Кіріспе

Кеннет және Эйвон каналы – Оңтүстік Англиядағы су жолы. Оның жалпы ұзындығы 87 миль (140 км), ол кеме жүзе алатын екі өзен бөлігінен және оларды байланыстыратын каналдан тұрады. Бұл атау каналдың орталық бөлігіне ғана емес, бүкіл су жолына қатысты қолданылады. Бристольден Батқа дейін су жолы Авон өзенінің табиғи бағытымен өтеді, содан кейін канал оны Ньюбериде Кеннет өзенімен, ал одан Темза өзені арқылы Редингке жалғастырады. Барлығында су жолы 105 шлюзді қамтиды. Екі өзен бөлігі 18 ғасырдың басында кеме жүзуге қолайлы етілді, ал 57 миль (92 км) канал бөлігі 1794 және 1810 жылдар аралығында салынды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Ұлы Батыс темір жолы ашылғаннан кейін канал біртіндеп пайдаланылмай қалды. 20 ғасырдың екінші жартысында канал көбінесе еріктілердің күшімен кезең-кезеңмен қайта жаңартылды. Ұзақ жылдар бойы тоқырап тұрғаннан және көптеген жөндеу жұмыстарынан кейін, ол 1990 жылы толыққанды қайта ашылды. Кеннет және Эйвон каналы қайықпен жүзу, каноэмен жүзу, балық аулау, жаяу және велосипедпен серуендеу үшін танымал мәдени туризм орталығына айналды, сонымен қатар жабайы табиғатты қорғауда да маңызды рөл атқарады.

Алғашқы жоспарлары

Оңтүстік Англияны бойлап өтетін шығыстан батысқа су жолының идеясы алғаш рет Елизавета дәуірінде, 1558 мен 1603 жылдар аралығында, Эвон және Темза өзендерінің салаларының жақын орналасуын пайдалану мақсатымен айтылды – ең жақын жерде олар арасы 3 миль (5 км) ғана еді. Кейін, шамамен 1626 жылы Генри Бриггс екі өзенді зерттеп, олардың арасындағы жердің тегіс және қазуға ыңғайлы екенін анықтады. Ол оларды байланыстыратын канал құруды ұсынды, бірақ 1630 жылы қайтыс болғаннан кейін жоспардан бас тартылды. Ағылшыл азамат соғысынан кейін парламентке төрт заң жобасы ұсынылды, бірақ олардың бәрі де ақсүйектердің, фермерлердің және саудагерлердің қарсылығынан кейін қабылданбады. Олар арзан су тасымалы өздері бақылаған жол төлемақының құнын төмендетуінен, ал Уэльстен келтірілетін арзан өнімдер жергілікті өндірілген тауарларға бәсекелес болуынан қорқынышты.

Өзендердегі кеме қатынасы

Су жолының жобалары 18 ғасырдың басына дейін тоқтап тұрды. Дегенмен, 1715 жылы Кеннет өзенін Редингтен Ньюбериге дейін кеме жүзе алатын етіп жасау жұмысына рұқсат берілді. 1718 жылы Ньюбериден Джон Хоре атты инженердің қадағалауымен құрылыс басталды. 1723 жылы, жергілікті халықтың күшті қарсылығына қарамастан, Кеннет Навигациясы ашылды, ол табиғи өзен арналарымен және 18 км (11 миль) жасанды құлыпты каналдармен алмаса келеді. Екі өзендік кеме қатынасы жергілікті қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін жеке-жеке салынды, бірақ кейіннен оларды байланыстырып, тұтас маршрут құру жоспарлары пайда болды.

Ұсыныстар

1788 жылы Hungerford, Marlborough, Calne, Chippenham және Melksham сияқты қалалармен сауда және байланыс байланыстарын жақсарту мақсатында «Батыс каналы» ұсынылды. Келесі жылы инженерлер Барнс, Симкок және Уэстон осы каналдың жобаланған бағытын ұсынды, бірақ сумен қамтамасыз етудің жеткіліктілігіне күмән туды. Сол кезде ұсынылып жатқан Grand Western каналымен шатасуды болдырмау үшін атауы «Батыс каналынан» «Кеннет және Эйвон каналына» өзгертілді. Бұл «Канал қызуы» кезеңінің ортасында болды, акциялар сұраныстан артық сатылып, жиналыстардың сыртында наразылық көтерілген хабарлар тарады. 1793 жылы Джон Ренни қосымша сараптама жүргізді, нәтижесінде каналдың бағыты Great Bedwyn, Devizes, Trowbridge және Newbury арқылы оңтүстікке қарай өзгертілді. Ұсынылған бағыт Чарльз Дандастың төрағалығымен Кеннет және Эйвон канал компаниясы тарапынан қабылданды, және компания болашақ акционерлерден үлестер қабылдауды бастады. 1793 жылдың шілдесінде Ренни бағытқа қосымша өзгерістер енгізуді ұсынды, соның ішінде Савернек ормандығында туннель салуды. Подрядшылармен бірнеше мәрте мәселелер туындады, кейде бірнеше жұмыс бөлігіне тендер ұсынуға тым құлшыныс білдіріп, жер жағдайын жеткілікті зерттемей, тас немесе жер асты сулары сияқты қиындықтарға тап болды.

