Кіріспе
Тунистік сәндік дизайнер (1935-2017) Azzedine Alaïa (azedin alaja; عز الدين عليّة, ; 26 ақпан 1935 18 қараша 2017) - Тунистік дизайнер және аяқ киім дизайнері, әсіресе 1980 жылдары сәтті басталды.
Azzedine Alaïa (azedin alaja; عز الدين عليّة, ; 26 February 1935 – 18 November 2017) was a Tunisian couturier and shoe designer, particularly successful beginning in the 1980s.
Ерте өмір
Алайя 1935 жылы 26 ақпанда Тунис қаласында дүниеге келген. Оның ата-анасы бидай өсіретін фермерлер болған, бірақ оның сұлу егіз қарындасы Хафида оның сәнге деген сүйіспеншілігін оятты.
Мансап
Мектепті бітірген соң, Алайя тігіншінің көмекшісі болып жұмыс істей бастады. Көп ұзамай ол жеке клиенттерге киім кигізуді бастады, ал 1957 жылы Парижге көшуде. Парижде ол Christian Dior фирмасында костюмер болып жұмыс істей бастады, ол Мадлен Вионне мен Кристобаль Баленсиаганың ескі киімдерін бөлшектей отырып, олардың қалай жасалғанын зерттеді, содан кейін оларды қайта біріктірді. Олардың барлығы бір-біріне әсер етеді және 1980 жылдары бір ауыздан жиі айтылады. 1980 жылы ол өзінің алғашқы дайын киімдер коллекциясын шығарды және Маре ауданындағы Рю-ду-Парк-Рояльдегі үлкен ғимаратқа көшті. Оның мансабы сол кездегі ең күшті екі сән редакторы, Dépèche Mode-тің Melka Tréanton және француз Elle-нің Nicole Crassat, оны сол коллекциядан кейін редакторлық мақалаларында қолдаған кезде көтерілді, қолғаптар дизайнердің ерекше махаббаты болды. 1980 жылы интерьер дизайнері Андре Путман алғашқы Алайя былғары пальтоларының бірімен Мэдисон даңғылымен жүргенде, оны Бергдорф Гудман сатып алушы тоқтатып, оның не киіп жүргенін сұрады. Бұл оқиғалар оның дизайны Нью-Йоркте және Беверли-Хиллзде сатылуына әкелген оқиғалардың кезегін бастады. Бұл оқиғаның маңыздылығы соншалықты зор еді, "Нью-Йорк таймс" газетінде бұл оқиғаның қаланың мәдени өмірін өзгерткен маңызды оқиғалардың бірі ретінде аталып өтті. Үш жылдан кейін 10 000 жанкүйер оның АҚШ-тағы алғашқы көрсетіліміне 1500 билет алуға ұмтылды. Ол кездегі үрдіске қарсы және өзінің жақын досы Тьерри Мэглерден айырмашылығы, Алайя әдетте үлкен ареналардан, цирк шатырларынан және өзінің презентациялары үшін көрермендерден бас тартты. Оның орнына дәстүрлі, салондық көрсетілімдерді қатаң шектеумен және өз кестесіне сәйкес емес, басқа дизайнерлердің "мода апталығы" сияқты екі рет өткізілетін көріністерін көрсетіп, бірнеше киімін көрсетті. Егер ол сәтті сатылымнан және ауыр жұмыс жүктемесінен шаршаса, келесі маусымда мүлдем көрінбеуі мүмкін. Алайяның дизайны өте тығыз, шебер тігу, қисық тігу, былғарымен жұмыс істеу және тоқудың өнерлі қолданылуымен танымал болды. Ол сүйікті түстерін қараңғы, негізінен бейтарап және жер түстері, оның шеберлік кесуі және дене көтермелеуі әсерін тигізді. Өзінің алғашқы жылдары ол өз бетінше кең иықтарды ұнатады, бұл 1940-шы жылдардағы стильдердің қайта жаңғыруының бөлігі болды, ол 1978 жылы кең ауқымды деңгейде басталды және оның достары Тьерри Маглер мен Клод Монтананың айтулы түрде ашады. Оның денеге баса назар аударғаны әріптестерінен жоғары болды, бірақ оның қолтаңбасы болды. Ол негізінен денені ашу үшін пішімдеуге, кесуге және тігуге сүйенсе де, тоқсанның басында ол корсеттер мен бюст сымдарын енгізді. 1980 жылдары ол өте ықпалды болды, көптеген дизайнерлер оның әсем силуэті, әсіресе 1985 жылғы керемет орындалған толқынды пеплюмдері, 1935 жылы Әликс көрсеткен стилдерден тікелей көтерілген, ол өз кезегінде балилердің дәстүрлі салтанатты киімдерін түсіндірді. 1980 жылдардың ортасындағы тағы бір үлесі - бинт-кешектер 1990 жылдары дизайнер Герве Легердің өзінің қолтаңба стилі ретінде үлкен табысқа ие болды. Алайя 1984 жылы Француз Мәдениет министрлігі "Оскар де ла Мода" сыйлығының "Жылдың үздік дизайнері" және "Жылдың үздік коллекциясы" деп танылды. Оған моданы жақсы көретін танымал тұлғалар мен модашылдар да қатысты: Грейс Джонс (A View to a Kill фильмінде бірнеше туындысын киіп жүрді), Тина Тернер, Джанет Джексон, Бриджит Нильсен, Наоми Кэмпбелл, ол сын-пікірлерден құтылмады. Ол 1978 жылы 1940-1950 жылдардағы еркектерге бағытталған стильдерді қайта жаңғыртуды бастаған дизайнерлер тобының мүшесі болды. 1960 және 70-жылдардың соңында әйелдердің киімдері аздап тарқатылып, аздап флиртке, табиғи, ыңғайлы және практикалық болып кетті. Кейбіреулер Муглер, Монтана, Алайя және басқалардың тар көйлектерін, пішінді бюсттерін, белдерін және өте биік үккілісін регрессивті деп санайды, әйелдердің ерлердің диктаттарынан жаңадан азат болуын мазақтайды. Басқалары Алайяның киімдерін тек кемелді денелі адамдар ғана кие алады деп санады, тіпті солай болса да, ең жағымдысы емес. Алайя мен оның жақтастары, әрине, әртүрлі болды, дизайнердің өзі оның киімінде тіпті толық пішінді әйелдер де жақсы көрінеді деп мәлімдеді, ал басқалары он жыл бойы бос, ағып жатқан киімдер қалыпты болғаннан кейін, ыңғайлы киімдердің қайтадан тартымды болғанын атап өтті. 1990 жылдардың ортасында, әпкесі қайтыс болғаннан кейін, Алайя сән сахнасынан жоғалып кетті. Алайда, ол жеке клиенттерге қызмет етуді жалғастырды және өзінің дайын киім...