Кіріспе
Джон Гарсия (12 маусым 1917 - 12 қазан 2012) - американдық психолог, оның тәттілікке деген бейімділігі туралы зерттеулерімен танымал. Гарсия Калифорнияның Беркли университетінде оқыды. Б., М. А., және Ph. Д. 1955 жылы қырық жасының соңында. Ол өлген кезде Лос-Анджелестегі Калифорния университетінің профессор-эмиритусы болды. Бұған дейін ол Лонг-Бичтегі Калифорния мемлекеттік университетінің ассистенті, Гарвард медицина мектебінің хирургия кафедрасының оқытушысы, Нью-Йорк штатының Стони-Брук университетінің психология кафедрасының профессоры және төрағасы, Юта университетінің психология профессоры болды. 2002 жылы жарияланған "Жалпы психологияны шолу" зерттеуінде Гарсия XX ғасырдың ең көп келтірілген 88-ші психологы болып саналды, Джеймс Дж. Гибсон, Дэвид Румельхарт, Луис Леон Турстон, Маргарет Флой Уошберн және Роберт С. Вудвортпен тең.
John Garcia (June 12, 1917 – October 12, 2012) was an American psychologist, most known for his research on conditioned taste aversion. Garcia studied at the University of California Berkeley, where he received his A. B., M. A., and Ph. D. degrees in 1955 in his late forties. At his death, he was professor emeritus at University of California, Los Angeles. Previously, he was an assistant professor at California State University at Long Beach, a lecturer in the Department of Surgery at Harvard Medical School, professor and chairman of the Psychology Department at the State University of New York at Stony Brook, and Professor of Psychology at the University of Utah. A Review of General Psychology survey, published in 2002, ranked Garcia as the 88th most cited psychologist of the 20th century, tied with James J. Gibson, David Rumelhart, Louis Leon Thurstone, Margaret Floy Washburn, and Robert S. Woodworth.
Ерте өмір
Гарсия 1917 жылы 12 маусымда Калифорния штатының Санта-Роза қаласының маңында фермер отбасында дүниеге келген. Ол фермер, карикатурист, кеме жөндеушісі, Әуе корпусының кадеті, әуесқой боксшы, орта мектеп мұғалімі және колледж профессоры, сонымен қатар Гарвард медицина мектебінің және UCLA ми зерттеу институтының ғылыми қызметкері болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ әскери-теңіз флотына су асты кемелерін жасап, кейін әскери-әуе күштеріне қосылды. Гарсия - бірінші буын америкалық, испан иммигранттары Сара Касасновас и Унамуно мен Бениньо Гарсия и Родригестің ұлы. 20 жасында ол 18 дөңгелекті жүк машинасын құрастырушы болып жұмыс істеді. Бірнеше жылдан кейін ол су асты кемелеріне дыбыс жабу құрылғыларын орнату мәселесін шешіп, содан кейін кеме құрастырушысы болды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде ол АҚШ армиясының әуе корпусына қосылып, ұшқыш болды; тұрақты ісік ауруынан кейін ол ұша алмады және ол өзінің құпия маманы ретінде қызметін аяқтады. Демобилизацияланғаннан кейін ол әскери-интернационалдық қаруды қолданды. Колледжге түсетін ақысын төлейтін. Ол Санта-Розаның кіші колледжінде білім алып, бакалавр дәрежесін алды. Кейін ол Берклидегі Калифорния университетінде магистратура және филология ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1943 жылы Дороти Инес Робертсонға үйленді. 1985 жылы ол UCLA-дан зейнеткерлікке шыққаннан кейін олар Вашингтон штатының Скагит округіне көшіп барды. Соғыстан кейін Гарсия Г.И. қолданды. Билл Беркли университетінің радиациялық және ми зерттеулерін жүргізген. Ол мысықтардың тіс рентгенінен де аз мөлшерде сәулеленуді байқай алатынын және одан аулақ бола алатынын анықтады. Бұл Б. Ф. Скиннердің мінез-құлық психологиясы мен әскери-өнеркәсіптік кешеннің ядролық мүшелерімен өткір ғылыми шайқастарға әкелді, ол ақыр соңында жеңіске жетті. Ядролық сынақ орындарынан желмен ағып жатқанда қойлар көптеп өле бастағанда, оның зертханасының мүшелері себепті радиациялық улану деп анықтады. Ол Ресеймен кездесу үшін Ж.Ф.Кеннедимен бірге Венаға ұшып барды. Ол доктор Мартин Лютер Кингпен бірге конгрессте куәлік етті. Оның кейінгі еңбектері дәнді дәмді қалай пайдалану керектігін көрсетті. "Гарсия теориясы" (тұтынуға қарсылық) оның атымен аталған.
