Кіріспе
АҚШ-тың құрастырған бронетанкілер сериясы Орташа танк Т20, Орташа танк Т22 және Орташа танк Т23 - екінші дүниежүзілік соғыс кезінде АҚШ армиясы әзірлеген орта танктердің прототипі. Олар М4 Шерманның мұрагері ретінде жасалған. Бұл жобалардың өндіріс нұсқалары үшін стандартты негізгі қару 76 мм М1 болуы керек еді. 1943 жылдың шілдесінде 75 мм қаруланған M4 ескіргенін ескере отырып, АҚШ армиясының қару-жарақ департаменті 76 мм қаруланған T23E3 және T20E3 өндіріске енгізілуін сұрады. Алайда бұл өтініш қабылданбады және бірде-бір дизайн бұқаралық өндіріске шығарылмады. Армия M4 өндірісін тоқтатуды қажет деп таппады, өйткені ол қажет емес деп саналды және танк күштеріне 76 мм-лік пушканы енгізуге бронетанк күштері қарсы болды. Негізгі конструкцияның бірінен соң бірі дамып, M26 Pershing-ке жетті.
The Medium Tank T20, Medium Tank T22 and Medium Tank T23 were prototype medium tanks, developed by the United States Army during World War II. They were designed as successors to the M4 Sherman. The standard main weapon for production versions of these designs was to be the 76 mm M1. In July 1943, on the basis that the 75 mm armed M4 was becoming obsolete, the US Army Ordnance Department requested that the 76 mm gunned T23E3 and T20E3 go into production the M27 and M27B1. However, the request was rejected and neither design was ever mass produced. The Army did not consider it necessary to interrupt M4 production for a vehicle for which they did not perceive a requirement and the introduction of the 76 mm gun to the tank force was opposed by the Armored Ground Force. Successive evolution of the basic design culminated in the M26 Pershing.
Жобалау және әзірлеу
M4 Шерман стандартталғаннан кейін бірден-ақ АҚШ-тың қару-жарақ департаменті оның орнын алмастыруға кірісті. Ордагерлік бөлім M4 бөлшектерін пайдалана отырып, британдықтар үшін ауыр броньды жаяу әскер танкісінің жобасында жұмыс істеп жатты. Жаңа жоба 1942 жылы 25 мамырда басталды, ол бастапқыда M4X деп аталды. Анықтама 32 қысқа тонналық, "автоматты" 75 мм-лік пушка, бронь және ең жоғары жылдамдықты болды Фишер өндірген ағаш макеттен кейін, Орданс (арматуралы күш кеңесімен келісім бойынша) қаруланудың әр түрлі комбинацияларымен, бірақ алмастырылатын мұнаралармен салынуы тиіс үш пилоттық модельді белгіледі. Барлығы Ford GAN V 8 қозғалтқышын қолданады, ол Hydra matic берілісін айналым моментін түрлендіргіш арқылы басқарады. T20-де 76 мм-лік, T20E1-де автоматты 75 мм-лік және T20E2-де 3 дюймдік пулемет болады. T20 және T20E1 көлденең ернеулі көктемдік аспамен (HVSS) жабдықталған, бірақ T20E2 торсиялық таяқшалы аспамен жабдықталған. Т-20-ден бастап, қару-жарақ бөлімі бастапқыда үш сериялы жетілдірілген орта танк прототиптерін, Т-20, Т22 және Т23-ті әзірледі. T20, T22 және T23 арасындағы негізгі айырмашылықтар берілісті таңдауда болды. T20-де айналым моментін айырғыштың сұйықтық жетектері, T22-де M4 қозғалтқышына ұқсас 5 жылдамдықты механикалық қозғалтқыш, ал T23-де электрлік қозғалтқыш қолданылды. Олардың барлығы берілісті көліктің артқы жағына жылжытты, бұл көліктің ұзындығы бойынша жүретін дисковый оське қажеттілікті болдырмады. M3 және M4 көліктерінде қолданылатын дискілік ошақ мұнараны көлік биіктігін арттыра отырып, жоғары орнатуға мәжбүр етті.
After a wooden mockup produced by Fisher, Ordnance (in agreement with Armored Force Board) set out three pilot models to be built with different combinations of armament but interchangeable turrets. All would use the Ford GAN V 8 engine driving Hydra matic transmission through a torque converter. The T20 would have the 76mm gun, the T20E1 the automatic 75mm and the T20E2 a 3 inch gun. T20 and T20E1 would be fitted with horizontal volute spring suspension (HVSS) but the T20E2 would have had torsion bar suspension. Starting with the T20, the Ordnance Department initially developed three series of improved medium tank prototypes, the T20, T22, and T23. The main differences between the T20, T22 and T23 lay in the choice of transmission. The T20 used a torque converter fluid drive, the T22 a 5 speed mechanical drive similar to the M4 drive, and the T23 used an electric drive. All moved the transmission to the rear of the vehicle eliminating the need for a driveshaft running the length of the vehicle. The driveshaft used in the M3 and M4 vehicles forced the turret to be mounted higher increasing the vehicle height.
Дамыту
M27 стандартына сәйкес танктарды стандарттаудан бас тартқаннан кейін, Қару-жарақ департаменті жақсартылған танктерді жобалауды жалғастырды, бұл жолы 90 мм-лік пулялармен қаруланды. Бұл дамудың тікелей нәтижесі T25 сериясы болды, негізінен T23-дің сәл үлкен нұсқасы, содан кейін үлкен, жақсы қорғалған T26. Т26 одан әрі T26E3 болып дамыды, ақыр соңында M26 Pershing ретінде стандартталды және 1944 жылы қызметке қабылданды.