Кіріспе
1848 жылы Сорен Кьеркегордың "Христиандық баяндамалар" (Christelige Taler) - Сорен Кьеркегордың 1848 жылы дания тілінде басылып шыққан кітабы. Сорен Кьеркегор 1847 жылы жазған "Бір түрлі рухтарға арналған насихаттау" атты кітабында ауыр азапты қалай жеңіл жүк деп сұраған. Ол сондай-ақ мәңгілік бақыттың тіпті ең ауыр заманауи азапты да сол кітапта жеңіп шығатынын айтты. Бұл мәлімдемелер қарама-қайшылықты білдірді. Бір жылдан кейін ол 1848 жыл өзінің жазушы ретінде бастан кешкен ең бай және жемісті жылы болды деп айтты. 1848 жылы 26 сәуірде Кьеркегордың жеке атымен "Христиандық баяндамалар" басылып шықты. Ол осы кітапта да осыған ұқсас пікірлер айтады. Қиындықтар үміт береді. Өздеріңіз кедейлей түскен сайын, басқаларды да байытасыз. Қиындық - өркендеу. Ол сондай-ақ, құдайды өлтіріп, одан соң тереңнен ұшып өткен атақты жалған тәңірлер мен рухани коммунизм туралы да жазды. Оның жиырма сегіз уағызы жеті уағыздаудың төрт бірдей бөліміне бөлінеді, оқырманын жалған діннен азап шеккен мәсіхшіге көшіреді, содан кейін үшінші бөлімде айтыс-тартысқа айналады, ақырында ол өзінің соңғы бөлімінде жалғыз адамды Құдайдың алдына әкеледі.
Christian Discourses (Christelige Taler) is a book by Søren Kierkegaard originally published in Danish in 1848. Søren Kierkegaard asked how the burden can be light if the suffering is heavy in his 1847 book Edifying Discourses in Diverse Spirits. He also said the happiness of eternity still outweighs even the heaviest temporal suffering in the same book. These statements were paradoxical. A year later, he said 1848 was the richest and most fruitful year he had experienced as an author. Christian Discourses was published on April 26, 1848, under Kierkegaard's own name. He makes similar statements in this book. Hardship procures hope. The poorer you become the richer you make others. Adversity is prosperity. He also writes about the eminent pagan killing God and then flying high over the abyss and spiritual communism. His twenty eight discourses are divided into four equal sections of seven discourses, moving his reader from paganism to the suffering Christian and then turning polemical in his third section, and he finally gets the single individual before God in his final section.
Құрылымы
Кітап төрт бөлімнен тұрады, әр бөлімде жеті баяндама бар, олар діни дамудың жоғары деңгейлеріне қатысты. Кьеркегор уағыздың орнына сөз сөйлеу терминін қолданды, өйткені уағыз билікті болжайды және күмәнмен айналыспайды. Ол қайта-қайта "автордың уағыздайтын билігі жоқ және ол өзін ұстазмын деп атамайды" деді. Бірақ бұл - жігерлендіретін баяндамалар емес, олар - сол қолмен ұсынылған псевдонимді жазбалардың орнына оң қолмен ұсынылған христиандық баяндамалар. Ол Матай 6: 24, 34-ті кіріспе мен бірінші бөлімнің мәтіні ретінде қолданды. Екінші бөлімде мәсіхшілердің қиындықтар мен азаптарды қалай жеңе алатыны қарастырылды. Үшінші бөлім көбірек айтыс-тартысқа толы және "артынан жаралануды" көздейді. Төртінші бөлімде қарапайым әрі шынайы сөздермен қатар, маңызды мәсіхшілік ойлар қарастырылған. Кьеркегордың мақсаты - бірінші және екінші баяндамаларында рухани нәрселерге қызығушылықты ояту және кейінгі баяндамаларында тікелей христиандыққа көшу. 1-бөлім Қауымның қамын ойлау 2-бөлім Азап шегудің күресі 3-бөлім Азап шегудің артында жатқан ойлар 4-бөлім Жұма күні Қауымның Қамқорлығы Бір рет қана азап шегіп, мәңгі жеңімпаз болу. Жаратқан Иенің киелі үйіне кіргенде аяғыңа сақ бол! Лұқа 22:15 . Қуаныш: Қиындықтар үмітті жоймайды, қайта, үміт береді. "Біз бәрін тастап, Сіздің соңыңыздан еріп жүрміз. Матай 11:28 Кішіпейілділік. Бұл қуанышқа бөлейді: кедей болсаңыз, басқаларды байыта аласыз. Құдайды сүйгендер игілікке ұмтылсын! 10:27 "Құрметке бөленетін қамқорлық". Бұл қуанышқа бөлейді: Сіз қаншалықты әлсіз болсаңыз, Құдай сізден соншалықты күшті болады. Әділдер де, әділетсіздер де өлімнен қайта тіріледі. 1 - Коринфтіктерге 11:23 . Бұл қуаныш: Уақытша жоғалтқанның мәңгілік пайдасы. Бізге құтқарылу алғаш рет сенген кезден әлдеқайда жақын. 2 Тімотеге 2:12а Өзін-өзі азаптаудың қамқорлығы. Бұл маған қуаныш сыйлады: "Барлығын жинап, еш нәрседен айырылмаймын. Ал жақсылық үшін мазақталу - Құдайдың игілігі. 1 Жохан 3:20 Шешімсіздік, күмән және көңілсіздіктің қамы Қуаныш: Қиындықтың өркендеуі. Ол әлемге танымал болды. Лұқа 24: 51
