Кіріспе

1848 жылы Сорен Кьеркегордың "Христиандық баяндамалар" (Christelige Taler) - Сорен Кьеркегордың 1848 жылы дания тілінде басылып шыққан кітабы. Сорен Кьеркегор 1847 жылы жазған "Бір түрлі рухтарға арналған насихаттау" атты кітабында ауыр азапты қалай жеңіл жүк деп сұраған. Ол сондай-ақ мәңгілік бақыттың тіпті ең ауыр заманауи азапты да сол кітапта жеңіп шығатынын айтты. Бұл мәлімдемелер қарама-қайшылықты білдірді. Бір жылдан кейін ол 1848 жыл өзінің жазушы ретінде бастан кешкен ең бай және жемісті жылы болды деп айтты. 1848 жылы 26 сәуірде Кьеркегордың жеке атымен "Христиандық баяндамалар" басылып шықты. Ол осы кітапта да осыған ұқсас пікірлер айтады. Қиындықтар үміт береді. Өздеріңіз кедейлей түскен сайын, басқаларды да байытасыз. Қиындық - өркендеу. Ол сондай-ақ, құдайды өлтіріп, одан соң тереңнен ұшып өткен атақты жалған тәңірлер мен рухани коммунизм туралы да жазды. Оның жиырма сегіз уағызы жеті уағыздаудың төрт бірдей бөліміне бөлінеді, оқырманын жалған діннен азап шеккен мәсіхшіге көшіреді, содан кейін үшінші бөлімде айтыс-тартысқа айналады, ақырында ол өзінің соңғы бөлімінде жалғыз адамды Құдайдың алдына әкеледі.

Құрылымы

Кітап төрт бөлімнен тұрады, әр бөлімде жеті баяндама бар, олар діни дамудың жоғары деңгейлеріне қатысты. Кьеркегор уағыздың орнына сөз сөйлеу терминін қолданды, өйткені уағыз билікті болжайды және күмәнмен айналыспайды. Ол қайта-қайта "автордың уағыздайтын билігі жоқ және ол өзін ұстазмын деп атамайды" деді. Бірақ бұл - жігерлендіретін баяндамалар емес, олар - сол қолмен ұсынылған псевдонимді жазбалардың орнына оң қолмен ұсынылған христиандық баяндамалар. Ол Матай 6: 24, 34-ті кіріспе мен бірінші бөлімнің мәтіні ретінде қолданды. Екінші бөлімде мәсіхшілердің қиындықтар мен азаптарды қалай жеңе алатыны қарастырылды. Үшінші бөлім көбірек айтыс-тартысқа толы және "артынан жаралануды" көздейді. Төртінші бөлімде қарапайым әрі шынайы сөздермен қатар, маңызды мәсіхшілік ойлар қарастырылған. Кьеркегордың мақсаты - бірінші және екінші баяндамаларында рухани нәрселерге қызығушылықты ояту және кейінгі баяндамаларында тікелей христиандыққа көшу. 1-бөлім Қауымның қамын ойлау 2-бөлім Азап шегудің күресі 3-бөлім Азап шегудің артында жатқан ойлар 4-бөлім Жұма күні Қауымның Қамқорлығы Бір рет қана азап шегіп, мәңгі жеңімпаз болу. Жаратқан Иенің киелі үйіне кіргенде аяғыңа сақ бол! Лұқа 22:15 . Қуаныш: Қиындықтар үмітті жоймайды, қайта, үміт береді. "Біз бәрін тастап, Сіздің соңыңыздан еріп жүрміз. Матай 11:28 Кішіпейілділік. Бұл қуанышқа бөлейді: кедей болсаңыз, басқаларды байыта аласыз. Құдайды сүйгендер игілікке ұмтылсын! 10:27 "Құрметке бөленетін қамқорлық". Бұл қуанышқа бөлейді: Сіз қаншалықты әлсіз болсаңыз, Құдай сізден соншалықты күшті болады. Әділдер де, әділетсіздер де өлімнен қайта тіріледі. 1 - Коринфтіктерге 11:23 . Бұл қуаныш: Уақытша жоғалтқанның мәңгілік пайдасы. Бізге құтқарылу алғаш рет сенген кезден әлдеқайда жақын. 2 Тімотеге 2:12а Өзін-өзі азаптаудың қамқорлығы. Бұл маған қуаныш сыйлады: "Барлығын жинап, еш нәрседен айырылмаймын. Ал жақсылық үшін мазақталу - Құдайдың игілігі. 1 Жохан 3:20 Шешімсіздік, күмән және көңілсіздіктің қамы Қуаныш: Қиындықтың өркендеуі. Ол әлемге танымал болды. Лұқа 24: 51

