Кіріспе
Сапалы ақауларды жоюға бағытталған бизнес-бағдарлама сапаны басқару бағдарламасы Zero Defects (немесе ZD) 1964 жылдан бастап 1970 жылдардың басына дейін американдық өнеркәсіпте қысқа уақытқа танымал болған өндірістік өндірістегі ақауларды жоюға бағытталған басқаруға бағытталған бағдарлама болды. Сапа сарапшысы Филип Кросби кейіннен оны "Сапа менеджментінің абсолюттері" деп атады және ол 1990 жылдары бағдарламадан гөрі өнімділік мақсаты ретінде американдық автомобиль өнеркәсібінде қайта өрлеуге ие болды. Бұл стандартты кез келген кәсіпорынға қолдануға болатынымен, негізінен, үлкен көлемде бөлшектер сатып алынатын жеткізу тізбегінде қолданылады (бұғалар мен бұрандалар сияқты жалпы бұйымдар жақсы мысалдар болып табылады).
the quality management program
Zero Defects (or ZD) was a management led program to eliminate defects in industrial production that enjoyed brief popularity in American industry from 1964 to the early 1970s. Quality expert Philip Crosby later incorporated it into his "Absolutes of Quality Management" and it enjoyed a renaissance in the American automobile industry—as a performance goal more than as a program—in the 1990s. Although applicable to any type of enterprise, it has been primarily adopted within supply chains wherever large volumes of components are being purchased (common items such as nuts and bolts are good examples).
Анықтама
"Нульдік ақаулар" - бұл алдын алу арқылы ақауларды азайтуға бағытталған басқару құралы. Бұл әдіс адамдарды өз жұмысын бірінші рет дұрыс атқаруға деген ұдайы, саналы ықыласты дамыта отырып, қателіктердің алдын алуға талпындырады". Жоқ ақаулар: сапаны қамтамасыз етудің жаңа аспектісі Жоқ ақаулар жұмысшының қателіктерінің саны маңызды емес деген көзқарасты тікелей өзгертуге тырысады, өйткені инспекторлар оларды тұтынушыға жетпей тұрып байқайды. Дегенмен, кем дегенде бір замандас деректемелер Мартин қызметкерлерінің шағын, аты аталмаған тобын айтуға мүмкіндік береді. "Нөлдік ақаулар" мотивациялық техниканы өндіріске алғаш рет қолданған жоқ: Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Соғыс департаментінің "Е үздік үшін" бағдарламасы өндірісті арттыруға және ысырапты азайтуға тырысты. 1950-1960 жылдары Қорғаныс технологиясын дамытуға жұмсалған қаржының өсуі суық соғыстың салдарынан болды. Мұндай технологияның, әсіресе қару-жарақ жүйелерінің қауіпсіздігіне байланысты үкімет пен қорғаныс компаниялары жүздеген мың адамды жүздеген мың жеке бөлшектерден құрастырылған өте күрделі өнімдерді тексеру мен бақылауға жұмысқа алды. Бағдарламаға қызығушылықты сырттан фирмалар, соның ішінде Литон Индустрис, Тиокол, Вестингхаус және Бендикс корпорациясы көрсетті. "Нөлдік ақаулар" аэроғарыш және қорғаныс өнеркәсібінде басталған болса, отыз жылдан кейін ол автомобиль әлемінде қайта жаңғыртылды. 1990 жылдары автомобиль өнеркәсібіндегі ірі компаниялар сапаны тексеру процестерін қысқартып, жеткізушілерден өнім сапасын күрт жақсартуды талап ету арқылы шығындарды қысқартты.
Zero Defects seeks to directly reverse the attitude that the number of mistakes a worker makes doesn't matter since inspectors will catch them before they reach the customer. though at least one contemporary reference credits a small, unnamed group of Martin employees. Zero Defects was not the first application of motivational techniques to production: during World War II, the War Department's "E for Excellence" program sought to boost production and minimize waste. The Cold War resulted in increased spending on the development of defense technology in the 1950s and 1960s. Because of the safety critical nature of such technology, particularly weapons systems, the government and defense firms came to employ hundreds of thousands of people in inspection and monitoring of highly complex products assembled from hundreds of thousands of individual parts. Interest in the program from outside firms, including Litton Industries, Thiokol, Westinghouse, and Bendix Corporation,
While Zero Defects began in the aerospace and defense industry, thirty years later it was regenerated in the automotive world. During the 1990s, large companies in the automotive industry cut costs by reducing their quality inspection processes and demanding that their suppliers dramatically improve the quality of their supplies.
