Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чарльз Томас Вулдридж (1864 7 шілде 1896) - Корольдік ат күзетшілерінің сарбазы, оны еркек өлтіргені үшін Рединг түрмесінде өлтірді. Т. В. Оскар Уайльдтың "Рединг түрмесінің балладасы" атты шығармасының авторлары болды. Ол 1894 жылы Лора Эллен "Нелл" Гленделлге (18731896) үйленді, ол өзінің полкі Виндзорға жіберілген кезде. Алайда оның командирі тойға рұқсат бермеген. Вулдридждің әйелі "көшіп қалған" және күйеуінің полкі Виндзордан Лондондағы Реджентс Парк казармасына көшіп барғанда, оған қосыла алмады, бұл жұпты бөлек тұруға мәжбүр етті және некеге қысым жасады. Бастапқыда ерлі-зайыптылар бір-біріне бағышталған, ал кейін олар бір-бірінен ажырауға мәжбүр болды. "Нелл" Вулдридж жан-жақты және флирттік сипатқа ие болды, ал Чарльз Вулдридж қызғаныш пен күдікті сипатқа ие болды; нәтижесінде, олар бірге болған кезде көп айтысты. 1896 жылдың наурыз айында ол қайтадан қыз есімін қолдана бастады. Ол әйелін аралап келгенде, Вулдридж әйеліне шабуыл жасап, оның көзін қаратып, мұрнын жарақаттаған. Сол кезден бастап ол Вулдриджге жоламай, онымен көрісуден бас тартты. Ол басқа солдатпен немесе ол жұмыс істеген Бас пошта кеңсесінің қызметкерімен қарым-қатынаста болғаны туралы хабарларды естіді және өзін полиция констебльі Форстерге тапсырудан бұрын, одан одан алыс болатынын растайтын құжатты алды. Ол оны тұтқындап, Виндзор полиция станциясына алып барды. Вулдридж полицияға егер ол кісі өлтірген қаруды тастамаса, өз мойнын кесіп өлетінін айтты. Кейінгі сот процесінде оны Хай-Уайкомбтың Х. С. Вуд қорғады, бірақ алқабилер Вудтың Неллдің адал еместігі үшін айыпты адам өлтіруге азайтуға тырысқанына қарамастан, оны кінәлі деп табу үшін екі минут қана қажет болды. Вуд кешірім сұрап, өтінішхат жазды. Оған Элеонора Грейв мырзаның көмегімен көптеген қол жинауға қол жеткізді. Алайда, сот төрешісі, судья Хокинс мырза, Вулдридждің өзімен бірге Виндзорға алып барған қырқыс ұстағышты алдын ала ойластырғандықтың дәлелі деп мәлімдеді және содан кейін кешірім беруден бас тартты. Қасқыр Джеймс Биллингтон болды, оның қақпағы ресми кестеде көрсетілгеннен ұзақ қақпақты қолданғаны Вулдридждің мойнын он бір дюймге созыды. Ол өлім жазасына кесілген кезде 30 жаста болған.
Charles Thomas Wooldridge (1864 – 7 July 1896) was a Trooper in the Royal Horse Guards who was executed in Reading Gaol for uxoricide and who, as 'C. T. W', was the dedicatee of Oscar Wilde's The Ballad of Reading Gaol. He married Laura Ellen "Nell" Glendell (1873–1896) in 1894 when his regiment was posted to Windsor. However, his commanding officer had not given permission for the wedding to take place. Wooldridge's wife was "off the strength" and so was unable to join her husband when his regiment moved from Windsor to Regent's Park Barracks in London, forcing the couple to live apart and putting a strain on the marriage. At first the couple were devoted to each other, despite the enforced separation. "Nell" Wooldridge was of a lively and flirtatious nature, while Charles Wooldridge was of a jealous and suspicious disposition; consequently, they argued a great deal when they were together. By March 1896, she had started to use her maiden name again. When he visited her, Wooldridge attacked his wife and blackened her eyes and injured her nose. From then on, she avoided Wooldridge, refusing to see him. Having heard rumours that she was having an affair with either another soldier or an official at the General Post Office where she worked, and having received a document from her to sign stating that he would stay away from her, before giving himself up to Police Constable Forster, who arrested him and took him to Windsor Police Station. Wooldridge told the police that he would have cut his own throat if he had not dropped the murder weapon. At his subsequent trial, he was defended by H. S. Wood of High Wycombe but the jury took just two minutes to find him guilty despite Wood's attempts to get the charge reduced to manslaughter because of Nell's unfaithfulness. Wood set up a petition for a reprieve and, assisted by a Miss Eleanor Grave, succeeded in gaining a great number of signatures. However, the trial judge, Mr. Justice Hawkins, stated that Wooldridge's taking the cut throat razor with him to Windsor was evidence of premeditation and so refused to consider a reprieve. The executioner was James Billington, whose use of a drop longer than specified by the Official Table of Drops stretched Wooldridge's neck by eleven inches. It was reported that he was aged 30 when executed.
"Қоймақ" әнін оқу
Уайльд Рединг түрмесінде тұтқындалған, ал Вулдридж 1896 жылы 7 шілдеде асылып өлтірілген. Екі адам ешқашан кездеспеген, бірақ Уайльд сотталған адамды түрме ауласында "Ақымақтардың парадтары" деп аталатын үнсіз жаттығу кезеңдерінде бақылайтын. Вулдридждің ("С. Т. В" деп аталатын) өлеңінде өлтірілуі Уайльдке қатты әсер етті, ол баллададағы "егерде әр адам өзі жақсы көретін нәрсені өлтіреді" деген жолды шабыттандырады. Уайльд Вулдридж әйеліне үйінде кісі өлтірді деп ойлаған; қазіргі уақыттағы есептерде кісі өлтіру көшеде жасалды деп мәлімделген.
Wilde was imprisoned in Reading Gaol when Wooldridge was hanged there on Saturday 7 July 1896. The two never met but Wilde would observe the condemned man during silent exercise periods in the prison yard, known as the 'Fools' Parade'. The execution of Wooldridge (known as "C. T. W" in the poem) had a profound effect on Wilde, inspiring the line in the ballad "yet each man kills the thing he loves". Wilde was mistaken in his belief that Wooldridge killed his wife in her home; contemporary reports stated that the murder was committed in the street.