Кеннет пен Эйвон каналы: Оңтүстік Англияның су жолы
Kennet and Avon Canal
Кеннет және Эйвон каналы – Оңтүстік Англиядағы 140 км-лік су жолы. Бристоль, Бэт, Рединг қалаларын байланыстырады, 105 бөгеттен тұрады. Тарихы 18 ғасырға дейін жетеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кеннет және Эйвон каналы – Оңтүстік Англиядағы су жолы. Оның жалпы ұзындығы 87 миль (140 км), ол кеме жүзе алатын екі өзен бөлігінен және оларды байланыстыратын каналдан тұрады. Бұл атау каналдың орталық бөлігіне ғана емес, бүкіл су жолына қатысты қолданылады. Бристольден Батқа дейін су жолы Авон өзенінің табиғи бағытымен өтеді, содан кейін канал оны Ньюбериде Кеннет өзенімен, ал одан Темза өзені арқылы Редингке жалғастырады. Барлығында су жолы 105 шлюзді қамтиды. Екі өзен бөлігі 18 ғасырдың басында кеме жүзуге қолайлы етілді, ал 57 миль (92 км) канал бөлігі 1794 және 1810 жылдар аралығында салынды. 19 ғасырдың соңы мен 20 ғасырдың басында Ұлы Батыс темір жолы ашылғаннан кейін канал біртіндеп пайдаланылмай қалды. 20 ғасырдың екінші жартысында канал көбінесе еріктілердің күшімен кезең-кезеңмен қайта жаңартылды. Ұзақ жылдар бойы тоқырап тұрғаннан және көптеген жөндеу жұмыстарынан кейін, ол 1990 жылы толыққанды қайта ашылды. Кеннет және Эйвон каналы қайықпен жүзу, каноэмен жүзу, балық аулау, жаяу және велосипедпен серуендеу үшін танымал мәдени туризм орталығына айналды, сонымен қатар жабайы табиғатты қорғауда да маңызды рөл атқарады.
Canal in southern England
The Kennet and Avon Canal is a waterway in southern England with an overall length of 87 mile (140 km), made up of two lengths of navigable river linked by a canal. The name is used to refer to the entire length of the navigation rather than solely to the central canal section. From Bristol to Bath the waterway follows the natural course of the River Avon before the canal links it to the River Kennet at Newbury, and from there to Reading on the River Thames. In all, the waterway incorporates 105 locks. The two river stretches were made navigable in the early 18th century, and the 57 mile (92 km) canal section was constructed between 1794 and 1810. In the late 19th and early 20th centuries, the canal gradually fell into disuse after the opening of the Great Western Railway. In the latter half of the 20th century the canal was restored in stages, largely by volunteers. After decades of dereliction and much restoration work, it was fully reopened in 1990. The Kennet and Avon Canal has been developed as a popular heritage tourism destination for boating, canoeing, fishing, walking and cycling, and is also important for wildlife conservation.
Алғашқы жоспарлары
Оңтүстік Англияны бойлап өтетін шығыстан батысқа су жолының идеясы алғаш рет Елизавета дәуірінде, 1558 мен 1603 жылдар аралығында, Эвон және Темза өзендерінің салаларының жақын орналасуын пайдалану мақсатымен айтылды – ең жақын жерде олар арасы 3 миль (5 км) ғана еді. Кейін, шамамен 1626 жылы Генри Бриггс екі өзенді зерттеп, олардың арасындағы жердің тегіс және қазуға ыңғайлы екенін анықтады. Ол оларды байланыстыратын канал құруды ұсынды, бірақ 1630 жылы қайтыс болғаннан кейін жоспардан бас тартылды. Ағылшыл азамат соғысынан кейін парламентке төрт заң жобасы ұсынылды, бірақ олардың бәрі де ақсүйектердің, фермерлердің және саудагерлердің қарсылығынан кейін қабылданбады. Олар арзан су тасымалы өздері бақылаған жол төлемақының құнын төмендетуінен, ал Уэльстен келтірілетін арзан өнімдер жергілікті өндірілген тауарларға бәсекелес болуынан қорқынышты.
The idea of an east to west waterway link across southern England was first mentioned in Elizabethan times, between 1558 and 1603, to take advantage of the proximity of tributaries of the rivers Avon and Thames, only 3 mile (5 km) apart at their closest. Later, around 1626, Henry Briggs made a survey of the two rivers and noted that the land between them was level and easy to dig. He proposed a canal to connect them, but following his death in 1630 the plan was dropped. After the English Civil War four bills were presented to parliament, but all failed after opposition from gentry, farmers and traders worried about cheaper water transport reducing the value of fees on turnpike roads they controlled, and cheaper produce from Wales undercutting locally produced food.
Өзендердегі кеме қатынасы
Су жолының жобалары 18 ғасырдың басына дейін тоқтап тұрды. Дегенмен, 1715 жылы Кеннет өзенін Редингтен Ньюбериге дейін кеме жүзе алатын етіп жасау жұмысына рұқсат берілді. 1718 жылы Ньюбериден Джон Хоре атты инженердің қадағалауымен құрылыс басталды. 1723 жылы, жергілікті халықтың күшті қарсылығына қарамастан, Кеннет Навигациясы ашылды, ол табиғи өзен арналарымен және 18 км (11 миль) жасанды құлыпты каналдармен алмаса келеді. Екі өзендік кеме қатынасы жергілікті қажеттіліктерді қанағаттандыру үшін жеке-жеке салынды, бірақ кейіннен оларды байланыстырып, тұтас маршрут құру жоспарлары пайда болды.
Plans for a waterway were shelved until the early 18th century. However, in 1715, work was authorised to make the River Kennet navigable from Reading to Newbury. Work commenced in 1718, under the supervision of surveyor and engineer John Hore of Newbury. In 1723, despite considerable local opposition, the Kennet Navigation opened, comprising stretches of natural riverbed alternating with 11 mile (18 km) of artificially created lock cuts. The two river navigations were built independently of one another, in order to meet local needs, but they eventually led to plans to connect them and form a through route.
Ұсыныстар
1788 жылы Hungerford, Marlborough, Calne, Chippenham және Melksham сияқты қалалармен сауда және байланыс байланыстарын жақсарту мақсатында «Батыс каналы» ұсынылды. Келесі жылы инженерлер Барнс, Симкок және Уэстон осы каналдың жобаланған бағытын ұсынды, бірақ сумен қамтамасыз етудің жеткіліктілігіне күмән туды. Сол кезде ұсынылып жатқан Grand Western каналымен шатасуды болдырмау үшін атауы «Батыс каналынан» «Кеннет және Эйвон каналына» өзгертілді. Бұл «Канал қызуы» кезеңінің ортасында болды, акциялар сұраныстан артық сатылып, жиналыстардың сыртында наразылық көтерілген хабарлар тарады. 1793 жылы Джон Ренни қосымша сараптама жүргізді, нәтижесінде каналдың бағыты Great Bedwyn, Devizes, Trowbridge және Newbury арқылы оңтүстікке қарай өзгертілді. Ұсынылған бағыт Чарльз Дандастың төрағалығымен Кеннет және Эйвон канал компаниясы тарапынан қабылданды, және компания болашақ акционерлерден үлестер қабылдауды бастады. 1793 жылдың шілдесінде Ренни бағытқа қосымша өзгерістер енгізуді ұсынды, соның ішінде Савернек ормандығында туннель салуды. Подрядшылармен бірнеше мәрте мәселелер туындады, кейде бірнеше жұмыс бөлігіне тендер ұсынуға тым құлшыныс білдіріп, жер жағдайын жеткілікті зерттемей, тас немесе жер асты сулары сияқты қиындықтарға тап болды.
In 1788 a "Western Canal" was proposed to improve trade and communication links to towns such as Hungerford, Marlborough, Calne, Chippenham and Melksham. The following year the engineers Barns, Simcock and Weston submitted a proposed route for this canal, although there were doubts about the adequacy of the water supply. The name was changed from Western Canal to Kennet and Avon Canal to avoid confusion with the Grand Western Canal, which was being proposed at the same time. This came in the midst of the Canal Mania period, with shares oversubscribed and reports of riotous crowds gathering outside meetings. In 1793 a further survey was conducted by John Rennie, and the route of the canal was altered to take a more southerly course through Great Bedwyn, Devizes, Trowbridge and Newbury. The proposed route was accepted by the Kennet and Avon Canal Company, chaired by Charles Dundas, and the company started to take subscriptions from prospective shareholders. In July 1793 Rennie suggested further alterations to the route, including the construction of a tunnel in the Savernake Forest. Problems with contractors occurred on multiple occasions, sometimes being overenthusiastic about tendering for multiple sections of work, failing to survey ground conditions thoroughly and encountering difficulties such as rock or natural springs.
Батыс бөлім: Баттан Фоксхангерге дейін
Кеннет пен Эйвон каналының алғашқы қазылымы Брэдфорд-он-Эвон қаласында жасалды, жақын арада Брэдфорд шлюзінің жоғары және төмен жағында кеме тоқтау орындары пайда болды. Құрылыс басталғаннан кейін 6,5 жыл өткен соң, 1801 жылдың мамыр айында. Шлюздік каскад салынып жатқанда, атпен тартылатын теміржол каскадтың төменгі жағындағы Фоксхангерлер мен жоғарғы жағындағы Девиздер арасында байланыс қамтамасыз етті, оның қалдықтарын канал үстінен өтетін көпірлердің аркаларында көруге болады. Құрылысқа 16 жыл кеткеннен кейін, 1810 жылы канал кемелер үшін толық ашылды. Кейн-Хилл шлюздерінен басқа, маңызды құрылыстарға Дундас және Авонклиф акведуктары, Савернейк орман астындағы Брюс туннелі, сондай-ақ сумен жабдықтау мәселелерін шешуге қажет Клавэртон мен Крофтон сорғы станциялары кірді.