Батыс бөлім: Баттан Фоксхангерге дейін

Кеннет пен Эйвон каналының алғашқы қазылымы Брэдфорд-он-Эвон қаласында жасалды, жақын арада Брэдфорд шлюзінің жоғары және төмен жағында кеме тоқтау орындары пайда болды. Құрылыс басталғаннан кейін 6,5 жыл өткен соң, 1801 жылдың мамыр айында. Шлюздік каскад салынып жатқанда, атпен тартылатын теміржол каскадтың төменгі жағындағы Фоксхангерлер мен жоғарғы жағындағы Девиздер арасында байланыс қамтамасыз етті, оның қалдықтарын канал үстінен өтетін көпірлердің аркаларында көруге болады. Құрылысқа 16 жыл кеткеннен кейін, 1810 жылы канал кемелер үшін толық ашылды. Кейн-Хилл шлюздерінен басқа, маңызды құрылыстарға Дундас және Авонклиф акведуктары, Савернейк орман астындағы Брюс туннелі, сондай-ақ сумен жабдықтау мәселелерін шешуге қажет Клавэртон мен Крофтон сорғы станциялары кірді.

Операция

1801 жылы канал бойында сауда басталды; алғашқыда тауарлар қазіргі Кейн-Хилл шлюздарының төменгі жағындағы Фоксхангерлерде түсіріліп, атпен тартылатын трамваймен төбеге жеткізіліп, содан кейін жоғарыдағы баржаларға қайта жүктелетін. 1810 жылы шлюздер кешені ашылғанда, бір кемеге каналдың барлық бөлігімен жүруге мүмкіндік берді, сол кезде Лондоннан Батқа бір тонна тауар тасымалдау құны 2 фунт стерлинг 9 шиллинг 6 пенни болды. Бұл баға жолмен тасымалдаудан арзан болды, себебі жолмен тоннасына 6 фунт стерлингтен 7 фунт стерлингке дейін төлеу керек болды, сондықтан каналдағы сауда өркендеді. 1812 жылы Кеннет және Эйвон канал компаниясы Редингке жақын Кеннет аузында Темзамен қосылатын, Ньюбериден басталатын Кеннет кеме жолын сатып алды. Фредерик Пейджтен сатып алуға 100 000 фунт стерлинг жұмсалды, оның 70 000 фунты қолма-қол ақшамен төленді, ал қалғаны біртіндеп өтелді. Сатып алу 1813 жылғы маусымдағы Кеннет кеме жолы заңымен бекітілді, бұл компанияға 5 500 акцияны 24 фунт стерлингтен сату арқылы қаржы жинауға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, 1816 жылы Кеннет және Эйвон канал компаниясы Эйвон кеме жолы компаниясының басым үлесін сатып алып, Бристольден Батқа дейінгі Эйвон кеме жолын жақсарту жұмыстарын жүргізді. 1818 жылға қарай каналда 60 тонналық 70 баржа жұмыс істеді, олардың көп бөлігі Самерсет көмір каналы арқылы тасымалданатын көмір мен тас болды. Баттан Ньюбериге сапар шамамен үш жарым күнге созылды. 1832 жылға қарай жыл сайын 300 000 тонна жүк тасымалданды, ал 1825 және 1834 жылдар аралығында компанияның жылдық кірісі шамамен 45 000 фунт стерлинг құрады.

Құлдырау

1841 жылы Ұлы Батыс темір жолының ашылуы, канал компаниясы тарифтерді төмендеткеніне қарамастан, каналдың көп бөлігін трафиктан айырды. 1852 жылы теміржол компаниясы каналдың жұмысын өз қолына алып, әрбір төлем пунктінде жоғары баж салымы алып, күтімге жұмсалатын қаражатты азайтты. 1857 жылы мұзды қирату тоқтатылды және саудагерлерге артықшылықты баж ставкалары арқылы теміржолды пайдалануға көбірек ынталандырылды. 1861 жылы жаңа жарлық түнде каналдағы кез келген қозғалысқа тыйым салды, ал 1865 жылы судың ысырабын азайту үшін қайықтар жұптап шлюздерден өтуге мәжбүр болды. 1868 жылы жылдық тоннаж 1848 жылғы 360 610 тоннадан 210 567 тоннаға дейін төмендеді. 1870-ші жылдары Фобни шлюзі маңындағы каналдан су алу, 1870 жылғы Рединг жергілікті кеңесінің Су құбырлары, кәріздер, дренаж және жақсартулар туралы заңында енгізілген ережелерге сәйкес жүргізілді және шлюздердің және каналдың бөліктерінің лайлануына себеп болды. Бірнеше кемежайлар мен каналдың бойындағы учаскелер жабылды. 1877 жылы канал 1,920 фунт стерлинг тапшылықты тіркеді және одан кейін ешқашан пайда таппады. Сомерсет көмір каналы және Уилтс пен Беркс каналы, олардың әрқайсысы Сомерсет көмір алабынан Кеннет пен Эвонға тасымалдаудың бір бөлігін қамтамасыз еткен, тиісінше 1904 және 1906 жылдары жабылды. 1926 жылы, өткен жылы 18,041 фунт стерлинг шығынынан кейін, Ұлы Батыс темір жолы Көлік министрлігінің бұйрығын алу арқылы каналды жабуға тырысты, бірақ бұл әрекетке қарсылық көрсетілді және компанияға каналдың күтімін жақсарту міндеті жүктелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде күтілетін неміс басқынына қарсы қорғану үшін GHQ Line Blue аясында көптеген бетондық бекіністер салынды; олардың көпшілігі әлі де каналдың жағалауында көрінеді. Олар әдетте жау әскерлері мен көліктері үшін маңызды өткелдер болар еді, жол және теміржол көпірлеріне жақын салынған. Соғыстан кейін 1947 жылғы Көлік туралы заң каналды басқаруды Британдық Көлік Комиссиясына берді, бірақ 1950-ші жылдары Авонклиф акведугінің батысындағы бұзушылықтан кейін нашар шлюздер күтімінен туындаған үлкен бөліктері жабылды.

