Matthew 27:54

Кіріспе

Матай 27:54 - Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының жиырма жетінші тарауының елу төртінші тармағы. Бұл тармақ Исаның өлімінен кейін орындалып, оның қасында болған римдік сарбаздардың не істегендерін суреттейді.

Талдау

Бұл тармақ Матай кітабының кейбір өзгерістеріне қарамастан , Бұл жерде жер сілкінісі туралы айтылған, бірақ ол Марк жазған айқышқа шегелену оқиғасының бір бөлігі емес. Бұл жерде жүзбасының қорқынышына жер сілкінісі себеп болған көрінеді. Голгофаның сол жерінде ғибадатхананың бүлінуін немесе өлгендердің қайта тірілуін көру мүмкін емес еді. Матай да сарбаздардың қатты қорқып кеткенін және Матай 17 - тармақта да, Исаның керемет құдіретін көрсеткен жерінде де осылай деп жазған. Сондай-ақ, Матай жүзбасының санына оның сарбаздарын да қосады. Көптеген сарбаздар Исаның жолына түсетін басқа ұлт адамдарының бейнесі ретінде түсіндірілді. Франция сондай-ақ, санның өсуі заңды тұрғыдан да маңызды екенін атап өтті, өйткені сот алдында болған жағдайды тексеру үшін бір ғана куә жеткіліксіз. Ал Матай 5:36 - да (ЖД) Исаны айқышқа шегелету кезінде сақшылар болған деп айтылған. Бұл тармақта олардың басшылары, жүзбасы, ерекше назарға алынған. Бұл Матай 8 - тарауда жүзбасының қызметшіні сауықтыру туралы оқиғадан кейін, Матайда жүзбасы екінші рет кездеседі. Сол кезде Исаны азаптап, мазақтап жатқан сарбаздар болған. Осылайша, осы тармақтағы хабар олардың жолдарының қателігін енді түсінгендерін көрсетеді. Құдайдың Ұлы деген термин Жаңа Келісімде және қазіргі христиандықта негізгі термин болып табылады, сондай-ақ Матайдың ізгі хабарында қайта-қайта кездеседі. Матай 3: 17-де Құдай Исаны шомылдыру рәсімінен өткенде осылай деп жариялады, ал бұл шақыру 17:5-де қайталанады. Исаны жын-шайтандар, Шайтан және оның шәкірттері де осылай атаған. Бұл тармақ өте маңызды, өйткені Исаның қасында болмаған адамдар оны бірінші рет осылай атаған. Бұл аяттың басқаша түсініктері бар, олар басқа ұлт адамдарының христиан дінін қабылдауынан басқа. Бір нұсқасы, бұл - жеңілгеннің айқайлауы, қайта, қайтару емес. Жамандықты жеңгеннің орнына, олар жеңіліп, жеңіледі. Демек, бұл тармақ яһуди еместерге уағыздау ісіне қатысты емес. Римдік сарбаздар пұтқа табынушылар болған, бұл "Құдайдың Ұлы" деген атақтың басқаша түсінігін білдіреді. Грек тіліндегі түпнұсқада сөздің мағынасын анықтайтын сөз тіркесі жоқ, сондықтан бұл тармақта "Құдайдың Ұлы" немесе "Құдайдың бір Ұлы" деген сөздер кездеседі. Рим мифологиясында құдайлар жиі әлеммен қарым-қатынаста болған және көптеген жартылай құдайлық балалары болған. Сол себепті олар Исаны қазіргі мәсіхшілер сияқты емес, римдіктердің дініндегідей түсінген. "Құдайдың ұлы" немесе divi filius деген атақ Рим императорларының әдеттегі атауларының бірі болған. Бұл евангелисті алғаш оқығандарға жақсы таныс болған. Осылайша бұл тармақты императорға табынушылыққа, яғни империяға шабуыл ретінде де түсінуге болады. Бұл тармақтағы сөз тіркесі Матайдың басқа жерлеріндегі Исаның құдайдан келгендігі туралы жарияланымдарға қарағанда, римдіктердің ресми қолданысына көбірек сәйкес келеді.

This verse is based on , though the author of Matthew makes some modifications. Mention is added of the earthquake, which is not part of Mark's crucifixion narrative. In this verse the earthquake seems to be the prime motivator of the centurion's fear. At the location on Golgotha it would have been impossible to see the damage to the Temple or the rising of the dead. Matthew also adds mention of the soldiers' great fear, and addition that also appears at Matthew 17:6, at a similar demonstration of Jesus' miraculous powers. Matthew also increases the number of people from a single centurion to include his soldiers as well. A multitude of soldiers has been interpreted as foreshadowing of the masses of gentiles who would soon join the Jesus movement. France also notes that an increase of numbers is also legally important, as a single witness would not be enough before a court to verify what had occurred. The soldiers were early mentioned as keeping watch over the crucifixion at Matthew 5:36. This verse highlights their leader, a centurion. It is the second time a centurion appears in Matthew, the previous time being the healing the Centurion's servant in Matthew 8. The soldiers had been present for the torture and mockery of Jesus, such as the King of the Jews sign at Matthew 27:37. The proclamation in this verse thus shows that they now realize the error of their ways. Son of God is a central term in the New Testament and in modern Christianity, and one that has recurred in Matthew's gospel. In Matthew 3:17 he was proclaimed such by God at his baptism, and the call is repeated at 17:5. Jesus has also been called such by demons, Satan, himself, and his disciples. This verse is important as it is the first time any person outside Jesus' own circle refers to him as such. There are alternate understandings of this verse, beyond the conversion of the gentiles to Christianity. One alternative is that this is a cry of defeat rather than of conversion. The evil gentiles are overcome and defeated rather than won over. The verse might not thus represent the opening up of the mission to non Jews. The Roman soldiers were pagans, which can also imply a different understanding of the title "Son of God." The original Greek does not contain an article, so this verse can be read equally as referring to "the Son of God" or "a Son of God." In Roman mythology gods frequently interacted with the world and had many semi divine children. Thus the soldiers might not be understanding Jesus in the modern Christian sense, but in a Roman religious sense. "Son of god," or divi filius, was also one of the standard titles used by the Roman emperors. A title that would have been well known by the original readers of the gospel. Thus this verse can also be read as an attack on the cult of the emperor, and thus on the Empire itself. The phrasing in this verse corresponds more closely to official Roman usage than do most of the proclamations of Jesus' divine origins elsewhere in Matthew.