Matthew 27:2

Кіріспе

Матай 27:2 - Жаңа Келісімдегі Матай Ізгі хабарының жиырма жетінші тарауының екінші тармағы. Исаны яһудилердің Жоғарғы соты үкімдеп, Понти Пилатқа алып келді.

Талдау

Бұл тармақ Понти Пилат туралы Матай кітабында айтылған. Пилат тарихи тұлға екені қазіргі замандағы дерек көздерінен, соның ішінде Иосиф Флавийдің тарихи жазбаларынан дәлелденген. Яһудилердің жазбалары Пилатты төреші ретінде суреттесе, мәсіхшілер оны жақсы ой-пікірлерге қарамастан, жамандық жасайтын әлсіз адам ретінде қарастырып келеді. Матайдың Ізгі хабарында әлсіз, бірақ адал Пилат туралы баяндалады, оны яһуди басшылары айқышқа шегелеуге мәжбүрлейді. Матай 27:1 сияқты бұл тармақ да Марқа 15:1-ге негізделген. Басқарушы деген сөзді қосу Исаның Матай 10:18-де жазылған "Мені әміршілердің алдына сүйреп әкетеді" деген пайғамбарлығымен байланысты болуы мүмкін. Пилат Тасқа жазылғандай, Пилат Яһудея аймағының префекті болған. Иосиф Флавий де оны "губернатор" деп атаса, Тацит "прокуратор" деген атауды қолданған. Киелі кітапта: "Исаны Римге жіберген яһудилер, әсіресе яһудилердің мәсіхшілері, Исаны қамауға алып, Римге бас сауғалап, сонда өлтірді. Бұл жайт Жохан 18:31 - де анық айтылған. Бұл жайтқа кейбір қазіргі тарихшылар күмән келтіреді. Бұл туралы заңгерлер сол кезеңнің заң тарихында Санхериннің бұйрықтары бойынша бірнеше адамның өлім жазасына кесілгенін анықтады, бірақ Рим билігі туралы ештеңе айтылмаған. Алғашқы мәсіхшілер дәстүрінде Стефан мен Жақыпты сотқа тартты және өлім жазасына кесілді. Ғибадатханаға кірген басқа ұлт адамдарын өлтіру құқығы сол кездегі құжаттардан да анықталады. Осы фактілерге сүйене отырып, Литцман мен Винтер яһудилердің соты тарихи емес және Исаның өлім жазасына тартылуы тек римдіктер мәселесі болды деген теорияны шығарды. Яһуди билігінің бұл билігі жоқ деген ой Ғибадатхана қиратылғаннан кейін, Рим билігі әлдеқайда қатаң болған кезде, Ізгі хабар жазушыларының туындысы болды. Басқа тарихшылар, әсіресе А. Н. Шервин Уайт, бұған келіспейді. Яһуди билігі жазаға тартқан болса да, Яқыпты императорлар билігінен айырылған кезде, ал Степанды сотқа қарамай, көпшілікпен өлтірген. Бүкіл империя бойынша өлім жазасын қолдану билігі тек жоғары римдік билік иелеріне ғана берілген. Егер жергілікті тұрғындарда осындай құқықтар болса, Яһудея ерекше орын алады. Исаны байлау дегеніміз - оны кінәлі деп айыптаған, әрі Пилатқа байлау керек қауіпті адам ретінде таныстырған. Оригеннің "Матайға арналған түсіндірме" еңбегінде бұл іс-әрекет Еврей Киелі кітаптары мен Самсон туралы оқиғаға байланысты екені айтылған.

This verse introduces Pontius Pilate in the Gospel of Matthew. Pilate is a historical figure attested from contemporary sources, including the histories of Josephus. While Jewish sources portray Pilate as a tyrannical ruler, Christian ones have long viewed him as a weak man doing evil despite his better judgement. The Gospel of Matthew follows the narrative of a weak, but decent, Pilate who is pressured into the crucifixion by the Jewish leaders. Like Matthew 27:1 this verse is built upon Mark 15:1. Adding the word governor may link with Jesus' prediction at Matthew 10:18 that he would be "dragged before governors." Governor was not Pilate's true title, according to the Pilate Stone he was officially Prefect of Judea. Josephus also refers to him as governor, while Tacitus uses Procurator, the later title for the governor of the region. It has usually been accepted that the reason for the delivery of Jesus to the Roman governor by the Sanhedrin was that the Jewish authorities did not have the power to carry out executions under Roman rule. This reason is made explicit at John 18:31. This has been questioned by some modern historians. looked at the legal history of the period and found several executions carried out on orders of the Sanhedrin with no mention of Roman authorities. In early Christian tradition Stephen and James were tried and sentenced to death by the Sanhedrin. The right to execute Gentile trespassers into the Temple is also established from documents of the time. Based on these facts Lietzmann and Winter originated a theory that the Jewish trial is not historical, and that the execution of Jesus was a purely Roman matter. The idea that the Jewish authorities did not have this power was a product of the Gospel writers working after the destruction of the Temple, when Roman rule was far more rigid. Other historians, notably A. N. Sherwin White, disagree. While there are recorded executions by the Jewish authorities, that of James was during a time of lapsed imperial control and that of Stephen perhaps by an extrajudicial mob rather than any formal proceedings. Across the Empire the power of capital punishment was limited only to high Roman authorities. Judea would be exceptional if locals had such rights. The binding of Jesus represents that he has now been convicted, as is being presented to Pilate as a dangerous figure who must be bound. Origen's Commentary on Matthew makes much of this act of binding as a connection to the Hebrew Bible and the story of Samson.