Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
13 ғасырдағы Кентербери архиепискобы, жазушы және кардинал Роберт Килвардби (шамамен 1215 – 11 қыркүйек 1279) – Англиядағы Кентербери архиепискобы және кардинал. Килвардби ағылшын шіркеуіндегі жоғары діни лауазымға қол жеткізген кедейлер орденінің алғашқы өкілі болды.
13th century Archbishop of Canterbury, writer, and cardinal
Robert Kilwardby (c. 1215 – 11 September 1279) was an Archbishop of Canterbury in England and a cardinal. Kilwardby was the first member of a mendicant order to attain a high ecclesiastical office in the English Church.
Өмір
Килвардби Париж университетінде оқыды, содан кейін ол жерде грамматика және логика пәнінің мұғалімі болды. Кейін ол Доминикан орденіне қосылып, теологияны оқыды және 1261 жылға дейін, шамамен 1245 жылға дейін Оксфорд университетінің регенті болды. 1261 жылы Англиядағы доминикандықтардың провинциалды приоры болып тағайындалды, ал 1272 жылдың қазан айында Папа Григорий X оны Кантерберий архиепископы етіп тағайындады, сайлаудағы дауды аяқтау үшін. Килвардби архиепископтыққа 1272 жылдың 11 қазанында бекітілді, уақыттық иелігі 1272 жылдың 12 желтоқсанында берілді және 1273 жылдың 26 ақпанында қасиеттілікке ие болды. Килвардби 1274 жылдың тамыз айында Эдуард I және оның әйелі Элеонораны Англияның патшасы және патшайымы етіп тәж кигізді, бірақ саясатқа көп араласпады. Оның орнына ол шіркеулік міндеттеріне, соның ішінде кедейлерге қайырымдылық жасауға және доминикандықтарға жәрдем көрсетуге көбірек назар бөлді. 1278 жылы Папа Николай III Килвардбиді Порто және Санта-Руфинаның кардинал-епископы етіп тағайындады. Ол Кантербериден бас тартып, Англияны тастап кетті. 1279 жылы Италияда қайтыс болды және Италияның Витербо қаласындағы доминикандық монастыріна жерленді. Килвардбидің теологиялық және философиялық көзқарастарын Дэвид Ноулз «консервативті эклектик, тұқымдық бейімділіктер доктринасын ұстанып, адамды қоса, нәрселердегі форманың біртүтастығы туралы Аристотельдік доктринаға қарсы тұрған» деп сипаттады. Кейбір дереккөздерде ол сол кездегі философиялық мектептердің тарихы мен сипаттамасын қамтитын «Summa Philosophiae» еңбегінің авторы екендігі айтылады, бірақ жазу стилі оның басқа еңбектерінен өзгеше, ал Ноулз оның оны жазғанына сенбейді. Килвардбидің Тома Аквинге қарсы болғаны да айтылады. 1277 жылы ол отыз тезистің оқытылуын тыйым салған, олардың кейбіреулері Тома Аквиннің іліміне қатысты деп есептелген. Алайда, Роланд Хиссет сияқты жаңа ғалымдар бұл интерпретацияға күмән келтірді.
Kilwardby studied at the University of Paris, then was a teacher of grammar and logic there. He then joined the Dominican Order and studied theology, and became regent at Oxford University before 1261, probably by 1245. He was named provincial prior of the Dominicans for England in 1261, and in October 1272 Pope Gregory X appointed him as Archbishop of Canterbury to end a dispute over the election. Kilwardby was provided to the archbishopric on 11 October 1272, given the temporalities on 12 December 1272, and consecrated on 26 February 1273. Kilwardby crowned Edward I and his wife Eleanor as king and queen of England in August 1274, but otherwise took little part in politics. He instead concentrated on his ecclesiastical duties, including charity to the poor and donating to the Dominicans. In 1278 Pope Nicholas III named Kilwardby Cardinal Bishop of Porto and Santa Rufina. He then resigned Canterbury and left England, He died in Italy in 1279 and was buried in the Dominican convent in Viterbo, Italy. Kilwardby's theological and philosophical views were summed up by David Knowles who said that he was a "conservative eclectic, holding the doctrine of seminal tendencies and opposing the Aristotelian doctrine of the unity of form in beings, including man." Some sources state that he was the author of Summa Philosophiae, a history and description of the schools of philosophical thought then current, but the writing style is not similar to his other works, and Knowles, for one, does not believe it was authored by Kilwardby. It has been alleged that Kilwardby was an opponent of Thomas Aquinas. In 1277 he prohibited the teaching of thirty theses, some of which have been thought to touch upon Thomas Aquinas' teaching. Recent scholars, however, such as Roland Hissette, have challenged this interpretation.