Жоау IV (1604-1656) – Португалия королі, Испания билігінен тәуелсіздікті қалпына келтірген. Португалия тарихы, Браганса әулеті, империя туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия королі 1640–1656 жылдары. Жон IV (Жуан, ʒuˈɐ̃w; 18 наурыз 1604 – 6 қараша 1656), «Жон Қайта Құрушы» (Жуан, o Restaurador) деген лақап атымен белгілі, Португалия королі болды. Оның 1640 жылдан өліміне дейін созылған билігі Габсбургтардың испан үстемдігінен Португалияның тәуелсіздігін қайта орнатуға бастама берді. 1580 жылғы Португалия тағына мұрагерлік дағдарысы кезінде таққа талапкер болған. 1656 жылы қайтыс болған кезде Португалия империясы жер шарын қамти, ең кең аумақтық шегіне жеткен еді.
King of Portugal from 1640 to 1656
John IV (João, ʒuˈɐ̃w; 18 March 1604 – 6 November 1656), nicknamed John the Restorer (João, o Restaurador), was the King of Portugal whose reign, lasting from 1640 until his death, began the Portuguese restoration of independence from Habsburg Spanish rule. a claimant to the crown during the Portuguese succession crisis of 1580. On the eve of his death in 1656, the Portuguese Empire was at its territorial zenith, spanning the globe.
Ерте өмір
Иоанн IV Вила-Висозада дүниеге келді және 1630 жылы әкесі Теодосио II ақыл-есінен айырылғаннан кейін Браганса герцогы болды. 1633 жылы ол Медина-Сидонияның 8-ші герцогы Хуан Мануэль Перес де Гусманның үлкен қызы Луиза де Гусманға (1613–66) үйленді. Иоанн сары шашты және орташа бойлы болған деп сипаттаған.
John IV was born at Vila Viçosa and succeeded his father Teodósio II as Duke of Braganza when the latter died insane in 1630. He married Luisa de Guzmán (1613–66), the eldest daughter of Juan Manuel Pérez de Guzmán, 8th Duke of Medina Sidonia, in 1633. John was described as having blonde hair and an average height.
Кiру
Португалияның Филипп II (Испанияның III) қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Филипп III (Испанияның IV) таққа отырды, ол португал мәселелеріне өзгеше көзқарас танытты. Португалиялық саудагерлерге салынатын салықтар артты, португал аристократиясы ықпалын жоғалта бастады, ал Португалиядағы үкіметтік қызметтерді испандықтар көбірек иеленді. Нәтижесінде, Филипп III Португалияны испан провинциясы етуге тырысты, бұл португал дворяндарының барлық билігінен айырылуына әкелді. Бұл жағдай аристократия мен буржуазия ұйымдастырған төңкеріске ұласты. Испаниямен болған қақтығыс Португалияны отыз жылдық соғысқа, кем дегенде, қатысушы ретінде тартты. 1641 жылдан 1668 жылға дейін, екі ел соғысқан кезеңде Испания Португалияны әскери және дипломатиялық жағынан оқшаулауға тырысты, ал Португалия саяси одақтар құру және отарлық табысын сақтау арқылы тәуелсіздігін сақтауға қажетті ресурстарды табуға ұмтылды.
When Philip II of Portugal (III of Spain) died, he was succeeded by his son Philip III (IV of Spain), who had a different approach to Portuguese issues. Taxes on the Portuguese merchants were raised, the Portuguese nobility began to lose its influence, and government posts in Portugal were increasingly occupied by Spaniards. Ultimately, Philip III tried to make Portugal a Spanish province, meaning Portuguese nobles stood to lose all of their power. This situation culminated in a revolution organized by the nobility and the bourgeoisie, The ensuing conflict with Spain brought Portugal into the Thirty Years' War as, at least, a peripheral player. From 1641 to 1668, the period during which the two nations were at war, Spain sought to isolate Portugal militarily and diplomatically, and Portugal tried to find the resources to maintain its independence through political alliances and maintenance of its colonial income.