Жабылудан аулақ

1950 жылдардың басында Ішкі су жолдары қауымдастығынан тәуелсіз, каналды қайта жаңартуды қолдаған топ құрылды, кейін ол осы қауымдастыққа біріктірілді. 1955 жылы су жолының шығыс бөлігіндегі саудагер Джон Гулд, комиссияның су жолын күтіп ұстамауына шағымданып, бизнесіне келген залап үшін өтемақы алды. 1956 жылдың наурыз айында Британдық көлік комиссиясы (№2) заңына Рединг пен Бат арасындағы қатынас құқығын жоятын бап енгізілді. Бұл заңға Гулд пен канал бойындағы жергілікті билік органдары қарсылық көрсетті. Оларға қолдау көрсеткендердің қатарында, Бристольден Лондонға су арқылы жеткізілген, королева атына 22 000 адам қол қойған петиция болды; каналдың кейбір бөліктерін каноэмен жүзуге тура келді. 1959 жылдың ақпанында Боуес есебінен кейін жарияланған үкіметтің ақ парағында Ішкі су жолдарын дамыту жөніндегі консультативтік комитет, алымдар жеткіліксіз болғандықтан өздерін ұстауға шамасы келмейтін каналдарды қайта жаңарту жобаларына көмектесуі керек екені ұсынылды. Бұдан кейін тағы да бірнеше есептер жарық көрді, ал 1962 жылы Консультативтік комитет каналды қайта жаңарту қажеттігін және оның жөндеуіне 20 000 фунт стерлинг, ал қайта жаңарту жұмыстарын бастауға тағы 20 000 фунт стерлинг бөлу керектігін хабарлады. Кеннет және Эйвон канал қоры 1962 жылы Редингтен Бристольге дейінгі каналды толыққанды қатынас және халыққа пайдалы нысан ретінде қайта жаңарту мақсатымен құрылды. Бұл бастапқыда еріктілер тобы болды, бұрын Кеннет және Эйвон канал қауымдастығы деп аталған. Қор сәуір айында қайырымдылық мәртебесін алды және 1962 жылдың 6 маусымында Компаниялар заңына сәйкес тіркелді. 1963 жылы өткен жылғы Көлік заңымен құрылған, Британдық су жолдары, Британдық көлік комиссиясын ішкі су жолдары бойынша заңды орган ретінде алмастырып, каналды өз басқаруына алды және Қор мен жағалаудағы жергілікті билік органдарымен бірлесіп, қайта жаңарту жұмыстарын бастады.

Қалпына келтіру

Қалпына келтіру жұмыстары British Waterways компаниясының қызметкерлері мен еріктілердің қатысуымен жүргізілді. 1966 жылы Сулхамстед шлюзі қайта құрылды және Лимпли-Стоктың құрғақ бөлігін қайта құрғату басталды. 1968 жылы Баф шлюздары мен Бергфилд шлюздарында қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Редингтегі Bridge Street көпірінің астына қосылған арқалықтар арқасында кемелер өтуі үшін қалыпты биіктік 8 футтан (2 м) 4 футқа (1 м) дейін төмендеді. Бұл көпірдің орнына жаңа көпір салынды, бұл кемелердің оңай өтуіне мүмкіндік берді. 1980 жылдары жұмыстар жалғасты. Беркшир округі кеңесі, жергілікті кеңестердің қолдауымен, каналдың шығыс бөлігіндегі жұмыстарға 1,275,000 фунт стерлинг қажет екенін есептеп, бірнеше көпірлерді ауыстыру жұмыстарын бастады. Уилтширде саммит фунтына сумен қамтамасыз етудің шектеулігіне байланысты алаңдаушылық туды, бұл кері сорғылау қажеттігін көрсетті, бұл округ үшін шамамен 761,560 фунтқа дейін шығынды арттырды. Уилтон су қоймасы күніне 150 тоннадан кем өнім береді деп бағаланды, ал Сеенд қоректендіруші тек Wessex Water Authority Авоннан Клавертонға су сорғылауға күн сайын келісім берді; сорғылардың құны 175,000 фунт стерлинг болды. Әртүрлі қаржы жинау схемалары және жергілікті билік органдарынан алынған қаржылық қолдау шлюздердегі шағын жұмыстарды жалғастыруға мүмкіндік берді, бірақ жоспарланған аяқталу мерзімдері орындалмады. 1983 жылы Біріккен Корольдікте жұмыспен қамту және оқыту қызметтерін үйлестіруге міндетті Manpower Services Commission, 50 адамды жұмысқа алуға келісті, оның ішінде Альдермастон шлюзын, оған іргелес кемежайды және Видмид шлюзын қалпына келтіру жұмыстары кірді. Кейіннен тізімге Дундас су құбырын қалпына келтіру және бірнеше кішігірім жобалар қосылды. Жол бойындағы жергілікті билік органдарымен техникалық қызмет көрсету туралы келісімдерге қол қойылды, ал қаржы жинау жұмыстары жалғасты. Ұлттық қылмыскерлерді күту және қайта орталықтандыру қауымдастығы 1987 жылы Шривенхемде ашылған семинарды демеледі, ол Крофтон мен Девиз рейстері үшін жаңа шлюз қақпаларын жасауға арналған. 1988 жылы Вулхэмптон шлюзының қалпына келтіру жұмысы аяқталды, бірақ екі жағында да кедергілер болды. Фродстың айналмалы көпірі ашылмады және Мидгам шлюзының қалпына келтіруі аяқталмады; екеуі де келесі жылы аяқталды. Крофтон фунттарын қайта құру 1989 жылы Мидгем көпірін қайта құрумен бірге жүргізілді. Маңғыстаудың Моник Марш шлюзының қалпына келтіруі оның ескерткіш мәртебесіне байланысты қиын болды, сондай-ақ тарихи жерді сақтай отырып, қауіпсіздікті жақсарту қажеттілігі туды. Рединг пен Ньюбери арасындағы бөлік 1990 жылдың 17 шілдесінде аяқталды; Маймыл Марш шлюзінде өткен салтанатта бірнеше қайықтар бірінші болып өту үшін жарысты. 1990 жылдың 8 тамызында Елизавета II ресми түрде каналды қайта ашқан кезде сумен жабдықтаудың жеткіліктілігі туралы алаңдаушылық сақталды. Королева Trust қайығы "Гангерфордтың Розасында" Каен-Хилл рейсіндегі 44 және 43-ші шлюздер арқылы сапар шекті, олардың арасындағы салтанатты лентаны қиып жіберді. 1996 жылы су тапшылығы Девиздегі Каен-Хиллдегі 29 шлюздің ұшындағы жаңа кері сорғыларды орнату арқылы шешілді, бұл 1 миллион фунт стерлингке бағаланды. Сорғылар суды сағатына 380 литр жылдамдықпен 235 фут (72 м) биіктікке көтереді. 1996 жылдың қазанында Кеннет және Эйвон канал серіктестігі Heritage Lottery Fund таратқан ең ірі жеке лотерея грантын алды – 29 миллион фунт стерлингтік жобаға 25 миллион фунт стерлинг. Қаржыландырылған жұмыстарға Фоксхангерс шлюзін және Кен Хиллдегі көпірді толық қайта құру, Сеенд пен Крофтондағы шлюз қақпаларын ауыстыру, Клавертондағы каналдың қаптамасын жаңарту, Мартинслейдтегі бөгетті жөндеу, Клавертон сорғы станциясын жақсарту және әртүрлі жерлерде суды тереңдету кірді. Қайта қалпына келтірудің аяқталуы 2003 жылдың мамыр айында Принц Чарльзтың сапарымен атап өтілді, бірақ жаңарту және жөндеу жұмыстары жалғасуда. 2002 және 2004 жылдар аралығында 1984 жылы полиэтиленмен және бетонмен қайтадан қапталған, суағардың астында тұратын жарғақтардың колониясын бұзбайтын Дундас суағарсы, Ұлы Батыс темір жолы қолданған инженерлік кірпіштерді Баф тасымен ауыстыру арқылы қалпына келтірілді. 2004 жылдың 1 желтоқсанында 111 және 110 көпірлер арасындағы сүйрейтін жолдың бір бөлігін артқа қарай бұраған Ford тракторы суға құлап, екі адам қаза тапты. British Waterways компаниясы тәуекелдерді дұрыс бағаламағаны үшін кінәлі деп танылып, 100 000 фунт стерлинг айыппұл төледі. Кейіннен сақтандырушыларымен болған дау олардың сақтандыру полисіндегі белгілі бір терминологияның тракторды пайдаланудағы жауапкершілікке байланысты мағынасын заңдық тұрғыдан қарастыруға әкелді. 2011 жылы Қоршаған орта, тағам және ауылдық істер департаменті каналды 1968 жылғы Көлік заңында белгіленген ұлттық "круиздік жол" деп белгіледі. Бұл тізім British Waterways компаниясына каналды кемелердің қауіпсіз жүзе алатындай деңгейде ұстауға заңдық міндеттейді. 2011 жылдың қараша айында Виктория көпірінің қауіпсіздігіне байланысты Бат пен Бристоль арасындағы кеме жүру бірнеше айға тоқтатылды.

