Кіріспе
Гудзон шығанағы компаниясының бұрынғы сауда бекеті Британдық Колумбия, Канада Форт Лэнгли ұлттық тарихи орны, әдетте Форт Лэнгли деп қысқартылады, Гудзон шығанағы компаниясының бұрынғы тері сауда бекеті, Британдық Колумбия, Канаданың Лэнгли қаласындағы Форт Лэнгли қауымдастығында. Ұлттық тарихи нысан Бедфорд арнасының жағалауында Макмиллан аралынан асып жатыр. Ұлттық тарихи нысанда келушілер орталығы және ағаш қоршаулармен қоршалған он құрылымды қамтитын негізінен қайта жаңартылған сауда бекеті бар. Форт Лэнгли 1827 жылы қазіргі Дербиде құрылған. Кейіннен форттың жұмысы қазіргі Лэнглиге көшірілді, жаңа форт 1839 жылы аяқталды. Алайда, сауда ордасы өртеніп кеткеннен кейін жаңа форт келесі жылы қайта салынады. Форт 1886 жылға дейін Гудзон шығанағы компаниясының пайдалануын жалғастырды, содан кейін компания бұл жерді сауда бекеті ретінде пайдалануды тоқтатты. 1920 жылдары бұл жерде тек бір ғимарат, бекіністің қоймасы ғана қалды. Кейіннен 1923 жылы Канада үкіметі бұл жерді сатып алып, Канаданың ұлттық тарихи орны деп белгіледі. Тарихи сайт XIX ғасырда Солтүстік Америкадағы тері саудасының оқу ресурсы ретінде жұмыс істейді, ал форттың қоймасы 1931 жылы мұражай ретінде қайта ашылды. Форттың басқа құрылыстары мен палисадаларын 20-шы ғасырдың екінші жартысында Парктер Канадасы қайта жаңартты.
Fort Langley National Historic Site, commonly shortened to Fort Langley, is a former fur trading post of the Hudson's Bay Company in the community of Fort Langley of Langley, British Columbia, Canada. The national historic site sits above the banks of the Bedford Channel across McMillan Island. The national historic site contains a visitor centre and a largely reconstructed trading post that contains ten structures surrounded by wooden palisades. Fort Langley was initially established in 1827 in present day Derby. The fort's operations were later relocated to present day Langley with the new fort completed in 1839. However, the new fort would be rebuilt in the following year, after a fire ravaged the trading post. The fort continued to see use by the Hudson's Bay Company until 1886, when the company ceased to operate the site as a trading post. By the 1920s, only one building remained at the site, the fort's storehouse. The site was later acquired by the Government of Canada in 1923 and designated as a National Historic Site of Canada. The historic site operates as a learning resource for the North American fur trade in the 19th century, with the fort's storehouse having been reopened as a museum in 1931. The fort's other structures and palisades were reconstructed by Parks Canada in the latter half of the 20th century.
Өмірбаян
Форт Лэнгли қаласын құруға дейін Фрейзер алқабының аймағында мыңжылдықтар бойы Столо халқы өмір сүрген. Сто:ло халқы Фрейзер өзенін негізгі ресурс көзі ретінде пайдаланды және оларға көршілес жергілікті қауымдастықтармен саяхаттауға және қарым-қатынас жасауға мүмкіндік берді. Фрейзер алқабының аймағы "Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы ең экономикалық өнімді аймақтардың бірі" деп сипатталады. Бұл аймақта Столо халқы өте күрделі әлеуметтік иерархия, көркемдік дәстүрлер мен сәулет өнерін дамытты. Джон Джейкоб Астордың Тынық мұхит терісі компаниясы 1812 жылғы соғыстан кейін Орегон еліндегі активтерін Солтүстік-Батыс компаниясына сатқаннан кейін Астордың Форт Астория Форт Джордж деп аталып, Тынық мұхит ішкі саудасының негізгі қоймасына айналды. Жаңа Каледонияның солтүстік ауданында жиналған терілер Фрейзер өзені бойымен