1703 жылғы Испан мұрагерлік соғысының бірінші Хёхштедт шайқасы. Француз-Бавария әскері жеңіске жетіп, Вена қаласына қауіп төндірді. Тарих, соғыс, Бавария.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан мұрагерлік соғысындағы шайқас
1703 жылғы шайқас
Battle in the War of Spanish Succession
the 1703 battle
Бірінші Хёхштедт шайқасы 1703 жылдың 20 қыркүйегінде Испан мұрагерлік соғысы кезінде болды. Бавариядағы Хёхштедт-ан-дер-Донау маңында Клод Луи Гектор де Вилларс басқарған франко-бавариялық күштер Герман Отто II Лимбург Штирум басқарған императорлық әскерді жеңді. 1703 жылдың жазында Дунай бойындағы франко-бавариялық шабуыл Габсбургтердің астанасы Венаға қауіп төндірді. Жауап ретінде Баден-Баденнің маркграфы Людовик Вильгельмнің қол астындағы императорлық күштер Баварияға еніп, Аугсбургті басып алды. Ол содан кейін Лимбург Штирумға 18 000 сарбазбен Дунайдан өтіп, Нордендорфтағы франко-бавариялық лагерьге шабуыл жасауға бұйрық берді. Лимбург Штирум 19 қыркүйекте Хёхштедт-ке келді, бірақ Вилларс пен Максимилиан Донауверт-ке жеткен еді. 20 қыркүйек күні таңертең Лимбург Штирум 15 000 сарбаздық франко-бавариялық әскердің Донауверттен оған қарай жылжып келе жатқанын, ал маркиз д’Хуссонның 8 000 сарбаздық корпусы арттан шабуылдап тұрғанын көрді. Сондықтан ол солтүстікке қарай Нердлингенге шегінуге шешім қабылдады, бірақ д’Хуссон оған шабуыл жасады. Императорлық әскерлер қарсыластарын, олардың саны көп болғанына қарамастан, кері шегіндірді. Баварияның негізгі франко-бавариялық күштері сағат 11:00-де шайқас алаңына келді. Солтүстікке қарай жолды бөгеуге жасалған әрекеттерге жақын келді, бірақ Ангальт-Дессаудан Леопольд басқарған пруссиялық әскерлердің қанатын қорғауы, қалған жаяу әскердің ретпен шегінуіне мүмкіндік берді. Императорлық әскерлер 4 500 сарбазды, ал франко-бавариялықтар 1 500 сарбазды жоғалтты, сондай-ақ көптеген мүліктерін қалдырды, бірақ Максимилиан оларды қууды жөн көрмеді. 1704 жылғы Бленхайм шайқасы да осы жерлерде болды.
The First Battle of Höchstädt took place on 20 September 1703 during the War of the Spanish Succession. Fought near Höchstädt an der Donau in Bavaria, a combined Franco Bavarian force under Claude Louis Hector de Villars defeated an Imperial army led by Hermann Otto II of Limburg Stirum. During the summer of 1703, a Franco Bavarian offensive along the Danube potentially threatened the Habsburg capital of Vienna. In response, Imperial forces under Louis William, Margrave of Baden Baden entered Bavaria, and captured Augsburg. He then ordered Limburg Stirum to cross the Danube at Donauwörth with 18,000 men, and join an attack on the Franco Bavarian camp at Nordendorf. The latter arrived in Höchstädt on 19 September, but Villars and Maximilian had already reached Donauwörth. Early on the morning on 20 September, Limburg Stirum found the main Franco Bavarian army of 15,000 was advancing on him from Donauwörth, with a corps of 8,000 under the Marquis d'Husson in his rear. He therefore decided to withdraw north to Nördlingen, but was attacked by d'Husson as he did so. The Imperials drove their outnumbered opponents back, before the main Franco Bavarian force arrived on the battlefield at 11:00 am. Attempts to block the road north nearly succeeded, before a stubborn rearguard action by Prussian troops under Leopold of Anhalt Dessau enabled the rest of the infantry to make an orderly retreat. The Imperials lost around 4,500 men compared to 1,500 for the Franco Bavarians, as well as much of their baggage, but Maximilian opted not to pursue. The 1704 Battle of Blenheim was fought over much of the same ground.
