Кіріспе
Императорлық диптихтен византиялық пил сүйегі жапырағы Барберини пил сүйегі - қазіргі кездегі Париждегі Луврде орналасқан, Ежелгі антикалық дәуірге жататын императорлық диптихтен алынған византиялық пил сүйегі жапырағы. Ол императорды жеңімпаз ретінде бейнелейді. Ол әдетте 6 ғасырдың бірінші жартысына жатады және Константинополдегі императорлық шеберханаға тиесілі, ал император әдетте Юстиниан, немесе мүмкін Анастасий I немесе Зенон деп аталады. Бұл тарихи құжат, өйткені ол австразиялық патшайым Брунильдамен байланысты. Артында Брунильданың барлық туыстары, оның маңызды орнын көрсететін франк патшаларының есімдері тізімі бар. Брунильда тізімді жазуға бұйырды және оны шіркеуге ант ретінде ұсынды. Бұл консулдық диптих болмаса да, олардың сәндік схемаларының көптеген ерекшеліктері бар. Императормен бірге сол жақтағы басты панелде салбар киген жаулап алынған варвар, әрине, жаулап алынған немесе қайтадан жаулап алынған аумақты бейнелейтін аллегориялық фигура, алғысын білдіретін немесе мойынсұнған аяғын ұстап тұрған періште немесе жеңіс, императорды жеңіс дәстүрлі алақанымен (қазір жоғалған) тәждейді. Барбарий императордың үлкен найзасымен ішінара жасырылғанымен, оны теппейді, ол ұрысқақ емес, таңғалған және үрейленген сияқты. Жоғарыда, Мәсіх, сәнді бүктелген шашы бар, екі періштемен бірге, жалған жеңімпаздардың стилімен; ол жоғарыда билік етеді, ал император оны төмендегі жерде білдіреді. Төменгі панелде батыстан (сол жақта, шалбар киген) және шығыстан (оң жақта, пилдің тістері, жолбарыс және кішкентай фил) келген варварлар құлшылық жасайды, оның ішінде жабайы жануарлар да бар. Сол жақтағы суретші, жауынгерді бейнелейтін, Жеңіс мүсіні бар; оң жақтағы оның әріптесі жоғалған.
The Barberini ivory is a Byzantine ivory leaf from an imperial diptych dating from Late Antiquity, now in the Louvre in Paris. It represents the emperor as triumphant victor. It is generally dated from the first half of the 6th century and is attributed to an imperial workshop in Constantinople, while the emperor is usually identified as Justinian, or possibly Anastasius I or Zeno. It is a notable historical document because it is linked to queen Brunhilda of Austrasia. On the back there is a list of names of Frankish kings, all relatives of Brunhilda, indicating her important position. Brunhilda ordered the list to be inscribed and offered it to the church as a votive image. Although it is not a consular diptych, it shares many features of their decorative schemes. The emperor is accompanied in the main panel by a conquered barbarian in trousers at left, a crouching allegorical figure, probably representing territory conquered or reconquered, who holds his foot in thanks or submission, and an angel or victory, crowning the emperor with the traditional palm of victory (which is now lost). Although the barbarian is partly hidden by the emperor's huge spear, this does not pierce him, and he seems more astonished and over awed than combative. Above, Christ, with a fashionable curled hair style, is flanked by two more angels in the style of pagan victory figures; he reigns above, while the emperor represents him below on earth. In the bottom panel barbarians from West (left, in trousers) and East (right, with ivory tusks, a tiger and a small elephant) bring tribute, which includes wild animals. The figure in the left panel, representing a soldier, carries a statuette of Victory; his counterpart on the right is lost.
