Ford Model T: Американ автокөлігінің тарихы (Ford Model T: Amerikanský avtokölіgіnің tarıhy)

Кіріспе

Американдық автомобиль (1908–1927)

Ford Model T 1999 жылғы «Car of the Century» байқауында BMC Mini, Citroën DS және Volkswagen Beetle-ден бұрын 20 ғасырдың ең ықпалды автокөлігі деп танылды. Фордтың T моделінің табысы оның тек қана үлкен көлемде қолжетімді бағада көлікпен қамтамасыз етуімен ғана емес, сонымен қатар автомобиль өсіп келе жатқан орта тап үшін жаңашылдықтың символы болды және Америка Құрама Штаттарының жаңару дәуірінің қуатты белгісіне айналды. 1972 жылы Volkswagen Beetle оны басып өткенге дейін ол тарихтағы ең көп сатылған автомобиль болып саналды.

Кіріспе

1880-жылдардан бастап шығарылған алғашқы автомобильдер көбінесе сирек, қымбат және көбінесе сенімсіз болды. Модель Т – алғашқы сенімді, оңай күтілетін, көпшілік нарығына арналған моторизацияланған көлік болғандықтан, үлкен жетістікке жетті: шығарылғаннан кейін бірнеше күн ішінде 15 000 тапсырыс түсті. Бірінші өндіріс Model T 1908 жылдың 12 тамызында құрастырылып, 1908 жылдың 27 қыркүйегінде Мичиган штатының Детройт қаласындағы Форд Пикетт-авеню зауытынан шықты. 1927 жылдың 26 мамырында Генри Форд Мичиган штатының Хайленд-Парк қаласындағы зауытында 15 миллионшы Model T Ford көлігінің құрастыру желісінен түсетінін көрді. Генри Форд 1903 жылы компанияны құрғаннан бастап Model T-ді енгізуге дейін бірнеше автомобильдерді жобалады. Форд өзінің алғашқы көлігін Model A деп атады және әліпби бойынша Model T-ға дейін өтті. Барлығы жиырма модель болды, олардың барлығы өндіріске жіберілген жоқ. Model T-ден бірден бұрын шығарылған модель Model S болды, ол компанияның сол кезге дейінгі ең үлкен жетістігі – Model N-нің жаңартылған нұсқасы еді. Model T-нің жалғасы Model U емес, тағы да Ford Model A болды. Компания жариялаған мәлімдемеде бұл жаңа көлік ескісінен мүлдем өзгеше болғандықтан, Форд "А" әріпінен бастауды қалағандығы айтылды. Model T – Ford компаниясының орта тапқа бағытталған, толықтай алмастырылатын бөлшектері бар жылжымалы құрастыру желілерінде жаппай өндірілген алғашқы автомобильдері болды. Генри Форд бұл көлік туралы былай деді:
Мен көпшілік үшін автокөлік жасаймын. Ол отбасы үшін жеткілікті үлкен, бірақ жеке адамның жүргізіп, күтіп-бағуға қолайлы болуы үшін жеткілікті кішкентай болады. Ол ең жақсы материалдардан, ең жақсы білікті жұмысшылармен, қазіргі заманғы инженерияның ең қарапайым жобалары бойынша жасалады. Бірақ оның бағасы соншалықты төмен болады, жақсы жалақы алатын әр адам оны сатып ала алады – және отбасымен бірге Құдайдың ұлы кеңістігінде сағаттап ләззат ала алады. Құрастыру желісін дамытуға еңбек еткені үшін алғашқы жаппай өндіріс 1901 жылы басталған Oldsmobile Curved Dash автокөлігімен Ransom E. Olds құрметі тиесілі болғанымен, Model T өміріндегі жүйенің тиімділігінің айтарлықтай артуының барлық құрметі дерлік Форд пен оның инженерлеріне тиесілі.