Өмірбаян
1701 жылғы наурыз айында Испания мұрагерлігі соғысы басталғанда, ол бастапқыда Испанияның Нидерландысы және Солтүстік Италияға бағытталған еді. 1702 жылы шайқастар Германияға дейін кеңейді, қыркүйек айында Баден-Баден маркграфы Людовик Вильгельм бастаған император әскері Ландауды басып алды. Ұзақ өтпей Бавария француз коалициясына қосылды, ал Вилларс қазан айында Фридлингенде шағын жеңіске жетті. Дегенмен, бұл стратегиялық жағдайға көп әсер етпеді, екі тарап та қысқа уақытқа орналасты. 1703 жыл Баварияның сайлаушысы Максимилиан II Эммануилдің Дунай бойындағы науқанымен басталды. Сәуірдің соңына қарай ол Ульмнен Регенсбургқа дейін өзен бойындағы бекіністерді бақылауға алды, онда Императорлық диета орналасқан. Қысты француздық Эльзастың астанасы Страсбургте өткізген Вилларс 28 сәуірде Кельден Рейнді кесіп өтіп, мамырдың ортасында Эхингенде бавариялықтармен кездесті. Ол Максимилианды Дунай бойымен Венаға, австриялық астанаға қарай жорыққа қосылуға көндіруге тырысты, бірақ Максимилиан бұл жоспарға қарсы дауыс берді. Оның орнына бавариялықтар Тирольге оңтүстікке қарай жылжыды, бірақ тамыздың соңында кері шегінуге мәжбүр болды. Максимилиан осы әрекетпен айналысып жатқанда, Людовик Вильгельм Баварияға шабуыл жасап, Диллинген-дер-Донаудың солтүстігінде Хаунсхайм маңында орналасты. Оның қозғалысын бақылау үшін Вилларс Диллингеннің сыртында бекініс салды, 1 қыркүйекте Максимилиан оған қосылды. Екі қолбасшы келесі қадамдары туралы пікірталас жүргізіп жатқанда, Людовик Вильгельм Герман Отто II Лимбург Стирумды 18 000 әскермен қалдырды. 3 қыркүйекте ол өзі Мундеркингеннен оңтүстікке қарай Дунайды шағын күшпен кесіп өтті. Содан ол Аугсбургке бет алды, бұл Баварияның астанасы Мюнхенге қауіп төндірді. Күтпеген жағдайға тап болған Максимилиан мен Вилларс оны тоқтатуға тырысты, Диллингенде 13 000 әскерді маркиз д'Хуссонның басқаруында қалдырды. Олар Аугсбургті сақтап қалуға үлкермеді, ол 6 қыркүйекте берілді, және Диллингеннің шығысында Дунайдың оң жағалауындағы Нордендорф маңына орналасты. Людовик Вильгельм Лимбург Стирумға Дунайды Донаувертте кесіп өтуді және содан кейін франко-бавариялық лагерьге шабуыл жасауды бұйырды. Алайда, оның артиллериясы кешікті, Вилларс пен Максимилианға бірінші болып Донаувертке жетуге және Диллингеннен күштерді шақыруға уақыт берді. 19 қыркүйекте Лимбург Стирум Höchstädt an der Donau-да тоқтағанда, оның алға жылжуына 15 000 әскердің кедергі келтіріп тұрғанын, ал д'Хуссон мен 8 000 әскері артынан жақындап келе жатқанын білмеді.