Бристоль - Бат

13 ғасырдың басында Авон өзені Бристольден Батқа дейін кеме жүруге қолайлы болған, бірақ өзендегі диірмендердің салынуы оның жабылуына себеп болды. Кеннет және Эйвон каналындағы бірінші шлюз – Ханэм шлюзі, ол 1727 жылы Авон су жолының аясында алғаш рет ашылды. Бұл Бристоль қаласының шетіндегі, Ауа портының жоғары шегі – Нетамның шығысындағы алғашқы шлюз. Шлюздің батысында көмір тиеу-түсіру орны орналасқан, бірақ жақын жердегі көмір шахталары 19 ғасырда жабылды. Ханэм шлюзінен төменгі өзеннің суы тасқынды деп есептеледі, себебі үлкен толқындар көбінесе Нетамдағы бөгеттің үстінен ағып өтеді. Кейбір көктемгі сулар Ханэм бөгетінен асып, өзенді Кейншам шлюізіне дейін толқындатады. Шығысқа қарай өзеннің оң жағалауында Cadbury шоколад фабрикасы – Сомердейл фабрикасы орналасқан, ол бастапқыда 1920-1930 жылдары Фрай отбасымен салынған. Солтүстік жағалауда Клив Вуд орналасқан, оның ерекше ғылыми маңызы Бат аспаржасының (Ornithogalum pyrenaicum) көптеп таралғандығында. Кейншам шлюізі мен бөгет арасындағы аралда қоғамдық үй салынған. Аралдың бөгетке қараған жағы Чью өзенінің құйылатын жері болып табылады. Содан кейін өзен Авон аңғарының ауылдық паркі арқылы өтеді және Плейстоцен террасалық қиыршықтарын қамтитын тағы бір ерекше табиғи аудан – Стидхэм фермасынан өтеді. Құмды қиыршықтың тереңдігі кем дегенде 7 фут (2 метр) құрайды, олар негізінен әктас сынықтарынан тұрады, сонымен қатар Миллстоун Грит, Пеннант құмтасы, кремень және шерт сынықтары да бар. Өзен Свинфорд шлюізіне жеткенше, қазір Авон аңғары темір жолы болып табылатын ескі темір жол желісінің астынан өтеді – 5 шақырымдық мұралық темір жол. Бұл жерде 1709 және 1859 жылдар аралығында өзенмен қызмет көрсететін қола және мыс өнеркәсібі дамыды, сонымен қатар мата өнеркәсібіне су қуатын берді. 1925 жылға дейін жұмыс істеген Келстон қола зауытының қалдықтары Солтфорд шлюізінің жанында орналасқан. Шлюз 1727 жылы ашылған, бірақ 1738 жылы көмір сатушылар бұл өзеннің тасымалдану үшін пайдаланылуын болдырмау үшін оны қиратқан. Батқа кіре берістегі соңғы шлюз – 1727 жылы ашылған Уэстон шлюізі. Оның салынуы кесілген арна мен өзен бөгеті арасында аралды құрады, ол 18 ғасырдың басында өзен жағасындағы қола зауытының иесі болғандықтан Голланд аралы деп аталды.

