Section 18 of the Canadian Charter of Rights and Freedoms

Кіріспе

Заңдардың ағылшын және француз тілдерінде болуы конституциялық талап Канаданың құқықтары мен бостандықтары туралы хартиясының 18-бөлімі - бұл Канаданың екі ресми тіліне, ағылшын және француз тілдеріне қатысты құқықтарды қарастыратын Конституцияның ережелерінің бірі. 1867 жылғы Конституция туралы заңның 133-бабы сияқты 18-бабында Канада Парламенті жасаған барлық жарғылар мен басқа да жазбалар екі ресми тілде де болуы керек деп талап етіледі. 133-бап Квебек заң шығарушысына ұқсас міндетті жүктейді, ал бұл Хартияның 21-бабында расталады. Хартияның 18-бабында Нью-Брансуиктің заң шығарушы органына ұқсас міндет жүктеледі. Жаңа Брансуик - Жарғының 16-бөлімі бойынша ресми түрде екі тілді жалғыз провинция.

Қолдану

Сот төрешісі Мишель Бастараше және оның әріптестері 18-бапта Парламент жарғысының екі ресми тілде сақталуын талап етуде 133-бапты қайталайды және 18-бапта "екі нұсқаның да бірдей беделді екендігі" жазылған. Олар бұл бапты 1982 жылғы Конституция туралы заңның 56 және 57-баптарымен салыстырды, онда Конституцияның ағылшын және француз тілдеріндегі нұсқалары тең деп көрсетілген. Алайда, бұдан бұрын сот шешімдері ағылшын және француз тілдеріндегі мәтіндердің тең мәртебесі 133-бапта сөзсіз екендігін көрсетті. Бастараше және оның авторлары 18-бапта заң шығару кезінде екі тілділікті қолдану керектігі айтылады және 18-бапты қанағаттандырудың сәтсіздігі кез келген заңның конституцияға қайшы екенін білдіреді. Сондықтан, федералды үкімет заңдардың ағылшын және француз тілдерінде жазылуын қамтамасыз етуге тырысты, бұл әдеттегі әдіске қарама-қарсы, онда ағылшын тілінде жазылған заңдар француз тіліне аударылады. Нью-Брансуик апелляциялық соты 18 (2) тармақшаны қарастырды, ол екі тілді жарғылар мен деректерді провинциялық заң шығарушы органмен сақтауға міндетті, алғаш рет 2001 жылы Шарлебоа қарсы Моват ісі. Сот 18-баптың 2 тармақшасындағы талапты муниципальді заңдарға да қатыстырды, бұл туралы Жарғының 16-бабы мен 16.1-бабында айтылған. Жоғары Сот Квебек (Адвокат) Блейкиге қарсы (No. 2) (1981) Квебек заң шығарушысының 133 бап талаптары Квебек муниципалитеттеріне қолданылмайды, Нью-Брансуик соты 133 бап пен Жарғы әр түрлі мақсаттар үшін қабылданған бөлек заңдар екенін атап өтті. Р. v. Beaulac (1999) бойынша Хартиялық құқықтарды көбірек еркін түсіндіру керек. Жарғылық құқықтардың көмегімен азшылықты тілдер тобы қолдау табады. Заңнама халыққа қатысты заңдар ретінде анықталды, ал муниципальді заңдар осы сипаттамаға сәйкес келеді. Ақырында, муниципалитеттер провинциялық үкіметтердің билігімен жұмыс істейді, олар 32-бап бойынша Жарғыға бағынады. (Содан кейін осыған байланысты іс Жоғарғы Сотқа Шарлебоа мен Сент-Джон (қаласы) деген атпен жіберілді.)

Justice Michel Bastarache and fellow authors wrote of section 18 that it repeats section 133 in necessitating Parliament's statutes being kept in both official languages, and that section 18 "adds that both versions are equally authoritative." They compared this clause to sections 56 and 57 of the Constitution Act, 1982, which state that English and French versions of the Constitution are equal. Earlier, however, court decisions suggested the equal status of English and French versions was implicit in section 133. Bastarache and his fellow authors also argued that section 18 implies bilingualism is to be used in the making of the law, and state that failure to satisfy section 18 means any laws are unconstitutional. Hence, the federal government has tried to ensure laws are written in both English and French to begin with, as opposed to the usual method in which laws written in English would then be translated to French. The New Brunswick Court of Appeal considered subsection 18(2), which requires bilingual statutes and records to be kept by the provincial legislature, for the first time in the 2001 case Charlebois v. Mowat. The court extended subsection 18(2)'s requirement to municipal laws, with reference to sections 16 and section 16.1 of the Charter. Although the Supreme Court had said in Quebec (Attorney General) v. Blaikie (No. 2) (1981) that the section 133 requirements of the Quebec legislature do not extend to Quebec municipalities, the New Brunswick court observed section 133 and the Charter are separate laws enacted for different purposes. According to R. v. Beaulac (1999), the Charter rights should be interpreted more liberally. The Charter rights should support minority language groups. Legislation was defined as laws applying to people, and municipal laws fit this description. Finally, it was noted that municipalities exist under the authority of the provincial governments, which are bound by the Charter under section 32. (A related case later went to the Supreme Court as Charlebois v. Saint John (City).)