When the War of the Spanish Succession began in March 1701, it was initially focused on the Spanish Netherlands and Northern Italy. In 1702, fighting expanded into Germany, with an Imperial army under Louis William, Margrave of Baden Baden, capturing Landau in September. Soon afterwards, Bavaria joined the French coalition, with Villars winning a minor victory at Friedlingen in October. However, this had little impact on the strategic situation, with both sides going into winter quarters. 1703 began with a campaign along the Danube by Maximilian II Emanuel, Elector of Bavaria. By the end of April, he held strongholds along the river stretching from Ulm to Regensburg, home of the Imperial Diet. Villars, who had spent the winter in Strasbourg, capital of French Alsace, crossed the Rhine at Kehl on 28 April, and met up with the Bavarians at Ehingen in mid May. He tried to persuade Maximilian to join him in marching down the Danube and taking Vienna, the Austrian capital, a plan vetoed by Maximilian. Instead, the Bavarians advanced south into the Tyrol, but were forced to withdraw in late August. While Maximilian was engaged in this attempt, Louis William marched into Bavaria and took up positions around Haunsheim, just north of Dillingen an der Donau. To monitor his movements, Villars constructed a fortified camp outside Dillingen, where he was joined by Maximilian on 1 September. While the two commanders argued over their next move, Louis William left Hermann Otto II of Limburg Stirum and 18,000 men to keep them occupied. On 3 September, he himself crossed the Danube with a small force at Munderkingen, south of Ehingen. From there, he marched on Augsburg, a move that threatened Munich, the Bavarian capital. Taken by surprise, Maximilian and Villars tried to intercept him, leaving 13,000 troops at Dillingen under the Marquis d'Husson. They were too late to save Augsburg, which surrendered on 6 September, and withdrew to positions around Nordendorf, on the right bank of the Danube, east of Dillingen. Louis William now ordered Limburg Stirum to cross the Danube at Donauwörth, then join him in attacking the Franco Bavarian camp. However, his artillery was delayed, giving Villars and Maximilian time to reach Donauwörth first, and order d'Husson to move up from Dillingen. When Limburg Stirum stopped at Höchstädt an der Donau on 19 September, he was unaware there were 15,000 men blocking his advance, with d'Husson and 8,000 men closing from behind.
Шайқас
Император әскері түнді Швеннингеннің сыртындағы тегіс жерде, Хёхштадттан келіп, лагерьде өткізді. 20 қыркүйек күні таңғы сағат 6:00-де Донауверттегі бавариялық атқыштар тобы Тапфхаймдағы прусстың алғы шебімен қақтығысты, ал императорлық азық іздеушілер генерал Шейладет басқаратын д'Хуссонның алдыңғы жасағына кездесті. Екі жақтан қауіп төндіргенін дұрыс түсінген Лимбург Штирум, өзінің орынбасарлары генерал-лейтенант Иоганн Маттиас фон дер Шуленбургпен және прусстық контингенттің жетекшісі Ангальт-Дессау князі Леопольд I-мен шұғыл кеңес өткізді. Қазіргі позициялары қорғанысқа келмейтініне шешім келтіріп, олар Швеннингеннен Нөрдлингенге қарай солтүстікке созылған жолмен шегінуге келісті. Дайындық ретінде, артиллериясы үш рет оқ атты, бұл барлық әскерлердің бас әскерге қайтуының сигналы болды. Айыныштысы, бұл Вилларс пен д'Хуссонның шабуылға дайын екенін білдіретін алдын ала келісім бойынша белгі де еді. Осыны болжай отырып, соңғысы Вилларс әлі де алыста болғанда таңғы сағат 8:00-де шабуылға шықты. Бұл шегінуді тоқтатты, екі тарап та қанаты қанға батқан шайқастарда ауыр шығынға ұшырады, бірақ император әскері ақырында қарсыластарын кері қайтарды. Француз бөлімдері Хёхштадт және оның қамалы маңында прусстың бірнеше шабуылын тойтарды, бірақ сағат 11:00-ге қарай д'Хуссон корпусы ыдырап кетті. Лимбург Штирум жеңіске жеткенін ойлады, бірақ франко-бавариялық әскердің бас бөлігі енді шайқас алаңына жетті. Граф фон Арко басқаратын бавариялық атқыштар императорлық қатарға дереу шабуыл жасады, бұл олардың баяу қозғалатын жаяу әскеріне Нөрдлингенге баратын жолды кесіп тастауға уақыт берді. Сағат 13:00-ге қарай императорлық атқыштар шайқаста бес сағатқа жуық болды және ауыр зардап шекті. Лимбург Штирум оларға шегінуге рұқсат берді, ал жаяу әскер өздерінің күшімен шығуға мәжбүр болды, жағдай қиын болды, өйткені олар өздерінің мүліктері мен оқ-дәрілерін тастап кетуге тиіс болды. Бір сәтте француз жаяу әскерінің төрт батальоны олардың шегіну жолын кесіп өтті, және жол тек қана бірнеше батыл шабуылдар арқылы қайта ашылды. Артқы күзетті Ангальт-Дессаудың пруссиялықтары құрады, олардың табанды қарсыласуы императорлық жаяу әскердің қалған бөлігіне қашуға уақыт берді.