Диалогтар

Қайта қалпына келтірілген Бат Боттом шлюзы Авон өзені мен каналдың айырылуын көрсетеді. Ол Пултенни көпірінен оңтүстікке қарай орналасқан. Төменгі шлюздің үстіне қарай бір жақтық су сақтағышы және құлыптардың "жоғары" жағына су соратын станция орналасқан, ол қайық өткен сайын қолданылатын суды толықтырады. Жаңа камераның тереңдігі 19 фут (6 м), бұл Ұлыбританиядағы ең терең екінші канал шлюзы. Терең шлюздің үстінде құлыпты толтыру үшін резервуар ретінде тағы бір жақтық су сақтағышы орналасқан, одан кейін Уош Хаус шлюзы. Сәл ұзағырақ су сақтағышынан кейін Абби Вью шлюзы, оның жанында тағы бір соратын станция бар, содан кейін бірінен соң бірі Пултени шлюзы және Бат Топ шлюзы. Жоғарғы шлюзден канал Сидней бақтары арқылы екі қысқа туннель және 1800 жылдан бері сақталған екі құйма темір көпір арқылы өтеді. Кливленд туннелі 53 метр ұзындықта және Кливленд үйінің астынан өтеді, ол Кеннет және Эйвон канал компаниясының бұрынғы бас кеңсесі және қазір ІІ* санаттағы ғимарат. Туннель төбесіндегі жасырын есік каналды Кливленд үйімен байланыстырады. Көбінесе бұл есік кеңсе қызметкерлері мен баржашылар арасында құжаттарды жіберу үшін қолданылған делінеді. Канал үстіндегі көптеген көпірлер ескерткіштер тізіміне енген. Баттың шығыс жағында Джордж тавернасының жанындағы ақылы көпір Батемптонды каналдың солтүстік жағалауындағы Батестонмен байланыстырады. A4 Батестон айналым жолы салынған кезде, су тасқынынан сақтану үшін қосымша Батемптон шалғаны құрылды. Нығайып жатқан жайылымдар мен бұқа көлі көптеген көшпенді құстарды тартады. Көлдің жанында құмшақ және ұсақ құмшақ сияқты су құстарын жиі көруге болады, ал көк және қара құмшақтар көктем мен күзде жиі келеді. Көлдің жанында қасқыр және балықшыны да көруге болады, ал басқа көшпенді құстардың арасында сары құйрық, свинчат және бүркіт бар. Канал оңтүстікке қарай Бэтхемптон орманы мен Бэтфорд төбесі арасындағы аңғарға бұрылады, онда Браунның ақымақтығы орналасқан, ол ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын биологиялық және геологиялық нысан. Баттың шығысындағы Эйвон аңғарында жер үсті көлігінің барлық төрт түрін қамтитын аңғардың классикалық географиялық мысалы бар: жол, темір жол, өзен, канал. Каналда бір кезде Батамптон Дауындағы карьерлерден Бат тасын тасыған жүк тиеу догының қалдықтары бар, ол құрғақ аркалы тас көпір арқылы (1958 жылы екі қабатты автобустарға A36 жолына кіруге рұқсат беру үшін бұзылған) тікелей каналға жеткізілді. Содан кейін канал Авон өзенінен суды каналға сорғылаған су дөңгелегімен жұмыс істейтін Клевертон сорғы стансасынан өтеді. Ғимарат 1810 жылы аяқталды және сорғы 1813 жылы жұмыс істеді. Шығыс жағалауда Уорли Вуд және Инвуд - шыршалы шырша және шыршалы кеспеағаштың құрғақ орманды жерлері, ол тікелей каналға дейін созылады. Содан кейін канал өзен мен Уэссекс магистральдық темір жолын Дундас акведугі арқылы кесіп өтеді, Конквелл орманынан өтеді, содан кейін өзен мен темір жолды Авонклиф акведугі арқылы қайтадан кесіп өтеді. Дундас су құбырының батыс жағында Сомерсет көмір каналының қалдықтары қосылған, оның қысқа бөлігі Brassknocker бассейнін құру үшін қалпына келтірілді. Ескі тоқтайтын шлюзді қазу жұмыстары оның бастапқыда 4 метр енділігін, кейін қабырғасын жылжыту арқылы 2 метрге дейін тарылғанын көрсетті. Сомерсет көмір каналы 1800 жылы Паултон мен Тимсбери бассейндерінен салынған, ол Лондонға Сомерсет көмір кен орындарынан кіруге мүмкіндік берді, ондағы ең жоғарғы сатысында 80 көмір кен орындары болды. Авонклиф акведугінен кейін канал Бартон фермасы ауылдық паркі арқылы өтеді, Грипвуд карьерінен және 14 ғасырдағы II* санаттағы ондық сарайдан өтеді. Шығысқа қарай су құбыры арқылы канал Бисс өзенінен өтеді. Семингтон мен Сеендте шлюздер бар, онда су Саммерхэм бұлағынан каналға құяды, басқаша айтқанда Сеенд қоректендіруші деп аталады. Семингтон ауылында Уилтс және Беркс каналы каналға қосылып, Кеннет пен Эйвонды Эбингдондағы Темза өзеніне байланыстырды. Солтүстік Уилтс каналы онымен бірігіп, Криклейдке жақын Латтон қаласында Темза және Северн каналының саласы болды. 84 шақырымдық канал 1810 жылы ашылған, бірақ 1914 жылы тасталып кетті. 1977 жылы Wilts & Berks Canal Amenity Group құрылды, оның мақсаты - Кеннет пен Эвонды Темзаның жоғарғы ағысына қайта қосу үшін каналды толық қалпына келтіру. Девиздегі Каен-Хилл шлюздары каналдың құрылысы мен техникалық қызмет көрсетуіне қажетті инженерлік шешімдерді көрсетеді. 16 шлюзден тұратын негізгі рейс қайықта жүзуге 5-6 сағат кетеді, бұл үш топта салынған 29 шлюздің ұзын сериясының бөлігі: жетісі Фоксхангерде, он алтысы Кеен Хиллде және алтысы ұшудың қала соңында. Жалпы көтерілу көлемі 72 метр (237 фут) 3 километрлік (2 миль) қашықтықта немесе 1:30 градиентте. Шлюздер каналдың 140 шақырымдық (87 миль) маршрутының соңғы бөлігі болды. Жердің тік болуына байланысты шлюздер арасындағы су сақтағыштарын орнатуға орын болмады. Нәтижесінде, 16 шлюздің әрқайсысы операциялары үшін қажетті суды сақтау үшін ерекше үлкен жақтан сақтағыштарды пайдаланады. Көлемді су қажет болғандықтан, 1996 жылы Фоксхангерде күніне жоғары қабатқа су қайтаруға қабілетті кері сорғы орнатылды, бұл әр 11 минут сайын бір шлюздік суға тең. The Wharf Theatre ескі қоймада орналасқан. Девиз догы 1948 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Девизден Уэстминстерге халықаралық каноэ марафонының бастапқы нүктесі болып табылады.

