a writer and editor began at the age of 15 in Chicago, where she met banner artist Ruben Robert Merrifield (Sept. 21, 1860 – April 13, 1932). They married on October 29, 1899, in Chicago. She was hired as a feature writer for the New York World, specializing in women's interest stories about public figures, from the leaders of the suffrage movement to the stars of stage and film. She was a regular contributor to many periodicals such as The Saturday Evening Post and McClure's under Managing Editor Willa Cather, as well as the author of over twenty books including the popular Greenacre Girls and Polly Page fiction series. During the period 1907–14, she contributed numerous stories to the pulp magazines, including The Ocean, its successor The Live Wire, and The All Story. Forrester's body of work propelled her into a career as a screenwriter in Hollywood with her second husband, playwright Mann Page Jr. (May 29, 1888 – March 15, 1961). Izola and Mann were married (a common law marriage) on Nov. 18, 1913. Their 36 films ranged from the silent era's The Quitter (1915) starring Lionel Barrymore, collaborations with Douglas Fairbanks and Sinclair Lewis, Rent Free (1922) with Wallace Reid to the talkies' She Had to Choose (1934) starring Buster Crabbe. An embodiment of the post Victorian independent woman, Forrester pursued her professional career both by choice and economic necessity, managing to balance it with motherhood and the raising of eight children born between 1901 and 1918. Forrester's last book was This One Mad Act: The Unknown Story of John Wilkes Booth and His Family by His Granddaughter (1937), a memoir of her childhood recollections of her mother's and grandmother's connection with John Wilkes Booth.