Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
12 ғасыр Англо-нормандық Йорк архиепискобы
12th century Anglo Norman Archbishop of York
Бұл бетте Йорк архиепискобы болған Баеуский Терстан (1070 – 1140) туралы. Қаендік Турстан шамамен 1077 жылы Гластонберидің алғашқы норман аббаты болды. Баеуский Турстан немесе Турстин (шамамен 1070 – 6 ақпан 1140) – ортағасырлық Йорк архиепискобы, дін қызметкерінің ұлы. Ол 1114 жылы Йорк кафедрасына сайланғанға дейін Англия корольдері Вильгельм II және Генрих I-ге қызмет етті. Сайланғаннан кейін, оның қасиеттілікке бекітілуі бес жылға кейінге шегерілді, ол Кентербери архиепискобының Йорк үстінен билік орнату әрекеттеріне қарсы күресті. Ақырында, оны папа қасиеттілікке бекітіп, Англияға оралуға рұқсат берді. Архиепископ болып қызмет еткен кезінде ол өзінің провинциясына екі жаңа суфраган епископын қосты. Генрих I қайтыс болғанда, Турстан Генрихтің жүрегінен туған немересі Блуалық Стефанды патша ретінде қолдады. Турстан сонымен қатар Англияның солтүстік бөлігін шотландтардың шапқыншылығынан қорғады, 1138 жылғы Стандарт шайқасында ағылшын әскерін ұйымдастыруда басты рөл атқарды. Өліміне аз уақыт қалғанда Турстан лауазымынан бас тартып, клюнийлік монахтың киімін киді.
This page is about Thurstan of Bayeux (1070 – 1140) who became Archbishop of York. Thurstan of Caen became the first Norman Abbot of Glastonbury in circa 1077. Thurstan or Turstin of Bayeux (c. 1070 – c. yes – 6 February 1140) was a medieval Archbishop of York, the son of a priest. He served kings William II and Henry I of England before his election to the see of York in 1114. Once elected, his consecration was delayed for five years while he fought attempts by the Archbishop of Canterbury to assert primacy over York. Eventually, he was consecrated by the pope instead and allowed to return to England. While archbishop, he secured two new suffragan bishops for his province. When Henry I died, Thurstan supported Henry's nephew Stephen of Blois as king. Thurstan also defended the northern part of England from invasion by the Scots, taking a leading part in organising the English forces at the Battle of the Standard (1138). Shortly before his death, Thurstan resigned from his see and took the habit of a Cluniac monk.
Ерте өмір
Турстан Лондондағы Сент-Полс шіркеуінің каноны Ангер, Аугер немесе Ансгардың ұлы болды. Ангердің тағы бір ұлы Ауден кейін Эврэ епископы болды. Турстанның анасы Попелина еді, ол Нормандияның Бессин аймағынан шыққан. 1104 жылға дейін Лондон епискобы Морис оның әкесіне Кантлерс пребендін сыйлады, содан кейін отбасы Англияға көшті. Мансабының басында Турстан Лондон епархиясында Consumpta per mare пребендісін иеленді және Уильям Руфус пен Генрих I-ге патшалық хатшы ретінде қызмет етті. Турстан мансабының алғашқы кезеңінде Клюниге сапар шекті, онда өмірінің соңында клюнийлік монах болуға уәде берді. 1114 жылдың тамыз айында Генрих Турстанды Йорк архиепископы етіп сайлауға қол жеткізді. Ол 1114 жылдың желтоқсанында диакенге, ал 1115 жылдың 6 маусымында дін қызметкеріне тоғыстырылды.