The first sod for the Kennet and Avon Canal was turned in Bradford on Avon, and soon there were wharves above and below Bradford Lock. 6.5 years after construction started, in May 1801. While the lock flight was under construction, a horse drawn railway provided a link between Foxhangers at the bottom of the flight and Devizes at the top, the remains of which can be seen in the towpath arches in the road bridges over the canal. The canal opened to through traffic in 1810, after 16 years of construction. As well as Caen Hill Locks, other major structures included the Dundas and Avoncliff aqueducts, the Bruce Tunnel under Savernake Forest, and the pumping stations at Claverton and Crofton, needed to overcome water supply problems.
Операция
1801 жылы канал бойында сауда басталды; алғашқыда тауарлар қазіргі Кейн-Хилл шлюздарының төменгі жағындағы Фоксхангерлерде түсіріліп, атпен тартылатын трамваймен төбеге жеткізіліп, содан кейін жоғарыдағы баржаларға қайта жүктелетін. 1810 жылы шлюздер кешені ашылғанда, бір кемеге каналдың барлық бөлігімен жүруге мүмкіндік берді, сол кезде Лондоннан Батқа бір тонна тауар тасымалдау құны 2 фунт стерлинг 9 шиллинг 6 пенни болды. Бұл баға жолмен тасымалдаудан арзан болды, себебі жолмен тоннасына 6 фунт стерлингтен 7 фунт стерлингке дейін төлеу керек болды, сондықтан каналдағы сауда өркендеді. 1812 жылы Кеннет және Эйвон канал компаниясы Редингке жақын Кеннет аузында Темзамен қосылатын, Ньюбериден басталатын Кеннет кеме жолын сатып алды. Фредерик Пейджтен сатып алуға 100 000 фунт стерлинг жұмсалды, оның 70 000 фунты қолма-қол ақшамен төленді, ал қалғаны біртіндеп өтелді. Сатып алу 1813 жылғы маусымдағы Кеннет кеме жолы заңымен бекітілді, бұл компанияға 5 500 акцияны 24 фунт стерлингтен сату арқылы қаржы жинауға мүмкіндік берді. Сонымен қатар, 1816 жылы Кеннет және Эйвон канал компаниясы Эйвон кеме жолы компаниясының басым үлесін сатып алып, Бристольден Батқа дейінгі Эйвон кеме жолын жақсарту жұмыстарын жүргізді. 1818 жылға қарай каналда 60 тонналық 70 баржа жұмыс істеді, олардың көп бөлігі Самерсет көмір каналы арқылы тасымалданатын көмір мен тас болды. Баттан Ньюбериге сапар шамамен үш жарым күнге созылды. 1832 жылға қарай жыл сайын 300 000 тонна жүк тасымалданды, ал 1825 және 1834 жылдар аралығында компанияның жылдық кірісі шамамен 45 000 фунт стерлинг құрады.
In 1801, trade along the canal commenced; goods initially had to be unloaded at Foxhangers at the bottom of what is now Caen Hill Locks, transported up the hill by a horse drawn tramway, and reloaded into barges at the top. When the flight of locks opened in 1810, allowing the same vessel to navigate the entire canal, the rate of carriage per ton from London to Bath was £2 9s 6d. This compared well with carriage by road, which cost £6 3s to £7 per ton, and trade on the canal flourished. In 1812, the Kennet and Avon Canal Company bought the Kennet Navigation, which stretched from Newbury to the junction with the Thames at Kennet Mouth, near Reading. The purchase from Frederick Page cost £100,000, of which £70,000 was paid in cash with the balance paid back gradually. The purchase was authorised by the Kennet Navigation Act of June 1813, which enabled the company to raise the funds through the sale of 5,500 shares at £24 each. At the same time work was undertaken to improve the Avon Navigation, from Bristol to Bath, with the Kennet and Avon Canal Company purchasing a majority shareholding in the Avon Navigation in 1816. By 1818, seventy 60 ton barges were working on the canal, the majority of the tonnage being coal and stone travelling via the Somerset Coal Canal. The journey from Bath to Newbury took an average of three and a half days. By 1832, 300,000 tons of freight was being carried each year and, between 1825 and 1834, the company had an annual revenue of around £45,000.
Құлдырау
1841 жылы Ұлы Батыс темір жолының ашылуы, канал компаниясы тарифтерді төмендеткеніне қарамастан, каналдың көп бөлігін трафиктан айырды. 1852 жылы теміржол компаниясы каналдың жұмысын өз қолына алып, әрбір төлем пунктінде жоғары баж салымы алып, күтімге жұмсалатын қаражатты азайтты. 1857 жылы мұзды қирату тоқтатылды және саудагерлерге артықшылықты баж ставкалары арқылы теміржолды пайдалануға көбірек ынталандырылды. 1861 жылы жаңа жарлық түнде каналдағы кез келген қозғалысқа тыйым салды, ал 1865 жылы судың ысырабын азайту үшін қайықтар жұптап шлюздерден өтуге мәжбүр болды. 1868 жылы жылдық тоннаж 1848 жылғы 360 610 тоннадан 210 567 тоннаға дейін төмендеді. 1870-ші жылдары Фобни шлюзі маңындағы каналдан су алу, 1870 жылғы Рединг жергілікті кеңесінің Су құбырлары, кәріздер, дренаж және жақсартулар туралы заңында енгізілген ережелерге сәйкес жүргізілді және шлюздердің және каналдың бөліктерінің лайлануына себеп болды. Бірнеше кемежайлар мен каналдың бойындағы учаскелер жабылды. 1877 жылы канал 1,920 фунт стерлинг тапшылықты тіркеді және одан кейін ешқашан пайда таппады. Сомерсет көмір каналы және Уилтс пен Беркс каналы, олардың әрқайсысы Сомерсет көмір алабынан Кеннет пен Эвонға тасымалдаудың бір бөлігін қамтамасыз еткен, тиісінше 1904 және 1906 жылдары жабылды. 1926 жылы, өткен жылы 18,041 фунт стерлинг шығынынан кейін, Ұлы Батыс темір жолы Көлік министрлігінің бұйрығын алу арқылы каналды жабуға тырысты, бірақ бұл әрекетке қарсылық көрсетілді және компанияға каналдың күтімін жақсарту міндеті жүктелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде күтілетін неміс басқынына қарсы қорғану үшін GHQ Line Blue аясында көптеген бетондық бекіністер салынды; олардың көпшілігі әлі де каналдың жағалауында көрінеді. Олар әдетте жау әскерлері мен көліктері үшін маңызды өткелдер болар еді, жол және теміржол көпірлеріне жақын салынған. Соғыстан кейін 1947 жылғы Көлік туралы заң каналды басқаруды Британдық Көлік Комиссиясына берді, бірақ 1950-ші жылдары Авонклиф акведугінің батысындағы бұзушылықтан кейін нашар шлюздер күтімінен туындаған үлкен бөліктері жабылды.
The opening of the Great Western Railway in 1841 removed much of the canal's traffic, even though the canal company lowered tariffs. In 1852 the railway company took over the canal's operation, levying high tolls at every toll point and reducing the amount spent on maintenance. Ice breaking was stopped in 1857, and traders were further encouraged by preferential tolls to use the railway rather than the canal. In 1861 a new order prohibited any traffic on the canal at night, and, in 1865, boats were forced to pass through locks in pairs to reduce water loss. By 1868 the annual tonnage had fallen from 360,610 in 1848 to 210,567. In the 1870s water abstraction from the canal near Fobney Lock followed the regulations introduced in the Reading Local Board Waterworks, Sewerage, Drainage and Improvements Act of 1870, and contributed to the silting up of locks and stretches of the canal. Several wharves and stretches of towpath were closed. In 1877 the canal recorded a deficit of £1,920 and never subsequently made any profit. The Somerset Coal Canal and Wilts & Berks Canal, which each supplied some of the trade from the Somerset Coalfield to the Kennet and Avon, closed in 1904 and 1906 respectively. In 1926, following a loss of £18,041 the previous year, the Great Western Railway sought to close the canal by obtaining a Ministry of Transport Order, but the move was resisted and the company charged with improving its maintenance of the canal. During the Second World War a large number of concrete pillboxes were built as part of the GHQ Line Blue to defend against an expected German invasion; many of these are still visible along the banks of the canal. They were generally built close to road and rail bridges, which would have formed important crossing points for enemy troops and vehicles. After the war the Transport Act 1947 transferred control of the canal to the British Transport Commission, but by the 1950s large sections of the canal had been closed because of poor lock maintenance following a breach in the bank west of the Avoncliff Aqueduct.
