Кіріспе

Майнхард Сальмонға қарсы, 164 N. E. 545 (N. Y. 1928), Нью-Йорк апелляциялық сотының кеңінен келтірілген ісі, онда серіктестік барысында бизнес мүмкіндігі туындаған кезде, серіктестер бір-біріне сенімгерлік міндеттерді жүктейді. Соттың пікірінше, ортақ кәсіпорынның серіктесі серіктесіне серіктестіктен бейхабар үшінші тарап ұсынған пайдалы мүмкіндік туралы хабарламай қалған жағдайда, сенімгерлік қарым-қатынас міндеті бұзылған. Сонымен қатар, серіктес өзінің серіктес мәртебесінен туындайтын пайданы өзіне иеленіп, басқа серіктесіне бәсекелестікке мүмкіндік бермеген жағдайда, адалдық міндеті бұзылған. Бұл холдинг корпоративтік мүмкіндік туралы ілімге қатысты.

Фактілер

Майнхард өзінің бұрынғы серіктесі Салмонның өз атынан жалға алу шартын жаңарту мүмкіндігіне ие болып, пайдасын бөліспей, сенімгерлік міндетін бұзғанын мәлімдеді. 1902 жылы Салмон Нью-Йорктегі 5-авеню мен 42-ші көшедегі Эльбридж Томас Джерриге тиесілі Бристоль қонақ үйін 20 жылға жалға алды. Сол кезде Сальмон қонақ үйді дүкендер мен кеңселерге айналдыруды көздеді. Ақша жинауға, ол Майнхардпен бірлескен кәсіпорын құрды. Олар қарым-қатынас шарттарын жазбаша түрде бекітеді. Майнхард инвестициялық капиталмен қамтамасыз еткен, ал Салмон бизнесті басқаратын. Алғашқы бес жылда Майнхард пайданың 40%-ын алады, ал одан кейін жыл сайын 50%-ын жиырмасыншы жылға дейін алады. Майнхардқа жалға беру шартын беру бойынша жалғыз өкілеттік берілген. Бұл кәсіпорын жалға алу мерзімі аяқталған соң тоқтатылатын болды. 20 жылдан кейін жалға беру мерзімі аяқталып, бірлескен кәсіпорынның аяқталуына жақын болған кезде жалға алу шартының иесі Джерри Салмонға мүлкін қайта дамыту туралы келіссөздер жүргізу үшін келді. Джерри серіктестік туралы білмейтін. Жаңа жалға алу шартында жеті жылдан кейін бұрынғы ғимараттарды бұзу және қайта құру қарастырылған. Солмон Майнхардқа хабарламай-ақ жеке тұлға ретінде келісімшарттан бас тартты. Майнхард мұны білгенде, сотқа шағымданды. Майнхард жаңа мүмкіндік бірлескен кәсіпорынға тиесілі деп дәлелдеді және жалға беру шартын конструктивті трастқа беру туралы талап қойды. Salmon жаңа жалға берілген келісімшарт бойынша кез келген мүдде бірлескен кәсіпорынға тиесілі бола алмайды деп мәлімдеді, өйткені екі тарап та бірінші жалға берілген келісімшарт аяқталғаннан кейін кәсіпорынның тоқтатылуын күтті. Қатысушы тарап бұл мүмкіндіктің бірлескен кәсіпорынға тиесілі екеніне келісті және Майнхардқа 25% үлесті (Майнхардтың мүлкінің жартысына үлесі негізінде) берді. Апелляциялық бөлім оны 50% -ға дейін көтерді. Сол шешімге қарсы Салмон апелляциялық шағым берді.