Ньюбериге арналған құрылғылар

Девизден шығысқа қарай қарайтын канал Уилтшир ауылдық жерінен өтеді және Крофтондағы бірнеше шлюздер мен айналмалы көпірлерге дейін жетеді. Honeystreet-те кеме жасаушылар Роббинс, Лейн және Пиннегардың үйі болған кемежайдың қалдықтары бар, ол Канал компаниясының кеме жасау штабы ретінде қызмет етті. Олар 1950 жылға дейін жабылып, Англияның оңтүстігіндегі арналарда пайдаланылатын көптеген қайықтарды жасады. Кемежайдың жанында Бардж мейрамханасы орналасқан, ол каналдың ортасында орналасқан және каналда тұратын және жұмыс істейтін адамдар үшін нан пісіретін, мал соятын және азық-түлік дүкені болған. Ғимарат 1858 жылы өртеніп, алты ай ішінде қайта салынды. Ол "Альтон еншігіндегі Honey Street кемежайына қызмет көрсету үшін" Стэнтон Сент-Бернард еншігінің шекарасында салынды, ол ішімдік орындарына рұқсат беруден бас тартты. Джонс Милл – Пьюсидің солтүстік-шығысында Солсбери Авонның бастауымен жатқан шырша өсімдіктері, бұталар мен орманды жерлер. Бұл жер "Уилтширдегі ең танымал балшық саздығының үлгісі" болғандықтан, ерекше ғылыми қызығушылыққа ие биологиялық жер деп жарияланды. Вуттон өзеніндегі төрт шлюз Авоннан басталатын көтерілудің аяқталуын белгілейді. Вуттон Топ Лакк пен Крофтон арасында теңіз деңгейінен 137 метр биіктіктегі каналдың шыңы орналасқан, ол шамамен 3 км-ге созылып, Брюс туннелін қамтиды. Туннель жергілікті жер иесі Томас Бруденелл Брюстің, Айлсберидің 1-ші графы (1729–1814) есімімен аталған, ол өзінің меншігі арқылы терең кесуге рұқсат бермеді және туннельді талап етті. Туннельдің қызыл кірпіш порталдары бар, олардың әрқайсысы Пэннант тасымен әшекейленген әшекейлі тақтамен жабылған. Туннельді салу 1806 жылы басталып, 1809 жылы аяқталды. Ол ағылшын бонды кірпішпен қапталған және каналда қолданылатын Ньюбери баржаларын қабылдауға арналған кең бұрышты. Туннель арқылы сүйрейтін жол жоқ, сондықтан жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер төбенің басына қарай жүруі керек. Қайықтарды атпен тартқанда, кемешілер шұңқырдың ішкі қабырғаларына ілінген тізбектерді тартып, баржаларын қолмен тартқан. Беркс және Хантс кеңейту темір жолы кейіннен Савернек төменгі деңгейлі темір жол станциясын канал туннелі үстіндегі терең емес кесуде салды. Канал салынғанда, шыңды қалыпты гравитациялық тәсілмен толтыруға жеткілікті су көздері болмады. Бірнеше пайдалы бұлақтар канал бағытының жанында, шамамен 2 км шығысқа қарай және одан 12 метр төмен табылды, олар үшін 60-шы шлюздің астындағы фунтты сумен қамтамасыз ету шаралары қабылданды. Кейінгі жылдары бұл фунтқа су жеткізуді арттыру үшін Уилтон су қоймасы құрылды. Су Уилтон Уотерден Крофтон сорғы станциясы арқылы шлюздердің батыс жағындағы шыңға сорғыланады. Бастапқы бумен жұмыс істейтін сорғы станциясы сақталған және онда 1812 жылдан бастап әлемдегі ең көне жұмыс істейтін Ватт стиліндегі сәулелі қозғалтқыштардың бірі бар. Бу қозғалтқыштары әлі де таңдалған демалыс күндері суды соғады, бірақ күнделікті жұмыс үшін электрлі сорғылар қолданылады, олар шың фунтындағы су деңгейін автоматты түрде басқарады. Крофтонның жанында Савернек орманы және Мидленд және Оңтүстік-Батыс Жоғарғы Желі жолынан арна арқылы өтетін темір жол көпірінің қалдықтары бар. Грейт-Бедвиндегі Милл көпірі қисық арка болып табылатындығымен ерекше; 1796 жылы аяқталғанда ол өз түріндегі алғашқы болды. Одан Хангерфордқа дейін канал Фримен батпағы арқылы Дун өзенінің аңғарын бойлайды, ол оңалтылмаған шалғындықтардан, батпақ және қамыстан тұрады. Бұл қыстауға, көшіп-қонуға және көбеюге арналған маңызды жер. Ол 1986 жылы ағылшын табиғатында келтірілген және Солтүстік Уэссекс Даунс ерекше табиғи сұлулық аймағының бір бөлігін құрайды. Сайтқа іргелес марина мен қонақ үй кешенін салу жоспарланған, бірақ Фриман батпағында мұндай дамудың қоршаған ортаға әсері (әсіресе су құстарына) жергілікті қарсылыққа әкелді. Каналдың солтүстігінде жеті бөлек шағын аймақ бар, төрт Kennet аңғарында және үш Lambourn аңғарында, олар Kennet and Lambourn Floodplain SSSI құрайды. Жалпы ауданы 580 гектар, онда Демуленнің шашыраңқы шаянының аса ірі популяциясы мекендейді. Хангерфордта бірнеше шлюздер мен көпірлер бар, оның ішінде A338 автожолын қамтитын. Хангерфорд батпақты шлюз Кеннет және Эйвон каналында бірегей болып табылады, өйткені оның дәл шлюздің ортасында айналмалы көпірі бар, оны шлюзді пайдаланудан бұрын ашу керек. Хунгерфорд батпағының табиғи қорығы деп аталатын сағаның айналасындағы аймақта 120-дан астам құс түрі тіркелген. Кинтбери шлюзі мен Ньюберидің арасында, Хэмс...