Жабылудан аулақ
1950 жылдардың басында Ішкі су жолдары қауымдастығынан тәуелсіз, каналды қайта жаңартуды қолдаған топ құрылды, кейін ол осы қауымдастыққа біріктірілді. 1955 жылы су жолының шығыс бөлігіндегі саудагер Джон Гулд, комиссияның су жолын күтіп ұстамауына шағымданып, бизнесіне келген залап үшін өтемақы алды. 1956 жылдың наурыз айында Британдық көлік комиссиясы (№2) заңына Рединг пен Бат арасындағы қатынас құқығын жоятын бап енгізілді. Бұл заңға Гулд пен канал бойындағы жергілікті билік органдары қарсылық көрсетті. Оларға қолдау көрсеткендердің қатарында, Бристольден Лондонға су арқылы жеткізілген, королева атына 22 000 адам қол қойған петиция болды; каналдың кейбір бөліктерін каноэмен жүзуге тура келді. 1959 жылдың ақпанында Боуес есебінен кейін жарияланған үкіметтің ақ парағында Ішкі су жолдарын дамыту жөніндегі консультативтік комитет, алымдар жеткіліксіз болғандықтан өздерін ұстауға шамасы келмейтін каналдарды қайта жаңарту жобаларына көмектесуі керек екені ұсынылды. Бұдан кейін тағы да бірнеше есептер жарық көрді, ал 1962 жылы Консультативтік комитет каналды қайта жаңарту қажеттігін және оның жөндеуіне 20 000 фунт стерлинг, ал қайта жаңарту жұмыстарын бастауға тағы 20 000 фунт стерлинг бөлу керектігін хабарлады. Кеннет және Эйвон канал қоры 1962 жылы Редингтен Бристольге дейінгі каналды толыққанды қатынас және халыққа пайдалы нысан ретінде қайта жаңарту мақсатымен құрылды. Бұл бастапқыда еріктілер тобы болды, бұрын Кеннет және Эйвон канал қауымдастығы деп аталған. Қор сәуір айында қайырымдылық мәртебесін алды және 1962 жылдың 6 маусымында Компаниялар заңына сәйкес тіркелді. 1963 жылы өткен жылғы Көлік заңымен құрылған, Британдық су жолдары, Британдық көлік комиссиясын ішкі су жолдары бойынша заңды орган ретінде алмастырып, каналды өз басқаруына алды және Қор мен жағалаудағы жергілікті билік органдарымен бірлесіп, қайта жаңарту жұмыстарын бастады.
A group supporting the restoration of the canal had been set up in the early 1950s independently of the Inland Waterways Association, with which it was subsequently merged. In 1955 John Gould, a trader on the eastern section of the waterway, successfully petitioned against the commission's failure to maintain the waterway and obtained damages for loss of business. In March 1956 a clause in the British Transport Commission (no 2) Act was presented to Parliament that would have removed the right of navigation between Reading and Bath. The Act was opposed by Gould and by the local authorities along the canal. They were supported by a 22,000 signature petition to the Queen, brought to London from Bristol by water; parts of the canal had to be traversed by canoe. A government white paper followed the Bowes Report in February 1959, recommending that an Inland Waterways Redevelopment Advisory Committee should assist schemes to regenerate canals that were no longer able to collect enough fees from tolls to pay for their upkeep. Further reports followed, and in 1962 the Advisory Committee reported that the canal should be redeveloped, and allocated £20,000 for maintenance and £20,000 to begin restoration. The Kennet and Avon Canal Trust was formed in 1962 to restore the canal from Reading to Bristol as a through navigation and as a public amenity. It was originally a voluntary group which had previously been known as the Kennet and Avon Canal Association. The Trust gained charitable status in April and was incorporated under the Companies Act on 6 June 1962. In 1963 the newly formed British Waterways, which was created by the Transport Act of the previous year, and replaced the British Transport Commission as the statutory body for inland waterways, took over the canal and, in partnership with the Trust and riparian local authorities, restoration work began.
Қалпына келтіру
Қалпына келтіру жұмыстары British Waterways компаниясының қызметкерлері мен еріктілердің қатысуымен жүргізілді. 1966 жылы Сулхамстед шлюзі қайта құрылды және Лимпли-Стоктың құрғақ бөлігін қайта құрғату басталды. 1968 жылы Баф шлюздары мен Бергфилд шлюздарында қалпына келтіру жұмыстары жүргізілді. Редингтегі Bridge Street көпірінің астына қосылған арқалықтар арқасында кемелер өтуі үшін қалыпты биіктік 8 футтан (2 м) 4 футқа (1 м) дейін төмендеді. Бұл көпірдің орнына жаңа көпір салынды, бұл кемелердің оңай өтуіне мүмкіндік берді. 1980 жылдары жұмыстар жалғасты. Беркшир округі кеңесі, жергілікті кеңестердің қолдауымен, каналдың шығыс бөлігіндегі жұмыстарға 1,275,000 фунт стерлинг қажет екенін есептеп, бірнеше көпірлерді ауыстыру жұмыстарын бастады. Уилтширде саммит фунтына сумен қамтамасыз етудің шектеулігіне байланысты алаңдаушылық туды, бұл кері сорғылау қажеттігін көрсетті, бұл округ үшін шамамен 761,560 фунтқа дейін шығынды арттырды. Уилтон су қоймасы күніне 150 тоннадан кем өнім береді деп бағаланды, ал Сеенд қоректендіруші тек Wessex Water Authority Авоннан Клавертонға су сорғылауға күн сайын келісім берді; сорғылардың құны 175,000 фунт стерлинг болды. Әртүрлі қаржы жинау схемалары және жергілікті билік органдарынан алынған қаржылық қолдау шлюздердегі шағын жұмыстарды жалғастыруға мүмкіндік берді, бірақ жоспарланған аяқталу мерзімдері орындалмады. 1983 жылы Біріккен Корольдікте жұмыспен қамту және оқыту қызметтерін үйлестіруге міндетті Manpower Services Commission, 50 адамды жұмысқа алуға келісті, оның ішінде Альдермастон шлюзын, оған іргелес кемежайды және Видмид шлюзын қалпына келтіру жұмыстары кірді. Кейіннен тізімге Дундас су құбырын қалпына келтіру және бірнеше кішігірім жобалар қосылды. Жол бойындағы жергілікті билік органдарымен техникалық қызмет көрсету туралы келісімдерге қол қойылды, ал қаржы жинау жұмыстары жалғасты. Ұлттық қылмыскерлерді күту және қайта орталықтандыру қауымдастығы 1987 жылы Шривенхемде ашылған семинарды демеледі, ол Крофтон мен Девиз рейстері үшін жаңа шлюз қақпаларын жасауға арналған. 1988 жылы Вулхэмптон шлюзының қалпына келтіру жұмысы аяқталды, бірақ екі жағында да кедергілер болды. Фродстың айналмалы көпірі ашылмады және Мидгам шлюзының қалпына келтіруі аяқталмады; екеуі де келесі жылы аяқталды. Крофтон фунттарын қайта құру 1989 жылы Мидгем көпірін қайта құрумен бірге жүргізілді. Маңғыстаудың Моник Марш шлюзының қалпына келтіруі оның ескерткіш мәртебесіне байланысты қиын болды, сондай-ақ тарихи жерді сақтай отырып, қауіпсіздікті жақсарту қажеттілігі туды. Рединг пен Ньюбери арасындағы бөлік 1990 жылдың 17 шілдесінде аяқталды; Маймыл Марш шлюзінде өткен салтанатта бірнеше қайықтар бірінші болып өту үшін жарысты. 1990 жылдың 8 тамызында Елизавета II ресми түрде каналды қайта ашқан кезде сумен жабдықтаудың жеткіліктілігі туралы алаңдаушылық сақталды. Королева Trust қайығы "Гангерфордтың Розасында" Каен-Хилл рейсіндегі 44 және 43-ші шлюздер арқылы сапар шекті, олардың арасындағы салтанатты лентаны қиып жіберді. 1996 жылы су тапшылығы Девиздегі Каен-Хиллдегі 29 шлюздің ұшындағы жаңа кері сорғыларды орнату арқылы шешілді, бұл 1 миллион фунт стерлингке бағаланды. Сорғылар суды сағатына 380 литр жылдамдықпен 235 фут (72 м) биіктікке көтереді. 1996 жылдың қазанында Кеннет және Эйвон канал серіктестігі Heritage Lottery Fund таратқан ең ірі жеке лотерея грантын алды – 29 миллион фунт стерлингтік жобаға 25 миллион фунт стерлинг. Қаржыландырылған жұмыстарға Фоксхангерс шлюзін және Кен Хиллдегі көпірді толық қайта құру, Сеенд пен Крофтондағы шлюз қақпаларын ауыстыру, Клавертондағы каналдың қаптамасын жаңарту, Мартинслейдтегі бөгетті жөндеу, Клавертон сорғы станциясын жақсарту және әртүрлі жерлерде суды тереңдету кірді. Қайта қалпына келтірудің аяқталуы 2003 жылдың мамыр айында Принц Чарльзтың сапарымен атап өтілді, бірақ жаңарту және жөндеу жұмыстары жалғасуда. 2002 және 2004 жылдар аралығында 1984 жылы полиэтиленмен және бетонмен қайтадан қапталған, суағардың астында тұратын жарғақтардың колониясын бұзбайтын Дундас суағарсы, Ұлы Батыс темір жолы қолданған инженерлік кірпіштерді Баф тасымен ауыстыру арқылы қалпына келтірілді. 2004 жылдың 1 желтоқсанында 111 және 110 көпірлер арасындағы сүйрейтін жолдың бір бөлігін артқа қарай бұраған Ford тракторы суға құлап, екі адам қаза тапты. British Waterways компаниясы тәуекелдерді дұрыс бағаламағаны үшін кінәлі деп танылып, 100 000 фунт стерлинг айыппұл төледі. Кейіннен сақтандырушыларымен болған дау олардың сақтандыру полисіндегі белгілі бір терминологияның тракторды пайдаланудағы жауапкершілікке байланысты мағынасын заңдық тұрғыдан қарастыруға әкелді. 2011 жылы Қоршаған орта, тағам және ауылдық істер департаменті каналды 1968 жылғы Көлік заңында белгіленген ұлттық "круиздік жол" деп белгіледі. Бұл тізім British Waterways компаниясына каналды кемелердің қауіпсіз жүзе алатындай деңгейде ұстауға заңдық міндеттейді. 2011 жылдың қараша айында Виктория көпірінің қауіпсіздігіне байланысты Бат пен Бристоль арасындағы кеме жүру бірнеше айға тоқтатылды.
