Кіріспе

14 ғасырдағы Кентербери архиепискобы, Англияның қазынашысы және канцлері Уолтер Рейнольдс (1327 жылы қайтыс болды) Вурчестер епискобы, кейін Кентербери архиепискобы (1313–1327) және Жоғары қазынашы, Канцлер қызметтерін атқарды.

Ерте мансап

Рейнольдс Беркширдің Виндзор қаласындағы наншының ұлы болды және Эдвард I-нің қызметінде кеңсе қызметкері немесе капеллан болды. Рейнольдс бірнеше шіркеуге иелік етті және, актерлік шеберлігінің арқасында, Уэльс принці, кейіннен Эдвард II-нің ең жақын адамына айналды. Ол патша болғаннан кейін, 1307 жылдың 22 тамызында Рейнольдс Англияның қазынашысы болып тағайындалды. 1307 жылдың 13 қарашасында Уимблдон қаласындағы Сент-Мария шіркеуінің иесі Рейнольдс Вустер епископы болып сайланды және 1308 жылдың 13 қазанында мінезді. 1310 жылдың 6 шілдесінде ол Ұлы мөрдің сақтаушысы және Англияның лорд-канцлері болып тағайындалды. Вустер епископы ретіндегі міндеттерінің бірі – демеуші болып әрекет ету және кейіннен Корольдік Вустер грамматикалық мектебі болған мектептің директорын тағайындау болды. Рейнольдс 1312 жылдың 17 қарашасында крещениеден өткен болашақ Эдуард III-тің куәгерлерінің бірі болды.

Епископтық

1313 жылы мамыр айында Кентербери архиепискобы Роберт Винчелсия қайтыс болғанда, Эдуард II папа Климент V-ті бос қалған архиепископтық лауазымға өзінің сүйікті адамын тағайындауға көндірді, ал Рейнольдс 1314 жылғы қаңтарда Кентербери соборында 51-ші архиепископ ретінде таққа отырды. Жаңа архиепископтың жеке өмірі үлгілі болмағанмен, ол өзінің жаңа лауазымында қажетті реформаларды жүргізуге тырысты; сондай-ақ Кантербери және Йорк архиепископтары арасында көп жылдар бойы жалғасқан басымдық үшін күресті де жалғастырды. Осыған байланысты 1317 жылы Уильям де Мелтон, Йорк архиепискобы, оның көшелерімен көтерілген кресті алдынан алып өткеннен кейін, ол Лондонға тыйым салды. Рейнольдс 1324 жылға дейін Эдуард II-ге адал болды, бірақ содан кейін барлық суфрагандықтарымен бірге корольге қарсы шығып, Херефорд епискобы Адам Орлтонды қорғады. Ол Эдуард II-мен діни рәсімдерге қатысты мәселелерде күресіп, королева Изабелланың корольға қарсы көтерілісіне ақшалай көмек жіберді. Қауіпсіздік үшін Кентке қашып кеткен соң, ол Лондонға оралып, 1327 жылғы 1 ақпанда таққа отырған Эдуард III-ті қолдады. 1327 жылғы ақпанда құрылған Эдуард III-тің регенттік кеңесіне мүше болып тағайындалды. 1327 жылы Рейнольдс Англияда «vox populi, vox Dei» саяси тұжырымын танымал етті, бұл Алькуиннің Шарлеманге мұндай пікірлерге қарсы тұру туралы алғашқы ескертуіне қайшы келеді, және оның Эдуард II-ге қарсы айыптаулар жариялаған уағызының тақырыбы осы болды. Рейнольдс 1327 жылғы 16 қарашада Мортлейкте қайтыс болды.