Ньюбериден Редингке

Кеннет өзенімен Ньюбериден ағыс төмен, Редингтегі Кеннет аузында Темза өзеніне құятын жерге дейін жүзуге болады. Ньюбериден Редингтегі Хай-Бриджге дейінгі бөлік 1723 жылы ашылған, Кеннет-навигация деп аталатын жақсартылған өзендік кеме жолы. Бұл кеме жолының бойында табиғи өзен төсегі 18 шақырымға созылған жасанды каналдармен және 40 метрлік биіктікті жеңетін шлюздер тізбегімен кезектеседі. Ньюбери қаласының шығысында Кеннет Татчам қамысты батпақтарынан өтеді – ерекше ғылыми маңызы бар ұлттық деңгейдегі маңызды орын, кең қамысты батпақтары, түрлерге бай алдер ормандары және батпақты мекендерімен ерекшеленеді. Соңғысы ұлттық және еуропалық маңызы бар Демуленнің шұңқырлы шағалағын (Vertigo moulinsiana) қамтиды. Татчамдағы қамыс, батпақ және ашық су мекендерінде Кеттидің құсқорасы сияқты көбейетін көптеген құстар қоныстанады. Татчамның шағыл шұңқырлары, қамыс батпақтары, орман, тіктеп отырған ерекше жартастар мен шөптік жерлердің желісі жабайы табиғатқа бай және Құстарды қорғау жөніндегі Корольдік қоғам оны Табиғатты зерттеу орталығына айналдырды. Татчамдағы Monkey Marsh Lock бүгінгі күні каналдағы екі қолданыстағы газонды шлюздің бірі. Ол ағылшын мұрасының ескерткіштері тізіміне енген. Татчамдағы Колтроп шлюзінен төмен өзен Ньюберидің салынған аймағын қалдырып, көбінесе ауылдық жерлермен ағып өтеді. Ол Woolhampton қамысты батпағы арқылы өтеді, бұл тағы бір SSSI, ол биік қамыс батпақтарынан және кішігірім батпақты өсімдіктер мен карр ормандарынан тұрады. Ол қамтитын жәндіктердің әртүрлілігімен және ұялайтын құстардың санымен ерекшеленеді, оның ішінде сирек кездесетін бірнеше түрлер бар, мысалы, Британияда тек осы мекенде ұялайтын қамысқұс. Алдермастон шағыл шұңқырлары қалың өсімдіктер, ағаштар және бұталармен қоршалған, толып жатқан сулы шағыл кен орындарынан тұрады, көбейетін құстар үшін әртүрлі мекендерді және жабайы құстарға пана береді. Аралдар, жарлар, қорғалған эвтрофты бассейндер мен тар лагуналар бар тегіс емес жағалау көптеген су құстарына, соның ішінде теректі және қашау сияқты жер бетіндегі тамақтанатын қаздарға қолайлы орта жасайды. Қоршаған батпақ пен бұталар тоғыз түрлі құс, су рельстері, балық аулаушылар және маңызды тұқымдық колониясы сияқты көптеген құстар үшін маңызды. 2002 жылы English Nature минералдық өндіруші Grundon компаниясынан Aldermaston шағыл шұңқырларын сатып алып, оны Беркшир, Бэкингемшир және Оксфордшир Жабайы табиғат қорығы табиғи қорық ретінде басқарады. Кеннет өзенінің өзі, батысындағы Марлбородан бастап Вулхэмптонға дейінгі бастауынан бастап, қазылмалы су ағыстарындағы сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлардың кең ауқымы болғандықтан SSSI ретінде белгіленген. Вулхэмптон ауылы және Альдермастон Уорфтың каналдық қонысы – өзен Теалдағы Шеффилд шлюзінде Редингтің салынған аймағына кіргенге дейін жалғыз маңызды қоныстар. Бұдан кейін де өзен Редингтің маңынан өзенді қоршап тұрған кең су тасқынымен оқшауланған. Осы бөлікте Гарстон шлюзі орналасқан, навигациядағы тағы бір газонды шлюз. Фобни шлюзінен және су тазарту жұмыстарынан кейін Кеннет су тасқыны алабы тарылады және өзен Тамаза су тасқыны алабының оңтүстік жағын құрайтын төбелердегі тар тік қабырғалы саңылауға кіреді. Каунти-Локтан өзен Редингтің орталығына кіреді, онда бұрын үлкен сыра зауытының ортасынан ағып өткен. Өзеннің бұл тар және бұрылысты бөлігі Сыра ішу ішегі деп аталды. Көрінудің нашарлығы мен қайықтар үшін бұл жолмен өту қиын болғандықтан, көлік қозғалысы ұзақ уақыт бойы теңіз жол-көлік шамдарымен бақыланады. Бүгінде Сыра ішу ішегі Редингтің The Oracle сауда орталығының маңызды бөлігі болып табылады. Оракулдан кейін өзен ағаштан жасалған биік көпірдің астынан өтеді, бұл өзендегі тарихи және әкімшілік бөлікті құрайды. Кеннет өзенінің соңғы 2 шақырымы Редингте көпірден төмен, кем дегенде 13 ғасырдан бері жүзуге жарамды. Кең су басқан жазық болмағандықтан, орта ғасырларда кемежайлар салынып, Рединг өзен порты ретінде қалыптасты. Бастапқыда бұл өзеннің қысқа бөлігі, оның ішінде Блейк шлюзі, Рединг Аббидің бақылауында болды, бірақ бүгін оны Экологиялық агенттік Темаза өзенінің бөлігі ретінде басқарады. Кеннет аузындағы Horseshoe Bridge 1839 жылы темір жол көпірі ретінде салынған, ал 1892 жылы ағашпен қапталған темір трос орналастырылған көпір қосылған.