Кіріспе

Құс пен қызғалдақ "мектеп мұғалімдеріне және құстардан қалайша барлық қиындықтарымыздан арылуға үйрене алатынымызды" көрсетуге тырысу үшін пұтқа және мәсіхшіге салыстырылады. Бұл ұстаздарды Мәсіх Таудағы уағызында (Жақсы хабар) көптеген жылдар бұрын Мұса пайғамбар арқылы Таурат заңы берілген жерде таныстырды. Құс пен гүл ешкімді айыптай алмайды, ешкімді айыптай алмайды, сондықтан адам олардан тәлім берудің мағынасын үйренуі мүмкін. Бұл Матай 6: 24, 34-ті оқып отыр. Ол "христианнан не талап етілетінін" түсіндіріп, христиан елінің қайтадан жалған тәңірлерге бет бұруы мүмкін бе деп сұрайды. "Құрыстыратын сөз мәңгілік адамның бойынан жеңіске жету үшін күресуде, бірақ тиісті жерде және гүл мен құстың көмегімен".

Бірінші бөлік: Жалған тәңірлерге табынушылардың қамқорлығы

Кьеркегор Матай 6: 24 34-ті "Үшіншіден кейінгі он бесінші жексенбіге арналған Евангелие" деп атайды, ол жердегі өмірдің материалдық қажеттіліктерден басталатын барлық уайымдарын айтады. Ол христиандыққа үйрету кезінде православие емес, пұтқа табынушылықтан бастау керек деп санайды. Ол "адамзаттың жалпы және сөзсіз" азап шегуін қарастырып, қызғалдақ пен құстың уайымдарын жалған дінге табынушылар мен мәсіхшілердің уайымдарымен салыстырады. Иса Таудағы уағызында не ішіп-жекпіміз деп уайымдамаңдар деген болатын. Алғашқы екі баяндама, кедейлік пен молшылық туралы уайымдар, осы тақырыппен айналысады. Құс, ежелгі қарапайым дана адам сияқты, бұл қамқорлықтарды білмейді, бірақ пұтқа табынушы да, мәсіхші де оларға әрқайсысы өз жолымен қарауы керек. Келесі сабақта кішіпейілділік пен өркөкіректік жайлы сөз қозғалады. Қарапайым мәсіхші Құдай алдында өмір сүреді және Мәсіхтің үлгісі бар, бірақ қарапайым пұтқа табынушы "бұл дүниеде Құдайсыз" сондықтан оның уайымы әлемде бір нәрсеге айналу. Құс биікке көтерілу дегенді білмейді. Сократ сияқты мәсіхші де Құдай алдында теңдіктің биігін білмейді, ал биік пұтқа табынушы өзінен төмен тұрған басқалармен бірге "асық тұңғиықтың үстінен ұшып барады". Адамды кеудесін көтеріп, ертеңгі күнді ойлап уайымдайтын қылық - өзін-өзі бағалау. Бесінші және алтыншы баяндамалар осы тақырыпқа арналған. Әлде гүл мен құс биік атақ туралы ештеңе білмейді ме? Мәсіхшілердің барлығы да осы мәртебеде тең болғандықтан, олар Құдайдың рақымына кенеледі. Бұл ескі құдайларды жалған тәңірлерге табынушылар "Құдайды өлтіріп", жүзімдікті өз иелігіне алғысы келеді. Мәсіхші Құдайды өлтіре алмайтынын біледі, тек оның ой-пікірін ғана өлтіре алады, сондықтан мәсіхші Құдай ой-пікірін тірі ұстауға тырысады. Кьеркегордың алтыншы баяндамасының тақырыбы - "келесі күн" туралы уайым. Құс келесі күн туралы ештеңе білмейді. Мәсіхші әр күннің өз түйткілдерімен келе жатқанын біледі, сондықтан "күннің түйткілдері оны ойландырмайды". Өзін-өзі жәбірлеуші ертеңгі күнді ойлап, бүгінгі күнді мүлдем ұмытады. Бұл бөлім Киркегордтың "Қоян-қон туралы түсінік" атты жетінші баяндамасында мәсіхші болуды немесе болмауды таңдау туралы сөз қозғалады. Ешкім екі қожайынға бірдей қызмет ете алмайды. Құстың өз еркі жоқ сияқты, бірақ пұтқа табынушы мен мәсіхшінің әрқайсысының екі еркі бар. Жалған тәңірлерге құлшылық етуші "тақтауға қарсы шығады" және "Құдайды ойлаудан арылуды" қалайды. "Христиан өзін-өзі жоққа шығарады, бұл Құдайға мойынсұнумен бірдей"

