Кіріспе

Қоршау астындағы денелер: мәдениет пен психиатриядағы өзін-өзі қию - психиатр доктор Армандо Фаваццаның 1987 жылы жазған кітабы. "Қоланыш астындағы денелер" - өзін-өзі зақымдау туралы психиатриялық кітап. Екінші басылым (1996) "Мәдениет пен психиатриядағы өзін-өзі қию және дене өзгерісі" деп аталды. Фаваццаның жіктеуіші өзін-өзі зақымдау мінез-құлқын екі негізгі санатқа бөледі, атап айтқанда, мәдени жағынан санкцияланған және девиантты. Біріншісінің кіші түрлері - бұл тәжірибелер мен рәсімдер. Бұл әдетте сәнді болып келеді және татуировкалар мен денеге ілулерді қамтиды. Денеге өзгерістер енгізу рәсімдері дәстүрлі және қоғамның тарихы, спиритуализмі мен сенімдерін көрсетеді. Олар мәдени және психологиялық тұрғыдан терең, элементарлық тәжірибелерге енген, әсіресе сауықтырумен, руханилықпен және әлеуметтік тәртіппен байланысты. Дене өзгеру рәсімдерін түсіну девиантты мінез-құлықтарға нұрын шашады, олар Фаваццаның жіктеуіші бойынша негізгі, стереотиптік, компульсивті және импульсивті. Әр субтип әдетте белгілі бір психикалық бұзылулармен байланысты. Үлкен тип, мысалы, өзін-өзі кастрациялау немесе көзді енуклеациялау арқылы көрінеді, әдетте психоз, транссексуализм және / немесе зат интоксикациясымен байланысты. Ең көп таралған түрі - импульсивті, мысалы, тері кесу және күйдіру, және ол жалпыланған алаңдаушылық, травмадан кейінгі стресс бұзылуы және антиәлеуметтік, хистриондық және шекаралық тұлғалық бұзылу сияқты көптеген бұзылулармен байланысты. Д-р Фаваццаның айтқан дене өзгерісі "тұрмыста тері мен өз-өзіңнің аражігін" білдіреді. Доктор Фавацца тері туралы былай дейді: "Тіл - адамның ең қарапайым физиологиялық мүшелерінің бірі, бірақ бұл қарапайым мүше адамның психологиясына өте күрделі әсер етеді. "Тері мен өзіндік шекара" ойлау мектебінде доктор Фавацца тері адамның сыртқы дүниесі арасындағы түпкі шекара болып табылады деп болжайды және осы шекараны өзгерту арқылы адам өзінің денесі сыртқы әлеммен қарым-қатынасын бақылау немесе қарым-қатынас деңгейін жүзеге асырады.