Early automobiles, which had been produced from the 1880s, were mostly scarce, expensive, and often unreliable. Being the first reliable, easily maintained, mass market motorized transportation made the Model T into a great success: Within a few days after the release, 15,000 orders had been placed. The first production Model T was built on August 12, 1908,
and left the factory on September 27, 1908, at the Ford Piquette Avenue Plant in Detroit, Michigan. On May 26, 1927, Henry Ford watched the 15 millionth Model T Ford roll off the assembly line at his factory in Highland Park, Michigan. Henry Ford conceived a series of cars between the founding of the company in 1903 and the introduction of the Model T. Ford named his first car the Model A and proceeded through the alphabet up through the Model T. Twenty models in all, not all of which went into production. The production model immediately before the Model T was the Model S, an upgraded version of the company's largest success to that point, the Model N. The follow up to the Model T was another Ford Model A, rather than the "Model U". The company publicity said this was because the new car was such a departure from the old that Ford wanted to start all over again with the letter A. The Model T was Ford's first automobile mass produced on moving assembly lines with completely interchangeable parts, marketed to the middle class. Henry Ford said of the vehicle:
I will build a motor car for the great multitude. It will be large enough for the family, but small enough for the individual to run and care for. It will be constructed of the best materials, by the best men to be hired, after the simplest designs that modern engineering can devise. But it will be so low in price that no man making a good salary will be unable to own one – and enjoy with his family the blessing of hours of pleasure in God's great open spaces. Although credit for the development of the assembly line belongs to Ransom E. Olds, with the first mass produced automobile, the Oldsmobile Curved Dash, having begun in 1901, the tremendous advances in the efficiency of the system over the life of the Model T can be credited almost entirely to Ford and his engineers.

Сипаттамалары

Model T-ді Childe Harold Wills, сондай-ақ венгр иммигранттары Joseph A. Galamb (бас инженер) және Eugene Farkas жобалады. Генри Лав, C. J. Smith, Гас Дегнер және Питер Э. Мартин де команда құрамына кірді, ал Галамбтың елдестері – венгр иммигранттары Гюла Хартенбергер мен Кароли Балог та осы топта болды. Бүгінде коллекционерлер Model T-ді жасалған жылдары бойынша жіктеп, оларды "модельдік жылдар" деп атайды, соның салдарынан алғашқы Model T-лерді 1909 жылғы модельдер деп таниды. Бұл – өткенге қарай жасалған жіктеу жүйесі, өйткені қазіргі түсінік бойынша модельдік жылдар сол кезде болған жоқ. Автомобильдің өндірілген екі онжылдық ішінде дизайн өзгерістері болғанымен, компания қайта қарастырылған ешбір дизайнға арнайы атау бермеді; олардың барлығы қарапайым "T моделі" деп аталды.

Қозғалтқыш

Model T алдыңғы жағында тік орналасқан төрт цилиндрлі қозғалтқышы бар, ол ең жоғары жылдамдық үшін шамамен 64 км/сағ жылдамдыққа жетеді. Ford Motor Company мәліметінше, Model T отынды 16-20 км/литр мөлшерінде үнемді пайдаланған. Қозғалтқыш бензин, керосин немесе этанолмен жұмыс істей алады, бірақ бензин бағасының төмендеуі және кейіннен спирттік ішімдіктерге тыйым салу этанолды көптеген пайдаланушылар үшін тиімсіз отынға айналдырды. Алғашқы 2447 дананың қозғалтқыштары су сорғыларымен салқындатылды; 2448-ші данадан бастап, 2500 данаға дейінгі кейбір ерекшеліктерді ескере отырып, термосифондық әрекет арқылы салқындатылды. Model T-де қолданылған тұтану жүйесі ерекше болды, ол маховикке енгізілген төмен вольттық магниттен тұрды, ол тербелгіш катушкаларға айнымалы токпен қуат беріп, тұтану шамдарын қозғады. Бұл кейбір басқа автомобильдерде қолданылатын қымбат жоғары вольттық тұтану магниттеріне қарағанда стационарлық газ қозғалтқыштарында қолданылатын жүйеге жақын болды. Бұл тұтану жүйесі Model T-ні отынның сапасы мен түріне қатысты икемдірек етті. Жүйеге бастапқыш аккумулятор қажет болмады, өйткені дұрыс қолмен айналдыру іске қосу үшін жеткілікті ток тудырады. 1915 жылы магнитпен жұмыс істейтін электр шамдары қолданысқа енгізіліп, ацетилен газ шамдарын және май шамдарын алмастырды, бірақ электрлік іске қосу 1919 жылға дейін ұсынылмады. Model T қозғалтқышы 1941 жылға дейін, Model T өндірісі тоқтағаннан кейін де, ауыстыру қажеттіліктері үшін, сондай-ақ стационарлық және теңіздік қолданысқа арналған қозғалтқыш ретінде шығарылды. Fordson Model F трактор қозғалтқышы, шамамен он жылдан кейін жасалған, Model T қозғалтқышына өте ұқсас, бірақ одан ірілеу болды.