The Imperial army spent the night camped on level ground outside Schwenningen, from Höchstädt. At 6:00 am on 20 September, Bavarian cavalry scouts from Donauwörth clashed with Prussian outposts in Tapfheim, while Imperial foragers ran into d'Husson's advance guard under General Cheyladet. Correctly deducing he was threatened from two sides, Limburg Stirum held a hurried conference with his deputies, Lieutenant General Johann Matthias von der Schulenburg and the leader of the Prussian contingent, Leopold I, Prince of Anhalt Dessau. Deciding their current position was indefensible, they agreed to withdraw along the road running north from Schwenningen to Nördlingen. In preparation, his artillery fired three shots, the signal for all troops to return to the main army. Unfortunately, this was also the signal Villars had previously agreed with d'Husson would indicate he was ready to attack. Assuming this to be the case, the latter launched his assault prematurely at 8:00 am, with Villars still some distance away. While this stopped the retreat, and both sides suffered heavy casualties in a series of bloody firefights, the Imperial troops eventually drove back their outnumbered opponents. French units around Höchstädt and its castle repulsed a number of Prussian assaults, but by 11:00 am d'Husson's corps was disintegrating. Limburg Stirum thought he had won a victory, only to find the main Franco Bavarian army had now reached the battlefield. Bavarian cavalry under the Graf von Arco immediately attacked the Imperial lines, to provide time for their slower moving infantry to cut the road to Nördlingen. By 13:00, the Imperial cavalry had been in action for nearly five hours, and taken heavy losses. Limburg Stirum gave them permission to withdraw, with the infantry left to fight their way out, a situation made more difficult because they had to abandon their baggage and ammunition supplies. At one point, four battalions of French infantry managed to get across their line of retreat, and the road was re opened only by a series of desperate charges. The rear guard was formed by Anhalt Dessau's Prussians, whose stubborn resistance gave the rest of the Imperial infantry time to escape.
Салдары
16:00-ге дейін императорлық жаяу әскердің соңғысы шайқас алаңынан шығып, түн ортасында Нордлингенге жетті. Зардаптар туралы бағалаулар әртүрлі; өзінің "Естеліктерінде" Вилларс 12 000-нан астам адамды өлтіргенін, жараланғанын немесе тұтқынға алғанын, ал өзі 1000 адамды жоғалтқанын мәлімдеді. Басқа дереккөздер 4500 императорлық әскердің қаза болғанын, ал франко-бавариялық күштердің шамамен 1500 адамдық шығынға ұшырағанын көрсетеді. Пруссия мұрағаттары өздерінің 6000 сарбаздан 900-ін жоғалтқанын, ал қалған 3000-ы армияның қалған бөлігіне тиесілі екенін хабарлайды. Вилларс қуып жете беруді қаласа да, Максимилиан олардың әскерлерінің он екі сағатқа жуық жол жүріп, содан кейін шайқасқаннан кейін мұндай іс-қимылға қабілетсіз екенін айтты. Оның орнына ол қазан айының басында берілген Аугсбургті қоршап алды, бірақ бұл Вилларспен арақатынасын түгелдей бүлдірді, ол Францияға қайта шақырылды. Бавариялық шабуылдары сәтсіз аяқталғанына қарамастан, Столлхофен шебінде орналасқан императорлық бөлімдер француз әскерлерінің солтүстік Рейнландқа ену әрекеттерін тоқтатты. Людовик Вильгельм 1704 жылғы Бленхайм шайқасында маңызды рөл атқарды, ол көптеген ортақ жерлерде болды және голландтар мен немістерге екінші Хёхштедт шайқасы ретінде белгілі болды.
By 16:00, the last of the Imperial infantry had exited the battlefield, reaching Nördlingen around midnight. Estimates of casualties vary; in his "Memoirs", Villars claimed to have killed, wounded or captured over 12,000, for the loss of only 1,000. Other sources suggest 4,500 Imperial casualties, those of the Franco Bavarian force being around 1,500. Prussian archives put their own losses as 900 from a contingent of 6,000, with another 3,000 attributed to the rest of the army. Although Villars wanted to pursue, Maximilian argued their troops were in no shape to do so, having marched nearly in twelve hours, then fought a battle. He besieged Augsburg instead, which surrendered in early October, but this irretrievably damaged his relationship with Villars, who was recalled to France. Despite the failure of their Bavarian offensive, Imperial units based in the Lines of Stollhofen blocked French attempts to break into the northern Rhineland. Louis William played an important role in the 1704 campaign that ended at Blenheim, fought over much of the same ground, and known to the Dutch and Germans as the Second Battle of Höchstädt.