Кіріспе

Ағасы аяқсыз немесе аяқ киімсіз жүрген діни топтар Ағасы аяқсыз немесе аяқ киімсіз жүрген діни топтар. Бұл ордендер жиі осыған байланысты сол орденнің басқа тармақтарынан ерекшеленеді. Аяқ киімсіз жүру салтын батысқа ерлер үшін Ассизидің әулие Франциск, ал әйелдер үшін Ассизидің әулие Клара енгізді. Бұл сөз латын тіліндегі discalceātus, dis ("бөлек", "қашықта") және calceātus ("аяқ"), calceāre ("аяқ кию"), calceus ("аяқ", calx ("аяқ") сөзінен алынған.

Тарих

Қасиетті Францисктің ережесінің әртүрлі өзгерістерінен кейін, бақылаушылар (1897 жылға дейін францискандықтардың тәуелсіз саласы ретінде өмір сүрген) аяқ киімсіз жүру салтын ұстанды. Бұл үрдісті минимум монахтары мен капуциндер де ұстанды. Испанияның аяқсыз францискандары (алкантариндар деп аталады, олар 1897 жылға дейін францискан орденінің ерекше саласын құрды) ешқандай аяқ киімсіз жүрді. Ассизидің Кира абысының ізбасарлары бастапқыда жалаң аяқ жүрсе, кейін сандал мен аяқ киім киетін болды. Колеттиндер мен капуциндер қайтадан сандал киюге кірісті. Сандалдарды Монте-Корона қауымының Камалдоле монастары (1522), марониттік католик монастары, Пизандық Блаженный Петр қауымының Қасиетті Иероним кедейлері, Исаның Томасының августиндіктері (1532), Бос аяқты сервиттер (1593), аяқсыз кармелиттер (1568), Феуилланттар (цистерциандар, 1575), Троица (1594), аяқсыз мерседериялар (1604) және Пассионистер (1720) қабылдады.