Екінші бөлім: Азап шегудегі ақыл-ой күйлері

Екінші бөлімде қиындықтар мен азаптар туралы айтылады. Майкл Строузердің айтуынша, кітапты "Христиандық иронияның қуанышы" деп атауға болатын еді, ол жеті тараудың барлығы үшін. Мәсіхші бәрін кері қарай қарауға үйренуі керек. Қиындық - өркендеу. Азап - жеңіс. Қиындықтар үміт береді. Сіз кедей болып, күшті бола отырып, бай боласыз. (Бұл 1984 жыл сияқты). Кьеркегор "өнерлі сөздің өзі жақсы" (95-бет) дейді және оны бекер қабылдамау керек, бірақ "үркіту" үнемі "үркіту" болып келеді. (ж. 95 96) Азап келеді, бірақ ол мәңгілік нәрсеге көшу. Тіпті өмір бойы солай болса да, мәңгілікпен салыстырғанда ол ештеңе емес. Қиындықты қорқытпау керек, ол төменгі табиғат үшін ауыр, ол ұйықтап жатқан кезде. Бірақ ұйықтап жатқан адам оянып, ересекке дейін жалғасуы керек. (108-бет) Екінші баяндамасында: "Үміт үмітті жалдайды" дейді. Томас Кроксалл бұл баяндама тек қана сөзді ғана емес, одан да көп нәрсені білдіреді деп айтқан. Алға ұмтылу - бұл мәңгілік бақытты күтіп, оны жүзеге асыру үшін күш салу. Оның үшінші уағызы материалдық және рухани игіліктермен байланысты. Карл Маркс өзінің Коммунистік манифестін 1848 жылы 29 ақпанда, ал Кьеркегор өзінің Христиандық баяндамаларын 1848 жылы 26 сәуірде жариялады. Біріншісі - рухани әлемді ғана қамтитын дүниелік дүние, ал екіншісі - рухани әлемді қамтитын дүниелік дүние. Маркс экономикалық әлемдік тәртіп ең жоғары деп айтады. Кьеркегор діни мәселелерді ойлайды, сондықтан ол адамды рухани игіліктерді дамытуға талпындырады. Адамдарға рухани игіліктер беру, тек қана ықылассыз бөлісетін материалдық игіліктерден гөрі оңай. Рухани игіліктер - бұл қарым-қатынас және барлығы үшін пайдалы. Рухани байлық әркімді байытады, сондықтан сырт жағынан кедейлей түскен сайын, жан дүниеңіздің ішкі байлығы арқылы көршіңізді байыта аласыз. Төртінші баяндамада әлсіздіктің күшке айналуы туралы қарама-қайшылық талқыланады. Сен қаншалықты әлсіз болсаң, сендегі Құдай соншалықты күшті болады, "бәрі қарым-қатынасқа қалай қарауға байланысты". (б.126) Кьеркегор өзінің азап шегу және өзін-өзі құрбан ету тақырыбын өзінің бесінші баяндамасында уақытша және мәңгілік туралы жалғастырады. Ол: "Уақытша жоғалтқанның мәңгілік пайдасын табасың" дейді. Көптеген адамдар үшін уақытша нәрселер анық, бірақ мәсіхші үшін мәңгілік нәрселер анық. Біз мәңгілікті уақытшаға қысқартуға тырысу арқылы жоғалтып аламыз. (б. 137) Алтыншы баяндама осы ойды жалғастырып, пайда мен зиян туралы талқылайды. Ол былай дейді: "Христиандық адам осы дүниеге өлуге тиіс" (ж. 146 147) өйткені оның иелік еткен нәрселерінің көбісі "жалған нәрселер". (с. 145) Соңғы сөздері әзіл-сықақ сияқты естіледі, бірақ Кьеркегор қайғы-қасірет - бұл өркендеу деп айтады. Мәсіхші 'көзін арамданбауға' және осы көзқарасқа жүгінуге, сондай-ақ 'жамандық пен жақсылықтың айырмашылығын' қайта қарауға дайын болуы керек. (151-155 б.) Екі мақсат бар: уақытша және мәңгілік. Оқырман бірінші бөлімде уақытшалықтан бастайды, ал екінші бөлімнің соңында мәңгілікке жетеді. Барлық дүниелік мақсаттардан бас тарту деген нені білдіреді? "Егер сен оған сенбесең, қиындық қиындық болып қала береді. Жамандықтың жақсылыққа айналуының мәңгілік екендігі сізге көмектеспейді; егер сіз оған сенбесеңіз, ол сізге қатысты емес ". Сен тек Құдай алдында ғана өзіңмен айналысасың. (158 б.)