Дизайн
Ол бастапқыда бес тікбұрышты тақташадан құралған, бірақ оң жақтағы (бәлкім, XVI ғасырда) CONSTANT деген жазуы бар тақташамен ауыстырылды. N. IMP. CONST. Пластиналар ортаңғы үлкен пластинаның айналасында тіл және саңылаулы буындар арқылы біріктіріледі. Жалпы алғанда, бұл - осындай жақсы күйде сақталған жалғыз дүниежүзілік нысан. Ол жалпы биіктік пен енді өлшеді, ал орталық панель биіктік пен енді тереңдікке тең. Ол пил сүйегінен жасалған, мүсінге ойылып, қымбат тастармен орнатылған (7 інжу-маржан сақталған). Кейбір тарихшылардың болжамына қайшы, онда полихромияның еш іздері жоқ. Барберини пил сүйегінің диптихқа тиесілі екені белгісіз, яғни екінші параққа тағы бір портрет салынған екінші пластиналар жинағы болған, мүмкін императордың портреті. Бұл бірінші парақ шын жазу тақташасы ретінде ыңғайлы пайдалануға тым ауыр, және оны кітап мұқабасы деп көрсете алатын шаршының іздері жоқ.
Меншік иелері
Нысанның артқы жағы жазық және тегіс, жазу таблеткасы ретінде қолданылатын консулдық диптихта кездесетін балауызға арналған ойығы жоқ. Дегенмен, онда ескі сиялы жазуларға кейінірек ойылған сызықтар бар. Оның ішінде аттар тізімі (өлілер үшін дұғалар) бар, олардың арасында Аустразия патшалары мен басқа да аттар, көбінесе латын тілінде. Ономастика тізімнің прованстан емес, оверньнен келгенін көрсетеді, бұл нысанның қазіргі заманғы орнын ескере отырып. Жазбалар 7 ғасырдан (бәлкім 613 жыл шамасында) басталған және бұл шығарманың Галлияға оның өмір сүруінің басында әкелінгенін көрсетеді. Сол жылы ол жетекші антиквари Николас Клод Фабри де Пейресктің Папаның легаты кардинал Франческо Барбериниге Aix en Provence-да ұсынды, ол Римдегі Барберини коллекциясының бөлігі болды. Пейреск бұл туралы өзінің досы Паламед де Вальвеске жазған 1625 жылғы 29 қазандағы хатында нақты айтады: [кардинал] мен аздап бұрын қалпына келтірген ежелгі пил сүйегінен жасалған басрельефті көріп қуанды, онда император Геракли атты, шекарасы айқышпен және оның ұлы Константин Жеңіспен және көптеген тұтқын провинциялармен аяғының астында Тиберийдің Ұлы "Камаюль" сияқты. Мен оны оған берген едім, ол кеткенде (), оның бірнеше ұқсас бөлшектері бар еді, олар [мең мысал] жақсы болады. Барберини жинағында екендігін растау үшін, 1626 және 1631 жылдар аралығында Франческо Барберини иелігіндегі мүсіндердің тізімінен Константинді бейнелейтін пил сүйегінің аталуынан табуға болады. Ол 1899 жылы Лувр мұражайына сатып алынған және содан бері өнер бұйымдары департаментінде (инвентаризация нөмірі OA 9063) орналасқан.
[the cardinal] was pleased to see an ancient ivory bas relief which I recovered a little earlier, where is represented the emperor Heraclius on horseback, with borders bearing a cross and his son Constantine carrying a Victory and many captive provinces beneath his feet, like that of the Grand 'Camayeul' of Tiberius. I gave it to him as he left ( ) he had several similar pieces in the same manner in ivory, with which [my example] would go well. We can very probably find confirmation of it being in the Barberini collection through a mention of an ivory representing Constantine in the inventory of sculptures in the possession of Francesco Barberini between 1626 and 1631. It was acquired by the Louvre in 1899 and has since then been in the département des objets d'art (inventory number OA 9063).
Иконография
Бұл шығарма бір жағынан жеңіске жеткен императордың бүкіл билігінің классикалық тақырыбын біріктіреді, оның жалпы билігі бейбітшілік пен өркендеудің синонимі болып табылады, ал екінші жағынан, императордың Мәсіхтің қамқорлығы мен батасымен келтірілген христиан жеңісі тақырыбы. Ол Рим империясының жеңісін бейнелеуде жаңа ғаламдық иерархияны енгізеді және осылайша императорлық пропаганда ретінде қызмет етуге арналған өте саяси жұмыс болып табылады. Бұл бұйымның сапасы оны Константинополдегі императорлық шеберханаға жатқызуға мүмкіндік береді.
