Кіріспе

Уолш ағайындыларының ұшақ қайықтары - Бірінші дүниежүзілік соғыста Жаңа Зеландиядағы ұшқыштарға Корольдік ұшақ корпусына шақырудан бұрын жаттығулар өткізу үшін пайдаланылған ұшақтар.

Уолш бауырлары

Лео мен Вивиан Уолш ағайындар 1910 жылы Говард Райттың бипланын жасап, оны Манурева деп атады және 1911 жылы ақпанда Гленора паркі (қазіргі Таканини) -де алғаш рет ұшты. 1911 жылы тамызда ұшақ апатқа ұшырады, бірақ кейіннен бауырлары оны қайта жасап, жаңа ұшаққа айналдырды.

Жаңа Зеландиялық ұшу мектебі

1914 жылы Уолш бауырластар екі орындық ұшу қайығын жасап шығарды. 1914 жылдың тамызында соғыс басталды, және Curtiss-ге негізделген дизайн екілік басқарумен өзгертілді, ол жаттықтырушы болды және 1915 жылдың 1 қаңтарында алғаш рет ұшты. 1915 жылдың 14 наурызында теңіз ұшақтары алғашқы жолаушыларын ұша бастады. 1915 жылдың ортасында бауырластар Корольдік ұшақ корпусына ер адамдарды даярлау үшін Жаңа Зеландияның ұшақ мектебін құрды. Үшінші топқа ұрысшы Кит Колдуэлл кірді. Сабақтар әрқашан шағын болды, бірақ шетелдегі оқудан айырмашылығы, жан-жақты болды. Мектеп 1915 жылдың қазан айында Оракейдегі сарайда жұмыс істей бастады, ал 28 қарашада Миссия шығанағына көшірілді. 1916 жылы мектеп өзінің тұрақты орнын Кохимарамадан алды. Ұшу мектебінде 1 000-нан астам ұшқыш оқытылған соң, 1924 жылдың қыркүйегінде жабылып қалды.

Curtiss дизайнының дамуы

Ұшқыштарды үйрету үшін қажетті ұшақтарды табу қиын болғандықтан Уолш бауырлары алғашқыда Curtiss үлгісіне негізделген өздерінің жаттықтырушы ұшақтарын жасауды шешті. Келесі төрт жылда олар алғашқы Curtiss моделіне ұқсамайтын, бірақ дамыған төрт ұшу қайығының дизайнын шығарды. Уолш бауырларының соңғы үлгісі, 1919 жылы шыққан D типті машина, күшті Beardmore қозғалтқышы бар, аэродинамикалық және гидродинамикалық жағынан озық машина болды.

NZPAF-қа сату

Ұшу мектебі соғыстан кейін клиенттер табуға тырысты, ал ұшу мектебінің барлық активтері 1924 жылы Жаңа Зеландияның тұрақты әуе күштеріне (NZPAF) берілді. Уолш ағайындыларының барлық ұшақ қайықтары сатуға емес, мектеп пайдалану үшін жасалып, NZPAF-қа берілді; алайда NZPAF-тың Avro 504K негізінде суде ұшақпен оқу бағдарламасы болды және ұшақ қайықтары үшін ешқандай пайда жоқ. Тірі қалғандар Окленд теңіз жағасында өртелген деп саналады, алайда "жоғалған қазына" оқиғалары бар, бұл және ұшу мектебінде пайдаланылған басқа машиналар Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін кірпіштелген туннельдерде Девонпорттағы қорғаныс күштерінің базасында сақталған.