Үшінші бөлім: Арттан келген ойлар

Уолтер Лоуридің айтуынша, Кьеркегор "христиандық баяндамалардың үшінші бөліміне" билік санатына осы "жоғары категорияны" қолдануға батылы барды. Әділдік үшін қудаланғандар бақытты: Құдай Патшалығы сондайларға арналған! Адамдар сендерді Маған бола қорлап, қудалап, жала жауып жамандаса, бақыттысыңдар! Шаттанып шаттаныңдар, өйткені көкте сендердің сыйларың үлкен: сендерден бұрын өмір сүрген пайғамбарларды да солай қудалағандар. (Матай 5:10) Ол осы бөлімде мәсіхшілерді "Құдай алдында" немесе осы мақсатқа сәл жақынырақ әкелуге тырысады. Оның айтуынша, алғашқы баяндама Екклесиаст 5: 1 - ге негізделген. Құдайға сиынып ғибадатханаға кіргенде аяғыңа қара. Барлық нәрсе шіркеуде өте қауіпсіз, онда сенушілердің арасында сеніміңді мойындауға болады, бірақ Кьеркегор бұл қауіпсіздіктің қауіпті екенін айтады. Құдай өміріңдегі жағдайларды ояну үшін уағыздайтын құрал ретінде қолданады. Адамның өміріне айтқанын білдіретін сөздерді қолдану арқылы Құдай алдында адал болуы керек. Ол былай дейді: "Енді, Жаратқан Иенің үйіне барғанда абай бол, өйткені сол жерде сендер шындықты тыңдайсыңдар". (Қол. 171) Сенің бүгін шіркеуге келуіңнің себебін ескере отырып, әрқайсысыңа жігер беретін сөздер айтылады. (б. 173) Кьеркегор осы және басқа да баяндамаларда мәсіхшілерді ішкі дүниелеріне көбірек көңіл бөлуге талпындырады. Екінші баяндама Матай 19: 27-ге негізделген. Біз мәсіхші болудың қаншалықты керемет екені туралы естідік, бірақ Мәсіхтің соңынан еру үшін бәрін тастау туралы идеяны сирек естиміз. Кьеркегор 1843 жылы 6 желтоқсанда былай деп баяндама жазды: "Құдай берді, Құдай алды, Құдай аты мадақталсын. Әйүп бәрін жоғалтты, ал елші Петір біз бәрін қалдырдық дейді. Бір жағдайда Құдай алды, ал екінші жағдайда барлық нәрсе өз еркімен берілді. Ескі Келісімде Ыбырайымнан Ысқақты құрбандыққа шалу талап етілді, ал христиандық, "бостандық діні", мәсіхшіден бәрін тастап, Мәсіхке ерікті түрде еруді сұрайды. Жүректерді Жаратушы сендердің шын жүректен айтқандарыңды біледі. "Олай болса, Петір сенімді қалдырып, сенімді емес нәрсені таңдады, Мәсіхтің шәкірті болуды таңдады, тіпті басын жаюға жері жоқ адамның шәкірті". (б. 182) Бірақ Кьеркегор Құдай ешкімнен шартты түрде бәрін тастап кетуді