In 1943, he married Dorothy Inez Robertson. In 1985, after he retired from UCLA, they moved to Skagit County, Washington. After the war, Garcia used the G. I. Bill to go to UC Berkeley where he did radiation and brain research. Early on, he discovered that rats could detect and avoid low doses of radiation, lower than a dental x ray. This led to sharp scientific battles with B. F. Skinner's behaviorist psychology and pro nuclear members of the military–industrial complex, a fight he eventually won. When sheep started dying en masse downwind from the nuclear test sites, it was members of his lab that identified the cause as radiation poisoning. He flew to Vienna with JFK to meet with the Russians; he testified before congress along with Dr. Martin Luther King Jr.
His later work showed how taste aversion could be used to train wolves and coyotes, in the wild, not to prey on livestock. The "Garcia Theory" (of taste aversion) is named for him.
Зерттеу
Гарсияның алғашқы докторантурадан кейінгі жұмысы 1955 жылы Калифорния штатының Сан-Франциско қаласындағы АҚШ-тың теңіздік радиологиялық қорғаныс зертханасында болды. Ол зертханалық жануарлар, негізінен, тышқандардағы тәжірибелер сериясында иондаушы сәулелерге мидың реакциясын зерттей бастады. Гарсияның айтуынша, тышқандар радиациялық камерада болған кезде пластикалық бөтелкелерден су ішпейді. Ол мысықтар "пластмассадан дәмді суды" радиациядан болатын аурумен байланыстырады деп күдіктенді. Тәжірибе барысында тышқандарға бір тәтті, бір көрінетін және бір естілетін нейтральді стимулдар берілді. Кейіннен тышқандарға сәулелену немесе дәрі-дәрмектер (шартсыз қоздырғыштар) әсер етеді, бұл тышқандарды науқастатып жібереді. Осы эксперименттер арқылы Гарсия жаңа дәмді тағамнан кейін тышқанның ішуі басталса, тіпті бірнеше сағаттан кейін ауру пайда болса да, тышқан сол дәмді татып көрмейтінін анықтады. Бұл шартталу үшін шартталмаған жауап (бұл жағдайда ауру) шартталған ынталандырудан кейін (татып) болуы керек деген сенімге қайшы келеді. Екіншіден, Гарсияның анықтауы бойынша, тышқандар дәмге қарсылық білдірді, бірақ көріністер мен дыбыстарға емес, бұрын қабылданған теорияны жоққа шығарып, кез келген сезімтал ынталандыру (жарық, дыбыс, дәм және т.б.) кез келген шартты емес ынталандыру үшін шартты ынталандыруға айналуы мүмкін. тіршілік ету механизмі деп саналады, өйткені ол организмге бұрын улы деп анықталған тағамдарды тани білуге мүмкіндік береді, бұл организмге аурудан аулақ болуға мүмкіндік береді. Гарсияның еңбегінің нәтижесінде дәмді жек көру "Гарсия эффектісі" деп аталды. Гарсия өзінің еңбектері барысында Говард Кросби Уоррен Медалы және АПА Ағартушы ғылыми еңбегі үшін сыйлығы сияқты бірқатар марапаттарға ие болды. 1983 жылы Ұлттық ғылым академиясының мүшесі болып сайланды және 130-дан астам жарияланым бар.
Пайдаланылған әдебиеттер
Бернштейн, Д. А.; Пеннер, Л. А.; Кларк Стюарт, А.; Рой, Е. Дж. (2006 ж.) Психология: 7-ші басылым. Бостон, Массачусетс: Хоутон Миффлин компаниясы. Майерс, Д. Г. (2007). Психология: Сегізінші басылым. Нью-Йорк, Нью-Йорк: Worth Publishers. Мартинес, Дж. (1998) деп атады. 1998 жылы доктор Джон Гарсияның ерекше жетістіктер сыйлығы. 2007 жылдың 8 қыркүйегінде https://web. мұрағат. Бұл - біздің басты мақсатымыз. және т. б. org/activities/garcia.org/activities/garcia.org/activities/garcia.org Райли, А. Л.; Фриман, К. Б. (2003) бойынша. Дұрыс та дәмді татып көрмеу. 2007 жылдың 8 қыркүйегінде http://www. cоқу. com/
Riley, A. L.; Freeman, K. B. (2003). Conditioned Taste Aversion. Retrieved September 8, 2007, from http://www. ctalearning. com/