Кіріспе

"Екідеуі" – американдық "Твилайт-зона" телесериалының 53-ші эпизоды. Род Серлинг бұл әңгімені 1944 жылы Беннетт Серф Рэндом Хаус антологиясындағы "Famous Ghost Stories" ("Танымал әуесқой әңгімелер") атты қысқаша оқиғадан бейімдеген, ал ол өзі 1906 жылы "The Pall Mall Magazine" журналында жарияланған Э. Ф. Бенсонның "Автобус кондукторы" атты қысқа әңгімесінің өңделген нұсқасы еді. Бұл екінші маусымның алты эпизодының бірі болды, олар шығындарды азайту мақсатындағы қысқа мерзімді эксперимент аясында видеотаспаға түсірілді және Джек Смайт режиссерлік етті.

Сюжет

Лиз Пауэлл аурухана бөлмесінде сағат қатты тикірегеннен оянады. Ол су құйылған стаканды жерге құлатып, оны сындырып, қадамдардың дыбысын тыңдап, залга кіреді. Ол көлеңкеге жартылай жасырылған медбикені көтеріліс бөлмесіне төмен түсіп бара жатқан көрді. Ол медбикеге ілесіп, 22-ші бөлмедегі аурухананың өлкеханасын табады. Медбике бөлмеден шығып: "Бір адамға орын бар, қымбаттым", - дейді. Лиз айқайлап, лифтке қашады. Лиз оянады, бұл тәжірибе - қасірет. Лиз - кәсіби биші, шаршаудан ауруханаға жатқызылған, және ол қайталанатын, жанды түстер көріп жүр. Ол арманында өзімен шынымен болып жатқанын айтады, бірақ оның агенті Барни күмәнмен қарайды. Дәрігерлер бұл мүмкін емес деп сендіреді. Ол өлкеханада жұмыс істейтін түнгі медбикені шығарады, ал Лиз оны тани алмайды. Дәрігер Лизге түсінде бір нәрсені өзгертіп, онымен тәжірибе жүргізуді ұсынды. Сол түні түс қайтадан басталады. Лиз түнгі үстелдің айналасындағы шыныға жақын орналасқан бір пакеттерді елестетеді. Сағат оятып, әйнекті емес, темекі шегуге барады. Ол отты түсіріп, оны алуға ұмтылғанда, екінші қолымен әйнекті жерге құлатады. Түс бұрынғыдай жалғасып, моргқа түседі. Лиз истерикалық күйде оянады, дәрігер оны есінен шығарғанша, медбике оны ұстап тұруы керек. Дәрігер медбикеге Лиздің ешқашан нағыз моргты көрмегенін, оның 22-ші бөлме екенін білгені таңқаларлық екенін айтады. Бірнеше күннен кейін Лиз ауруханадан шығарылады. Ол әуежайға Маями Бичке ұшатын рейске барады. Ол билет сатып алады да, 22-жолына шығатынын айтады. Ол түсінен сезімдік бөлшектерді сезіне бастайды: ол шөлдеп, тек өзі ғана ести алатын сағаттың тиктауымен алаңдап, құлап, жарылатын вазаны көтерген әйелге тап болады және қатты қадамдарды естиді. Ол ұшаққа жету үшін қоқыс шығаратын жерді кесіп өтіп, баспалдақпен көтеріледі. Ол ұшақтың жоғарғы жағына жеткенде, кабинадан түсіндегі медбикеге ұқсас стюардесса шығады. Ол: "Бір адамға орын бар, қымбаттым". Лиз айқайлап, баспалдақпен төмен қарай құлап түсіп, терминалға қарай жүгіреді. Терминалдан тыс жерде 22-рейстің таксилері ұшу-қону жолына шығады, ұшып кетеді де жарылады.

Өндіріс

1906 жылы Е. Ф. Бенсонның түпнұсқа әңгімесінде Англия елдік аймағынан Лондондағы досына келген Хью Грейнгер есімді орта жастағы ер адам баяндалады. Оны автобус жүргізушісі сияқты киім киген, бірақ атпен тартылатын мәйіт таситын адам мазалайды. Бір айдан кейін ол сол адамды автобус айдап келе жатқанын көреді, ол қатты жол апатына ұшырайды. 1944 жылғы Серф әңгімесінде Нью-Йорктік жас әйел алыс туыстарының Каролина плантациясына сапар шегеді, ал мәйіт таситын адамның көмекшісі кабельдері үзілгенде құлап кеткен медициналық ғимараттың лифтін басқаратыны анықталады. 1944 жылғы "Түннің қараңғылығы" фильмінде басты кейіпкер тағы да ер адам, сонымен қатар Хью Грейнгер есімді, мәйіт таситын адамды көріп, қайғылы автобус апаты туралы болжам жасайды. "Сумерек аймағының" екінші маусымы басталғанда, CBS компаниясы шоудың бір бөлімінің құны 65 000 долларды құрайтынын және бюджеттен асып кеткенін хабарлады. 1960 жылдың қараша айына дейін жоспарланған 29 бөлімнің жартысынан астам – 16 бөлімі түсіріліп, оның бесеуі көрсетілді. Алты тізбектелген бөлім (#173 3662 – #173 3667 өндіріс кодтары) CBS Television City-де тікелей эфирдегі драма ретінде түсіріліп, кейін синдикаттық қайта көрсетулер үшін 16 миллиметрлік фильмге көшірілуі шешілді. Нәтижесінде барлық алты бөлім үшін жиналған үнемдеме шамамен 30 000 долларды құрады, бұл сол кезде тек фильм ғана бере алатын бейне перспективасының тереңдігін жоғалту үшін жеткіліксіз деп есептелді. Шоулар жиынтысынан айтарлықтай жақсы көрінбеді, нәтижесінде эксперимент сәтсіз деп танылды және қайтадан қолданылмады.