Қайта қалпына келтіру соғысы
Оның билікке келуі көршілес Испаниямен ұзаққа созылған соғысқа әкелді, бұл Португалияның қалпына келтіру соғысы деп аталатын қақтығыс, ол кейінгі билік кезінде Португалияның тәуелсіздігінің мойындалуымен аяқталды (1668). Португалия Франциямен (1 маусым 1641) және Швециямен (1641 жылдың тамызында) ұзақ мерзімді одақтарға қол қойды, бірақ Отыз жылдық соғыстағы оның үлесі тек Испанияға қарсы және португалдық колонияларға голландтардың шабуылына қарсы күреске ғана келді. 1640-1668 жылдар аралығында Португалия мен Испания арасындағы үнемі шайқастар, сондай-ақ ауыр соғыстардың қысқа эпизодтары болды, олардың көп бөлігі испандықтар мен португалдықтардың Ибериядан тыс елдермен араласуынан туындады. Испания 1648 жылға дейін Отыз жылдық соғысқа, 1659 жылға дейін Франко-испан соғысына, ал Португалия 1663 жылға дейін Голланд-Португалия соғысына қатысты. Испанияда португалдық әскер 1644 жылы Бадахоз қаласының жанындағы Монтихо шайқасында испандықтарды жеңді.
His accession led to a protracted war with neighbouring Spain, a conflict known as the Portuguese Restoration War, which ended with the recognition of Portuguese independence in a subsequent reign (1668). Portugal signed lengthy alliances with France (1 June 1641) and Sweden (August 1641) but by necessity its only contributions in the Thirty Years' War were in the field against Spain and against Dutch encroachments on the Portuguese colonies. The period from 1640 to 1668 was marked by periodic skirmishes between Portugal and Spain, as well as short episodes of more serious warfare, much of it occasioned by Spanish and Portuguese entanglements with non Iberian powers. Spain was involved in the Thirty Years' War until 1648 and the Franco Spanish War until 1659, while Portugal was involved in the Dutch–Portuguese War until 1663. In Spain, a Portuguese invasion force defeated the Spanish at Montijo, near Badajoz, in 1644.
Империяның қалпына келуі
Шетелде голландтар португалдық Малакканы (1641 жылдың қаңтарында) және Оман имамы Маскатты (1650 жылы) жаулап алды. Бірақ португалдар күштерін Еуропа, Бразилия және Африка арасында бөлісуге мәжбүр болғандарына қарамастан, 1648 жылы португал Анголасындағы Луанданы голландтардан қайтарып алып, 1654 жылға қарай голланд колониясы болмай қалған Бразилияның солтүстік бөлігін қайта иеленді. Бұған жауап ретінде португалдық Сейлон (қазіргі Шри-Ланка) голландтарға өткен, олар 1656 жылы Коломбоны басып алды.
Abroad, the Dutch took Portuguese Malacca (January 1641), and the Imam of Oman captured Muscat (1650). Nevertheless, the Portuguese, despite having to divide their forces among Europe, Brazil, and Africa, managed to retake Luanda, in Portuguese Angola, from the Dutch in 1648 and, by 1654, had recovered northern Brazil, which effectively ceased to be a Dutch colony. This was countered by the loss of Portuguese Ceylon (present day Sri Lanka) to the Dutch, who took Colombo in 1656.
Өлім және мұра
1656 жылы король Иоан IV қайтыс болды және оның орнына ұлы Афонсо VI таққа отырды. Оның қызы Катерина Браганса Англия королі Карл II-ге үйленді. Оған жатқызылатын атақты шығармалардың бірі – Crux fidelis, бұл туынды Киелі аптада шіркеу хорлары арасында әлі де кең танымал. Дегенмен, осы шығарманың қолжазбасы белгілі емес, алғаш рет 1869 жылы Францияда жарияланды. Стильдік ерекшеліктеріне сүйене отырып, бұл шығарма 19 ғасырда жазылған деп есептеледі. 1646 жылы Иоан IV Марияны, оның түсінігі бойынша, Таза тұжырымдама ("Таза") ретінде Браганса үйінің патшалық жарлығымен Португалияның қамқоршысы деп жариялады. Бұл доктрина орта ғасырларда пайда болды және 15-16 ғасырларда қызу пікірталас тудырды, бірақ 1616 жылы Папа Павел V шығарған бұйрықпен "[қарсы] пікірді оқытуға немесе уағыздауға тыйым салынды". Үш жыл өткен соң, 1649 жылы, Инквизицияның испандық өнер кеңесшісі Франсиско Пачеко (1564–1654) Аян XII:1 негізінде Таза Ананың иконографиясын құрды.