талап етпейтінін атап өтті. 186) Үшінші баяндама Римдіктерге 8: 28-ге негізделген. Кьеркегор бұл мәсіхшілердің ерекше көзқарасында "кіші жаман сөзді" "қашан" деп баса айтады. Құдайды сүйетінімізді қалай білеміз? Ол фанатикалық махаббат туралы айтпайды, ол былай дейді: "Құдайды қажетсіз сүйуге батылы жеткен менмендерге қасірет!" (188 б.) қараңыз. Ол 1843 жылы 6 желтоқсанда "Құдайға мұқтаждық - адамның ең жоғары кемелділігі" атты тағы бір баяндама жазды. Кьеркегор Құдайға деген сүйіспеншілігімізді оған қажет болғанда ғана көрсетеміз деп ойлайды. Біз иманды таныту үшін ойлануымыз керек пе, әлде құтқарылуымыз үшін қорқып, дірілдеп уайымдауымыз керек пе? 189-б.) "Олай болса, қашан! Бұл - күнәдан қайтқанда өкіну керектігін уағыздау". Оның төртінші баяндамасы Елшілердің істері 24: 15-ке негізделген. Өлместік мәселесі академиялық мәселеге айналғанда не болады? Одан кейін қандай іс-әрекет тапсырмасы ойлануға арналған сұраққа айналды. Енді біз құтқарылу үшін "көрсетіп, дірілдеп" жұмыс істемей, өлместік туралы ойлауды жөн көрудеміз. (б. 210) Кьеркегор жұмысты жалғастыру үшін өзінің құтқарылуына соңғы сәтке дейін сенімді болғысы келеді. Грегор Маланчуктың айтуынша, өлімсіздігі туралы жай ғана болжамдар мен өлімсіздігі туралы ойлауды таңбалауға тиіс экзистенциалдық шынайылық арасындағы айырмашылық осы баяндамада тікелей назар аударады. Кьеркегор: "Егер адам өз жанын қажыр-қайғыға салып, қорқып, үрейленіп, өзін құтқара ма, жоқ па, деген оймен жұмыс істесе, онда оның басқалардың құтқарылуына күмән келтіруге уақыты да, ойы да болмайды, оған да мән берілмейді. Немесе адам өз үлесіне толық сенімді болады, содан кейін басқалардың құтқарылуы туралы ойлауға уақыт болады, олардың мүддесін ойлай отырып, алға қадам басуға және олардың атынан дірілдеуге уақыт болады, позицияларды қабылдауға және алаңдаушылық білдіруге уақыт болады, қорқып көру өнерін үйренуге уақыт болады. Ал басқа біреудің алдында қорқады". Бесінші баяндама Римдіктерге 13:11 - ге негізделген. Бұл уағыз бізді Құдайды сүйгеніміз үшін игілікке айналған барлық нәрселер туралы уағызын еске салады. Кьеркегор "қазір" және "қашан" сөздерін бір-біріне байланысты салыстырмалы терминдер ретінде баса айтады. Бұл маңызды "онда анықталады" егер �...

