1800 жылғы Штоках пен Энген шайқастары

Кіріспе

Стокках пен Энген шайқастары 1800 жылдың 3 мамырында Жан Виктор Мари Моро басшылығындағы Бірінші Франция Республикасы армиясы мен Пол Крей басшылығындағы Габсбург монархиясы армиясы арасында өтті. Энген маңындағы шайқас нәтижесіз аяқталды. Бірақ, екі бас армия Энгенде шайқасқанда, Клод Лекурб австриялықтардан (соңғысын Лотарингияның принці Жозеф Луи Водемон басқарған) Стоккахты жаулап алды. Стоккахтағы маңызды жабдықтау базасын жоғалту Крейді шегінуге мәжбүр етті. Стокках Боден көлінің солтүстік-батыс жағында, ал Энген Стоккахтан батысқа қарай орналасқан. Оқиға Француз революциялық соғыстарының бөлігі болған Екінші коалиция соғысы кезінде болды.

Өмірбаян

Месскирх 1800 шайқасының француз және австриялық әскерлерінің құрамы туралы толық мәліметтерді қараңыз.

Жоспарлар

1800 жылдың басында Рейн өзенінің арғы жағында Франция және Габсбург әскерлері қарама-қарсы орналасты. Фельдзегмейстер Пол Крей шамамен 120 000 сарбазды басқарды. Ол өз сапындағы австриялық сарбаздармен қатар Бавария сайлау округінен 12 000 адам, Вюртемберг герцогтығынан 6 000 әскер, Майнц архиепископтығынан 5 000 сапасы төмен сарбаз және Тироль графтығынан 7 000 милициялық әскерді жинады. Осылардың 25 000-ы Воралбергті қорғау үшін Констанц көлінің (Бодензе) шығыс жағына орналастырылды. Крей 95 000 сарбаздық негізгі күшін Рейн өзенінің батысқа қарай ағысы Швейцарияның солтүстік шекарасынан Францияның шығыс шекарасына қарай солтүстікке бұрылатын L-тәрізді бұрышта орналастырды. Крей өзінің басты қоймасын француз бақылауындағы Швейцариядан бір күндік сапар қашықтықтағы Стоккахта құрды. Фельдмаршал-лейтенант Генрих XV Реус-Плауен Воралбергтегі 25 000 сарбазға, оның ішінде тирольдіктерге де басшылық етті. Фельдмаршал-лейтенант Фридрих Иосиф, Науендорф графы басқарған 40 000 сарбаздық орталық күш Констанц көлінен шығысқа қарай Виллингенге дейін орналастырылды, ал алдыңғы бөлімдері көл мен Базель арасындағы Рейн өзені бойында орналасқан. Оң жақ қанаты Фельдмаршал-лейтенант Майкл фон Кинмайердің 15 000 сарбазынан тұрды, олар Қара Орман арқылы өтетін жолдарды күзетті, 16 000 сарбаз Фельдмаршал-лейтенант Антон Штарэйдің басшылығымен Рейн артында, Рейн өзенінен солтүстікке қарай Майн өзеніне дейін орналасты, ал 8 000 сарбаз Франкфуртты қорғады. Соңында, 20 000 сарбаздық резерв Стокках маңында күшін жинады. Барлық маңызды бекіністерде гарнизондар орналастырылды және Констанц көлінде шағын теңіз күштері болды. Барлығы, Крей 110 000 жаяу әскер, 25 000 атты әскер, 4 000 артиллерист және 500 артиллериялық құралға ие болды. Оның тылында үлкен жабдықтау базасы және Ульмдегі бекінілген лагерь орналасқан. Габсбург генералы Мюнхен арқылы Австрияға және Регенсбург арқылы Богемияға дейін екі жабдықтау желісін пайдалана алды. Дивизия генералы Жан Виктор Мари Моро 137 000 француз әскеріне басшылық етті. Олардың 108 000 сарбазы далалық операцияларға қолданылуға дайын болды, ал қалған 29 000 Швейцария шекарасын күзетіп, Рейн бекіністерін ұстады. Бірінші консул Наполеон Бонапарт Швейцариядан шабуыл жасап, австриялықтарды қоршауға негізделген батыл жоспар ұсынды, бірақ Моро оны қабылдаудан бас тартты. Керісінше, Моро Базель маңында Рейн өзенінің солтүстікке бұрылатын жерінен өтуді жоспарлады. Француз колоннасы Мороның нағыз ниеттерін жасыру үшін Рейн өзенін батыстан кесіп өтетін болады. Бонапарт дивизия генералы Клод Лекурбтың корпусын алғашқы шайқастардан кейін Италияға жіберуді қалаған, бірақ Мороның басқа жоспарлары болды.

