Кіріспе
Куэ - индонезия тілінде көптеген түрлі тағамдарды, соның ішінде торт, печенье, фриттер, пирог, пирожныйлар мен кондитерлік өнімдерді сипаттау үшін қолданылатын кең термин. Кю әр түрлі ингредиенттерден әр түрлі формада жасалады; кейбіреулері буда, қуырылады немесе пісіріледі. Бұл - Индонезияда кең тараған тағам. Екі елдің тарихи отаршылдық байланыстарының арқасында Коэ (kue) Нидерландыда да танымал. Индонезиялық куэ жергілікті жергілікті дәмді тағамдарды, қытайлық және үнділік әсерлерді, сондай-ақ еуропалық торт пен кондитерлік әсерлерді көрсетеді. Мысалы, ваджик, куе буги, клепон, нагасари, гетюк және лупис жергілікті тектес; бакпия және куе ку қытайлық пернакан тектес болса, куе путу үнділік путтудан алынған; екінші жағынан, лапис легит, куе кубит, кастенгель, рисоль және пастель еуропалық ықпалға ие.
the [[Indonesian cuisine
Kue is an Indonesian bite sized snack or dessert food. Kue is a fairly broad term in Indonesian to describe a wide variety of snacks including cakes, cookies, fritters, pies, scones, and patisserie. Kue are made from a variety of ingredients in various forms; some are steamed, fried or baked. They are popular snacks in Indonesia, which has the largest variety of kue. Because of the countries' historical colonial ties, Koeé (kue) is also popular in the Netherlands. Indonesian kue demonstrate local native delicacies, Chinese and Indian influences, as well as European cake and pastry influences. For example, wajik, kue bugis, klepon, nagasari, getuk, and lupis are of native origin; while bakpia and kue ku are of Chinese Peranakan origin, kue putu is derived from Indian puttu; on the other hand, lapis legit, kue cubit, kastengel, risoles and pastel are European influenced.
Этимология
"Кю" термині Хоккиан тілінен алынған: коэ. Бұл сөз қытай тілінен индонезия тіліне аударылған. Малайзия тілінде бұл сөз kuih, Сингапур тілінде kueh деп те жазылады. Kue көбінесе пісірілетіннен гөрі буда пісіріледі, сондықтан текстурасы, дәмі және сыртқы түрі батыс торттарынан немесе пуф-пастерлерден ерекшеленеді. Көптеген кекстер тәтті, бірақ кейбіреулері дәмді. Индонезиялық куэлер әдетте ылғалдылығына қарай екі топқа бөлінеді, олар kue basah және kue kering. Алайда, индонезия тіліндегі куэ сөзі тек осы дәстүрлі тамақтарға ғана емес, сонымен қатар торттың барлық түрлеріне және бәліш түрлеріне қатысты қолданылады. Көбінесе куе керинг техникалық түрде бәліш болып табылады және көптеген батыс торттарын куе бахад деп қарастыруға болады.
Тарих және әсерлері
Куэдің тәтті тағам ретінде қолданылуы туралы ең көне жазба Матарам патшалығы дәуіріндегі 9 ғасырдағы ескі жавандық Какавин Рамаянада кездеседі. Онда модаканда сагула туралы айтылады, бұл қантты дәмділіктерді білдіреді. Байыркы Явада тәтті тағамдар жеуге болатын. Шынында да, дәстүрлі Яван куэінің негізгі ингредиенттері әдетте кілегейлі күріш, кокос сүті және пальма қанты (гула джава) бар; барлығы Явадағы ауыл шаруашылығы патшалығының жалпы тауарлары. Осы үш негізгі компоненттің үйлесімі Яванның мәдени мұрасына жатады және сыртқы әсерлерден бұрын белгілі болды. Йогьякартадағы Саната Дхарма университетінің тарихшысы Хери Приятмоконың айтуынша, явандық куэ апем ежелгі Матарам патшалығынан бастап шамамен біздің заманымыздың 8-ші ғасырынан бері сақталып келеді. Куе Апем Жаванның көптеген патшалық рәсімдерінде, мысалы, Джумененган мерекесі немесе Рамазан оразасынан бұрын патшаның таққа көтерілуі кезінде ұсынылады. Явандық kue apem сөзінің этимологиясы Үндістанның аппам сөзінен шыққан, бұл сөз, бәлкім, біздің заманымыздың 7 немесе 8 ғасырында Үндістанның буддалық индуизм ықпалын жавандық мәдениетке енгізу кезінде бір мезгілде пайда болған. Уажик, джавандық дәстүрлі тәтті күріш пісіруі туралы ең алғашқы жазба Мпу Сисвамурти жазған Наваруджи немесе Санг Хянг Таттаваджнананың қолжазбасында, ол Маджапахит дәуірінің