Берілім және қозғалтқыш

Model T – артқы дөңгелекті жетектегі көлік. Оның берілісі планеталық типті, сол кезде "үш жылдамдықты" деп аталған. Бүгінгі күні ол екі жылдамдықты деп есептеледі, себебі үш жылдамдықтың бірі кері бағытқа арналған. Model T-нің берілісі үш еденге орнатылған педальмен және жүргізуші отырғызылған орынға бекітілген рычагпен басқарылады – сол заманға революциялық жаңалық. Газды басқару рульдегі рычаг арқылы жүзеге асырылады. Сол жақ педаль берілісті қосу үшін қолданылады. Едендегі рычаг ортаңғы немесе толық алға қарай жылжытылып, педаль алға басылып тұрғанда көлік төменгі беріліске енеді. Рычаг аралық жағдайда ұсталса, көлік нейтральдік күйге көшеді. Егер сол жақ педаль босатылса, Model T жоғары беріліске ауысады, бірақ тек рычаг толық алға жылжытылғанда ғана – басқа жағдайларда педаль орталық нейтральдік күйге дейін ғана көтеріледі. Бұл көлікті нейтральдік күйде ұстап тұрып, жүргізушіге қозғалтқышты қолмен айналдыруға мүмкіндік береді. Осылайша, көлік педальдерге баспай-ақ жүре алады. Алғашқы 800 данада кері бағыт рычагпен қосылады; ал одан кейінгі барлық модельдерде орталық педаль қолданылады, ол көлік нейтральдік күйде болғанда кері бағытты қосу үшін пайдаланылады. Мақта – Ford компаниясы бастапқыда мақтадан тоқылған қаптамаларды орнатып, оларды стандартты деп белгілеген. Жалпы, мақта қаптама барабан бетіне "жағымды" келеді, барабанға зақым тек оны бекітетін қақпақтардың барабан бетін сызып тастауынан ғана туындайды. Бұл өзінен-өзі проблема тудырмаса да, дұрыс реттелмегендіктен туындаған сүйрелу жолағы беріліс пен қозғалтқыштың қызуына, қуатының төмендеуіне және – мақта қаптамалардың жағдайында – жолақтың тез тозуына әкелді. Ағаш – Ағаш қаптамалар Model T өмірі бойында "ұзақ қызмет ететін" қосымша бөлшек ретінде ұсынылды. Олар бір бөліктен жасалған, бумен иілген ағаштан және металл сымнан тұрады, әдеттегі Model T беріліс жолағына орнатылады. Бұл жолақтар педальдерге өте ерекше сезім береді, күштірек "ұстау" сезімімен. Бұл барабанды анық "қамтитын" сезімді тудырады және, әсіресе тежегіш барабанында, сезімді айтарлықтай күшейтеді.

The Model T is a rear wheel drive vehicle. Its transmission is a planetary gear type known (at the time) as "three speed". In today's terms it is considered a two speed, because one of the three speeds is reverse. The Model T's transmission is controlled with three floor mounted pedals, a revolutionary feature for its time, and a lever mounted to the road side of the driver's seat. The throttle is controlled with a lever on the steering wheel. The left hand pedal is used to engage the transmission. With the floor lever in either the mid position or fully forward and the pedal pressed and held forward, the car enters low gear. When held in an intermediate position, the car is in neutral. If the left pedal is released, the Model T enters high gear, but only when the lever is fully forward – in any other position, the pedal only moves up as far as the central neutral position. This allows the car to be held in neutral while the driver cranks the engine by hand. The car can thus cruise without the driver having to press any of the pedals. In the first 800 units, reverse is engaged with a lever; all units after that use the central pedal, which is used to engage reverse gear when the car is in neutral. Cotton – Cotton woven linings were the original type fitted and specified by Ford. Generally, the cotton lining is "kinder" to the drum surface, with damage to the drum caused only by the retaining rivets scoring the drum surface. Although this in itself did not pose a problem, a dragging band resulting from improper adjustment caused overheating of the transmission and engine, diminished power, and – in the case of cotton linings – rapid destruction of the band lining. Wood – Wooden linings were originally offered as a "longer life" accessory part during the life of the Model T. They were a single piece of steam bent wood and metal wire, fitted to the normal Model T transmission band. These bands give a very different feel to the pedals, with much more of a "bite" feel. The sensation is of a definite "grip" of the drum and seemed to noticeably increase the feel, in particular of the brake drum.

