Кіріспе

HaileyHailey ауруы (HHD) немесе отбасылық игі созылмалы пенфигус немесе отбасылық игі пенфигус, бастапқыда 1939 жылы Hailey ағайындылары (Хью Эдвард және Уильям Говард) сипаттаған. Бұл - теріде іріңді пайда болатын генетикалық ауру.

Белгілері мен симптомдары

HHD теріде қызуы мен көпіршіктерінің пайда болуымен сипатталады. Терінің зардап шеккен жерлері қайта-қайта көпіршікке айналып, қабынуы мүмкін және қолмен ұстағанда ауырсынуы мүмкін. Көбінесе тері бүгілген жерлер, сондай-ақ, қолтықтың, жамбас, мойын, жамбас және кеуде асты зардап шегеді. Бүлдірлеуден басқа, HHD- ні қосатын басқа да белгілерге акантолиз, эритем және гиперкератоз жатады. Бұл әдетте жасөспірімдік кезеңнің аяғында немесе адамның 30 - 40 жасында басталады.

Себептер

Аурудың себебі - ATP2C1 ферментінің гаплоинсуфициенті; ATP2C1 генi hSPCA1 ақуызын кодтайтын 3- хромосомада орналасқан. Геннің бір көшірмесіндегі мутация осы қажетті ақуыздың жартысын ғана жасайды және тері клеткалары жасушааралық десмосомалардың бұзылуынан бір- біріне дұрыс жабыспайды, бұл акантолиз, көпіршіктер мен қызуық пайда болады. Емдеуі жоқ.

Жіктеу

Пемфигус термині әдетте " тері мен шырышты қабықтарға " әсер ететін " көкпарлы аутоиммунды аурулардың сирек кездесетін тобы " дегенді білдірсе де, Хейли Хейли ауруы аутоиммундық ауру емес және аутоантиденелер жоқ. Pemphigus Pemphigoid Foundation (IPPF) бойынша "отбасылық игі созылмалы пемфигус немесе HaileyHailey ауруы - бұл пемфигустан ерекшеленетін жағдай".

Дифференциалдық диагностика

Дифференциалдық диагнозға интертриго, кандидоз, фрикциялық немесе контакттық дерматит және кері псориаз жатады. Бұл туралы биопсия және/немесе отбасылық анамнез арқылы анықтауға болады. Ауыздағы зақымданулар мен жасушааралық антиденелердің болмауы туыстық игі пемфигусты пемфигустың басқа түрлерінен ерекшелейді.

Емдеу

Жергілікті стероидтық препараттар жиі аурудың ошақтауына көмектеседі; терідің жұқаруын болдырмау үшін тиімді ең әлсіз кортикостероидты қолдану ұсынылады. Антибиотиктер, саңырауқұлаққа қарсы препараттар, кортикостероидтар, дапсон, метотрексат, талидомид, этретинат, циклоспорин және соңғы кездегі интрамускулярлы алефацепт сияқты дәрілер ауруды бақылауға алады, бірақ аурудың ауыр созылмалы немесе қайталану формаларында тиімді емес. Терлеуді тежейтін ботулиновый токсиннің теріге инъекциясы пайдалы болуы мүмкін. Салмағыңызды дұрыс ұстаңыз, ыстықтан және сүрінуден аулақ болыңыз, ал аймақты таза және құрғақ ұстаңыз. Кейбіреулер лазерлік кесу арқылы эпидермистің жоғарғы қабатын өртеп, зақымдалмаған сау теріге қайтадан өсіп шығуға мүмкіндік береді. Екінші реттік бактериялық, саңырауқұлақтық және/немесе вирустық инфекциялар жиі кездеседі және ошақты күшейтуі мүмкін. Кейбіреулер аурудың таралуына белгілі бір тағамдар, гормондық циклдер мен стресс себеп болатынын анықтады. Көп жағдайда күнделікті аз мөлшерде қабылданатын налтрексон көмектеседі.