Restoration work involved a collaboration between staff from British Waterways and volunteer labour. In 1966 Sulhamstead Lock was rebuilt and the re puddling of the dry section at Limpley Stoke was begun. In 1968, restoration work was undertaken on the Bath Locks and Burghfield Lock. In Reading at Bridge Street the navigable headroom had been reduced from 8 feet (2 m) to 4 feet (1 m) by girders added to the underside of the bridge. This was replaced with a new bridge, enabling craft to pass more easily. Further works continued during the 1980s. Berkshire County Council, supported by local councils, estimated that £1,275,000 was needed for works at the eastern end of the canal and commenced work on replacing some of the bridges. In Wiltshire, concerns over the limited water supply to the summit pound indicated that back pumping would be required, which increased the estimated cost for the county to £761,560. The Wilton Water reservoir was estimated to produce less than per day, and the Seend feeder only Wessex Water Authority agreed to the extraction of per day from the Avon at Claverton to be pumped east; the costs of the pumps was £175,000. Various fund raising schemes, along with some financial support from local authorities, allowed small scale work on the locks to continue, but the projected timescales for completion were missed. In 1983 the Manpower Services Commission, which had a remit to co ordinate employment and training services in the United Kingdom, agreed to employ 50 men on work that included restoration of Aldermaston Lock, its adjacent wharf, and Widmead Lock. The restoration of Dundas Aqueduct and several smaller schemes were later added to the list. Maintenance agreements were signed with local authorities along the route, while fund raising activities continued. The National Association for the Care and Resettlement of Offenders sponsored a workshop, which opened in Shrivenham in 1987, to create new lock gates for the Crofton and Devizes flights. In 1988 the restoration of Woolhampton Lock was completed, but obstructions remained on either side. Frouds swing bridge could not be opened and the restoration of Midgham Lock had not been finished; both were completed the following year. Re puddling of the Crofton pounds was carried out in 1989, along with the reconstruction of Midgham Bridge. Restoration of the turf sided Monkey Marsh Lock proved difficult because of its status as a scheduled monument, and the consequent need to protect the historic site while improving safety. The stretch between Reading and Newbury was completed on 17 July 1990; at a ceremony held at Monkey Marsh Lock several boats competed to be the first craft through. Concerns about the adequacy of the water supply still remained when Elizabeth II formally reopened the canal on 8 August 1990. The Queen was able to travel on the Trust's boat, The Rose of Hungerford, through locks 44 and 43 on the Caen Hill flight, breaking a ceremonial tape between them. The shortage of water was addressed in 1996 by the installation of new back pumps at the flight of 29 locks at Caen Hill in Devizes, at a cost of £1 million. The pumps raise water 235 feet (72 m) at a rate of per hour (380 litres per second). In October 1996, the Kennet & Avon Canal Partnership attracted the largest single National Lottery grant awarded by the Heritage Lottery Fund, £25 million towards a £29 million project, to complete the restoration and to make it operational, sustainable and accessible for the enjoyment of future generations. The work funded included complete rebuilding of Foxhangers Lock and bridge at Caen Hill, replacement of lock gates at Seend and Crofton, channel lining at Claverton, embankment repairs at Martinslade, improvements at Claverton pumping station and dredging at various sites. The restoration's completion was celebrated in May 2003 by a visit from Prince Charles, but upgrading and maintenance continues. Between 2002 and 2004, Dundas Aqueduct – which had been relined with polythene and concrete in 1984 without disturbing a colony of bats living under the aqueduct – was further restored by the replacement of engineering bricks used by the Great Western Railway with Bath stone to match the original work. On 1 December 2004, two men died when the Ford tractor in which they were reversing along part of the towpath between Bridge 111 and Bridge 110 toppled into the water. British Waterways was found guilty of failing to adequately assess risk and fined £100,000. A subsequent dispute with their insurers gave rise to legal consideration of the meaning of certain terminology in their insurance policy concerned with liability "arising out of" the operation of a tractor. In 2011 the Department for Environment, Food and Rural Affairs designated the canal a national "cruiseway" as defined by the Transport Act 1968. The listing imposes a legal requirement on British Waterways to maintain the canal to a standard that ensures cruising craft can safely navigate the entire length of the waterway. In November 2011 the navigation between Bath and Bristol was closed for several months because of safety concerns about Victoria Bridge.
Бристоль - Бат
13 ғасырдың басында Авон өзені Бристольден Батқа дейін кеме жүруге қолайлы болған, бірақ өзендегі диірмендердің салынуы оның жабылуына себеп болды. Кеннет және Эйвон каналындағы бірінші шлюз – Ханэм шлюзі, ол 1727 жылы Авон су жолының аясында алғаш рет ашылды. Бұл Бристоль қаласының шетіндегі, Ауа портының жоғары шегі – Нетамның шығысындағы алғашқы шлюз. Шлюздің батысында көмір тиеу-түсіру орны орналасқан, бірақ жақын жердегі көмір шахталары 19 ғасырда жабылды. Ханэм шлюзінен төменгі өзеннің суы тасқынды деп есептеледі, себебі үлкен толқындар көбінесе Нетамдағы бөгеттің үстінен ағып өтеді. Кейбір көктемгі сулар Ханэм бөгетінен асып, өзенді Кейншам шлюізіне дейін толқындатады. Шығысқа қарай өзеннің оң жағалауында Cadbury шоколад фабрикасы – Сомердейл фабрикасы орналасқан, ол бастапқыда 1920-1930 жылдары Фрай отбасымен салынған. Солтүстік жағалауда Клив Вуд орналасқан, оның ерекше ғылыми маңызы Бат аспаржасының (Ornithogalum pyrenaicum) көптеп таралғандығында. Кейншам шлюізі мен бөгет арасындағы аралда қоғамдық үй салынған. Аралдың бөгетке қараған жағы Чью өзенінің құйылатын жері болып табылады. Содан кейін өзен Авон аңғарының ауылдық паркі арқылы өтеді және Плейстоцен террасалық қиыршықтарын қамтитын тағы бір ерекше табиғи аудан – Стидхэм фермасынан өтеді. Құмды қиыршықтың тереңдігі кем дегенде 7 фут (2 метр) құрайды, олар негізінен әктас сынықтарынан тұрады, сонымен қатар Миллстоун Грит, Пеннант құмтасы, кремень және шерт сынықтары да бар. Өзен Свинфорд шлюізіне жеткенше, қазір Авон аңғары темір жолы болып табылатын ескі темір жол желісінің астынан өтеді – 5 шақырымдық мұралық темір жол. Бұл жерде 1709 және 1859 жылдар аралығында өзенмен қызмет көрсететін қола және мыс өнеркәсібі дамыды, сонымен қатар мата өнеркәсібіне су қуатын берді. 1925 жылға дейін жұмыс істеген Келстон қола зауытының қалдықтары Солтфорд шлюізінің жанында орналасқан. Шлюз 1727 жылы ашылған, бірақ 1738 жылы көмір сатушылар бұл өзеннің тасымалдану үшін пайдаланылуын болдырмау үшін оны қиратқан. Батқа кіре берістегі соңғы шлюз – 1727 жылы ашылған Уэстон шлюізі. Оның салынуы кесілген арна мен өзен бөгеті арасында аралды құрады, ол 18 ғасырдың басында өзен жағасындағы қола зауытының иесі болғандықтан Голланд аралы деп аталды.
The River Avon was navigable from Bristol to Bath during the early years of the 13th century, until the construction of mills on the river forced its closure. Lock number one on the Kennet and Avon Canal is Hanham Lock, first opened as part of the Avon Navigation in 1727. It is the first lock east of Netham, the upstream limit of the Floating Harbour, beyond the suburbs of the city of Bristol. A colliery wharf was sited just west of the lock, but the nearby coal mines closed in the 19th century. The river below Hanham Lock is considered to be tidal, as high tides often pass over the weir at Netham. Some spring tides pass over the weir at Hanham, making the river tidal up to Keynsham Lock. Heading east, the river passes the Somerdale Factory, on its southern bank, which was a chocolate production factory for Cadbury – originally built by the Fry family in the 1920s and 1930s. On the northern bank is Cleeve Wood, the primary scientific importance of which lies in its particularly large population of Bath asparagus (Ornithogalum pyrenaicum). A public house has been built on the island between Keynsham Lock and the weir. The weir side of the island is also the mouth of the River Chew. The river then passes through Avon Valley Country Park and past Stidham Farm, another SSSI that contains Pleistocene terrace gravels of the river. A depth of at least 7 feet (2 m) of sandy gravels are recorded, consisting mainly of limestone clasts, but also with Millstone Grit, Pennant Sandstone, flint, and chert clasts. The river passes under the old railway line that now forms the Avon Valley Railway, a 3 mile (5 km) heritage railway, before reaching Swineford Lock. Here, between 1709 and 1859, there was an active brass and copper industry served by the river, which also provided water power for the cloth industry. The remains of Kelston Brass Mill, which was working until 1925, are next to Saltford Lock. The lock was opened in 1727 but destroyed by rival coal dealers in 1738, to prevent the river being used for transportation. The final lock before entering Bath is Weston Lock, opened in 1727. Its construction created an island between the cut and the river weir, which became known as Dutch Island after the owner of the brass mill established on the riverside in the early 18th century.