соңынан, шамамен 16 ғасырда пайда болған. Жавада дәстүрлі куэ жажан пазардың астында саналады. Түсті безендірілген жажан пазар әдетте тамақ сыйлығы ретінде беріледі немесе дәстүрлі жавалық рәсімдер кезінде тумпенгке (негізгі тағамға) ілесіп қызмет етеді. Индонезияның дәстүрлі тәтті деликатесіне шетелдік ықпалдың келесі толқыны Қытайдан келді, сонымен бірге Индонезияның жергілікті тілдеріне кве деген қарыз сөзін қабылдады. Бұл қытай ықпалы қытайлық қоныстанушылардың көші-қонымен бірге болды. Маджапахит дәуірі шамамен 15 ғасырдан бастап, 17 ғасырдың басында VOC және Голландия Шығыс Үндістанының отарлы дәуірі кезінде жеделдетілді. 1814 жылы жарық көрген "Серат сентхини" атты кітапта Жавада пісірілетін бірнеше кеуэ тағамдары туралы айтылған. Олардың арасында рагин, путу майанг, гемблонг, клорот, апем, кукур, путу, кара биканг, куе сагон, куе сату, лепет, легондо, жада, ваджик, сераби, куе мендут, куе ледре, куе губи, куе красикан және куе коци бар. Сонымен қатар, Еуропаның әсері индонезиялық куэ түрлерін байытты. Әсіресе, торттар мен кондитерлік өнімдер түрінде, мысалы, португалдық әсердегі торт, және голландтық әсердегі ірімшік печеньесі kaasstengels. Кулинарлық тарихшы Фадли Рахманның айтуынша, ерекше жағдайларда кекпек (кокорокс) ұсыну дәстүрі Голландияның отарлау кезеңінде пайда болды. Голландиялық отаршылар мен тума жерлілер арасындағы өзара қарым-қатынас 19-ғасырда еуропалық аспаздық мәдениеттің жергілікті Үндістан мәдениетіне сіңуіне әкелді. Осылайша еуропалық кондитерлік өнімдер жергілікті мерекелерге, соның ішінде Наталға (Рождество) және Лебаранға (Ид әл-Фитр) енді. Дәстүрлі түрде индонезиялық тәттілер гула aren немесе пальма қанты қолданылады, бірақ ұнтақ қант немесе қарапайым қант та кеңінен қолданылады. Күріш ұны мен тапиока - индонезиялық кейдегі ең көп қолданылатын ұндар. Алайда, шетелдік әсерлерге байланысты бидай ұны да жиі қолданылады. Әдетте Индонезияның дәстүрлі торттарында құмшекер сүті пайдаланылады, бірақ қазір сүт, қаймақ, сары май, ірімшік және маргарин сияқты сүт өнімдері кеңінен қолданылады. Көпшілікке танымал дәмдеуіш заттар мен дәмдеуіштердің қатарына кокос, арахис, жасыл пандан, имбирь, корица, ваниль және шоколад жатады.
Қолжетімділік
Бүгінде Индонезияның қалаларында кеуэ - таңғы ас немесе түстен кейінгі үзіліс кезінде, көбінесе кофе немесе шаймен бірге желетін танымал тағам. Кейде батыс пісірілген нан мен торттармен бірге кафелерде, кофеханаларда, тамақ дүкендерінде және варунг копиде түрлі кек ұсынылады. Дәстүр бойынша, куэ белгілі бір мерекелер немесе оқиғалар, мысалы, лебаран немесе наталдан бұрын жасалады, көбінесе Индонезия үйлері мен қауымдастықтарында үйде жасалады. Мысалы, Кератон Йогьякартада дәстүрлі түрде Нгапем рәсімі өткізіледі, онда патша үй-жайлары Тингалан Джумененган Далем рәсімі аясында куэ апем (апамның яван нұсқасы) пісіреді. Сонымен қатар, куэ - бұл табысты бизнес, ол көбінесе pasar pagi базарларында jajan pasar (базар сатып алады) ретінде қол жетімді. Индонезияда куэ - көшедегі ең танымал тағамдардың бірі. Көшедегі саудагерлер дөңгелек арбалармен тұрғын үйлер мен базарлар мен мектептер маңындағы көшелерге жиі келіп тұрады. Кейбір куэ, мысалы, куэ раңги, гетюк және куэ путу тұрғын үйлер аймақтарында кездесетіндігі белгілі, ал куэ маймыл, куэ панконг, куэ пуки және куэ кубит базарлар немесе мектептер маңында сатылады. Сондай-ақ, Орталық Джакартадағы Сенен қаласында Pasar Kue Subuh Senen (сағат таңертеңгі кью нарығы) сияқты түрлі кю түрлерін сатушыларды біріктіретін белгілі бір базар бар. Бұл базарды Сенен автобекетінің жанында торты, нан және бәліш сататын саудагерлердің қатарымен оңай байқауға болады. Кейбір дүкендер өздерінің бизнесін кеу-кеу сатуға бағыттап отыр, мысалы Саринахтағы Сари Сари, кеу-кеу және джажан пазар сататын токо. Нидерландыда коэдің әр түрлі түрлері Indo toko және eetcafe тамақ дүкендерінде сатылады.