оңтүстікке қарай Форт-Александрияға, содан кейін бригада жолы деп аталатын жолмен Форт-Оканаганға, содан кейін Колумбия өзені бойымен жағалаудағы Форт-Джорджға дейін жол жүреді. Орегон елі / Колумбия округі 1818 жылғы келісімнің нәтижесінде британдықтар мен американдықтар арасында бөлінді, бірақ келісім 1828 жылы аяқталуға тиіс еді, ал Форт Джордж Колумбия өзенінің оңтүстік жағында тұрғандықтан, ол кез-келген шекаралық келісімде АҚШ-қа берілуі мүмкін еді. 1821 жылы Солтүстік-Батыс компаниясы Гудзон шығанағы компаниясымен біріккеннен кейін, HBC әкімшісі Джордж Симпсон Колумбияның солтүстік жағалауында Форт-Ванкуверді құруды ұсынды, бірақ ол Фрейзер өзенінің сағасына жақын жерде солтүстікке қарай үлкен сауда орталығы ретінде екінші реттік пост ретінде қызмет етеді. Симпсон мұндай орын жағалауды мұхит негізделген американдық бәсекелестікке қарсы қорғауға көмектеседі деп ойлады және Фрейзерді Колумбия өзенінен гөрі кеме жүзуге ыңғайлы деп санайды. Ол аймақты зерттеу үшін бас саудагер Джеймс Макмилланды жіберді, ал Макмиллан ауыл шаруашылығына қолайлы және балық мол болатын Салман өзені маңындағы аймақты ұсынды. 1827 жылы Фрейзер өзенінің сағасынан Форт Лэнглидің (Томас Лэнглидің есімімен аталған, HBC-нің көрнекті директоры) құрылысын бастау үшін. Бұл қамалдың құрылысы Еуропалық қоныстанушылардың Фрейзер өзеніндегі жергілікті халықтармен алғашқы тұрақты байланысын білдірді. Бұл сайт бүгінгі фортпен бірдей емес, бірақ солтүстік-батысқа қарай 4 км жердегі жергілікті жергілікті халықтар snaqwaməx деп атаған, кейіннен Old Fort Langley деп аталып, ақыры 1858 жылы Дерби деп аталды (қазіргі уақытта тек ауыл шаруашылығы). Алайда шілде айының соңында олар келгенде, бес жігіт гонореядан, тағы біреуі "венериялық аурудан" ауырып, жұмыс істей алмай қалған еді. Бірінші бастион тамыздың ортасында, екіншісі айдың соңында, ал палисада қабырғалары қыркүйектің басында аяқталды. Қақпаны бекіткеннен кейін тек терісі бар жергілікті тұрғындарға ғана қақпадан өту рұқсат етілді. Еуропалықтармен қарым-қатынастары аз болғандықтан, олар өздерін толық қамтамасыз ете алды және еуропалық тауарларға аса мұқтаж емес еді. Форт 1839 жылы салынып біткенмен, 1840 жылы өрт оның көп бөлігін жойып, қайтадан қайта құруды қажет етті. Фрейзер өзеніндегі жергілікті емес қоныстар жергілікті тұрғындардың дәстүрлі балық аулау орындары мен жерлеріне қол жеткізуіне кедергі келтірді, бұл олардың дәстүрлі іс-әрекеттерінің тұрақтылығына кедергі келтірді. Сонымен қатар, жергілікті аумен сауда-саттыққа қатысты заңдық шектеулер Столо халқының балықпен сауда-саттық жасап, күн көрісін табуына кедергі келтірді. Бұл оқиғалардың әлеуметтік және саяси салдары Британ парламентіне Тынық мұхит аралында патшалық колония құруға мүмкіндік берді. Кейбіреулер Форт Лэнглиді жаңадан құрылған колонияның астанасы деп болжаған болса да, Колумбия бөлімшесінің Корольдік инженерлерінің полковнигі Муди оны әскери жағынан қорғауға болмайтын деп есептеп, Фрейзер өзенінің солтүстік жағалауында Нью-Вестминстердің құрылысын салуды бұйырды. 1858 жылы 19 қарашада Британ Колумбиясы колониясын құрған жарлықты Джеймс Дуглас оқып берді, ол колонияның бірінші губернаторы болып тағайындалды. Дуглас бұл үкімді өзеннің арғы жағына қарай АҚШ-қа қосылудың кез келген жолын алдын алу үшін Фрейзер каньоны соғысынан кейін американдық кеншілерге қарсы тұру үшін жасады. Кейінгі 30 жылда қамалдың құлдырауы үш факторға байланысты болды. Біріншіден, Фрейзерде дөңгелекті дөңгелектердің пайда болуы өзендегі көлік қозғалысының Форт Хоуп пен Форт Йельге дейін кеңе�...