Орталық панелі
Композиция орталық тақтаның айналасында орналастырылған, ол стильдік сапасымен қатар, оның мотивімен де басым. Бұл мүсінде атта отырған императордың жеңімпаз бейнесі бейнеленген. Оң қолымен император найзаның ұшын ұстап, екінші ұшы жерге қарай бағытталған, сол қолымен ол өзінің атының тізгінін ұстап тұр. Ұрық артында - бауырлас, оның шашы, қылқанды сакасы және ең бастысы киімдері бойынша бауырлас ретінде танылады. Оның шығыс шығу тегі, ұзын жеңді көйлегі мен кең шалбарлары бар. Персиялық немесе скифті бейнелейтін ол императордың жеңген халықтарын бейнелеуі мүмкін бағыну белгісі ретінде ол оң қолымен найзаға тиіп, сол қолын көтереді немесе "шапағаттайды", мүмкін көмекші бөлімнің мүшесі. Эрнст Китцингер диптихтардың ортасындағы статикалық фигураларға қарағанда "орталық рельефті жан-жақты белсенділікпен толтырған" деп атап өтті. Оның түсіндірмесіне қарағанда, "Император осы сәтте өзінің жүгірткісіне отырып, шапанының желмен ұшып жүргенін көрді. Ол жай ғана төмен қала қақпасы арқылы өткен болса, ол оның басын иілгіш себеп болды, тіпті көрінеді. Ол қолын ұстап, тез бұрылады да, найзасын жерге соғып, оны көктен түсу үшін қолданады. Рим өнерінде императорлық адвентусты осыншалықты жан-жақты суреттеген ешбір сурет жоқ". Оң жақ төменгі бұрышта ат астында жерде жатқан әйел. Оның киімінің сырты сырғып, оң жақ кеудесі көрініп тұр, сол қолындағы киімінде гүлденудің символы - жемістер бар. Оның оң қолы императордың оң аяғына дейін көтеріліп, мойынсұнушылық білдіреді. Ол Жерді бейнелейді, императордың ғаламдық билігін білдіреді және оның билігінің өркендеуін бейнелейтін жемістермен. Бұл тұлғалау жиі осы рөлде ұсынылды бейнелер бойынша жеңіске жетуші император немесе императордың әсемдігі, мысалы, миссориум Феодосий (мен Теллус ұқсас бейнеленген төменгі композиция, фигурасы Теодосий I-нің патшалық тағына отырған) және рельефте pietas augustorum аркасы Галлерий (ерде тетрархтар бірге қатар тұлғалау, оның ішінде Гайя) Бұл тұлғалаулар Теллус/Гайя негізінен танылады олардың негізгі атрибуты - мүйіздің көптігі бұл іс жүзінде жоқ пил сүйегінде, бірақ әйелдің киіміне толы жеміс бүктелген, ол бірдей формада және бірдей символикалық функцияны орындайды. Бұл алғашқы әйел фигурасын теңестіретін орталық панельдің оң жақ жоғарғы бұрышында, сол қолындағы алақанды (жеңіс символын) ұстап, сол қолындағы (қазір сынған) оң қолындағы, императордың басына қоятын тәжді ұстап тұрған, айқышпен жазылған глобус үстінде тұрған қанатты Жеңіс мүсіні бар. Бұл типті мүсіндер тұлғасы, сондай-ақ бірнеше монеталарда (мысалы, Константин II-нің кері) және мүсіндерде (мысалы, Галлерийдің аркасындағы құрбандық сахнасы) және кейбір консулдық диптихтерде кездесетін жеңіске жеткен императордың иконографиясына байланысты. Императордың бетінің айналасында, Константинге ұқсас, доғалы шеңберді сипаттайтын сақина немесе архивольт шашы бар және жемшөппен сырылған тәж киеді, оның төртеуі сақталған. Оның бет-әлпеті овал тәрізді және өте ауыр, әсіресе, қақпақтары