Үкім

Сот 49% -ға дейін төмендеткенмен, сот шешімді бекітті. Ол Salmon компаниясының басқарушы серіктесі ретінде Meinhard компаниясының инвестициялық серіктесі ретінде сенімгерлік міндеті бар екенін және оның ішінде Meinhard компаниясына жаңа лизинг мүмкіндігі туралы хабарлау міндеті бар екенін айтты. Бірлескен кәсіпорындар бір-біріне ең жоғары адалдық міндетін жүктейді және Salmon басқарушы серіктес ретінде жауапкершілікті өз мойнына алды, соның арқасында Майнхард серіктестікті басқару үшін оған сену керек. Бас судья Бенджамин Кардозо айтқандай, сенімгерлік базардың моральдық нормаларынан да қатаң нәрсеге бағынуға тиіс. Тек адалдық емес, ең маңыздысы, мінез-құлық нормасы, сенімгерлердің мінез-құлық деңгейі халықтың басынан өткен деңгейден жоғары ұсталды. Сот сонымен қатар Salmon бірлескен кәсіпорынның агенті болды деп тапты. Сот Salmon-қа қолжетімді болған жаңа бизнес мүмкіндігін анықтады, өйткені оның агентілігі немесе кәсіпорынды басқару барысында Salmon мәміледе кәсіпорынның сенімгері ретінде әрекет етуге міндетті болды. Атап айтқанда, сот оның агенттік қызметі кезінде алынған пайда туралы хабарлау туралы сенімгерлік міндетіне міндетті екенін айтты. Сот оның адалдыққа байланысты табысты бөлісуге міндетті екенін айтты. Яғни, ол Майнхардты бұл туралы хабардар етіп, жалға алу туралы конкурсқа қатысуға мүмкіндік беруі керек еді. Бұл шешім серіктестік міндеттерін келісімшарт бойынша міндеттерден әлдеқайда асыра түсті. Саудагерлердің арасындағы келісім-шарттық міндеттер әдетте адалдық міндетінен тысқалыпты емес. Алайда сот бірлескен кәсіпорынның әрбір мүшесі жоғары стандартқа бағынатын сенімгерлік қарым-қатынас орнатқанын айтты. Бұл шешімге сәйкес, мұндай қарым-қатынаста адалдық бөлінбейтін және өзімшіл болмауы керек, ал сенімгерлік міндетін бұзу алаяқтық немесе қасақана жаман сенімнен басқа нәрсемен болуы мүмкін. Сот Сальмонның серіктестіктің пайдасын өз пайдасына пайдаланбағанын атап өтті. Соттың айтуынша, келісім-шарт бойынша Салмон тек қана жалға алу шартын орындау бойынша өзінің жеке қабілетін пайдаланып отырды және ол басқа ешқандай міндет жүктемейтінін сезінген болуы мүмкін. Алайда сот Майнхардтың пайдасына шешім шығарды.

Эндрюстің келіспеушілігі

Үш судьяның басқасы, судья Эндрюс жазған, серіктестіктен туындайтын кез келген міндет жиырма жылдық мерзімнің соңында аяқталды деп мәлімдеді; серіктестік жиырма жылдық мерзімде ғимаратты басқару үшін құрылғандықтан, басқасы, бұл мерзім аяқталғаннан кейін болатын оқиғаларға қатысты мәмілелер серіктестікке қатысы жоқ деп санады.

Маңыздылығы

Бұл жағдай серіктестік құқығының маңызды оқиғасы болып саналады және содан бері осы тақырыптағы әрбір американдық іс кітабында қайта шығарылды немесе кем дегенде талқыланды.

Салдары

Бастапқыда Салмон бұл шешімге риза болмады. Алайда сол шешімнен кейін көп ұзамай Ұлы депрессия басталғанда, Салмон өзінің жеңілісін күтпеген жеңіс деп қарастырды. Енді Майнхард бірлескен кәсіпорынның жартылай иесі болғандықтан, ол пайданың жартысына ғана емес, сонымен қатар шығындардың жартысын төлеуге міндетті болды. Ұлы депрессия кезінде бұл мүлік ақшаны жоғалтты. Осылайша, Salmon-тың қаржысына Meinhard-тың қаржылық үлесі қосылды.