Диалогтар
Қайта қалпына келтірілген Бат Боттом шлюзы Авон өзені мен каналдың айырылуын көрсетеді. Ол Пултенни көпірінен оңтүстікке қарай орналасқан. Төменгі шлюздің үстіне қарай бір жақтық су сақтағышы және құлыптардың "жоғары" жағына су соратын станция орналасқан, ол қайық өткен сайын қолданылатын суды толықтырады. Жаңа камераның тереңдігі 19 фут (6 м), бұл Ұлыбританиядағы ең терең екінші канал шлюзы. Терең шлюздің үстінде құлыпты толтыру үшін резервуар ретінде тағы бір жақтық су сақтағышы орналасқан, одан кейін Уош Хаус шлюзы. Сәл ұзағырақ су сақтағышынан кейін Абби Вью шлюзы, оның жанында тағы бір соратын станция бар, содан кейін бірінен соң бірі Пултени шлюзы және Бат Топ шлюзы. Жоғарғы шлюзден канал Сидней бақтары арқылы екі қысқа туннель және 1800 жылдан бері сақталған екі құйма темір көпір арқылы өтеді. Кливленд туннелі 53 метр ұзындықта және Кливленд үйінің астынан өтеді, ол Кеннет және Эйвон канал компаниясының бұрынғы бас кеңсесі және қазір ІІ* санаттағы ғимарат. Туннель төбесіндегі жасырын есік каналды Кливленд үйімен байланыстырады. Көбінесе бұл есік кеңсе қызметкерлері мен баржашылар арасында құжаттарды жіберу үшін қолданылған делінеді. Канал үстіндегі көптеген көпірлер ескерткіштер тізіміне енген. Баттың шығыс жағында Джордж тавернасының жанындағы ақылы көпір Батемптонды каналдың солтүстік жағалауындағы Батестонмен байланыстырады. A4 Батестон айналым жолы салынған кезде, су тасқынынан сақтану үшін қосымша Батемптон шалғаны құрылды. Нығайып жатқан жайылымдар мен бұқа көлі көптеген көшпенді құстарды тартады. Көлдің жанында құмшақ және ұсақ құмшақ сияқты су құстарын жиі көруге болады, ал көк және қара құмшақтар көктем мен күзде жиі келеді. Көлдің жанында қасқыр және балықшыны да көруге болады, ал басқа көшпенді құстардың арасында сары құйрық, свинчат және бүркіт бар. Канал оңтүстікке қарай Бэтхемптон орманы мен Бэтфорд төбесі арасындағы аңғарға бұрылады, онда Браунның ақымақтығы орналасқан, ол ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын биологиялық және геологиялық нысан. Баттың шығысындағы Эйвон аңғарында жер үсті көлігінің барлық төрт түрін қамтитын аңғардың классикалық географиялық мысалы бар: жол, темір жол, өзен, канал. Каналда бір кезде Батамптон Дауындағы карьерлерден Бат тасын тасыған жүк тиеу догының қалдықтары бар, ол құрғақ аркалы тас көпір арқылы (1958 жылы екі қабатты автобустарға A36 жолына кіруге рұқсат беру үшін бұзылған) тікелей каналға жеткізілді. Содан кейін канал Авон өзенінен суды каналға сорғылаған су дөңгелегімен жұмыс істейтін Клевертон сорғы стансасынан өтеді. Ғимарат 1810 жылы аяқталды және сорғы 1813 жылы жұмыс істеді. Шығыс жағалауда Уорли Вуд және Инвуд - шыршалы шырша және шыршалы кеспеағаштың құрғақ орманды жерлері, ол тікелей каналға дейін созылады. Содан кейін канал өзен мен Уэссекс магистральдық темір жолын Дундас акведугі арқылы кесіп өтеді, Конквелл орманынан өтеді, содан кейін өзен мен темір жолды Авонклиф акведугі арқылы қайтадан кесіп өтеді. Дундас су құбырының батыс жағында Сомерсет көмір каналының қалдықтары қосылған, оның қысқа бөлігі Brassknocker бассейнін құру үшін қалпына келтірілді. Ескі тоқтайтын шлюзді қазу жұмыстары оның бастапқыда 4 метр енділігін, кейін қабырғасын жылжыту арқылы 2 метрге дейін тарылғанын көрсетті. Сомерсет көмір каналы 1800 жылы Паултон мен Тимсбери бассейндерінен салынған, ол Лондонға Сомерсет көмір кен орындарынан кіруге мүмкіндік берді, ондағы ең жоғарғы сатысында 80 көмір кен орындары болды. Авонклиф акведугінен кейін канал Бартон фермасы ауылдық паркі арқылы өтеді, Грипвуд карьерінен және 14 ғасырдағы II* санаттағы ондық сарайдан өтеді. Шығысқа қарай су құбыры арқылы канал Бисс өзенінен өтеді. Семингтон мен Сеендте шлюздер бар, онда су Саммерхэм бұлағынан каналға құяды, басқаша айтқанда Сеенд қоректендіруші деп аталады. Семингтон ауылында Уилтс және Беркс каналы каналға қосылып, Кеннет пен Эйвонды Эбингдондағы Темза өзеніне байланыстырды. Солтүстік Уилтс каналы онымен бірігіп, Криклейдке жақын Латтон қаласында Темза және Северн каналының саласы болды. 84 шақырымдық канал 1810 жылы ашылған, бірақ 1914 жылы тасталып кетті. 1977 жылы Wilts & Berks Canal Amenity Group құрылды, оның мақсаты - Кеннет пен Эвонды Темзаның жоғарғы ағысына қайта қосу үшін каналды толық қалпына келтіру. Девиздегі Каен-Хилл шлюздары каналдың құрылысы мен техникалық қызмет көрсетуіне қажетті инженерлік шешімдерді көрсетеді. 16 шлюзден тұратын негізгі рейс қайықта жүзуге 5-6 сағат кетеді, бұл үш топта салынған 29 шлюздің ұзын сериясының бөлігі: жетісі Фоксхангерде, он алтысы Кеен Хиллде және алтысы ұшудың қала соңында. Жалпы көтерілу көлемі 72 метр (237 фут) 3 километрлік (2 миль) қашықтықта немесе 1:30 градиентте. Шлюздер каналдың 140 шақырымдық (87 миль) маршрутының соңғы бөлігі болды. Жердің тік болуына байланысты шлюздер арасындағы су сақтағыштарын орнатуға орын болмады. Нәтижесінде, 16 шлюздің әрқайсысы операциялары үшін қажетті суды сақтау үшін ерекше үлкен жақтан сақтағыштарды пайдаланады. Көлемді су қажет болғандықтан, 1996 жылы Фоксхангерде күніне жоғары қабатқа су қайтаруға қабілетті кері сорғы орнатылды, бұл әр 11 минут сайын бір шлюздік суға тең. The Wharf Theatre ескі қоймада орналасқан. Девиз догы 1948 жылдан бері өткізіліп келе жатқан Девизден Уэстминстерге халықаралық каноэ марафонының бастапқы нүктесі болып табылады.
The restored Bath Bottom Lock marks the divergence of the River Avon and the canal. It is situated south of Pulteney Bridge. Just upstream of the Bottom Lock are a side pound and a pumping station that pumps water "upstream" of the locks, to replace that used each time a boat passes through. The new chamber has a depth of 19 feet (6 m), making it the UK's second deepest canal lock. Just above the Deep Lock is another side pound as a reservoir for refilling the lock, followed by Wash House Lock. After a slightly longer pound is Abbey View Lock, beside which there is another pumping station and then, in quick succession, Pulteney Lock and Bath Top Lock. Above the Top Lock the canal passes through Sydney Gardens via two short tunnels and under two cast iron footbridges dating from 1800. Cleveland Tunnel is 173 feet (53 m) long and runs under Cleveland House, the former headquarters of the Kennet and Avon Canal Company and now a Grade II* listed building. A trap door in the tunnel roof connects the canal with Cleveland House. It is often stated that was used to pass paperwork between clerks above and bargees below, Many of the bridges over the canal are listed buildings. On the eastern outskirts of Bath a toll bridge near the George Inn links Bathampton to Batheaston, on the north bank of the canal. When the A4 Batheaston by pass was built, the Bathampton Meadow was created to provide additional flood relief. The resultant wet meadows and oxbow lake have proved attractive to a number of migrants; wading birds such as dunlin, ringed and little ringed plover, and green and common sandpiper are frequent visitors in spring and autumn. Sand martin and kingfisher have been seen regularly by the lake, and other migrants have included yellow wagtail, whinchat and hobby. The canal turns south into a valley between Bathampton Wood and Bathford Hill which includes Brown's Folly, a biological and geological Site of Special Scientific Interest. In the Avon Valley to the east of Bath the classic geographical example of a valley with all four forms of ground transport is found: road, rail, river, canal. The canal passes the remains of a loading dock, once used for Bath Stone from the quarries on Bathampton Down, which was carried down a straight track to the canal over the Dry Arch rock bridge (demolished in 1958 to allow double decker buses to use the A36). Next, the canal passes the waterwheel powered Claverton Pumping Station, which pumped water from the River Avon into the canal. The building was completed in 1810 and the pump was working by 1813. On the eastern bank Warleigh Wood and Inwood are ash wych elm and ash maple dry woodland, which comes right down to the canal. The canal then crosses over the river and the Wessex Main Line railway at the Dundas Aqueduct, past Conkwell Wood, before recrossing the river and railway at the Avoncliff Aqueduct. At the western end of the Dundas Aqueduct it is joined by the remains of the Somerset Coal Canal, a short stretch of which has been restored to create the Brassknocker Basin. Excavations of the old stop lock showed that it was originally a broad 14 feet (4 m) lock that at some point was narrowed to 7 feet (2 m) by moving the lock wall. The Somerset Coal Canal was built around 1800 from basins at Paulton and Timsbury, giving access to London from the Somerset Coalfield, which at its peak contained 80 collieries. After the Avoncliff Aqueduct the canal passes through Barton Farm Country Park, past Gripwood Quarry and a 14th century Grade II* listed tithe barn, 180 feet (55 m) long and 30 feet (9 m) wide, on its way into Bradford on Avon. Further east, an aqueduct carries the canal over the River Biss. There are locks at Semington and Seend, where water flows into the canal from the Summerham Brook, otherwise known as the Seend Feeder. In the village of Semington the Wilts & Berks Canal joined the canal, linking the Kennet and Avon to the River Thames at Abingdon. The North Wilts Canal merged with it to become a branch to the Thames and Severn Canal at Latton near Cricklade. The 52 mile (84 km) canal was opened in 1810, but abandoned in 1914 – a fate hastened by the collapse of Stanley Aqueduct in 1901. In 1977 the Wilts & Berks Canal Amenity Group was formed with the aim of fully restoring the canal to re connect the Kennet and Avon to the upper reaches of the Thames. Caen Hill Locks, at Devizes, provides an insight into the engineering needed to build and maintain the canal. The main flight of 16 locks, which take 5–6 hours to navigate in a boat, is part of a longer series of 29 locks built in three groups: seven at Foxhangers, sixteen at Caen Hill, and six at the town end of the flight. The total rise is 237 feet (72 m) in 2 mile (3 km) or a 1 in 30 gradient. The locks were the last part of the 87 mile (140 km) route of the canal to be completed. The steepness of the terrain meant that there was no space to use the normal arrangement of water pounds between the locks. As a result, the 16 locks utilise unusually large side ponds to store the water needed for their operation. Because a large volume of water is needed a back pump was installed at Foxhangers in 1996, capable of returning of water per day to the top of the flight, equivalent to one lockful every 11 minutes. The Wharf Theatre is in an old warehouse on the same site. Devizes wharf is the starting point for the Devizes to Westminster International Canoe Marathon, which has been held since 1948.
