Кіріспе

Солтүстік Йоркширдегі, Рипон қаласынан солтүстік-батысқа қарай орналасқан Шығыс Витон ауылындағы Jervaulx Abbey, 1156 жылы Әулие Марияға арналған Йоркширдегі ең ірі цистерциандық монастырьлардың бірі болды. Бұл I санаттағы ескерткіш. Jervaulx деген жер аты алғаш рет 1145 жылы Jorvalle деп тіркелген. Атау француз тілінен "Ур аңғары" деген мағынаны білдіреді және бұл ағылшын тіліндегі "Ур даласы" деген сөздің аудармасы болуы мүмкін, оны Йорделе деп те атайды. Бүгінде бұл аңғар Вэнслидейл деп аталады.

Тарих

Бастапқыда Нормандиядан Савинья қоры болған монастырь, кейін Бургундиядан келген цистерциандықтар орденіне берілді, ал жауапкершілігі Байланд монастыріне жүктелді. 1145 жылы Айсгарт маңындағы Форста негізделген, он жылдан кейін Уре өзенінің жағасындағы бірнеше шақырым қашықтықтағы жаңа орынға көшірілді. 1145 жылы король Стивеннің билігінде Равенсворт лорды Акарий Фиц Бардольф, Савиньиден келген монах Питер де Квинцианоға Форс және Вортон жерлерін, Венздейлде монастырь салу үшін сыйға берді. Сол жердегі монастырь Форс, Джерволькс және Хайрити абаттығы деп тізбектей аталып келді. Айсгарттың батысында орналасқан Грандж, Айсгарт ауданындағы Лоу Эбботсайд елді мекеніндегі шағын ауыл, Форс абаттығының бастапқы орны еді. Ол тастап кетілгеннен кейін Дейл Грандж деп аталды, ал қазір тек Грандж деп белгілі. Савиньи абысы Серло, іргетас оның білімі мен келісімінсіз қаланғандықтан, оны мақұлдамады. Англияға бұрын жіберген монахтарының бастан өткерген қиындықтарына байланысты, ол өз абаттығынан монахтарды жіберуден бас тартты. Сондықтан, жалпы мәжілісте, оны жақындарақ және жаңа іргеге қажетті көмек көрсете алатын Белланд (Байланд) абаттығына ауыстыруды ұсынды. Байландтан монахтар жіберілді, және олар иеліктерінің жетімсіздігі мен жерлерінің өнімсіздігінен қиындықтарға тап болғаннан кейін, Ричмонд графы Аланның ұлы Конан олардың кірісін арттырды және 1156 жылы монастырды Шығыс Виттонға көшті. Мұнда монахтар жаңа шіркеу мен монастырь салды, ол цистерциандықтар орденіндегі көптеген монастырьлар сияқты, Әзірет Марияға арналды. Өркендеген шағында абаттық аңғардың жартысына ие болды және жылқы өсірумен мәшһүр болды, бұл дәстүр бүгінгі күнге дейін Мидлхэмде сақталған. Сондай-ақ, ол Вэнздейл сырының бастапқы үйі болды, ол бастапқыда қой сүтінен жасалған. 1279 жылы Джерволькс абысы Филипп өз монахтарының бірімен өлтірілді. Оның орнын баскан абат Томас бастапқыда қылмыстың кінәлісі деп айыпталды, бірақ кейін қазылар алқасы оның кінәлі емес екенін анықтады, ал тағы бір монах заңнан тыс қашып кетті. Джон Спидтің мәлімдемесіне сәйкес, таратылған кезде оның құны 455 фунт 10 шиллинг 5 пенни болды. Соңғы абат Адам Седберг Грейстің қажылығына қосылды және 1537 жылдың маусымында Тайбернде дарға асылды, осы кезде монастырь мүлігі патшаға тиді.

Реформациядан кейінгі кезең

Қазір ғибадатхананың бір бөлігі сақталған кафедра экранын Айсгарт қаласындағы Сент-Эндрю шіркеуінде көруге болады, ал Беделдегі Сент-Грегори шіркеуінде терезе қайта қолданылды. Монастырлар адамдарды жұмыспен қамтып, аштықтан сақтағандықтан, аймақтық аласапырандар әрекетсіздік пен үмітсіздікке ұшырады. Монастырлық жүйе епархиялық немесе провинциялық болмағандықтан, ұлттандырылған епископтық жүйеде жылдам өзгеріс жасау мүмкін болмады, сондықтан жалға алушылардың қиындықтарына бірден шешім табылмады. Джерволькс, Байланд және басқа цистерциандық монастырлар Бургундия герцогтігіндегі Савиньи және Цито аббаттығына, Ричмондшир мен Ричмонд абыройы Бретань герцогтігіне гүлденгендей байланысты болды. Екі орын да Францияда орналасқан, бірақ Жүз жылдық соғыс және әсіресе Кале аймағының жоғалуы салдарынан байланыс үзілді. Аббатхананың қазірге дейін сақталған қалдықтарына шіркеудің бір бөлігі, монастырлық ғимараттар және су диірмені кіреді. Шығыс Виттон иелігі, аббатхана орнымен қоса, Генрих VIII Мэтью Стюартқа, Леннокстың 4-ші графына, және оның әйелі Маргаретқа, корольдің немересіне сыйға берілді. Әр түрлі қолдардан өткеннен кейін мүлік Брюс отбасының меншігіне көшті, олардың бірі 1805 жылы Айлсбери графы атағын алды. 1887 жылы Элисберидің 3-ші маркизі Эрнест Бруденелл Брюстің қоршыларынан S. Cunliffe Lister мырза Суинтон паркіне 310,000 фунт стерлингке сатып алды. 1971 жылы оны Майор және миссис В. В. Бердон сатып алды. Олардың кіші ұлы Иан қазір аббатхананы басқарады, оның қираған жерлері жұртшылыққа ашық.