Ұлттық тарихи нысанға айналу
1923 жылы Канада үкіметі Лэнгли фортын ұлттық тарихи нысан деп жариялап, қойманың қасына ескерткіш тақта орнатты. Бұл кезде жер тек бір ғимараттан және жер телімінен тұратын. 1931 жылдан 1956 жылға дейін Британдық Колумбияның жергілікті ұлдары мен қыздары қоймадан мұражай жүргізді. Парктер Канада 1955 жылы сайтты өз бақылауына алды, ал бірлескен федералды провинциялық бағдарлама 1958 жылы Британдық Колумбияның құрылуының жүз жылдығына орай үш ғимаратты қайта қалпына келтірді. 1978 жылы бұл жер ұлттық тарихи саябаққа айналды және 1985 жылдан бері 8,5 гектардан (21 акр) құралған. 2019 жылы Лэнгли көркемсурет мектебінің студенттері "Бұл Квантлен" жобасының бір бөлігі ретінде Квантлен ұлтының қауым мүшелерімен бірге жұмыс істеді. 2019 жылдың сәуір және мамыр айларында Форт Лэнгли ұлттық тарихи орнынан тыс және Форт Лэнглиде Квантлен алғашқы ұлысының мүшелерінің суреттері мен өмірбаяндары көрсетілді.
Негіздер
Ұлттық тарихи нысан 1839 жылы екінші Лэнгли форты салынған жерде, Бедфорд каналының жағалауында, Макмиллан аралының қарсысында орналасқан. Ұлттық тарихи нысан 1924 жылы федералды үкімет сатып алған кезде құрылған; Қалған тоғыз ғимарат - 20-шы ғасырда салынған бекіністің бастапқы құрылыстарының реконструкциясы. Солтүстік-шығыс бастион - бұл кішкентай, қалыпсыз пішінді төрт бұрышты терезелер және оның екінші деңгейінде қабырға галереяларына кіруді қамтамасыз ететін екі есік орналасқан. Үлкен үй - Джеймс Мюррей Йель және оның әйелі; және Уильям Генри Ньютон және оның әйелі, Эммалин (Тод) Ньютонның тұрғын үйінің реконструкциясы. Қызметшілер пәтері - бір жарым қабатты тікбұрышты ағаш құрылым, сырты ақтайтын, ал төбесімен жабылған; 1958 жылы қайта құрылған. Қызметкерлер бөлмесі HBC-нің үш түрлі қызметкерінің өмір сүру жағдайын бейнелейді. 1992 жылға дейін ғимараттан баррельдер жасалатын. Қызметшілердің бөлмелері мен Үлкен үй екеуі де Қызыл өзеннің құрылыс әдісімен салынған. Үлкен үй мен қызметшілердің бөлмелері Федералды мұралық ғимарат ретінде белгіленген ғимараттың аяқ бабымен шектеледі. Темірші дүкені алғаш рет 1973 жылы салынған, содан кейін 1975 жылы қайта салынған. Онда жұмыс істеп тұрған балға мен теміршіліктің көрінісі бар. Бұл үй 1992 жылы салынған, ол түпнұсқадан сәл оңтүстікке қарай орналасқан, онда баррель жасау және ағаш өңдеуге қажетті барлық құралдар бар. Депо 1997 жылы қайта жаңартылды және негізінен көрме алаңы және әкімшілік ғимарат ретінде пайдаланылады. Бастапқы ғимарат фортқа кіретін және одан шығатын жүк қоймасы ретінде пайдаланылатын.
The servants' quarters is a one and a half storey rectangular timber structure with a whitewashed exterior, and is covered with a hipped roof; also reconstructed in 1958. The servants' quarters portrays the living conditions of three different HBC employees. The building was used to display barrel making until 1992, when the display was moved to the newly built cooperage. The servants' quarters and the Big House were both erected using the Red River frame construction method. The Big House and servants' quarters designation as a Federal Heritage Building is confined to the building's footprint. The blacksmith shop was first built in 1973, and then rebuilt in 1975. It features a working forge and live demonstrations of blacksmithing. The cooperage was built in 1992, slightly south of the original, and features all the required tools for barrel making and other woodworking. The Depot was reconstructed in 1997 and is mainly used as an exhibition area and administration building. The original building would have been used as a supply depot for shipments in and out of the Fort.