Түстер

1918 жылға қарай АҚШ-тағы барлық автомобильдердің жартысы Model T болды. Форд өзінің өмірбаяндық еңбегінде 1909 жылы басқарушы командасына: «Кез келген клиент қалаған түспен боялған автомобильге ие бола алады, егер ол қара болса» дегенін айтқан. Дегенмен, 1908 жылдан 1913 жылға дейінгі өндірістің алғашқы жылдарында Model T қара түсте емес, тек сұр, жасыл, көк және қызыл түстерде қол жетімді болды. Жасыл түс тур автомобильдері, қалалық автомобильдер, купелер және ландолеттер үшін қолданылды. Сұр түс тек қалалық автомобильдерге, ал қызыл түс тек тур автомобильдеріне арналған. 1912 жылға қарай барлық автомобильдер түн ортасы көгілдір түске боялып, қара қанаттарымен жабдықталды. Тек 1914 жылы «қара болса, кез келген түс» саясаты толыққанды жүзеге асырылды. Фордтың 1914-1925 жылдары қара бояуды қолдануды ұсынғаны, сол дәуірде қара бояудың төмен құнымен, беріктігімен және тез кебу уақытымен байланысты екені жиі айтылады. Аталған кезеңде қара бояу басқа қара лактарға қарағанда тез кепті деген дәлел жоқ, бірақ көміртекті қара пигменті шынымен ең арзан (немесе ең арзан болмаса) пигмент болып саналды, ал гильсониттің қара түсі, битумның бір түрі, сол кездегі арзан металл бояуларын берік етуге мүмкіндік берді, соның салдарынан түс таңдаулары қара, көк, жасыл немесе қызыл түстермен шектелді. Сол кезде Форд екі ұқсас типтегі «жапондық қара» бояуын қолданды, біреуі металға тікелей жағылатын негізгі қабат ретінде, ал екіншісі – соңғы жабын ретінде. Америкалық автомобиль өнеркәсібіндегі бояу таңдаулары, сондай-ақ басқа салаларда (локомотивтер, жиһаз, велосипедтер және электр құралдарының қарқынды дамитын саласы) химия өнеркәсібінің дамуымен қалыптасты. Мұның ішінде Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде бояу көздерінің тоқырауы және 1920 жылдардың ортасында жаңа нитроцеллюлозалық лактардың пайда болуы бар еді. Бұл лактар тез кептірілетін, сызатқа төзімді және бірнеше қабат бояу қажеттілігін жойды. Model T дәуірінде және одан кейінгі жылдардағы бояу таңдауларын түсіну үшін сол кездегі химия өнеркәсібін түсіну қажет. Осы кезеңде автомобильдердің көп бөлігі (мыңдаған Model T-лерді қоса алғанда) иелері тарапынан бөлшектелді және үйде жасалған тракторлар мен мұз аралар сияқты нақты мақсатқа арналған арнайы машиналарға қайта құрастырылды. T-ны машинадан тракторға айналдыруды жеңілдету үшін ондаған компаниялар дайын жиынтықтарды сатты. Model T, Fordson тракторы қолжетімді болғанға дейін (1917-18) он жыл бойы қолданыста болды, соның салдарынан көптеген T-лер далалық пайдалану үшін түрлендірілді. (Мысалы, кейіннен өзінің тіркегіштерімен және тракторларымен танымал болған Гарри Фергюсон, Фордсон және басқалармен жұмыс істемес бұрын Eros Model T тракторларын қайта құрумен айналысты.) Келесі он жылдықтарда T-модельді тракторларды қайта өңдеу жиынтықтарын сату қиындады, өйткені Fordson және содан кейін Farmall (1924), сондай-ақ басқа да жеңіл және қолжетімді тракторлар шаруашылық нарығына қызмет етті. Бірақ Ұлы депрессия кезінде (1930-шы жылдар) Model T тракторларын қайта құру жиынтықтарына деген сұраныс қайта жанданды, өйткені сол кезде қолданылған Model T-лер мен олардың бөлшектері көп және арзан болды. Сол дәуірдегі көптеген танымал автомобиль қозғалтқыштары сияқты, Model T қозғалтқышы үйде жасалған ұшақтарда (мысалы, Pietenpol Sky Scout) және моторлы қайықтарда да қолданылды. 1920 жылы Польшадағы соғыс кезінде сұраныстың жоғары болуына байланысты бронекарттың нұсқасы ("FT B" деп аталды) әзірленді. Көптеген Model T-лер артқы дөңгелектеріндегі жиынтықтармен (кейде артқы дөңгелектеріндегі қосымша екі дөңгелекпен және енді жұптасқан артқы дөңгелектерге орнатылатын екі қатар үздіксіз тізбекпен) қатты қарда жүруге болатын көліктерге айналдырылды, бұл оларды жартылай гусеницалық машинаға айналдырды, ал алдыңғы дөңгелектері шаңғылармен ауыстырылды. Бір кезде олар ауылдық поштаны жеткізу үшін танымал болды. Бұл машиналар мен шағын жүк көліктерінің жалпы атауы "қар ұшқыштары" болды. Бұл көліктер Канаданың солтүстік аймақтарында өте танымал болды, онда оларды өндіру үшін зауыттар құрылды. Бірнеше компания Model T негізінде вагондар жасады. Пол Теру өзінің «Ұлы теміржол базары» еңбегінде Үндістандағы осындай вагондармен теміржол сапары туралы айтады. Жаңа Зеландия теміржол департаментінің RM класына бірнеше вагондар кірді. Америкалық LaFrance компаниясы 900-ден астам Model T-ны өрт сөндіруге арнап, резервуарлар, шлангтар, құралдар және қоңырау қосты. Model T өрт сөндіру машиналары Солтүстік Америкада, Еуропада және Австралияда қолданылды.