Бүгінгі канал

Бүгінгі таңда канал мұралық туризм орталығы болып табылады. Қайықпен жүзу, әсіресе тар кемелер мен круиздік кемелермен, жаз айларында ерекше танымал туристік орын. Бұл бірнеше танымал канал жанкүйерлерінің сүйікті орны, оның ішінде каналдық кемелердің ардагерлері және Кеннет пен Эйвон каналын қалпына келтіруді қолдаған алғашқы жақтастар, Прунелла Скальс және Тимоти Уэст. Жеке меншік кемелер мен мариналардан жалға алынған қайықтар көптеп кездеседі, сондай-ақ оның бойында көптеген каноэ клубтары бар. Жыл сайынғы Devizes to Westminster International Canoe Marathon жыл сайын Ұлы жұма күні таңертең Devizes Wharf-тен, Kennet & Avon Canal Museum-нен басталады, ал қатысушылар Devizes пен Вестминстердегі аяқталу сызығы арасындағы 125 мильді (201 км) құрайтын маршрутта 75 шлюзден өтуі керек. Жеңіске жеткендердің уақыты әдетте 17 жарым сағатты құрайды. Вулхэмптонға жақын бір бөлігінен басқа, каналдың жағалау жолында велосипед тебуге рұқсат етіледі, ал кейбір бөлімдері велосипедшілер мен мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін ыңғайлы болуы үшін жақсартылып, кеңейтілді. British Waterways, Sustrans және жағалаудағы жергілікті билік органдары арасындағы серіктестік аясында каналдың екі негізгі бөлігі жақсартылды және ұлттық велосипед желісінің (NCN) 4-маршрутының бөлігі ретінде, қысқа ауытқулар жасалып, Редингтен Марш Бенхамға және Девизден Батқа дейін созылады. Каналдың жағалау жолынан жыл бойы шабақ, ақбалық, роаш, рудд, шабақ, мүйіз балық және сазан балығын аулауға рұқсат етіледі, бірақ оның дерлік барлық бөлігі балық аулау қауымдастықтарына немесе балық аулау клубтарына жалға берілген. Канал жағасында түрлі қоғамдық қонақ үйлер, дүкендер мен шайханалар бар. Кеннет және Эйвон канал қоры Альдермастон шлюзінде, Ньюбери кемежайында, Крофтон сорғы станциясында, Девизде және Брэдфорд-он-Эйвонда дүкендер мен шайханалар жетелеп отыр.

Экология

Канал және оның айналасы жануарлар дүниесін сақтау үшін маңызды. Бұл жерде ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын және жоғары биологиялық әртүрлілікке ие бірнеше аумақ бар. Альдермастон қиыршық тастары, Вулхамптон, Татчам қамыстық жайлаулары және Фрименнің батпағы, Хангерфорд – бірнеше сирек түрлерге мекен болатын маңызды орындар. Канал бойында көптеген ресми емес табиғат қорықтары да бар. Каналдың бойында жүргізілген зерттеулерде 100-ден астам түрлі құс тіркелді, олардың 38-і су жолдарына тән құстарға жатады, мысалы, сұр құтан, қамыс торғайы және балықшы. 14 түрдің көбейіп жатқаны анықталды, соның ішінде құмшақтар да бар, олар Рединг қаласының орталығындағы каналдың кірпіш қабырғаларындағы дренаж құбырларында ұялайды. Крофтон шлюздері маңындағы Уилтон суы және Кеннет аңғарындағы қиыршық шұңқырлары су құстарының көбейіп, қыстауына қолайлы ортаны қамтамасыз етеді. Одонаталардың (ағашықтар мен қызшақырлар) және басқа да омыртқасыздардың бірнеше түрлері де тіркелді. Су құсының мекенін сақтау және жаңару шаралары каналды қайта жаңғыртуға зор үлес қосты, сондай-ақ жағалауды қорғаудың "су құсына қолайлы" жаңа тәсілдері әзірленді.