Thurstan was the son of a canon of St Paul's in London named Anger, Auger or Ansgar, who held the prebend of Cantlers. Another son of Anger, Audoen, was later Bishop of Évreux. Thurstan's mother was named Popelina. in the Bessin region of Normandy. Before 1104 the father was given the prebend of Cantlers by Maurice, Bishop of London, and the family moved to England. Early in his career, Thurstan held the prebendary of Consumpta per mare in the diocese of London, and served both William Rufus and Henry I as a royal clerk. At some point in Thurstan's early career, he visited Cluny, where he vowed to become a Cluniac monk later in his life. and it was Henry who obtained Thurstan's election as Archbishop of York in August 1114. He was ordained a deacon in December 1114 and ordained a priest on 6 June 1115
Дау-жанжал және жер аударылу
Кентербери архиепископы Ральф д’Эскур, егер архиепископ оңтүстік кафедраға бағынышты екенін мойындамаса, Турстанды қасиеттілікке бекітуден бас тартты. Турстан мұндай міндеттеме беруден бас тартты және Рим папасы Паскаль II-ге кеңес алу үшін Римге баруға рұқсат сұрады. Генрих I оған сапарға рұқсат бермеді, бірақ Турстанның тікелей өтініші болмаса да, Паскаль Кентербериге қарсы шешім қабылдады. 1116 жылы Солсбери соборында ағылшын корольі Турстанға Кентербериге бағынуға бұйрық берді, бірақ оның орнына Турстан архиепископтықтан бас тартты. Соборға жол тартқанда, Турстан Паскаль II-ден Йоркқа қолдау білдіретін және оны бағынышсыз қасиеттілікке бекітуді бұйрықтайтын хаттар алды. Папа Ральф д’Эскурге де ұқсас хаттар жіберіп, оған Кентербери архиепископы ретінде Турстанды қасиеттілікке бекітуді бұйырды. Хаттар жарияланғаннан кейін Турстанның отставкасы ескерілмеді және ол архиепископ сайланған болып саналды. Каликст бұрын Генрихке Турстанды корольдың рұқсатысыз қасиеттілікке бекітпейтінін уәде берген еді, бірақ рұқсат әлі берілмеген. Ол 1121 жылдың басында Англияға қайтарылды. Турстан Галлоуэй діни округін қайта жандандыруға қол жеткізді. 1133 жылы Турстан, жаңа діни округ құруға папалық рұқсат алғаннан кейін, Этельвольдты жаңа Карлайл діни округінің алғашқы епископы етіп қасиеттілікке бекітті. Папаның бұл шешімі Кентербери ұсынған құжаттардың жалған екеніне негізделген. Генрих I 1135 жылы қайтыс болғаннан кейін Турстан король Стефанды қолдады және Вестминстерде өткен Пасхада Стефанның алғашқы сотында болды. 1138 жылы Турстан Англия мен Шотландия арасында Роксбургтағы келісімге келісті. 1138 жылдың 22 тамызында Нортхеллтонның жанында шотландтарды жеңген армияны жинаған – Турстан болды. Турстан шайқасқа тікелей қатыспады, бірақ ол кеме мачтасын көлікке орнатып, Йорк қасиетті Петрі, Беверли қасиетті Жоаны және Рипон қасиетті Уилфридтің туларын мачтаға ілді, соның арқасында шайқасқа есім қойылды. Шотландтар Генрих I-нің қызы және Стефанның таққа талас жасаған қарсыласы император Матильдаға көмектесу үшін басып кірді. 1140 жылдың 21 қаңтарында Турстан архиепископтықтан бас тартып, Понтефракттағы Клюнийліктер орденіне қосылды.
