Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Иоганн Вермеердің суреті 1665 ж. Хат жазып жатқан әйел (сонымен қатар, әйел жазу деп те аталады) - 17 ғасырдағы голланд суретшісі Иоганн Вермеердің қаламға түсірген суреті. Бұл суретші 1660-шы жылдардың ортасынан аяғына дейін өзінің жетілу кезеңінде аяқтаған деп есептеледі. Бұл сурет Вашингтондағы Ұлттық өнер галереясының коллекциясында сақталған.
Painting by Johannes Vermeer c. 1665
A Lady Writing a Letter (also known as A Lady Writing) is an oil on canvas painting attributed to 17th century Dutch painter Johannes Vermeer. It is believed to have been completed by artist during his mature phase, in the mid to late 1660s. The work is in the collection of the National Gallery of Art in Washington, D. C.
Көріністің сипаттамасы
Суреттегі әйел бір бөлмедегі үстелдің жанында отырып, хат жазып отырған көрінеді. Ол өз сөзін тоқтатқан сияқты, өйткені ол сол қолындағы қаламды ұстап тұрып, көрерменге қарай қарап, хаттан бас тартты. Ол таңертеңгілік сары жағаға сәнді киінген, он інжу-маржан мен екі інжу-маржан құлақ сырғасы бар алқа тағып жүр. Суреттегі композициялық элементтердің саны шектеулі, ал басты назар әйелдің фигурасына аударылады, ал әйел мен үстелдегі шашыраңқы заттар сурет жазықтығына жақын келтіріледі, бұл оның көзқарасының тікелейлігін көрсетеді. Суреттегі барлық кішкентай заттар үстелге қойылады. Шағын формалардың шоғырлануы композицияның қалған бөлігінде қолданылатын үлкен формалармен қарама-қайшы келеді, олар фигура үшін геометриялық шеңбер жасайды. Суреттегі көптеген заттар, мысалы әйелдің жамылғысы, үстелдегі мата және інжу-маржандар тізбегі, Вермеердің басқа да туындыларында кездеседі. Бұл оның немесе оның отбасы мүшелерінің заттарды иеленгені туралы болжамдарға әкелді, тіпті суреттердің субъектілері оның туыстары. Көптеген суреттерде Вермеер өзінің әйелі мен отбасына бере алмаған нәрселерді суретке түсіруге тырысқан: тыныштық пен байлықты.
The lady in the painting is shown writing a letter while sitting at a table in a room. She appears to have been interrupted, as she has turned her head away from the letter to look towards the viewer, while she continues to hold the quill in her right hand. She is dressed elegantly in a lemon yellow morning jacket and wears a necklace with ten pearls and two pearl earrings. The number of compositional elements in the painting are limited and the focus is the woman's figure and the sparse objects in the woman and the table are brought near to the picture plane, which emphasizes the directness of her gaze. All small objects in the painting are placed on the table. This concentration of small forms stand in contrasts with the large forms used in the rest of the composition, which create a geometric framework for the figure. Many of the objects seen in the painting, such as the woman's coat, the cloth on the table, and the string of pearls, also appear in other Vermeer works. This has led to speculation that he or his family members owned the objects, and even that the subjects of the paintings are his relatives. It has often been suggested that in his paintings, Vermeer sought to depict in his models that which he could not give to his wife and family: calm and affluence.
Сурет тарихы
Вермеердің көптеген басқа суреттері сияқты, картина оның қамқоршысы Питер ван Руйвенге (1624-1674) арналған. Ол одан мұрагерлік жолмен әйелі Мария де Кнуиттке (1681 жылы қайтыс болған) берілді. Содан кейін ол одан кейін мұрагерлікпен қызы Магдалена ван Руйвенге, одан кейін мұрагерлікпен күйеуі Якобс Абрахамссқа берілуі мүмкін. Диссиус. Ол қайтыс болғаннан кейін 1696 жылы 16 мамырда Амстердамда сауда-саттыққа шығарылды. XIX ғасырдың басына дейін шығарма бірнеше голланд иелерінің қолында болды, оны 1827 жылы бельгиялық саясаткер Франсуа де Робиано (17781836) сатып алғанға дейін, оның отбасында ол 1907 жылы американдық банкир Джон Пирпонт Морган (18371913) сатып алғанға дейін қалды. 1946 жылы американдық өнер жинаушы Хорас Хавемайер (18861956) бұл туындыны сатып алды. Гарри Уолдрон Хавемайер мен Хорас Хавемайер бұл жұмысты 1962 жылы Ұлттық өнер галереясына сыйға тартты.
Like many other paintings by Vermeer, the painting was made for his patron Pieter van Ruijven (1624–1674). From him it passed possibly by inheritance to his wife, Maria de Knuijt [died 1681]. From her it then possibly passed by inheritance to her daughter, Magdalena van Ruijven and from her possibly by inheritance to her husband, Jacobus Abrahamsz. Dissius. After his death the work was auctioned in Amsterdam on 16 May 1696. Until the early nineteenth century, the work remained in the hands of several Dutch owners until it was bought in 1827 by the Belgian politician François de Robiano (1778–1836) in whose family it remained until it was bought in 1907 by the American banker John Pierpont Morgan (1837–1913). In 1946 the American art collector Horace Havemeyer (1886–1956) acquired the work. Harry Waldron Havemeyer and Horace Havemeyer donated the work to the National Gallery of Art in 1962.