Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1972 жылы Вернер Герцогтың "Агире, Алланың қаһары" (аˈɣire; Aguirre, der Zorn Gottes;) фильмі – 1972 жылғы фильм.
1972 film by Werner Herzog
Aguirre, the Wrath of God (aˈɣire; Aguirre, der Zorn Gottes; ) is a 1972
Сценарий
Герцог сценарийді "құмарлықпен" жазып, екі жарым күнде аяқтады. Сценарийдің көп бөлігі Герцогтың футбол командасымен 322 шақырымдық автобус саяхаты кезінде жазылды. Оның командаластары ойын жеңіп, мас болғаннан кейін, біреуі Герцогтың қолжазбасының бірнеше бетіне құсып, ол дереу терезеден лақтырып жіберді. Герцог осы беттердегі жазғандарын толығымен есіне түсіре алмайтынын айтады. Финал Герцогтың бастапқы сценарийінен едәуір өзгеше. Режиссер: "Мен фильмнің соңы мүлдем басқаша болғанын ғана еске аламын. Ақырында, сал ашық мұхитқа шығып, қайтадан құрлыққа қарай итеріледі, себебі көптеген шақырымға дейін қарсы ағыс бар, Амазонка тіпті кері ағады. Ол жағадан жағаға лақтырылды. Ал бір тотық: "Эльдорадо, Эльдорадо!" деп айғайлады. Бұл аяқтау кейін "Кобра Верде" фильмі үшін қолданылды.
Herzog wrote the screenplay "in a frenzy", and completed it in two and a half days. Much of the script was written during a 200 mile (322 km) bus trip with Herzog's football team. His teammates got drunk after winning a game and one vomited on several pages of Herzog's manuscript, which he immediately threw out the window. Herzog claims he cannot remember all of what he wrote on these pages. The finale is significantly different from Herzog's original script. The director recalled, "I only remember that the end of the film was totally different. The end was actually the raft going out into the open ocean and being swept back inland, because for many miles you have a counter current, the Amazon actually goes backwards. And it was tossed to and fro. And a parrot would scream: 'El Dorado, El Dorado. This ending was eventually used for Cobra Verde.
Герцог пен Кински
Герцогтың Агирре рөліне алғашқы таңдауы Клаус Кински болды. Екеуі көп жыл бұрын танысқан, сол кезде жас актер Герцогтың отбасылық пәтерінде бөлме жалдаған. Кинскидің үш ай бойы онда тұрған кездегі жиі қорқынышты және ақылдан безген мінез-құлқы режиссерге терең әсер қалдырды. Көп жылдар өткен соң Герцог сол шаршаңқы актерді есіне алып, ақылсыз Агирре рөлін ойнай алатын жалғыз адам осы екенін түсініп, Кинскиге сценарийдің көшірмесін жіберді. "Түнгі үш пен төрт аралығында телефон соқты", - деп еске алады Герцог. "Кинскидің осы түсініксіз айқайлауының себебі екенін түсінуім үшін маған бірнеше минут уақыт керек болды. Бір сағаттан соң ол сценарийді өте қызықты деп тапқан және Агирре болғысы келетінін түсіндім". Тусірілім басынан бастап Герцог пен Кински Агиррені қалай сомдау керектігі туралы дауласты. Кински "жабайы, ашуға толы ақылсыздай" ойнағысы келсе, Герцог "тыныш, бірақ қауіптірек" бейне жасағысы келді. Қалаған нәтижесіне жету үшін Герцог әр кадрға түсу алдында Кинскиді қасақана ашуландыратын. Ашулы актердің ашуы "өздігінен сарқылып" біткеннен кейін, Герцог камераны іске қосатын. Бір күні актерлер мен түсірілім тобы карта ойнап жатқан үйден шыққан шуға ашуланған Кински оған үш оқ атты, соның салдарынан бір комедианттың саусағының ұшы кесіліп қалды. Бұл оқиға Герцогтың "Лох-Несс оқиғасы" фильмінде пародияланды.
Herzog's first choice for the role of Aguirre was actor Klaus Kinski. The two had met many years earlier when the then struggling young actor rented a room in Herzog's family apartment, and Kinski's often terrifying and deranged antics during the three months he lived there left a lasting impression on the director. Years later, Herzog remembered the volatile actor and knew that he was the only possible man who could play the mad Aguirre, and he sent Kinski a copy of the screenplay. "Between three and four in the morning, the phone rang", Herzog recalled. "It took me at least a couple of minutes before I realized that it was Kinski who was the source of this inarticulate screaming. And after an hour of this, it dawned on me that he found it the most fascinating screenplay and wanted to be Aguirre." From the beginning of the production, Herzog and Kinski argued about the proper manner to portray Aguirre. Kinski wanted to play a "wild, ranting madman", but Herzog wanted something "quieter, more menacing". In order to get the performance he desired, before each shot Herzog would deliberately infuriate Kinski. After waiting for the hot tempered actor's anger to "burn itself out", Herzog would then roll the camera. On one occasion, irritated by the noise from a hut where cast and crew were playing cards, the explosive Kinski fired three gunshots at it, blowing the tip off one extra's finger. The incident is parodied in Incident at Loch Ness, which Herzog co wrote.