Кіріспе
Құс пен қызғалдақ "мектеп мұғалімдеріне және құстардан қалайша барлық қиындықтарымыздан арылуға үйрене алатынымызды" көрсетуге тырысу үшін пұтқа және мәсіхшіге салыстырылады. Бұл ұстаздарды Мәсіх Таудағы уағызында (Жақсы хабар) көптеген жылдар бұрын Мұса пайғамбар арқылы Таурат заңы берілген жерде таныстырды. Құс пен гүл ешкімді айыптай алмайды, ешкімді айыптай алмайды, сондықтан адам олардан тәлім берудің мағынасын үйренуі мүмкін. Бұл Матай 6: 24, 34-ті оқып отыр. Ол "христианнан не талап етілетінін" түсіндіріп, христиан елінің қайтадан жалған тәңірлерге бет бұруы мүмкін бе деп сұрайды. "Құрыстыратын сөз мәңгілік адамның бойынан жеңіске жету үшін күресуде, бірақ тиісті жерде және гүл мен құстың көмегімен".
Бірінші бөлік: Жалған тәңірлерге табынушылардың қамқорлығы
Кьеркегор Матай 6: 24 34-ті "Үшіншіден кейінгі он бесінші жексенбіге арналған Евангелие" деп атайды, ол жердегі өмірдің материалдық қажеттіліктерден басталатын барлық уайымдарын айтады. Ол христиандыққа үйрету кезінде православие емес, пұтқа табынушылықтан бастау керек деп санайды. Ол "адамзаттың жалпы және сөзсіз" азап шегуін қарастырып, қызғалдақ пен құстың уайымдарын жалған дінге табынушылар мен мәсіхшілердің уайымдарымен салыстырады. Иса Таудағы уағызында не ішіп-жекпіміз деп уайымдамаңдар деген болатын. Алғашқы екі баяндама, кедейлік пен молшылық туралы уайымдар, осы тақырыппен айналысады. Құс, ежелгі қарапайым дана адам сияқты, бұл қамқорлықтарды білмейді, бірақ пұтқа табынушы да, мәсіхші де оларға әрқайсысы өз жолымен қарауы керек. Келесі сабақта кішіпейілділік пен өркөкіректік жайлы сөз қозғалады. Қарапайым мәсіхші Құдай алдында өмір сүреді және Мәсіхтің үлгісі бар, бірақ қарапайым пұтқа табынушы "бұл дүниеде Құдайсыз" сондықтан оның уайымы әлемде бір нәрсеге айналу. Құс биікке көтерілу дегенді білмейді. Сократ сияқты мәсіхші де Құдай алдында теңдіктің биігін білмейді, ал биік пұтқа табынушы өзінен төмен тұрған басқалармен бірге "асық тұңғиықтың үстінен ұшып барады". Адамды кеудесін көтеріп, ертеңгі күнді ойлап уайымдайтын қылық - өзін-өзі бағалау. Бесінші және алтыншы баяндамалар осы тақырыпқа арналған. Әлде гүл мен құс биік атақ туралы ештеңе білмейді ме? Мәсіхшілердің барлығы да осы мәртебеде тең болғандықтан, олар Құдайдың рақымына кенеледі. Бұл ескі құдайларды жалған тәңірлерге табынушылар "Құдайды өлтіріп", жүзімдікті өз иелігіне алғысы келеді. Мәсіхші Құдайды өлтіре алмайтынын біледі, тек оның ой-пікірін ғана өлтіре алады, сондықтан мәсіхші Құдай ой-пікірін тірі ұстауға тырысады. Кьеркегордың алтыншы баяндамасының тақырыбы - "келесі күн" туралы уайым. Құс келесі күн туралы ештеңе білмейді. Мәсіхші әр күннің өз түйткілдерімен келе жатқанын біледі, сондықтан "күннің түйткілдері оны ойландырмайды". Өзін-өзі жәбірлеуші ертеңгі күнді ойлап, бүгінгі күнді мүлдем ұмытады. Бұл бөлім Киркегордтың "Қоян-қон туралы түсінік" атты жетінші баяндамасында мәсіхші болуды немесе болмауды таңдау туралы сөз қозғалады. Ешкім екі қожайынға бірдей қызмет ете алмайды. Құстың өз еркі жоқ сияқты, бірақ пұтқа табынушы мен мәсіхшінің әрқайсысының екі еркі бар. Жалған тәңірлерге құлшылық етуші "тақтауға қарсы шығады" және "Құдайды ойлаудан арылуды" қалайды. "Христиан өзін-өзі жоққа шығарады, бұл Құдайға мойынсұнумен бірдей"
Kierkegaard's seventh discourse deals with choosing to be or not to be a Christian. No one can serve two masters – the pagans seek all these things Matthew 6:24. The bird seems to have no will of its own but the pagan and the Christian each have two wills. The pagan is "a mind in rebellion" and wants to "get rid of the thought of God." "The Christian denies himself in such a way that this is identical with obeying God."