мен мұрны, бірақ императорлық портретке қуанышты сипат береді. Император бас қолбасшының әскери киімін киеді, ол кейіпкер ретінде бейнеленеді оның кирасы астында ол қысқа көйлек киеді және кирастың үстінде плащ (палудамент), оның бір бүгілі оның артында ұшады және оны иығына дөңгелек фибуламен ұстайды. Бұрынғы кездегі фибула, кирасс сияқты, асыл тастардан жасалатын. Ол арстанның басын бейнелейтін, айқаспен байланған ботинка киеді. Ат арматурасы, оның басындағыдан басқа, қазір жоғалған, инкрустацияларға тамған медальондар сериясымен безендірілген. Бұл орталық мотивтің рельефі ерекше ерекшеленді - Жеңіс, найза және император мен оның жылқысының бастары айналасында ойма-қайра салынған. Киіз үйді үлгілеуде және кейбір анатомиялық бөлшектерді, мысалы императордың қол бұлшық еттерін көрсетуде қамқорлық көрсетілді, оны классификациялау деп атауға болады. Бұл сипаттамалар, фигуралардың шамадан тыс масштабына қосылған, император тұлғасының әсемдігін атап көрсетеді, Теодосия өнерін еске түсіреді.
Бүйір панельдер
Бүйір панельдер аз көтерілген рельефте (орталық панельдегі оюдың ең терең тереңдігі 28 мм, ал бүйір панельдердегі 9 мм ғана), және стильдік жағынан орталық панельге қарағанда сәл аз виртуозды. Олардың шекаралары қарапайым зигзаг үлгісінде жазылған, орталық панельдің айналасындағы шекарада стильді жапырақтардың гүлшоғырына орын қалдырылып, әр жағының ортасында төрт қазір жоғалған инкрустация үшін шағын дөңгелек тесігі бар. Сол жақтағы панел императордың әскери киімдері мен жабдықтарымен салыстыратын жоғары офицерді бейнелейді. Ол сақалмен, кирасс киіп, оң иығына императордан гөрі қарапайым фибуламен бекітілген палудамент киеді. Біз оның семсерінің белбеуіне бекітілген, сол жағында киілген қабығын ажырата аламыз. Ол императорға қарай алға жылжиды және оған тұғырынан Жеңістің мүсінімен сыйлайды. Ол орталық панельдегі Жеңіске ұқсас тәж мен құлпырақты ұстайды. Оның аяғында бір сөмке тұр. Бұл адам архитектуралық схемада тұр, ол Коринфтік астаналарды көтеріп тұрған екі бағанадан және император сарайының бөлмесін еске түсіретін тезельденген үлгіден тұрады. Бұл сурет кейде консул ретінде түсіндіріледі, ал Жеңіс мүсіні мен қап (барлық ықтималдықпен алтын бар деп түсіндіріледі) консулдық атрибуттар ретінде түсіндіріледі. Алайда, фигура сондай-ақ спарсионы, басқа да диптихтерде бейнеленген консулдық кеңпейілділіктерді, мысалы, Климент (513) және Юстин (540), ал алтын қаппен соғыстың олжасын, императорлық жеңістің дәлелін нығайтады. Сол сияқты, 354 жылғы күнтізбеде Цезарь Галлдың бейнесімен салыстырмалы жеңіске жеткен мүсінді ұстаған жерінде ол әскери емес, азаматтық киім киген. Барберини пил сүйегіндегі офицер, осылайша, пил сүйегінің бейнесі болған жеңіске жетуге қатысқан генералды бейнелеуі мүмкін. Оң жақтағы симметриялық панелде (қазір жоқ) басқа генералдың ұқсас көрінісі бар деп ойлау табиғи. Сондай-ақ, бұл сурет франк патшасы Хлодовик І-ді бейнелейтін болуы мүмкін, ол 508 жылы диптихты алған болуы мүмкін.