Төртінші бөлім: Жұма күндері Қасиетті Құтқарылу рәсіміне арналған баяндамалар

Кьеркегор осы баяндамалардың екеуін Фру-Черчте айтты, бірақ оларда бір нәрсе жетіспеді. 249) Осы жеті баяндаманы ол дұғамен бастайды және Иеміздің кешкі асының жексенбіде емес, жұма күні өтуі туралы айтады. Ол адамды көпшіліктен бөлек қылып, 274) Бірінші баяндама Лұқа 22:15-ке негізделген. Осы сөздерді Иса айтқан кезде Яһуда мен Петір Оған опасыздық жасамақ болды. Кьеркегор бұл туралы қысқаша айтып, оның орнына "жүректен шыққан құштарлық" туралы айтады. Біз рухтың шақыруын елемей, оны сәттің қалауына айналдыра аламыз, бірақ егер оған жауап берсек, ол батаға айналуы мүмкін, өйткені ол "жандарымызда оянады". Ол: "Егерде сен Мәсіхтің замандасы болсаң, көпшілік арасында жүріп, оны қорламас едің бе?" - деп сұрайды. Сенің құштарлығың Иеміздің кешкі асына келгенде бітеді ме, әлде ояу болуың үшін құштарлығыңды еске аласың ба? 259 - 260) Екінші баяндама Матай 11:28 тармаққа негізделген. Кьеркегор бұл уағызды "Шын шіркеуде" айтқан. 1850 жылы ол "Практика в христианстве" атты еңбегін басып шығарды. Бұл баяндама дүниелік тұрғыдан қарастырылмайды, бірақ "сенің Құдайға деген құштарлығың, оны тыныш әрі кішіпейіл жүрегіңде ұста" дегенге баса назар аударады, өйткені бұл "бірден-бір қажетті нәрсе". (б. 263 - 264) Үшінші баяндама Жохан 10:27-ге негізделген. Копенгагендегі әдеттегідей жексенбіде адамдар көшеде кездескен адамдарды шіркеуге барады деп ойлады. Бірақ Кьеркегордың діни қызметі жұма күні өтеді, сондықтан бұл қасиетті күн емес, қатысушылар өз еріктерімен келеді, өйткені олар "іштей келу туралы шешім қабылдады". 270, 274). Төртінші баяндама Қорынттықтарға 1 - хат 11:23 тармаққа негізделген. Кьеркегор Мәсіхтің баспалдақпен бір-бірден төмен түсіп, жоғары көтерілгенін айтады. Ол сатқынға ұшырап, алайда махаббат кешін ұйымдастырды. Ол бізді Иеміздің кешкі ас табында Еске алмағанымызбен сатқындық жасадық па деп сұрайды. (б. 277) Бесінші баяндама 2 Тімотеге 2:12 -ге негізделген. Соңғысы сатқындық туралы, ал бұл - Мәсіхті мойындамау туралы. Егер біз одан бас тартсақ та, біз оған деген сенімнің кепілін қайтадан қабылдай аламыз, өйткені ол адал болып қала береді. Алтыншы баяндама 1 Жохан 3:20-ге негізделген. Мәсіхшіге асханаға барудан басқа не кедергі болуы мүмкін? Біз өзімізді лайықсыз сезінбейміз, өзімізді айыптаймыз. Алайда біз Киелі шатырдағы дастарқанда Мәсіхті (Петр сияқты) мойындамағандардың кешірілуі мүмкін екенін білеміз, өйткені Құдайдың ұлылығы - оның мейірімі мен кешірімі. Жетіінші және соңғы уағыз Лұқа 24:51-ге негізделген. Біз әрқашан Киелі үйге барғанда, Мәсіхтің шәкірттеріне берген батасын қабылдайтынымызды білеміз. Алғысымыз - жақсылық, әрі қажет нәрсе.