Ньюбериге арналған құрылғылар
Девизден шығысқа қарай қарайтын канал Уилтшир ауылдық жерінен өтеді және Крофтондағы бірнеше шлюздер мен айналмалы көпірлерге дейін жетеді. Honeystreet-те кеме жасаушылар Роббинс, Лейн және Пиннегардың үйі болған кемежайдың қалдықтары бар, ол Канал компаниясының кеме жасау штабы ретінде қызмет етті. Олар 1950 жылға дейін жабылып, Англияның оңтүстігіндегі арналарда пайдаланылатын көптеген қайықтарды жасады. Кемежайдың жанында Бардж мейрамханасы орналасқан, ол каналдың ортасында орналасқан және каналда тұратын және жұмыс істейтін адамдар үшін нан пісіретін, мал соятын және азық-түлік дүкені болған. Ғимарат 1858 жылы өртеніп, алты ай ішінде қайта салынды. Ол "Альтон еншігіндегі Honey Street кемежайына қызмет көрсету үшін" Стэнтон Сент-Бернард еншігінің шекарасында салынды, ол ішімдік орындарына рұқсат беруден бас тартты. Джонс Милл – Пьюсидің солтүстік-шығысында Солсбери Авонның бастауымен жатқан шырша өсімдіктері, бұталар мен орманды жерлер. Бұл жер "Уилтширдегі ең танымал балшық саздығының үлгісі" болғандықтан, ерекше ғылыми қызығушылыққа ие биологиялық жер деп жарияланды. Вуттон өзеніндегі төрт шлюз Авоннан басталатын көтерілудің аяқталуын белгілейді. Вуттон Топ Лакк пен Крофтон арасында теңіз деңгейінен 137 метр биіктіктегі каналдың шыңы орналасқан, ол шамамен 3 км-ге созылып, Брюс туннелін қамтиды. Туннель жергілікті жер иесі Томас Бруденелл Брюстің, Айлсберидің 1-ші графы (1729–1814) есімімен аталған, ол өзінің меншігі арқылы терең кесуге рұқсат бермеді және туннельді талап етті. Туннельдің қызыл кірпіш порталдары бар, олардың әрқайсысы Пэннант тасымен әшекейленген әшекейлі тақтамен жабылған. Туннельді салу 1806 жылы басталып, 1809 жылы аяқталды. Ол ағылшын бонды кірпішпен қапталған және каналда қолданылатын Ньюбери баржаларын қабылдауға арналған кең бұрышты. Туннель арқылы сүйрейтін жол жоқ, сондықтан жаяу жүргіншілер мен велосипедшілер төбенің басына қарай жүруі керек. Қайықтарды атпен тартқанда, кемешілер шұңқырдың ішкі қабырғаларына ілінген тізбектерді тартып, баржаларын қолмен тартқан. Беркс және Хантс кеңейту темір жолы кейіннен Савернек төменгі деңгейлі темір жол станциясын канал туннелі үстіндегі терең емес кесуде салды. Канал салынғанда, шыңды қалыпты гравитациялық тәсілмен толтыруға жеткілікті су көздері болмады. Бірнеше пайдалы бұлақтар канал бағытының жанында, шамамен 2 км шығысқа қарай және одан 12 метр төмен табылды, олар үшін 60-шы шлюздің астындағы фунтты сумен қамтамасыз ету шаралары қабылданды. Кейінгі жылдары бұл фунтқа су жеткізуді арттыру үшін Уилтон су қоймасы құрылды. Су Уилтон Уотерден Крофтон сорғы станциясы арқылы шлюздердің батыс жағындағы шыңға сорғыланады. Бастапқы бумен жұмыс істейтін сорғы станциясы сақталған және онда 1812 жылдан бастап әлемдегі ең көне жұмыс істейтін Ватт стиліндегі сәулелі қозғалтқыштардың бірі бар. Бу қозғалтқыштары әлі де таңдалған демалыс күндері суды соғады, бірақ күнделікті жұмыс үшін электрлі сорғылар қолданылады, олар шың фунтындағы су деңгейін автоматты түрде басқарады. Крофтонның жанында Савернек орманы және Мидленд және Оңтүстік-Батыс Жоғарғы Желі жолынан арна арқылы өтетін темір жол көпірінің қалдықтары бар. Грейт-Бедвиндегі Милл көпірі қисық арка болып табылатындығымен ерекше; 1796 жылы аяқталғанда ол өз түріндегі алғашқы болды. Одан Хангерфордқа дейін канал Фримен батпағы арқылы Дун өзенінің аңғарын бойлайды, ол оңалтылмаған шалғындықтардан, батпақ және қамыстан тұрады. Бұл қыстауға, көшіп-қонуға және көбеюге арналған маңызды жер. Ол 1986 жылы ағылшын табиғатында келтірілген және Солтүстік Уэссекс Даунс ерекше табиғи сұлулық аймағының бір бөлігін құрайды. Сайтқа іргелес марина мен қонақ үй кешенін салу жоспарланған, бірақ Фриман батпағында мұндай дамудың қоршаған ортаға әсері (әсіресе су құстарына) жергілікті қарсылыққа әкелді. Каналдың солтүстігінде жеті бөлек шағын аймақ бар, төрт Kennet аңғарында және үш Lambourn аңғарында, олар Kennet and Lambourn Floodplain SSSI құрайды. Жалпы ауданы 580 гектар, онда Демуленнің шашыраңқы шаянының аса ірі популяциясы мекендейді. Хангерфордта бірнеше шлюздер мен көпірлер бар, оның ішінде A338 автожолын қамтитын. Хангерфорд батпақты шлюз Кеннет және Эйвон каналында бірегей болып табылады, өйткені оның дәл шлюздің ортасында айналмалы көпірі бар, оны шлюзді пайдаланудан бұрын ашу керек. Хунгерфорд батпағының табиғи қорығы деп аталатын сағаның айналасындағы аймақта 120-дан астам құс түрі тіркелген. Кинтбери шлюзі мен Ньюберидің арасында, Хэмс...