By 1918, half of all the cars in the U. S. were Model Ts. In his autobiography, Ford reported that in 1909 he told his management team, "Any customer can have a car painted any color that he wants so long as it is black." However, in the first years of production from 1908 to 1913, the Model T was not available in black, but rather only in gray, green, blue, and red. Green was available for the touring cars, town cars, coupes, and Landaulets. Gray was available for the town cars only and red only for the touring cars. By 1912, all cars were being painted midnight blue with black fenders. Only in 1914 was the "any color so long as it is black" policy finally implemented. It is often stated Ford suggested the use of black from 1914 to 1925 due to the low cost, durability, and faster drying time of black paint in that era. There is no evidence that black dried any faster than any other dark varnishes used at the time for painting, but carbon black pigment was indeed one of the cheapest (if not the cheapest) available, and dark color of gilsonite, a form of bitumen making cheap metal paints of the time durable, limited the (final) color options to dark shades of maroon, blue, green or black. At that period Ford used two similar types of the so called Japan black paint, one as a basic coat applied directly to the metal and another as a final finish. Paint choices in the American automotive industry, as well as in others (including locomotives, furniture, bicycles, and the rapidly expanding field of electrical appliances), were shaped by the development of the chemical industry. These included the disruption of dye sources during World War I and the advent, by the mid 1920s, of new nitrocellulose lacquers that were faster drying and more scratch resistant and obviated the need for multiple coats. Understanding the choice of paints for the Model T era and the years immediately following requires an understanding of the contemporaneous chemical industry. During this era, entire automobiles (including thousands of Model Ts) were hacked apart by their owners and reconfigured into custom machinery permanently dedicated to a purpose, such as homemade tractors and ice saws. Dozens of aftermarket companies sold prefab kits to facilitate the T's conversion from car to tractor. The Model T had been around for a decade before the Fordson tractor became available (1917–18), and many Ts had been converted for field use. (For example, Harry Ferguson, later famous for his hitches and tractors, worked on Eros Model T tractor conversions before he worked with Fordsons and others.) During the next decade, Model T tractor conversion kits were harder to sell, as the Fordson and then the Farmall (1924), as well as other light and affordable tractors, served the farm market. But during the Depression (1930s), Model T tractor conversion kits had a resurgence, because by then used Model Ts and junkyard parts for them were plentiful and cheap. Like many popular car engines of the era, the Model T engine was also used on home built aircraft (such as the Pietenpol Sky Scout) and motorboats. An armored car variant (called the "FT B") was developed in Poland in 1920 due to the high demand during the Polish Soviet war in 1920. Many Model Ts were converted into vehicles that could travel across heavy snows with kits on the rear wheels (sometimes with an extra pair of rear mounted wheels and two sets of continuous track to mount on the now tandemed rear wheels, essentially making it a half track) and skis replacing the front wheels. They were popular for rural mail delivery for a time. The common name for these conversions of cars and small trucks was "snowflyers". These vehicles were extremely popular in the northern reaches of Canada, where factories were set up to produce them. A number of companies built Model T–based railcars. In The Great Railway Bazaar, Paul Theroux mentions a rail journey in India on such a railcar. The New Zealand Railways Department's RM class included a few. The American LaFrance company modified more than 900 Model Ts for use in firefighting, adding tanks, hoses, tools and a bell. Model T fire engines were in service in North America, Europe, and Australia.