Төменгі панель
Төменгі панельде жеңістің орталық фигурасына жиналған варварлар мен жануарлардың қос шеруі безендірген фриз түрі бар. Ол орталық панельдегі императордың бейнесін жоғары қарай қаратып, оң қолында әскери трофейді ұстайды, ол оған бекітілген әскери қару-жарақ, қару-жарақ және олжасы бар тармақтың дәстүрлі түрінде бейнеленген. Жеңіп шыққан варварлар императорға сый ретінде түрлі сыйлықтар әкеледі және олардың киімдері мен оларды ертіп жүретін жабайы жануарлармен ерекшеленеді. Сол жақта ортаңғы панелдегі варвармен бірдей типті екі сақалмен бейнеленген тұлға, қысқа көйлек киіп, фригиялық шапка және жабық аяқкиім киген. Олардың бірі - тәж, екіншісі - цилиндр тәрізді ыдыс, оның ішінде алтын болуы мүмкін, ал алдыларында арыстан жүр. Олар парсы немесе скиф болуы мүмкін Оң жақта екі варвардың киімдері өте әртүрлі, белден жоғарыға жалаңаш, олар қауырсынмен жоғарыланған матадан жасалған бас киім киеді, белге байланған қарапайым мата және сандалдар. Олардың қасында жолбарыс пен кішкентай фил бар. Біріншісінің иығында филдің тісті шашағы, екіншісінің белгісіз мақсаттағы таяғы бар. Бұл - үндістер. Римдіктер мен Византиялықтардың басрельефтерінде императорға құрмет көрсетуші варварлардың бұл мотиві жиі кездеседі. Бұл жерде ол aurum coronarium, құрмет көрсету. Олар императордың мейірімділігін көрсетеді және императорлық жеңістің символизмін атап көрсетеді. Қазір Миланда орналасқан императорлық диптихке жатқызылған екі пил сүйегінен жасалған фрагменттердің бірі де осы мотивті бейнелейді. Ол сондай-ақ Константинополде, мысалы Аркадий бағанасының түбінде (Барберини пил сүйегіндегіге ұқсас құрамда) немесе Теодосийдің гипподромындағы обелискінде (сол жақта көрсетілген) кездеседі. Теодосийдің обелискінде он варвар, тағы да екі топқа бөлініп, императордың орталық тұлғасына жиналады, бұл мысалда императорлық қорапта басқа августилермен қоршалған. Сол жақта парсы, оң жақта батыс варварлары, мүмкін неміс немесе готтар. Жеңіс бұл рельефте жоқ, бірақ ол Аркадий бағанасының жоғалған базасында және дәстүрлі түрде Константин бағанасына жатқызылған жоғалған базада жақсы бейнеленген. Екі жағдайда да Жеңіс орталық позицияда, жеңілген варварлар мен төменгі жерде орналасқан император фигурасы арасындағы аралас ретінде.
To the right, the two barbarians are dressed very differently nude from the waist up, they wear a fabric headdress heightened by feathers, a simple piece of fabric tied at the waist and sandals. They are accompanied by a tiger and a small elephant. The first bears an elephant's tusk on his shoulder and the second a baton of unknown function. These represent Indians. This motif of barbarians rendering homage to the emperor is common in Roman and Byzantine bas reliefs – here, it is the aurum coronarium, the presenting of tribute. They show the emperor's clementia and underline the symbolism of imperial victory. One of two ivory fragments attributed to an imperial diptych now in Milan also represent this motif, in a slightly earlier work. It can also be found in Constantinople, for example on the base of the column of Arcadius (in a composition comparable to that on the Barberini ivory) or on the obelisk of Theodosius in the hippodrome (shown left). On the obelisk of Theodosius ten barbarians, again divided into two groups, converge on the central figure of the emperor, in this example enthroned in majesty in an imperial box surrounded by other augusti. On the left are Persians, and on the right are indeterminate western barbarians, perhaps Germans or Goths. Victory is absent on this relief, but she is well represented on the lost base of the column of Arcadius and on the lost base traditionally attributed to the column of Constantine – in both cases Victory is in a central position, as a sort of intermediary between the defeated barbarians and the figure of the emperor, situated below.
Жоғарғы панель
Пил сүйегінің жоғарғы панеліне екі періште ие, олар жас және сақалсыз Мәсіхтің бюстін көтеріп, сол қолымен айқышқа ұқсаған сұлтандық таяқты ұстап, оң қолымен батаның дәстүрлі белгісін жасайды (бармақты ұстап тұрған сақина бармағы). Бұл бюст сол жақтағы күннің, оң жақтағы ай мен жұлдыздың символдарымен қоршалған. Мұнда Мәсіхтің бейнесі бар періштелер жұбы, бұрын айтылған Миландағы императорлық диптихтың екінші панеліне орналасқан Константинопольдің тұлғасын бейнелейтін екі қанатты Жеңіс бейнесі орнына келеді. Бұл алмастыру елеусіз емес және Барберини пилотының құнының датасын анықтау мен түсіну үшін маңызды парадигмалық ауысуды білдіреді. Китцингер сол жақтағы періште императордың бұрылған басын қайталайтынын атап өтті және былай деді: "Иса император жер бетіндегі жеңіске жетуді жүзеге асырған сәтте көкте пайда болады. Бұл - көктегі және жердегі биліктің арасындағы келісімнің көрнекті бейнесі".
Императордың жеке басын анықтау
Орталық панельде бейнеленген императордың жеке басы туралы мәселе Барберини пил сүйегі туралы комментаторларды қамтыған негізгі мәселе болып табылады. Оның алғашқы заманауи иесі Пейреск оны екі ойсыз Геракли деп таныды және Жеңіс мүсінін ұсынған офицерді оның ұлы Константин III деп таныды. Орталық фигураның кейінгі сәйкестендірулеріне Константин I, Констанций II, Зенон және ең бастысы Анастасий I немесе Юстиниан кірді. Бұл таңбаның қайсысы екенін анықтау қиынға соғады, өйткені оның түсірілген күні патшаның сол кездегі патшасы болуы шарт емес. Осылайша, пилдің сүйегін анықтау императорды анықтау үшін пайдалы, бірақ бұл мәселеде бұл нақты емес.
Анастасий
Стилистикалық тұрғыдан алғанда, орталық панельдің биік рельефті мүсіні 6 ғасырдың басына жататын басқа екі пил сүйегі панельдерімен салыстыруға болады, олардың әрқайсысы императорды бейнелейді. Бірі Флоренциядағы Барджеллода (сол жақта), екіншісі Венадағы Кунстхистористік мұражайда. Олар император Ариаднеге (? 518), император Зенонның (430 491) және содан кейін Анастасий I-нің (491 518) әйелі. Бұл паралель Барберининің пил сүйегіндегі императорды Анастасиймен бірдейлендіруді білдіруі мүмкін. Анастасийдің билігі 502 жылдан 505 жылға дейін Сасанидтерге қарсы қиын соғысқа ұшырады, 506 жылы бейбітшілік орнады, бұл статус-квоны қалпына келтірді, бірақ алғашқы римдік сәтсіздіктерден кейін Константинополде жеңіске ұшыраған ретінде ұсынылуы мүмкін. Осыған байланысты Барберини пил сүйегін өндіру осы тұрғыда қарастырылуы мүмкін, бұл парсыларға қарсы салтанатты жеңіс болып табылады. Фигура Анастасий I-ге замандас диптихтердегі кейбір консулдармен, мысалы Анастасийдің (517) және ең бастысы Магнустың (518) портретімен ұқсаса да, Барберини пил сүйегіндегі император портреті Анастасийдің белгілі портреттерімен, мысалы Анастасийдің консулдық диптихындағы медальонмен, аз ұқсастықты көрсетеді. Бұл іс жүзінде Константиннің белгілі портреттеріне жақын, бұл белгілі бір тарихшыларға оны сол императормен сәйкестендіруге мүмкіндік берді, соның ішінде Барберинидің өзі, бұл үшін қазіргі заманғы каталог жазуы (жоғарыда қараңыз). Бұл түсіндіру оң жақтағы алмастыру панеліне жазылған заманауи жазуға да байланысты, онда императордың есімін тану оңай, немесе кем дегенде, ол Констанс немесе Констанций II-ге сілтеме жасамаса. Екінші жағынан, стильдік критерийлер фил сүйегінің V ғасырдың аяғына дейінгі емес екендігіне күмән келтірмейді, императорлық портреттің Константин портреттеріне ұқсастығы комиссардың сол императордың бейнесін еске түсіру туралы айқын еркімен түсіндіріледі. Осы тұрғыдан алғанда, Константиннің иконографиясына сілтеме жасау Анастасий І-ге қарағанда Юстинианға жақсырақ сәйкес келеді.