Екінші бөлім: Азап шегудегі ақыл-ой күйлері
Екінші бөлімде қиындықтар мен азаптар туралы айтылады. Майкл Строузердің айтуынша, кітапты "Христиандық иронияның қуанышы" деп атауға болатын еді, ол жеті тараудың барлығы үшін. Мәсіхші бәрін кері қарай қарауға үйренуі керек. Қиындық - өркендеу. Азап - жеңіс. Қиындықтар үміт береді. Сіз кедей болып, күшті бола отырып, бай боласыз. (Бұл 1984 жыл сияқты). Кьеркегор "өнерлі сөздің өзі жақсы" (95-бет) дейді және оны бекер қабылдамау керек, бірақ "үркіту" үнемі "үркіту" болып келеді. (ж. 95 96) Азап келеді, бірақ ол мәңгілік нәрсеге көшу. Тіпті өмір бойы солай болса да, мәңгілікпен салыстырғанда ол ештеңе емес. Қиындықты қорқытпау керек, ол төменгі табиғат үшін ауыр, ол ұйықтап жатқан кезде. Бірақ ұйықтап жатқан адам оянып, ересекке дейін жалғасуы керек. (108-бет) Екінші баяндамасында: "Үміт үмітті жалдайды" дейді. Томас Кроксалл бұл баяндама тек қана сөзді ғана емес, одан да көп нәрсені білдіреді деп айтқан. Алға ұмтылу - бұл мәңгілік бақытты күтіп, оны жүзеге асыру үшін күш салу. Оның үшінші уағызы материалдық және рухани игіліктермен байланысты. Карл Маркс өзінің Коммунистік манифестін 1848 жылы 29 ақпанда, ал Кьеркегор өзінің Христиандық баяндамаларын 1848 жылы 26 сәуірде жариялады. Біріншісі - рухани әлемді ғана қамтитын дүниелік дүние, ал екіншісі - рухани әлемді қамтитын дүниелік дүние. Маркс экономикалық әлемдік тәртіп ең жоғары деп айтады. Кьеркегор діни мәселелерді ойлайды, сондықтан ол адамды рухани игіліктерді дамытуға талпындырады. Адамдарға рухани игіліктер беру, тек қана ықылассыз бөлісетін материалдық игіліктерден гөрі оңай. Рухани игіліктер - бұл қарым-қатынас және барлығы үшін пайдалы. Рухани байлық әркімді байытады, сондықтан сырт жағынан кедейлей түскен сайын, жан дүниеңіздің ішкі байлығы арқылы көршіңізді байыта аласыз. Төртінші баяндамада әлсіздіктің күшке айналуы туралы қарама-қайшылық талқыланады. Сен қаншалықты әлсіз болсаң, сендегі Құдай соншалықты күшті болады, "бәрі қарым-қатынасқа қалай қарауға байланысты". (б.126) Кьеркегор өзінің азап шегу және өзін-өзі құрбан ету тақырыбын өзінің бесінші баяндамасында уақытша және мәңгілік туралы жалғастырады. Ол: "Уақытша жоғалтқанның мәңгілік пайдасын табасың" дейді. Көптеген адамдар үшін уақытша нәрселер анық, бірақ мәсіхші үшін мәңгілік нәрселер анық. Біз мәңгілікті уақытшаға қысқартуға тырысу арқылы жоғалтып аламыз. (б. 137) