Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Нью-Йорк қаласының транзиттік басқармасы v. Beazer, 440 U. S. 568 (1979) - бұл АҚШ Жоғарғы Сотының шешімін шығарған іс, онда жұмыс берушінің метадон пайдаланушыларын жұмысқа алудан бас тартуының конституциялықлығы бекітілді.
New York City Transit Authority v. Beazer, 440 U. S. 568 (1979), was a case decided by the United States Supreme Court in which the constitutionality of an employer's refusal to hire methadone users was upheld.
Өмірбаян
Нью-Йорк қаласының көлік басқармасы есірткі қолданған адамды жұмысқа алуға тыйым салатын ереже қабылдады. Бұл ереже героинге тәуелділікті емдеуде қолданылатын метадонды қолданатын адамдарға қатысты қолданылды. Метадонды қолдану кезінде жұмыстан шығарылған екі бұрынғы NYCTA қызметкері және метадонды қолдануы және бұрын пайдалануы үшін жұмысқа орналасудан бас тартқан екі өтініш беруші федералды округтік сотқа TA-ны қудалады. Нью-Йорк штатының оңтүстік округінің соты бұл шешімді талапкерлердің пайдасына шығарды және бұл саясатты конституцияға қайшы деп тапты. Аудандық сот NYCTA-ға метадонды сақтау бағдарламасына бұрынғы немесе қазіргі қатысуы негізінде жұмысқа қабылдаудан бас тартуға тыйым салғанмен, ол транзиттік органға метадонды пайдаланушыларды қауіпсіздікке байланысты белгілі бір лауазымдардан алып тастауға, сондай-ақ жұмысқа алуды кем дегенде бір жыл бойы метадон бағдарламасында қанағаттанарлық нәтижеге байланысты шарттауға рұқсат берді. Бұл шешімді екінші округтік апелляциялық сот бекітті.
The New York City Transit Authority (NYCTA) adopted a rule prohibiting the employment of anyone who used narcotic drugs. This rule was applied to persons using methadone, a drug used to treat heroin addiction. Two former NYCTA employees who had been fired while receiving methadone treatment and two applicants who were denied employment because of their use and past use of methadone sued the TA in federal district court. The court for the Southern District of New York ruled in favor of the plaintiffs and found the policy unconstitutional. While the district court enjoined the NYCTA from denying employment solely on the basis of past or current participation in a methadone maintenance program, it did authorize the transit authority to exclude methadone users from certain safety related positions, as well as to condition employment on satisfactory performance in a methadone program for at least one year. This decision was affirmed by the Court of Appeals for the Second Circuit.
Ұсынылған мәселелер
Соттың алдында мемлекеттік орган есірткі тұтынушыларды тұтас бір топ ретінде жұмысқа алмауды таңдауға бола ма деген сұрақ тұрды.
The Court was confronted with the question of whether a government could choose not to employ, as an entire class, users of narcotic drugs.
Шешім
Сот судья Стивенс берген қорытындысында төменгі соттардың шешімін өзгертіп, Нью-Йорк қаласының көлік қызметі есірткі тұтынушыларын жіктеу үшін және осы ережені метадон тұтынушыларына дейін кеңейту үшін рационалды негізге ие деп тапты.
The Court, in an opinion delivered by Justice Stevens, reversed the decision of the lower courts and found that the NYC Transit Authority had a rational basis for its classification of narcotics users and the extension of this rule to cover methadone users.
Келіспеушіліктер
Бреннан мен Уайт судьялары бөлек-бөлек пікірталастар жазды. Бреннан судья VII баптың дәлелді екендігін дәлелдеу үшін келіспеді. Уайт судьясы Маршалл судьямен бірге метадон бағдарламасына сәтті қатысқан адамдарды жалпы халықтан ерекшеленетін адамдар деп санау негізсіз деп мәлімдеді. Олар бұл жіктеу тең қорғаныс шартын бұзады деп санайды.
Justices Brennan and White wrote separate dissents. Justice Brennan dissented on the grounds that the Title VII claim had been proven. Justice White, joined by Justice Marshall, argued that the classification of persons successfully participating in a methadone program as dispositively different from the general population was without justification. They believed that this classification violated the equal protection clause as irrational and invidious.