The Archbishop of Canterbury, Ralph d'Escures, refused to consecrate Thurstan unless the archbishop elect made a profession of obedience to the southern see. Thurstan refused to make such a profession, and asked the king for permission to go to Rome to consult Pope Paschal II. Henry I refused to allow him to make the journey, but even without a personal appeal from Thurstan, Paschal decided against Canterbury. At the Council of Salisbury in 1116 the English king ordered Thurstan to submit to Canterbury, but instead Thurstan publicly resigned the archbishopric. On his way to the council, Thurstan had received letters from Paschal II that supported York and commanded that he should be consecrated without a profession. Similar letters had gone to Ralph d'Escures from the pope, ordering Ralph, as Archbishop of Canterbury, to consecrate Thurstan. After the news of the letters became public, Thurstan's resignation was ignored, and he continued to be considered the archbishop elect. Calixtus had earlier promised Henry that he would not consecrate Thurstan without the king's permission, which had still not been granted. He was recalled to England in early 1121. Thurstan managed to secure the resurrection of the Diocese of Galloway, In 1133, Thurstan, who had received papal permission to found an entirely new diocese, consecrated Æthelwold as the first bishop of the new see of Carlisle. The pope based his decision on the fact that Canterbury's supporting documents had been forged. Thurstan supported King Stephen after Henry I's death in 1135, and appeared at Stephen's first court at Easter held at Westminster. Thurstan negotiated a truce at Roxburgh in 1138 between England and Scotland. It was Thurstan who mustered the army which defeated the Scots at the Battle of the Standard on 22 August 1138 near Northallerton, Yorkshire. Thurstan did not take direct part in the battle., but he created the standard that gave the battle its name, by putting a ship's mast in a cart and hanging the banners of Saint Peter of York, Saint John of Beverley, and Saint Wilfrid of Ripon on the mast. The Scots had invaded, attempting to aid the Empress Matilda, the daughter of Henry I and Stephen's rival for the throne. On 21 January 1140 Thurstan resigned his see and entered the order of the Cluniacs at Pontefract
Мұра
Турстан өзінің епархиясындағы көптеген шіркеулерге жер берді және бірнеше діни орындарды құрды. 1125 және 1133 жылдар аралығында Санкт-Клемент шіркеуін құрғанда Йоркширдегі алғашқы қатындар монастырының негізін қалады. Ол Уитби аббаттығына паптық қорғау құқығын алып берді, сондай-ақ өзінің жеңілдігін де сыйлады. Ол Цистерциандық Фонтен аббаттығының құрылысына да көмектесті, Турстан Маркиаттық Кристинаның мансабында бірнеше рет көмектесті және оны өзінің Санкт-Клемент негізінің алғашқы приорессасы болуға көндіруге тырысты. Ол Йорктегі өзінің ізашары құрған Августиндік Хексем монастырының меценаты болды, сондай-ақ тағы бір Августин орыны – Бридлингтон монастырының негізін қалауға көмектесті. Ол шын ниетпен реформатор болды және лайықсыз адамдардың епископтыққа сайлануына қарсы болды. Рим папасы Иннокентий II Анзельмді Санкт-Сабадан Лондон епископы етіп тағайындау туралы Турстанның пікірін сұрағанда, ол: «Егер біз оның өмірін және беделін ескерсек, оны Лондон епископы етіп көтеруден гөрі аббаттығынан шеттетуіміз дұрыс болар еді», – деп жауап берді. Анзельм епископ ретінде бекітілмеді. Турстанның туысы Осберт де Байо болды, ол Йоркте архидиакон болды және 1154 жылы Турстанның Йорктегі ізбасарларының бірі Уильямды өлтірді деген айып тақты.
Thurstan gave land to many of the churches of his diocese and founded several religious houses. He founded the first nunnery in Yorkshire when he founded St Clement's between 1125 and 1133. He obtained for Whitby Abbey a papal privilege of protection as well as giving his privilege to the abbey. He also helped found the Cistercian Abbey of Fountains, Thurstan helped the hermitess Christina of Markyate at several points in her career, and tried to persuade her to become the first prioress of his foundation of St. Clement's. He was a patron to the Augustinian Hexham Priory, founded by his predecessor at York, as well as helping the foundation of Bridlington Priory, another Augustinian house. He was a sincere reformer and opposed to the election of unfit men to the episcopacy. When Pope Innocent II asked Thurstan's opinion on the elevation of Anselm of St Saba, who was Abbot of Bury St. Edmunds, to become Bishop of London, Thurstan replied, "If we consider his life and reputation, it would be much more fitting to remove him from his abbacy than to promote him to be bishop of London." Anselm was not confirmed as bishop. Thurstan's nephew was Osbert de Bayeux, who became an archdeacon at York, and in 1154 was accused of the murder of William of York, one of Thurstan's successors at York.