Кіріспе
Санскрит тіліндегі әдеби поэзия жанры Кавья (деванагари: काव्य, IAST: kāvyá) - б.з.б. 200 және б.з. Бұл әдеби стильге өлең де, проза да кіреді, ол өзінің сипаттамалық эмоционалдық әсерін жасау үшін метафоралар, ұқсастықтар және гиперболалар сияқты сөз фигураларын мол пайдаланумен сипатталады. Нәтижесінде қысқа лирикалық шығарма, соттық эпос, повесть немесе драмалық шығарма шығады. Кавья әдебиеттің стиліне немесе толық жинағына қатысты болуы мүмкін. Ашвагоша (80-150 ж. б.) - философ және ақын, санскрит драмасының атасы деп саналады.
Kāvya (Devanagari: काव्य, IAST: kāvyá) refers to the Sanskrit literary style used by Indian court poets flourishing between c.200 BCE and 1200 CE. This literary style, which includes both poetry and prose, is characterised by abundant usage of figures of speech such as metaphors, similes, and hyperbole to create its characteristic emotional effects. The result is a short lyrical work, court epic, narrative or dramatic work. Kāvya can refer to the style or the completed body of literature. Aśvaghoṣa (c. 80–150 AD), a philosopher and poet considered the father of Sanskrit drama, is attributed with first using the term.
Ертедегі кавия
Калидасаның (б.з.б. V ғасыр) уақытынан бұрын жазылған кавия стиліне қатысты әдебиет өте аз сақталғанмен, Патанджалидің Махабхашья (2 ғасыр б.з.б.) грамматикалық трактатындағы цитаталардан, сондай-ақ біздің заманымыздың 4-ші - 6-шы ғасырларындағы әртүрлі жазуларға жазылған өлеңдерден оның ерте заманнан басталғанын болжауға болады. Ашвагоша (б.з.б. Тек оның бірінші жартысы санскрит тілінде сақталған, ал қалған бөлігі қытай тілінде шамамен 420 жылы аударылған.
Махакавия
Калидаса біздің заманымыздың V ғасырының басында өмір сүрген деп есептеледі. Ол "Рагхуамша" және "Кумарассамбхава" атты екі эпостың авторы. Бұл екі эпос дәстүрлі түрде махакавия "үлкен эпостар" деп аталады. Ұлы эпостардың басқа жазушылары: Бхарави (біздің заманымыздың 6 ғасыры), Киратаржунияның авторы; Магха (біздің заманымыздың 7 ғасыры), өзінің тілдік тапқырлығымен танымал эпос - Шисупалавадханың авторы және Шрихарша (біздің заманымыздың 12 ғасыры), Найсадьякаританың авторы. Тағы бір эпос, көбінесе махакавия деп аталатын Бхаттикавия, ол бір мезгілде баяндау және грамматикалық нұсқаулық болып табылады. Кейбіреулер оны 7 ғасырдағы ақын және грамматик Бхартрихари жазған деп санайды.