King John IV died in 1656 and was succeeded by his son Afonso VI. His daughter, Catherine of Braganza, married King Charles II of England. One famous composition attributed to him is a setting of the Crux fidelis, a work that remains highly popular during Holy Week amongst church choirs. However, no known manuscript of the work exists, and it was first published only in 1869, in France. On stylistic grounds, it is generally recognized that the work was written in the 19th century. In 1646, John IV proclaimed Mary, in her conception as the Immaculate Conception (the 'Immaculata'), the Patroness of Portugal by royal decree of the House of Braganza. The doctrine had appeared in the Middle Ages and had been fiercely debated in the 15th and 16th centuries, but a bull issued in 1616 by Pope Paul V finally "[forbade] anyone to teach or preach a contrary opinion." Three years later, in 1649, the iconography of the Immaculata was established by Francisco Pacheco (1564–1654), a Spanish artistic advisor to the Inquisition, based on Revelation XII:1.
Некелер мен ұрпақтар
Джон Медина Сидонияның 8-ші герцогы Хуан Мануэль Перес де Гусманның қызы Луиза де Гусманға үйленді. Осы некеден бірнеше бала дүниеге келді. Жоханның кейбір балалары әкесі патша болғанға дейін дүниеге келіп, қайтыс болғандықтан, олар Португалияның инфанттары немесе инфанталары (тақ мұрагерлері) болып есептелмейді. АтыТуған күніӨлім күніЕскермелерЛуиза де Гусман (13 қазан 1613 – 27 ақпан 1666; 12 қаңтар 1633 күні үйленген)Инфанте Теодосио 8 ақпан 1634 13 мамыр 1653Бразилияның ханзадасы және Браганзаның 9-шы герцогы. Жас кезінде қайтыс болды.Ана де Браганса 21 қаңтар 1635 21 қаңтар 1635Инфанта Жоана (Жоанна) 18 қыркүйек 1635 17 қараша 1653Инфанта Екатерина (Катарина) 25 қараша 1638 31 желтоқсан 1705Көбінесе Екатерина Браганса деп танылады. Англия королі II Карлға үйлену арқылы патшайым болды.Мануэль де Браганса 6 қыркүйек 1640 6 қыркүйек 1640Инфанте Афонсо 21 тамыз 1643 12 қыркүйек 1683Бразилияның ханзадасы және Браганзаның 10-шы герцогы. Португалия королі I Афонсо ретінде одан кейін тақ отырды.Инфанте Педро (Педру) 26 сәуір 1648 9 желтоқсан 1706Бежа герцогы, Корольдіктің констеблі, Инфантадо үйінің иесі және ағасы I Афонсодан кейін Португалия королі II Педро болған Корольдіктің регенті.Заңды емес балаларМария де Браганса 30 сәуір 1644 7 ақпан 1693Табиғи қыз.
John married Luisa de Guzmán, daughter of Juan Manuel Pérez de Guzmán, 8th Duke of Medina Sidonia. From that marriage several children were born. Because some of John's children were born and died before their father became king they are not considered infantes or infantas (heirs to the throne) of Portugal. NameBirthDeathNotesBy Luisa de Guzmán (13 October 1613 – 27 February 1666; married on 12 January 1633)Infante Teodósio 8 February 1634 13 May 1653Prince of Brazil and 9th Duke of Braganza. Died young. Ana de Bragança 21 January 1635 21 January 1635 Infanta Joana (Joan) 18 September 1635 17 November 1653 Infanta Catherine (Catarina) 25 November 1638 31 December 1705Commonly known as Catherine of Braganza. Queen consort through marriage to Charles II of England. Manuel de Bragança 6 September 1640 6 September 1640 Infante Afonso 21 August 1643 12 September 1683Prince of Brazil and 10th Duke of Braganza. Succeeded him as Afonso VI, King of Portugal. Infante Peter (Pedro) 26 April 1648 9 December 1706Duke of Beja, Constable of the Kingdom, Lord of the Casa do Infantado and Regent of the Kingdom before succeeding his brother Afonso as Peter II, King of Portugal. Illegitimate offspringMaria de Bragança 30 April 1644 7 February 1693Natural daughter.