At the beginning of 1800 the armies of France and the Habsburgs faced each other across the Rhine. Feldzeugmeister Paul Kray led approximately 120,000 troops. Beside his regular Austrian soldiers he led 12,000 men from the Electorate of Bavaria, 6,000 troops from the Duchy of Württemberg, 5,000 soldiers of low quality from the Archbishopric of Mainz and 7,000 militiamen from the County of Tyrol. Of these 25,000 men were deployed east of Lake Constance (Bodensee) to protect the Vorarlberg. Kray posted his main body of 95,000 soldiers in the L shaped angle, where the Rhine changes direction from a westward flow along the northern border of Switzerland to a northward flow along the eastern border of France. Unwisely, Kray set up his main magazine at Stockach, only a day's march from French held Switzerland. Feldmarschall Leutnant Prince Heinrich XV of Reuss Plauen commanded the 25,000 troops in the Vorarlberg which included the Tyrolese. The 40,000 man center led by Feldmarschall Leutnant Friedrich Joseph, Count of Nauendorf was posted from Lake Constance on the east to Villingen on the west, with its forward elements along the Rhine between the lake and Basel. The right wing consisted of the 15,000 troops of Feldmarschall Leutnant Michael von Kienmayer guarding the passes through the Black Forest, 16,000 soldiers under Feldmarschall Leutnant Anton Sztáray behind the Rhine from the Rench River north to the Main River and 8,000 men defending Frankfurt. Finally, a 20,000 strong reserve hovered near Stockach. There were garrisons in all the major fortresses and a small naval squadron on Lake Constance. In total, Kray disposed of 110,000 infantry, 25,000 cavalry, 4,000 gunners and 500 artillery pieces. In his rear was a major supply base and an entrenched camp at Ulm. The Habsburg general was able to trace one line of supply through Munich to Austria and a second one through Regensburg to Bohemia. General of Division Jean Victor Marie Moreau commanded a well equipped army of 137,000 French troops. Of these, 108,000 troops were available for field operations while the other 29,000 watched the Swiss border and held the Rhine fortresses. First Consul Napoleon Bonaparte offered a bold plan of operations based on outflanking the Austrians by a push from Switzerland, but Moreau declined to follow it. Rather, Moreau planned to cross the Rhine near Basel where the river swung to the north. A French column would distract Kray from Moreau's true intentions by crossing the Rhine from the west. Bonaparte wanted General of Division Claude Lecourbe's corps to be detached to Italy after the initial battles, but Moreau had other plans.

Француз әскері

Наурыздың басында Бонапарт Мороға әскерін барлық қару түрлерінен тұратын корпустарға бөлуді бұйырды. Осыған сәйкес, 1800 жылдың 20 наурызына дейін төрт корпус құрылды, соңғысы армия резервіне жатты. Оң қанатты Лекурб басқарды, оның құрамында дивизия генералдары Доминик Вандамме, Жозеф Эли Дезире Перруке де Монтришар, Жан Томас Гийом Лорж және Этьен Мари Антуан Шампион де Нансути басқарған төрт дивизия болды. Вандамме 9 632 жаяу әскер мен 540 атты әскерге, Монтришар 6 998 жаяу әскерге, Лорж 8 238 жаяу әскер мен 464 атты әскерге, ал Нансути 1 500 гранадер мен 1 280 атты әскерге басшылық етті. Орталықты дивизия генералы Лоран Гувион Сен-Сир басқарды, оның құрамында дивизия генералдары Мишель Ней, Луи Бараге д’Иллиер, Жан Виктор Тарро және бригада генералы Никола Эрну де Брюслидің басқаруындағы төрт дивизия болды. Нейдің 7 270 жаяу әскері мен 569 атты әскері, д’Иллиердің 8 340 жаяу әскері мен 542 атты әскері, Тарроның 8 326 жаяу әскері мен 611 атты әскері, ал Брюслидің 2 474 жеңіл жаяу әскері мен 1 616 атты әскері болды. Сол қанатты дивизия генералы Жиль Жозеф Мартин Брунтео Сен-Сюзан басқарды, ол дивизия генералдары Клод Сильвестр Колод, Жозеф Суам, Клод Жюст Александр Легран және Анри Франсуа Делабордтың басқаруындағы төрт дивизиядан тұрды. Колод 2 740 жаяу әскер мен 981 атты әскерге, Суам 4 687 жаяу әскер мен 1 394 атты әскерге, Легран 5 286 жаяу әскер мен 1 094 атты әскерге, ал Делаборд 2 573 жаяу әскер мен 286 атты әскерге басшылық етті. Моро жеке өзі резервті басқарды, ол үш жаяу әскер және бір атты әскер дивизияларынан құралды, оларды дивизия генералдары Антуан Гийом Делмас, Антуан Ришепанс, Шарль Леклерк және Жан Жозеф Анж д’Отпуль басқарды. Делмас 8 635 жаяу әскер мен 1 031 атты әскерге, Ришепанс 6 848 жаяу әскер мен 1 187 атты әскерге, Леклерк 6 035 жаяу әскер мен 963 атты әскерге, ал д’Отпуль 1 504 ауыр атты әскерге басшылық етті. Мороның жалпы басшылығымен қосымша күштер де болды. Олардың ішінде Швейцарияны қорғауға жіберілген дивизия генералы Луи Антуан Шоан де Мончозидің 7 715 жаяу әскері мен 519 атты әскері де бар еді. Эльзас және Рейн бойындағы бекіністерді дивизия генералдары Франсуа Ксавье Якоб Фрейтаг (2 935 жаяу әскер), Жозеф Жило (750 атты әскер), Александр Поль Герин де Жуайез де Шатонеф Рандон (3 430 жаяу әскер және 485 атты әскер), Антуан Ларош Дюбускат (3 001 жаяу әскер және 91 атты әскер) және Жан Франсуа Леваль (5 640 жаяу әскер және 426 атты әскер) басқарды.