Юстиниан
Екінші пластиналардың төменгі рельеф стилі, әсіресе киімнің таза графикалық және пластикалық емес бейнесі, жұмыстың кейінгі кезеңін шамамен 6 ғасырдың ортасына дейін қамтиды. Бұл жұмыстың жоғары сапалы рельефтерінің үйлесімі осы дәуірдің тағы бір әйгілі пил сүйегі мүсінін, 545-556 жылдары Равеннадағы Максимианның тағын және жоғары сапалы шеберхананың тағы бір өнімін, тіпті сол сияқты, Константинополде немесе Александрияда - бұл жеңіске жеткен император Юстинианды тудырады. Императорды жарылқаған Мәсіхтің бейнесіне берілген композицияда берілген орын Юстинианның датасын да білдіреді. Бұл Юстининнің 540 жылғы консулдық диптихымен салыстыруға болады, Юстиниан 541 жылы консулдықты жойғанға дейін соңғы консулдық диптихы және Мәсіх пен императорлық жұптың (Юстиниан мен Теодора) бейнелерін медальонға консулдың портреті астында орналастыруға бірінші болып. Осы уақытқа дейін христиандар бұл диптихтарда крест символымен шектелген, 513 жылы Климент консулдық диптихындағы императорлық портреттерді қоршаудағыдай. Бұл айқыш екі періште көтерген тәж ішінде де көрсетілуі мүмкін, бұл Теодосиан дәуірінің ең танымал мотиві. Муранодағы сияқты пил сүйегінен басқа, ол Аркадий бағанасының барельефтерінде және Сарыгезель саркофагының безендіруінде де кездеседі. Тақтың ішінде айқышқа айналған Христостың барберини пил сүйегіндегі бюсті рельеф түрін христиандыққа айналдырудың тағы бір қадамын білдіреді, бұл оны Анастасийдің билігінен кейінге қалдырады және Юстинианның билігінің басында байқалған идеологиялық бағдарға сәйкес келеді. Лондондағы Архангелдің пил сүйегі, оның тек бір панелі сақталған, ол таққа және үстіне айқышпен бекітілген глобус ұстаған архангелді бейнелейді және оны сол идеологиялық қозғалысқа жатқызуға болады. Оның грек жазбасын қайта аударып, 527 жылы Д. Х. Райт Юстинианның билік етуінің басына дәл датасын белгіледі. Жеңімпаз императорды Юстинианмен сәйкестендіру осы императордың қалдырған бейнелеріне өте жақсы сәйкес келеді, оған сонымен қатар ат үстіндегі мүсіндер мен Жеңіс мүсіндері (парсыларға қарсы жеңістер үшін, олар үгіт-насихатта қатты жарияланды, бірақ нақты емес). Нимфириос (Анконалық Кириактың жан-жағындағы адам) суреті Будапешт университетінің кітапханасында орналасқан. Бұл суретте Юстинианның 543/4 жылы Константинополдегі Аугустаионда көтерген бағанасының үстіндегі мүсін бейнеленген. Сол қолымен айқышпен басынан өтілген шар ұстап, оң қолымен көрерменменмен сәлемдеседі. Оның басына үлкен қанатты бас киім немесе туфа кигізіледі. Планудтың антологиясында сақталған және Прокопийдің есебімен расталған, оның арнау жазуы болған эпиграммаға сәйкес, мүсін императордың оларды қорқытатынын білдіретін белгі ретінде парсыларға қарай шығысқа қарай орнатылған. Барберини пил сүйегіндегі жеңіске жеткен императормен осы мүсіннің байланысы, сондай-ақ, біріншісі Августаиондағы мүсін тобының бір бөлігі болғандығымен негізделген, оған сондай-ақ, пил сүйегінің төменгі панельінде сияқты императорға құрмет көрсету үшін үш варвар патшасының мүсіндері кірді. Августайоннан алынған мүсіннің суреті Юстинианның медальдарының біріндегі, сол жақтағы, басқа атпен бейнеленген бейнесімен байланысты болуы мүмкін. Бұл медаль - 36 солиди салмақты (164 г) алтын медаль, ол 1751 жылы табылған, ал 1831 жылы Cabinet des Médailles-ден (қазіргі BNF-нің