Кейінгі дамуы
1979 жылы Кросби "Сапа тегін: сапаны қамтамасыз ету өнері" атты еңбегін жазды, ол сапа менеджментінің жетілу желісінде нөлдік ақаулар идеясын, сапаны жақсартудың 14 қадамдық бағдарламасында және "Сапа менеджментінің абсолюттері" тұжырымдамасында сақтады. Сапаны жақсарту бағдарламасы басқалар әзірлеген немесе танымал еткен идеяларды (мысалы, сапаның құны (4-қадам), қызметкерлердің білім алуы (8-қадам) және сапа кеңестері (13-қадам)) кітапшалар, фильмдер, плакаттар, баяндамалар және "ZD Day" орталық бөлігі.
"Сапаның анықтамасы - талаптарға сәйкестік"
Өндіріске жаңадан келгендер сапаның неден тұратындығы туралы өздерінің түсініктерін береді. Бірақ сапаға байланысты мәселелерді шешу үшін белгілі бір өнім үшін сапа дегеннің нақты мағынасы туралы кеңінен келісім болуы керек. Клиенттердің қажеттіліктері мен күтулері өлшенетін шамаларға дейін қысқартылуы керек, мысалы ұзындығы, тегіслігі немесе дөңгелектігі және әрқайсысы үшін стандарттар анықталуы керек. Бұл өнімге қойылатын талаптар болып табылады және ұйым өнімнің осы талаптарға сәйкес келетінін анықтау үшін өндіріс процесінен шыққанды тексеруі немесе өлшеуі керек.
2. "Сапа жүйесі - алдын алу"
Компаниялар әдетте ақаулы өнімнің тұтынушыға жетпеуін қамтамасыз ету үшін тексеруге баса назар аударады. Бірақ бұл өте қымбат және әлі де сәйкессіздіктерді ашады. Алдын алу, "Біздің жұмысты бірінші рет дұрыс атқару үшін үнемі саналы күш салуға міндеттену" түрінде, кемшіліктерді жоюдың жалғыз жолы. Бұдан басқа, өндіріс процесінде ақаулар пайда болуы мүмкін кезеңдерді тексеру және оларды қателіктерге төзбеу ақаусыз өндіріске ықпал етеді.
3. "Жұмыс сапасының стандарты - кемшіліксіз жұмыс"
Жұмысшылар, кем дегенде Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі экономикалық экспансия кезінде, жұмысқа деген жалпы бейімділік танытты. Кросби статистикалық сапаны бақылау мен MIL Q 9858 стандартын қабылдауға болатын сапа деңгейі арқылы осыған ықпал ететінін көрді - бұл белгілі бір мөлшерде қабылдауға болатын ақауларға жол беретін және қателіктер болмай қоймайды деген көзқарасты нығайтатын тұжырымдама. "Сапа тегін" деген мақаланың мақсаты сапаны жақсартуға бағытталған күш-жігердің өз салдарын өзі төлейтінін көрсету еді. Кросби сапаға байланысты шығындарды сәйкестік бағасы мен сәйкестік бағасына бөледі. Сәйкестік бағасына сапаға байланысты жоспарлау, тексеру және аудит кіреді; Сәйкестік бағасына ысырып тастау, қайта өңдеу, кепілдікке қарсы талаптар, жоспарланбаған қызмет көрсету Демингтің 14 тармағының 10-тармағы ("Жоқ ақаулар мен өнімділіктің жаңа деңгейін сұраған жұмыс күшін шақыру, шақыру және мақсаттарды жою") кіреді. ZD-ге бағытталған. Жозеф М. Джуран да ЗД-ны сынға алды. Тағы бір сын - бұл "Нөлдік ақаулар" - қызметкерлерді жақсырақ істеуге ынталандыруға бағытталған мотивациялық бағдарлама. Кросби "Мотивацияның бұған ешқандай қатысы жоқ, бұл тек ешкім қате түсінбейтін орындау стандарттарын белгілеу және содан кейін әркімге бұл туралы хабарлау үшін екі жақты байланыс жаттығуын бастау" деп мәлімдеді. Ол менеджменттің әрекеттері мен ұстанымдарын ақаулар үшін мүмкіндік жасау үшін кінәлады.
Point 10 of Deming's 14 points ("Eliminate slogans, exhortations, and targets for the work force asking for zero defects and new levels of productivity.") is clearly aimed at ZD. Joseph M. Juran was also critical of ZD. Another criticism is that Zero Defects is a motivational program aimed at encouraging employees to do better. Crosby stated that "Motivation has nothing to do with it It is merely setting performance standards that no one can misunderstand and then starting a two way communications exercise to let everyone know about it." He blamed management actions and attitudes for creating the opportunity for defects.