Heading east from Devizes the canal passes through the Wiltshire countryside and a series of locks and swing bridges before another flight of locks at Crofton. At Honeystreet is the remains of a wharf that was the home of boat builders Robbins, Lane and Pinnegar, which served as the boat building headquarters of the Canal Company. They built many of the boats used on the canals of southern England before closing in about 1950. Next to the wharf is the Barge Inn, a substantial public house once known as the George Inn. It was roughly half way along the canal and served as a bakehouse, slaughterhouse and shop for provisions for those living and working on the canal. The building was destroyed by fire in 1858 and rebuilt within six months. It was built just within the parish boundary of Stanton St Bernard to "serve the Honey Street wharf in Alton parish, which refused to allow drinking establishments". Jones's Mill is a area of fen vegetation, scrub and woodland lying along the headwaters of the Salisbury Avon northeast of Pewsey. It has been designated a biological Site of Special Scientific Interest because it is "the best known example of a calcareous valley mire in Wiltshire". The four locks at Wootton Rivers mark the end of the climb from the Avon. Between Wootton Top Lock and Crofton is the summit pound of the canal at 450 feet (137 m) above sea level, stretching for about 2 mile (3 km) and including the Bruce Tunnel. The tunnel is named after the local land owner, Thomas Brudenell Bruce, 1st Earl of Ailesbury (1729–1814), who refused to allow a deep cutting through his property and insisted on a tunnel. The tunnel has red brick portals, capped with Bath stone, each with a decorative plaque of Pennant stone. The tunnel was begun in 1806 and finished in 1809. It is lined with English bond brickwork and has a wide bore to cope with the Newbury barges used on the canal. There is no towpath through the tunnel, so walkers and cyclists must walk across the top of the hill. When canal boats were pulled by horses the boatmen had to haul their barges through the tunnel by hand, pulling on chains that ran along the inside walls. The Berks & Hants Extension Railway subsequently built Savernake Low Level railway station in a shallow cutting above the canal tunnel When the canal was built there were no reliable water sources available to fill the summit by normal gravitational means. A number of usable springs were found adjacent to the canal route about 1 mile (2 km) east of the summit pound, and about 40 feet (12 m) below it, and arrangements were made for them to feed the pound below lock 60 at Crofton. Some years later the Wilton Water reservoir was created to enhance the supply to this pound using the springs and the River Dun. Water is pumped to the summit at the western end of the locks, from Wilton Water, by the restored Crofton Pumping Station. The original steam powered pumping station is preserved and contains one of the oldest operational Watt style beam engines in the world, dating from 1812. The steam engines still pump water on selected weekends, but for day to day operation electric pumps are used, automatically controlled by the water level in the summit pound. Near Crofton is Savernake Forest and the remains of a railway bridge that carried the Midland and South Western Junction Railway over the canal. Mill Bridge at Great Bedwyn is unusual in being a skew arch; on its completion in 1796 it was the first of its kind. From there to Hungerford the canal follows the valley of the River Dun through Freeman's Marsh, which consists of unimproved meadows, marsh and reedbed. It is an important site for overwintering, migratory and breeding birds, and supports many varieties of flora scarce in Southern England. It was cited by English Nature in 1986, and forms part of the North Wessex Downs Area of Outstanding Natural Beauty. There are plans to construct a marina and hotel complex adjacent to the site, but the potential environmental impacts (particularly to water voles) of such a development on Freeman's Marsh have led to local opposition. To the north of the canal are seven separate small areas, four in the Kennet Valley and three in the Lambourn Valley, which make up the Kennet and Lambourn Floodplain SSSI. Occupying a total of , it supports particularly large populations of Desmoulin's whorl snail. There are several locks and bridges in Hungerford, including one which carries the A338. Hungerford Marsh Lock is unique on the Kennet and Avon Canal in that it has a swing bridge directly over the centre of the lock that must be opened before the lock may be used. In the area around the lock, called Hungerford Marsh Nature Reserve, more than 120 bird species have been recorded. Between Kintbury Lock and Newbury, passing to the north of Hamstead Marshall, the canal is very close to the River Kennet, which flows into the canal via several channels. The canal passes through an area known as the Kennet Valley Alderwoods, the largest remaining fragments of damp, ash alder woodland in the River Kennet floodplain. The SSSI includes two woods – the Wilderness and part of Ryott's Plantation – which are important because they support a very great diversity of plants associated with this woodland type, dominated by alder (Alnus glutinosa); though ash is abundant in places and there is occasional oak and wych elm. In addition to the wide range of higher plants the woods support a diverse bryophyte flora including the uncommon epiphytes Radula complanata, Zygodon viridissimus and Orthotrichum affine. Nearby is Irish Hill Copse. This site of coppiced ancient woodland includes an extensive area of calcareous ash/wych elm coppice on the hill sides, merging into wet ash/maple and acid oak/ash/hazel woodland with aspen, on the higher parts of the site. The lower slopes are dominated by dog's mercury, with abundant herb paris, toothwort, Solomon's seal, common twayblade and early purple orchids and, locally, wild daffodil. A wooden bridge was built over the Kennet at Newbury in 1726, replaced in stone between 1769 and 1772 by James Clarke, and now known as the Town Bridge or Water Bridge. As there is no tow path, a line to haul the barge had to be floated under the bridge and then re attached to the horse where the tow path resumed.
Ньюбериден Редингке
Кеннет өзенімен Ньюбериден ағыс төмен, Редингтегі Кеннет аузында Темза өзеніне құятын жерге дейін жүзуге болады. Ньюбериден Редингтегі Хай-Бриджге дейінгі бөлік 1723 жылы ашылған, Кеннет-навигация деп аталатын жақсартылған өзендік кеме жолы. Бұл кеме жолының бойында табиғи өзен төсегі 18 шақырымға созылған жасанды каналдармен және 40 метрлік биіктікті жеңетін шлюздер тізбегімен кезектеседі. Ньюбери қаласының шығысында Кеннет Татчам қамысты батпақтарынан өтеді – ерекше ғылыми маңызы бар ұлттық деңгейдегі маңызды орын, кең қамысты батпақтары, түрлерге бай алдер ормандары және батпақты мекендерімен ерекшеленеді. Соңғысы ұлттық және еуропалық маңызы бар Демуленнің шұңқырлы шағалағын (Vertigo moulinsiana) қамтиды. Татчамдағы қамыс, батпақ және ашық су мекендерінде Кеттидің құсқорасы сияқты көбейетін көптеген құстар қоныстанады. Татчамның шағыл шұңқырлары, қамыс батпақтары, орман, тіктеп отырған ерекше жартастар мен шөптік жерлердің желісі жабайы табиғатқа бай және Құстарды қорғау жөніндегі Корольдік қоғам оны Табиғатты зерттеу орталығына айналдырды. Татчамдағы Monkey Marsh Lock бүгінгі күні каналдағы екі қолданыстағы газонды шлюздің бірі. Ол ағылшын мұрасының ескерткіштері тізіміне енген. Татчамдағы Колтроп шлюзінен төмен өзен Ньюберидің салынған аймағын қалдырып, көбінесе ауылдық жерлермен ағып өтеді. Ол Woolhampton қамысты батпағы арқылы өтеді, бұл тағы бір SSSI, ол биік қамыс батпақтарынан және кішігірім батпақты өсімдіктер мен карр ормандарынан тұрады. Ол қамтитын жәндіктердің әртүрлілігімен және ұялайтын құстардың санымен ерекшеленеді, оның ішінде сирек кездесетін бірнеше түрлер бар, мысалы, Британияда тек осы мекенде ұялайтын қамысқұс. Алдермастон шағыл шұңқырлары қалың өсімдіктер, ағаштар және бұталармен қоршалған, толып жатқан сулы шағыл кен орындарынан тұрады, көбейетін құстар үшін әртүрлі мекендерді және жабайы құстарға пана береді. Аралдар, жарлар, қорғалған эвтрофты бассейндер мен тар лагуналар бар тегіс емес жағалау көптеген су құстарына, соның ішінде теректі және қашау сияқты жер бетіндегі тамақтанатын қаздарға қолайлы орта жасайды. Қоршаған батпақ пен бұталар тоғыз түрлі құс, су рельстері, балық аулаушылар және маңызды тұқымдық колониясы сияқты көптеген құстар үшін маңызды. 2002 жылы English Nature минералдық өндіруші Grundon компаниясынан Aldermaston шағыл шұңқырларын сатып алып, оны Беркшир, Бэкингемшир және Оксфордшир Жабайы табиғат қорығы табиғи қорық ретінде басқарады. Кеннет өзенінің өзі, батысындағы Марлбородан бастап Вулхэмптонға дейінгі бастауынан бастап, қазылмалы су ағыстарындағы сирек кездесетін өсімдіктер мен жануарлардың кең ауқымы болғандықтан SSSI ретінде белгіленген. Вулхэмптон ауылы және Альдермастон Уорфтың каналдық қонысы – өзен Теалдағы Шеффилд шлюзінде Редингтің салынған аймағына кіргенге дейін жалғыз маңызды қоныстар. Бұдан кейін де өзен Редингтің маңынан өзенді қоршап тұрған кең су тасқынымен оқшауланған. Осы бөлікте Гарстон шлюзі орналасқан, навигациядағы тағы бір газонды шлюз. Фобни шлюзінен және су тазарту жұмыстарынан кейін Кеннет су тасқыны алабы тарылады және өзен Тамаза су тасқыны алабының оңтүстік жағын құрайтын төбелердегі тар тік қабырғалы саңылауға кіреді. Каунти-Локтан өзен Редингтің орталығына кіреді, онда бұрын үлкен сыра зауытының ортасынан ағып өткен. Өзеннің бұл тар және бұрылысты бөлігі Сыра ішу ішегі деп аталды. Көрінудің нашарлығы мен қайықтар үшін бұл жолмен өту қиын болғандықтан, көлік қозғалысы ұзақ уақыт бойы теңіз жол-көлік шамдарымен бақыланады. Бүгінде Сыра ішу ішегі Редингтің The Oracle сауда орталығының маңызды бөлігі болып табылады. Оракулдан кейін өзен ағаштан жасалған биік көпірдің астынан өтеді, бұл өзендегі тарихи және әкімшілік бөлікті құрайды. Кеннет өзенінің соңғы 2 шақырымы Редингте көпірден төмен, кем дегенде 13 ғасырдан бері жүзуге жарамды. Кең су басқан жазық болмағандықтан, орта ғасырларда кемежайлар салынып, Рединг өзен порты ретінде қалыптасты. Бастапқыда бұл өзеннің қысқа бөлігі, оның ішінде Блейк шлюзі, Рединг Аббидің бақылауында болды, бірақ бүгін оны Экологиялық агенттік Темаза өзенінің бөлігі ретінде басқарады. Кеннет аузындағы Horseshoe Bridge 1839 жылы темір жол көпірі ретінде салынған, ал 1892 жылы ағашпен қапталған темір трос орналастырылған көпір қосылған.