бөлігі) ұрланғаннан кейін жоғалған, бірақ оның электротипі сақталған. Аверста Юстинианның найзамен қаруланған, кирасс киген, диадема мен туфамен тәжденген генерал ретінде бибат бюсті орналасқан. Онда "Домин ностер Юстиниан перпетуус Август" (Біздің Ием Юстиниан, Мәңгілік Август) деп жазылған. Кері жағында Юстиниан, тағы да нимбуспен, бай киінген атта отырғаны бейнеленген, оның арматурасы Барберининің пил сүйегіндегі аттың атын еске түсіреді. Оның алдында Жеңіс бейнесі бар. Далада жұлдыз бейнеленген, экзерг жазуы CONOB белгісін береді (Константинополдегі ақша шашу залын көрсетеді) және аңыз Salus et Gloria Romanorum (Римдіктердің қауіпсіздігі мен даңқы) деп оқиды. Юстинианның үш төрттен бір бөлігінде бейнеленгені медаль 538 жылға дейін деп санауға мүмкіндік береді, содан кейін ол жүйелі түрде тек толық бетпен бейнеленген (оң жақта). 534 жылы Карфагенді вандалдардан қайтарып алуды атап өткен жеңістің ерекше салтанатты тойлары осы ерекше медальдың шығарылуымен ерекшеленуі мүмкін еді. Тағы бір ат мүсіні, оның тек арнау жазуы ғана қалды (тағын да Планудтың антологиясында), Константин...
Behold, prince [and] exterminator of the Medes, the offerings brought to you by Eustathios, at the same time father and son of the Rome which you hold: a horse rearing over a Victory, a second Victory who crowns you and you yourself astride this horse, fast as the wind. Thus high has your power risen, O Justinian – and on the earth the champions of the Medes and Scythians will remain forever in chains. The existence of these equestrian statues of Justinian at Constantinople suggests that the central theme of the Barberini ivory reprises a lost type popularised by these statues, rather than that it created a new type. At least one other example of this type survives, on a bronze weight, now held at the Byzantine and Christian Museum of Athens (right). It bears an exact copy of the central motif of the Barberini ivory, with less detail and on a highly reduced scale. Rather than the bronze being directly modelled on the ivory, it is more probable that they both derived from a single model, perhaps a lost equestrian statue in the hippodrome. This does not cast doubt on the bronze, like the diptych, being the product of an imperial workshop and an official object. However, the bronze remains a more modest copy of the model, cheaper and thus perhaps meant for a wider circulation than the ivory. The existence of this smaller copy confirms the popularity of this type of propaganda image under the rule of Justinian and also speaks of the emperor's zeal for making and spreading these images on very different media, from the monumental figurative sculptures in full three dimensions to reliefs, bronze miniatures and ivory panels. Justinian's reign contained many wars that ended in victory, or more often wars that could be presented propagandistically as such, thus justifying the production of this type of object. The pre eminent position of a barbarian traditionally identified as a Persian as well as the type's parallels with the statuary group of the Augustaion invites the viewer to consider that the creation of this image type was occasioned by the “perpetual peace” concluded with Sassanid Persia in 532, although stylistic criteria suggest a later date.