HMS Repulse (1868)

Кіріспе

HMS Repulse - Корольдік флот үшін салынған соңғы ағаштан жасалған соғыс кемесі. Ол екі палубалы 90 пулялы екінші қатарлы соғыс кемесінің құрамына кірді. 1861 жылы кең жақтаулы брондау кемесінің құрамына ауыстыруға рұқсат беріліп, ондағы жұмыстар ағаш корпустан брондау кемесінің құрамына ауыстырудың тиімділігін бағалауға дейін әдейі кейінге қалдырылды. Сондықтан ол 1861 және 1866 жылдар аралығында ешқандай жұмыс жасамай, 11 жыл бойы салынып бітірілді. 1864 жылы сэр Эдвард Рид он сегіз ай бойы бас құрылысшы болды және 1866 жылы құрылыс қайта басталған кезде Репулс алып жүретін қару-жарақ пен броньдың сипатын белгілеуге қабілетті болды. 9 және 10 дюймдік калибрлі пулялар Корольдік флотта болған, және осыған ұқсас қаруды әлеуетті қарсыластар да алып жүретін. Осыдан кейін, қалыңдығы 4,5 дюйм болатын, бірақ жеткілікті деп саналған қару енді бұдан былай қарастырылмайды. Сондықтан қалың броньды қамтамасыз ету керек болды, бұл өз кезегінде кеменің жағында броньды аз болуы мүмкін дегенді білдірді, әйтпесе ығысу рұқсат етілген тоннаждан асып түседі. Су желісінің белбеуі тұмсықтан құйрығына дейін жалғасқан болса, батареяның үстіндегі бронь тек 70 фут (21 м) созылып, оның корпусының алдыңғы және артқы бөлігі ашық ағаштан жасалған. Бұл үлкен қорғалмаған аймақтардағы шайқас зақымдану қаупі оны Тынық мұхит станциясына орналастыру арқылы азайтылды, онда кез-келген елеулі күш бірлігімен шайқас күмәнді деп саналды. "Репульс" әрқашан шетелдегі флагман ретінде қарастырылды. Ол флотта ең жақсы орындықты қамтамасыз ету туралы абыройға ие болды, капитандардың бөлмелері капустын астында, адмиралдың бөлмелері негізгі палубада және офицерлердің кабиналары капусттың екі жағында орналастырылған, офицерлердің көпшілігі ашық порт тесігі астында қонуға қабілетті, бұл тропиктерде ыңғайлылық пен өмір сүруді айтарлықтай арттырды. Ол жалғыз өзі желкенмен басқа кемелерге қарағанда көбірек қашықтықты басып өтті .

HMS Repulse was the last wooden battleship constructed for the Royal Navy. She was laid down as a 90 gun second rate line of battle ship with two decks; having been approved for conversion to a broadside ironclad in 1861, work on her was intentionally delayed until the performance of earlier conversions from wooden hull to ironclad could be assessed. She was therefore eleven years from being laid down to completion, no work at all being undertaken on her between 1861 and 1866. In 1864 Sir Edward Reed had been Chief Constructor for some eighteen months, and was in a position to stipulate the nature of the armament and the disposition of armour which Repulse should carry when construction should be resumed, which it was in 1866. Guns of 9 inch and 10 inch calibre were already afloat in the Royal Navy, and clearly similar weapons could be carried by potential adversaries. It followed that armour of 4.5 inches thickness, which since had been regarded as adequate, could no longer be so considered. Thicker armour had therefore to be provided, which in turn meant that less of the side of the ship could be armoured, lest the displacement exceed the allowed tonnage. While the water line belt was continuous from stem to stern, the armour over the battery stretched for only 70 feet (21 m), the hull fore and aft of this being exposed wood. The risk of battle damage to these large unprotected areas was minimised by posting her the Pacific station, where combat with any unit of significant force was thought to be unlikely. Repulse was always intended as an overseas flagship. She had the reputation of providing the best accommodation in the fleet, with the Captain's quarters under the poop, the Admiral's quarters on the main deck, and officers' cabins arranged either side of the poop, with most officers being able to bunk under an open port hole, which in the tropics markedly enhanced comfort and habitability. She covered more distance under sail alone than any ironclad except .

Қызмет тарихы

Оның тәңірге айналуы ақыры 1866 жылы 25 қазанда басталды. 1870 жылы наурыз айында әскери қызметке тағайындалып, Куинсферриге жіберілді. 1871 жылы 29 тамызда ол Кент штатының Шеппи аралынан жағаға шығып, суға батып қалады. Ол қайтадан суға шығарылды және келесі күні Ширнесске жеткізілді. Кейін Репулс Chatham кеме жасақтарына тексерістен өту үшін жеткізілді. Ол "Зелаусты" Тынық мұхит флотының флагманы ретінде ауыстырды және келесі бес жыл бойы Патагониядан Британдық Колумбияға дейін теңіздерде патрульдік қызмет атқарды. Ол 1877 жылы босатылды; үйге оралғанда оның капитаны Магеллан тұйық арқылы бумен өтуді шешті, бұл қабылданған бағыт болды, бірақ желпен Хорн мысығын айналдырды. Тынық мұхитынан Рио-де-Жанейроға дейінгі сапар жеті аптаға созылды; ол Ұлыбританияның Қоршау-жарақпен жабдықталған жалғыз кемесі болды. Ол 1877 жылдан 1880 жылға дейін жөндеуден өтті, содан кейін ол 1885 жылға дейін Халл қаласында күзетші болды, сол кезде әскери кеме әрбір ірі британдық портта орналастырылды. Ол 1885 жылы адмирал сэр Джеффри Фиппс Хорнбидің қолбасшылығындағы Корольдік әскери-теңіз флотының эволюциялық эскадрильясының құрамына қосылды. Содан кейін Repulse сатылып кеткенге дейін резервте қалдырылды.