Кіріспе

Фонетикалық құбылыс Тоскана горгиясы (; "Тоскандық мойын") - Италияның Тоскана аймағындағы, әсіресе орталық аймақтағы, дәстүрлі түрде Флоренция орталығы ретінде қаралатын, Тоскана диалекттеріне тән алофоникалық ережелердің кешенімен реттелетін фонетикалық құбылыс.

Географиялық таралуы

Сыныптың ішінде әлсірету иерархиясын орнату оңай іс емес. Соңғы зерттеулер дәстүрлі көзқарасты күмәнге ұшыратты және географиялық жағынан → -ден аз таралған және ереже автоматты емес жерлерде жиі әлсіреуі мүмкін. Екінші жағынан, жылдам сөйлеудегі өшіру әрқашан бірінші кезекте қай жерде пайда болса да әсер етеді, бірақ жиі емес , әсіресе ең көп таралған формаларда, мысалы, қатысушылар (ито "жоқ"). Алайда, фрикативизация үштіктің ең танымал түрі болып табылады, сондықтан ол Тоскана диалектілерінің стереотиптеріне айналды. Бұл құбылыс айқын көрінеді және оның сәулелену нүктесі Флоренция қаласында. Сол жерден ол өз ықпалын бүкіл Арно аңғарына таратады, ал жағалауға жақын жерде күшін жоғалтады. Жағалауда, және әдетте әсер етпейді. Бұл тілдік континуумның әлсіреуі бүкіл Арно аңғарында, Прато, Пистоя, Монтекатини Терме, Лукка, Пиза, Ливорно қалаларында. Солтүстік-батыста ол белгілі бір дәрежеде Версилияда кездеседі. Шығыс жағынан, ол Pratomagno-ға дейін созылып, Bibbiena және оның шеткі аймақтарын қамтиды, кейде олар әсер етеді, толық жабылатын және лениттелген (лаксациялық, дауыссыз) аллофондар негізгі балама болып табылады. Апеннин таулары құбылыстың солтүстік шекарасы болып табылады, ал нақты оңтүстік шекарасы белгіленбесе де, ол Сиенада және оңтүстікке қарай кем дегенде Сан-Квирико-д'Орсияға дейін бар. Тоскананың оңтүстігінде солтүстік және жағалаудағы Лациоға тән лениция (лаксинг) пайда болады.

Тарих

Тосканалық горгия, мүмкін, орта ғасырларда табиғи фонетикалық құбылыс ретінде пайда болды, солтүстік итальян диалектілеріне және Батыс романның қалған бөлігіне әсер еткен қос дауыссыз дыбысталу сияқты (қазір "дос" (f.) > ), бірақ ол Тосканада алофоник болып қалды, өйткені басқа жерлерде де орта Италияда және Корсикада. Бір кезде горгия құбылысы осы аймақтың романшалануына дейінгі этрус тіліндегі ұқсас ерекшеліктердің жалғасы деп болжанса да, бұл пікірді көптеген мамандар енді қабылдамайды. Оның орнына, ол Орталық Италиядағы басқа да сөйлеуге әсер ететін, одан да алыс, Батыс роман тіліне әсер ететін бірдей дауыссыздықтың жергілікті түрі ретінде қабылданады. Бұл гипотезаның қолдауы бірнеше фактілерден көрінеді: этрус тілінің фонетикалық егжей-тегжейі белгісіз, сондықтан олардың жалғасын анықтау мүмкін емес. 16 ғасырға дейін құбылыстың есімі айтылмаған, және ескі жазуларда ешқандай із жоқ (көкірек фонетикалық құбылыс болғандықтан, оның жазуда пайда болуы күтпеген болуы мүмкін, бірақ ол 19 ғасырда жазуда пайда болады). Горгия Луккада аз байқалады және Тоскананың оңтүстігінде немесе этрусктардың қонысы шоғырланған Лациода жоқ. Шығыс Тосканадағы әлеуметтік-лингвистикалық зерттеулер (мысалы, Крейвенс және Джаннелли 1995, Пачини 1998) горгияның дәстүрлі лаксациямен бірдей поствокальдық позицияда бәсекелесетінін көрсетеді, бұл екі нәтиже бірдей фонологиялық ережелердің фонетикалық жағынан әртүрлі шешімдері екенін көрсетеді. Горгия толық плазивтермен ( "үй", "үй", "үш үй") кезектесіп, табиғи түрде дамыған аллофоникалық ережелердің барлық сипаттамаларын көрсетеді. Фрикатификация әлем тілдерінде кең таралған. Осыған ұқсас процестер Proto Germanic (осы себепті герман тілдерінде итальяндық padre, corno, dente, Grimm's Law-ға қарама-қарсы ата, мүйіз, тіс сияқты сөздер бар) және венгр тілінің дамуы кезінде және Proto Austronesian-дан Chamorro-ға дейін болды.