Бірінші әлемдік автомобиль

Форд Т моделі бірнеше елде бір уақытта құрастырылған алғашқы автомобиль болды, себебі олар 1911 жылдан бастап Канаданың Уокервилл қаласында және Англияның Үлкен Манчестердегі Траффорд Паркінде өндірілді. Кейін Германияда, Аргентинада, Францияда, Испанияда, Данияда, Норвегияда, Бельгияда, Бразилияда, Мексикада, Австралияда және Жапонияда, сондай-ақ АҚШ-тың көптеген аймақтарында жиналды. Форд компания өзінің алғашқы жылдарынан бастап-ақ "жинақталған жиынтық" (knock down kit) тұжырымдамасын пайдаланды, өйткені Детройттен тасымалдау және өндіріс шығындары Фордты АҚШ-тың ірі қалаларында көлік құрастыруға итермеледі. Aeroford – 1920-1925 жылдары Лондондағы Бейсуотерде жасалған ағылшын машинасы. Бұл T моделі ерекше капот пен радиатор торымен жабдықталған, осылайша ол мүлдем басқаша дизайнға ие болған, кейіннен "брендтік инженерия" деп аталған. Aeroford 1920 жылы 288 фунт стерлингке сатылды, ал 1925 жылы бағасы 168-214 фунтқа дейін төмендеді. Ол екі орынды, төрт орынды немесе купе нұсқаларында қол жетімді болды.

Жарнама және маркетинг

Форд Детройтте үлкен жарнама машинасы құрып, әрбір газетте жаңа өнім туралы мақалалар мен жарнамалар жарияланды. Фордтың жергілікті дилерлер желісі Солтүстік Американың дерлік барлық қаласында көлікті кеңінен таратты. Фордтың T моделінің үлкен табысының басты себебі – автомобильді сатып алуды жеңілдететін үлкен сату орталықтары желісін енгізген инновациялық стратегиясы болды. Тәуелсіз дилерлер ретінде франшиза иелері байып, Фордты ғана емес, автомобильді пайдаланудың өзін де жариялады; жаңа жүргізушілерге көмектесу және елді аралау үшін жергілікті автоклубтар құрылды. Форд әрқашан фермерлерге сатуға құштар болды, олар көлікті өз бизнесіне көмектесетін пайдалы құрал ретінде қарады. Сату көтеріліп, бірнеше жыл бойы алдыңғы жылмен салыстырғанда 100 пайызға жуық өсім тіркелді.

Ле-Манның 24 сағаты

Париждік Форд дилері Чарльз Монтье және оның жеңістігі Альберт Оурио Model T-нің ("Монтье арнайы") күшті түрлендірілген нұсқасын Ле-Манның алғашқы үш 24 сағаттық жарысына қатыстырды. Олар 1923 жылғы тұңғыш жарыста 14-орынды жеңіп алды.

Автомобиль клубтары

Бүгінде осы автомобильдерді сақтау және қалпына келтіруді қолдау үшін төрт негізгі клуб жұмыс істейді: Model T Ford Club International, Model T Ford Club of America және Австралияның біріктірілген клубтары. Әлемнің көптеген аймақтарындағы филиалдармен Викторияның Model T Ford клубында ерекше австралиялық автомобильдердің көп саны тіркелген. (Австралия өздерінің кузовтарын жасағандықтан, австралиялық туристер мен АҚШ/Канададағы автомобильдер арасында көптеген айырмашылықтар болған.) Ұлыбританияда Model T Ford Register of Great Britain 2010 жылы 50 жылдығын тойлады. Көптеген Model T-нің болаттан жасалған бөлшектері әлі де өндірілуде, тіпті олардың ерекше кузовтарының шыны талшықтан жасалған көшірмелері де шығарылады, олар T-бөшке стиліндегі «hot rod» машиналарын жасау үшін танымал (бұл стиль Jan and Dean-нің серф музыкасындағы «Bucket T» әнінде бейнеленген, кейіннен The Who тобы да осы әнді орындаған). 1949 жылы, өндіріс тоқтағаннан кейін жиырма жылдан астам уақыт өткен соң, АҚШ-та 200 000 Model T тіркелген. 2008 жылы шамамен 50 000-60 000 Ford Model T автомобильдерінің жолға жарамды екені есептелді.