Кіріспе

Фюсен Магнус, Магноальд немесе Манг - Германияның оңтүстігіндегі миссионерлік қасиетті, Олггеу елшісі деп те аталады. Ол Галлдың (627 жылы қайтыс болған) немесе Бонифацийдің (754 жылы қайтыс болған) замандасы болған деп есептеледі және Фюссендегі Сент-Манг абатшылығының негізін қалаушы ретінде қастерленеді.

Аңыз

Ол туралы сенімді ақпарат жоқ. Бұл кітаптың бірден-бір көзі - ескі "Vita S. Magni", бірақ онда анахронизмдер көп, сондықтан оған көп сенім артуға болмайды. Онда екі ирланд миссионері Колумбан мен Галлдың Арбондағы діни қызметкер Вилимармен біраз уақыт болғаны туралы айтылған. Бұл жерде Галл ауырып, Виллимармен бірге тұратын екі дін қызметкері Магнус пен Теодордың (Магноальд пен Теодо) қамқорлығына алынды, ал Колумбан Италияға барып, Боббио аббатшылығын құрды. Галл Колумбанның өлімі туралы керемет түрде хабар алғаннан кейін, Магнусты Боббиодағы қабірінде дұға етуге жіберді. Магнус Колумбанның қолбасшыларымен оралды, содан кейін олар оның билігін ұстанды. Галл қайтыс болғаннан кейін, Магнус оның орнын басып, камераның жетекшісі болды. Сол кезде Аугсбург епархиясының Тоццо немесе Тото есімді діни қызметкері Галлдың қабіріне зыяратшы ретінде келіп, Магнусты онымен бірге Аллгаудың шығыс бөлігіне шақырды. Магнус Ептатикусқа (Эпфак) барды, онда Аугсбург епискобы Виктерп оны қабылдады және оған шығыс Аллгауды христиандыққа айналдыруды сендірді. Ол шөл далаға еніп, содан кейін Лех өзенін Сент-Мангстрит ("Сент-Магнус" қадамдары") деп аталатын жерде кесіп өтіп, камера салды, содан кейін Фюссен монастыры тұрғызылды және ол қайтыс болды. және басқа да беделді адамдар "Өмір" кітабын кейін жасалып кеткен жалған деп қабылдамайды. Алайда, "Өмірдің" екінші бөлігі 851 жылы Ельвангенде (егерде, мүмкін, Ерменрихтің қолынан келмеген болса да) жазылған, ал Магнус Галлдың серігі болған бірінші бөлік кейіннен қосылған, ол Магнус деп аталатын бұрынғы әулиенің оқиғасының қалдықтарын қамтиды. Бұл екінші көзқарас көбірек қолдау тапты.