The River Kennet is navigable from Newbury downstream to the confluence with the River Thames at Kennet Mouth, in Reading. The stretch from Newbury to High Bridge in Reading is an improved river navigation known as the Kennet Navigation, opened in 1723. Throughout this navigation stretches of natural riverbed alternate with 11 mile (18 km) of artificial lock cuts and a series of locks that overcome a fall of 130 feet (40 m). East of Newbury town centre the Kennet passes through the Thatcham Reed Beds a Site of Special Scientific Interest, nationally important for its extensive reedbed, and species rich alder woodland and fen habitats. The latter supports Desmoulin's whorl snail (Vertigo moulinsiana), which is of national and European importance. A large assemblage of breeding birds such as Cetti's warbler make use of the reedbed, fen and open water habitats found at Thatcham Reed Beds. Thatcham's network of gravel pits, reed bed, woodland, hedges and grassland is rich in wildlife and has been made into The Nature Discovery Centre by the Royal Society for the Protection of Birds. Monkey Marsh Lock at Thatcham is one of only two remaining working examples of turf sided locks on the canal today. It is listed as a scheduled monument by English Heritage. Below Colthrop Lock in Thatcham the river leaves behind the built up area of Newbury and runs in generally rural surroundings. It passes through the Woolhampton Reed Bed, another SSSI which consists of dense reed bed with smaller areas of tall fen vegetation and carr woodland. It is notable for the diversity of insects it supports and its nesting passerine bird populations, which include several uncommon species such as reed warbler, a species that in Britain nests almost exclusively in this habitat. Aldermaston Gravel Pits consist of mature flooded gravel workings surrounded by dense fringing vegetation, trees and scrub, affording a variety of habitats for breeding birds and a refuge for wildfowl. The irregular shoreline with islands, promontories, sheltered eutrophic pools and narrow lagoons, provides undisturbed habitat for many water birds, including surface feeding ducks such as teal and shoveler. The surrounding marsh and scrub are important for numerous birds including nine breeding species of warblers, water rails, kingfishers and an important breeding colony of nightingales. In 2002 English Nature bought Aldermaston Gravel Pits from the mineral extraction company Grundon and it is managed as a nature reserve by the Berkshire, Buckinghamshire and Oxfordshire Wildlife Trust. The River Kennet itself, from near its sources west of Marlborough down to Woolhampton, has been designated as a SSSI primarily because it has an extensive range of rare plants and animals that are unique to chalk watercourses. The village of Woolhampton and the canal settlement of Aldermaston Wharf are the only significant settlements until the river enters the built up area of Reading at Sheffield Lock in Theale. Even after this, the river is isolated from Reading's suburbs by a wide floodplain surrounding the river. In this stretch is Garston Lock, the other turf sided lock on the navigation. Shortly after passing Fobney Lock and the associated water treatment works, the Kennet flood plain narrows and the river enters a narrow steep sided gap in the hills forming the southern flank of the Thames flood plain. At County Lock the river enters the centre of Reading, where it formerly flowed through the centre of a large brewery. This narrow and twisting stretch of the river became known as Brewery Gut. Because of poor visibility and the difficulty of boats passing in this stretch, traffic has long been controlled by a set of maritime traffic lights. Today the Brewery Gut is a major feature of Reading's The Oracle shopping centre. Immediately after The Oracle the river flows under the arched High Bridge, which forms a historical and administrative divide on the river. The last 1 mile (2 km) of the River Kennet in Reading below the bridge has been navigable since at least the 13th century. Because there is no wide floodplain, wharves could be built during the Middle Ages that allowed Reading to establish itself as a river port. Originally this short stretch of river, which includes Blake's Lock, was under the control of Reading Abbey, but today it is administered by the Environment Agency as if it were part of the River Thames. The Horseshoe Bridge at Kennet Mouth was built as a railway bridge in 1839, and the timber clad iron truss accommodation bridge was added in 1892.
Бүгінгі канал
Бүгінгі таңда канал мұралық туризм орталығы болып табылады. Қайықпен жүзу, әсіресе тар кемелер мен круиздік кемелермен, жаз айларында ерекше танымал туристік орын. Бұл бірнеше танымал канал жанкүйерлерінің сүйікті орны, оның ішінде каналдық кемелердің ардагерлері және Кеннет пен Эйвон каналын қалпына келтіруді қолдаған алғашқы жақтастар, Прунелла Скальс және Тимоти Уэст. Жеке меншік кемелер мен мариналардан жалға алынған қайықтар көптеп кездеседі, сондай-ақ оның бойында көптеген каноэ клубтары бар. Жыл сайынғы Devizes to Westminster International Canoe Marathon жыл сайын Ұлы жұма күні таңертең Devizes Wharf-тен, Kennet & Avon Canal Museum-нен басталады, ал қатысушылар Devizes пен Вестминстердегі аяқталу сызығы арасындағы 125 мильді (201 км) құрайтын маршрутта 75 шлюзден өтуі керек. Жеңіске жеткендердің уақыты әдетте 17 жарым сағатты құрайды. Вулхэмптонға жақын бір бөлігінен басқа, каналдың жағалау жолында велосипед тебуге рұқсат етіледі, ал кейбір бөлімдері велосипедшілер мен мүмкіндігі шектеулі адамдар үшін ыңғайлы болуы үшін жақсартылып, кеңейтілді. British Waterways, Sustrans және жағалаудағы жергілікті билік органдары арасындағы серіктестік аясында каналдың екі негізгі бөлігі жақсартылды және ұлттық велосипед желісінің (NCN) 4-маршрутының бөлігі ретінде, қысқа ауытқулар жасалып, Редингтен Марш Бенхамға және Девизден Батқа дейін созылады. Каналдың жағалау жолынан жыл бойы шабақ, ақбалық, роаш, рудд, шабақ, мүйіз балық және сазан балығын аулауға рұқсат етіледі, бірақ оның дерлік барлық бөлігі балық аулау қауымдастықтарына немесе балық аулау клубтарына жалға берілген. Канал жағасында түрлі қоғамдық қонақ үйлер, дүкендер мен шайханалар бар. Кеннет және Эйвон канал қоры Альдермастон шлюзінде, Ньюбери кемежайында, Крофтон сорғы станциясында, Девизде және Брэдфорд-он-Эйвонда дүкендер мен шайханалар жетелеп отыр.
The canal today is a heritage tourism destination. Boating, with narrowboats and cruisers, is a popular tourist attraction particularly in the summer months. It is a favourite haunt of several famous canal enthusiasts including canal boat veterans and original Kennet and Avon restoration supporters, Prunella Scales and Timothy West. Privately owned craft and hire boats from the range of marinas are much in evidence, and there are numerous canoe clubs along its length. The annual Devizes to Westminster International Canoe Marathon starts from Devizes Wharf, the site of the Kennet & Avon Canal Museum, at first light on Good Friday each year and the competitors have to negotiate 75 locks in the 125 mile (201 km) route between Devizes and the finish at Westminster. The winning time is usually around 17 1/2 hours. Cycling is permitted along the towpath except for a section near Woolhampton, and some sections have been improved and widened to make them more suitable for cyclists and disabled users. Under a partnership arrangement involving British Waterways, Sustrans, and the riparian local authorities, two main sections of the canal have been improved, and, with a few short diversions, run from Reading to Marsh Benham and from Devizes to Bath as part of the National Cycle Network (NCN) Route 4. Fishing for bream, tench, roach, rudd, perch, gudgeon, pike and carp is permitted throughout the year from the towpath of the canal, but almost its whole length is leased to angling associations or fishing clubs. There are a variety of riverside public houses, shops and tea rooms. The Kennet and Avon Canal Trust operates shops and tearooms at Aldermaston Lock, Newbury Wharf, Crofton Pumping Station, Devizes, and Bradford on Avon.
Экология
Канал және оның айналасы жануарлар дүниесін сақтау үшін маңызды. Бұл жерде ерекше ғылыми қызығушылық тудыратын және жоғары биологиялық әртүрлілікке ие бірнеше аумақ бар. Альдермастон қиыршық тастары, Вулхамптон, Татчам қамыстық жайлаулары және Фрименнің батпағы, Хангерфорд – бірнеше сирек түрлерге мекен болатын маңызды орындар. Канал бойында көптеген ресми емес табиғат қорықтары да бар. Каналдың бойында жүргізілген зерттеулерде 100-ден астам түрлі құс тіркелді, олардың 38-і су жолдарына тән құстарға жатады, мысалы, сұр құтан, қамыс торғайы және балықшы. 14 түрдің көбейіп жатқаны анықталды, соның ішінде құмшақтар да бар, олар Рединг қаласының орталығындағы каналдың кірпіш қабырғаларындағы дренаж құбырларында ұялайды. Крофтон шлюздері маңындағы Уилтон суы және Кеннет аңғарындағы қиыршық шұңқырлары су құстарының көбейіп, қыстауына қолайлы ортаны қамтамасыз етеді. Одонаталардың (ағашықтар мен қызшақырлар) және басқа да омыртқасыздардың бірнеше түрлері де тіркелді. Су құсының мекенін сақтау және жаңару шаралары каналды қайта жаңғыртуға зор үлес қосты, сондай-ақ жағалауды қорғаудың "су құсына қолайлы" жаңа тәсілдері әзірленді.
The canal and its environs are important for wildlife conservation. There are several Sites of Special Scientific Interest (SSSI), which exhibit great biodiversity. Key sites that are home to several rare species include the Aldermaston Gravel Pits, Woolhampton, Thatcham Reed Beds, and Freeman's Marsh, Hungerford. There are also many non statutory nature reserves along the canal. More than 100 different species of bird have been recorded in surveys over the length of the canal, of which 38 could be classified as specialist waterway birds, including grey heron, reed bunting and kingfisher. Fourteen species have been confirmed as breeding including sand martins, which nest in drain pipes in the brick walls of the canal in the centre of Reading. Wilton Water by Crofton Locks and the Kennet Valley gravel pits provide habitats for breeding and wintering waterfowl. Several species of Odonata (dragonflies and damselflies) and other invertebrates have also been recorded. Measures to preserve and create water vole habitat have had considerable impact on the restoration of the canal, and new "vole friendly" techniques of bank protection have been developed.