Қабылдау

Сорен Кьеркегор өзінің "Христиандық баяндамаларын" (1848 жылы 26 сәуірде) "Актрисаның өміріндегі дағдарыс және дағдарыс" (1848 жылы 24-27 шілдеде) атты еңбегін баспадан шығарған жылы жариялады. Christian Discourses және The Crisis атты кітаптар C. A. Reitzel-дің "Fædrelandet" (Отан) даниялық газетінде жарық көрді. Біріншісі діни, екіншісі эстетикалық, Жоханна Луиза Хейбергтің (1812-1890) актерлік қабілеті туралы. Кьеркегор да 1843 жылы жарық көрген "Егер / немесе" (эстетикалық) және "Екі рухани нығайту" (этикалық діни) атты еңбектерімен осылай істеген. Оның кітабының қазіргі кездегі қабылдануы аз болды. Тек қана үш "Алғыс хат" жазылған. 1862 жылы екінші басылым жарық көрді. Уолтер Лоури бұл кітапты 1940 жылы ағылшын тіліне аударды және оның аудармасына "Егістіктегі лилия мен әуедегі құс" (1849), "Жұма күні Қауымның үш баяндамасы" (1849) кірді. Лоури Кьеркегордың шығармаларын ағылшын тіліне аудару үшін жасалған күш-жігер туралы баяндады. Говард пен Эдна Хонг 1997 жылғы аудармасында "Христиандық баяндамалар" мен "Актрисаның өміріндегі дағдарыс және дағдарыс" атты кітаптарды бір томға аударды. Хонг Кьеркегор сол жылы "жазуын тоқтатуды" көздегенін айтты. Дэвид Ф. Свенсон өзінің 1920 жылғы "Сорен Кьеркегор" мақаласында "Христиандық баяндамалар" атты еңбегін атап өтті: "Христиандық баяндамалар" бірінші бөлімінде пұтқа табынушылардың уайымдарын, "кедейлік, байлық, кішіпейілділік, жоғары лауазым, ұят, өзін-өзі азаптау, күмән, тұрақтылық және үмітсіздік туралы уағыздарды" қамтиды, әрқайсысына баяндама арнады; екіншісі, азап шегудің мәсіхшілік ізгі хабары туралы бірқатар баяндамалар; үшіншісі, "Құдайды нығайту үшін артта қалған ойлар" деген тақырыппен діни жағдайды сынға алатын бірқатар баяндамалар; төртіншісі, Иеміздің кешкі ас туралы жеті баяндама, Христиандық Тазару ілімін уағыз түрінде қарастырады. Үшінші бөлімге келесі маңызды ұраны қосылған: "Христиандық қорғанысқа мұқтаж емес және оны қорғаныс арқылы қызмет етуге болмайды. Христиандықты қорғау - бұл оның барлық бұрмалауларының ең қорғай алмайтын, ең алаңдатушы және ең қауіптісі - оны бейхабар және айлакерлікпен сатқан. Мәсіхшілік әрқашан шабуылға шығады; сондықтан да христиан әлемінде ол арт жағынан шабуыл жасайды". Бұл жерде біз Киркегордың христиан әлемінде қалыптасқан христиандық тәртіпке қарсы ашық немесе жасырын шабуыл жасауының алғашқы нақты болжамын көреміз". Христиандық баяндамалар 1847 жылы тамызда СК "Сүйіспеншілік шығармаларын" аяқтағаннан кейін бірден басталды және 1848 жылдың ақпан айының басында аяқталды, Париждегі революция наурыз айында Шлезвиг пен Холштейндегі көтеріліске және Данияда парламенттік үкіметке әкелген Копенгагендегі халықтық қозғалысқа әкелген оқиғалар пойызын қозғалтқанға дейін бірнеше күн бұрын. SK бұл баяндамаларды жойылып бара жатқан консервативті құрылымға да, оны алмастыратын көрінетін либералды тәртіпке де қарсы деп санайды. Кьеркегор христиандықтың "барлығын белгісіздікке тігу" және "табиғаттан тыс нәрселерге баруға" дегенді білдіретінін нақты растады; христиандық сенім "қорқыныш пен дірілдеу" жағдайында және рационалды сенімнің алдамшы қауіпсіздігінсіз жасалған жеке кездесуді қамтиды; жеке қарым-қатынастың шешуші маңызы христиандықтың шынайылығын қорғау немесе дәлелдеу қажеттілігінен бас тартады. Кьеркегор оқырманның қызығушылығын арттыруға арналған бұл кітапта таңғажайып сөз тіркесін, ерекше бейне мен парадоксті қолданады. Ол "Христиан дінінің құтқарылу жолын іздейтін, бірақ талапшыл дін екенін атап, өзінің кітабының екінші және үшінші бөліктерінде христиан дініне шабуыл жасаудың негізін қалады. Брэдли Дьюи "Христиандық баяндамаларды" оқығанда, "Киркегордың сенімін ойланып, өз сенімін ұмытпау керектігін" атап өтті. Ол Кьеркегордың христиандық шығармаларында күш, құлшыныс пен құмарлық бар екенін айтты. Кьеркегор христологиялық диалектиканы сөздің баяндайтын түріне барған сайын полемикалық форма беру арқылы одан да маңызды түрде пысықтады (сағ. "Христиандық баяндамалар" (1848), сондай-ақ екі аспекті де теологиялық және ұғымдық әдеби көрінісімен біріктіріледі. Ол күмәнді жеңудің субъективті әдісін басқаша сипаттады (немесе нұсқасын) ұсынды. Онда ол христиандық туралы күмәнді оның шындығын философиялық тұрғыдан дәлелдеу арқылы шешуге тырысудың ақылға сыймайтынын және "Христиандықтың осы ілімінің шындығына қатысты барлық күмәнге қарсы ең жақсы құрал - өзін-өзі қамқорлау және" адам өзін-өзі сенуші ме, жоқ па деген қорқыныш пен дірілдеу ".