Кіріспе

Мағынасыздық қателігі
Генетикалық қателік (сонымен қатар тектік қателік немесе ізгілік қателігі деп те аталады) – мазмұнына емес, оның пайда болған көзіне ғана сүйене отырып, аргументтерді немесе ақпаратты қабылдамау немесе растау қателігі. Яғни, талаптың өзіне емес, оның көзіне байланысты мәлімдеме назардан тыс қалдырылуы немесе оған сенім білдірілуі мүмкін. Осылайша, бұл қателік талапты оның құндылығы бойынша бағалауға кедерілді етеді. Жақсы аргументтің бірінші шарты – алғышарттар қарастырылып отырған талаптың растығы немесе жалғандығына қатысты болуы керек. Бір мәселенің генетикалық тарихы шын болуы мүмкін және мәселенің қазіргі бейнесіне қалай келгенін түсінуге көмектеседі, бірақ олар оның құндылығын анықтау үшін шешуші емес. «Философияның Оксфордтық серігі» (1995) бұл терминнің Моррис Рафаэль Коэн мен Эрнест Нагельдің «Логика және ғылыми әдіс» (1934) кітабында пайда болғанын көрсетеді. Дегенмен, 1926 жылы «The Nation» журналында жарияланған кітап туралы рецензиясында Мортимер Дж. Адлер Уилл Дюранттың «Философия тарихы» «тектік интерпретация қателігіне» жиі ұшырағанын айтқан. Адлер генетикалық қателікті «логиканы психологиямен алмастыру» деп сипаттады.

Мысалдар

Т. Эдвард Дамердің "Бұрыс ойлауға шабуыл" атты еңбегінен, үшінші басылым, 36-бет:

Адамдардың үйлену жүзігін тағу себептері көп, бірақ осы дәстүрді сақтайтындар сексизмді қолдайды деп есептеу – қате пікір. Тағы бір мысал: Мадсен Пиридің "Кез келген дауды жеңіп алу: Логиканы қолдану және зәулімдеу" (2006) кітабынан алынған:

Автор атап өткендей, жеке дамытушылардың осы мәселе бойынша негізді және білімді пікірлері болуы мүмкін.