At the beginning of March, Bonaparte ordered Moreau to form his army into all arms army corps. Accordingly, by 20 March 1800, there were four corps, with the last one serving as an army reserve. The Right Wing was led by Lecourbe and included four divisions led by Generals of Division Dominique Vandamme, Joseph Hélie Désiré Perruquet de Montrichard, Jean Thomas Guillaume Lorge and Étienne Marie Antoine Champion de Nansouty. Vandamme commanded 9,632 infantry and 540 cavalry, Montrichard supervised 6,998 infantry, Lorge had 8,238 infantry and 464 cavalry and Nansouty directed 1,500 grenadiers and 1,280 cavalry. The Center was led by General of Division Laurent Gouvion Saint Cyr and comprised four divisions under Generals of Division Michel Ney, Louis Baraguey d'Hilliers and Jean Victor Tharreau and General of Brigade Nicolas Ernault des Bruslys. Ney had 7,270 infantry and 569 cavalry, d'Hilliers counted 8,340 infantry and 542 cavalry, Tharreau led 8,326 infantry and 611 cavalry and Bruslys directed 2,474 light infantry and 1,616 cavalry. The Left Wing was commanded by General of Division Gilles Joseph Martin Brunteau Saint Suzanne and consisted of four divisions under Generals of Division Claude Sylvestre Colaud, Joseph Souham, Claude Juste Alexandre Legrand and Henri François Delaborde. Colaud led 2,740 infantry and 981 cavalry, Souham had 4,687 infantry and 1,394 cavalry, Legrand counted 5,286 infantry and 1,094 cavalry and Delaborde supervised 2,573 infantry and 286 cavalry. Moreau personally directed the Reserve which was made up of three infantry and one cavalry divisions led by Generals of Division Antoine Guillaume Delmas, Antoine Richepanse, Charles Leclerc and Jean Joseph Ange d'Hautpoul. Delmas had 8,635 infantry and 1,031 cavalry, Richepanse directed 6,848 infantry and 1,187 cavalry, Leclerc commanded 6,035 infantry and 963 cavalry and d'Hautpoul counted 1,504 heavy cavalry. There were additional detached troops under Moreau's overall leadership. These included General of Division Louis Antoine Choin de Montchoisy's 7,715 infantry and 519 cavalry, detached to hold Switzerland. Fortresses in Alsace and along the Rhine were defended by forces under Generals of Division François Xavier Jacob Freytag, 2,935 infantry, Joseph Gilot, 750 cavalry, Alexandre Paul Guérin de Joyeuse de Chateauneuf Randon, 3,430 infantry and 485 cavalry, Antoine Laroche Dubouscat, 3,001 infantry and 91 cavalry and Jean François Leval, 5,640 infantry and 426 cavalry.

Жалпы сілтемелер

Клаузевиц, Карл фон (2020). Наполеон жоқ, Коалиция күшейді: 1799 жылғы Италия және Швейцариядағы науқан, 1-том. Аударған және түсіндірген Николас Мюррей мен Кристофер Прингл. Лоуренс, Канзас: Канзас университетінің баспасы. Клаузевиц, Карл фон (2021). Коалиция ыдырады, Наполеон оралады: 1799 жылғы Италия және Швейцариядағы науқан, 2-том. Аударған және түсіндірген Николас Мюррей мен Кристофер Прингл. Лоуренс, Канзас: Канзас университетінің баспасы.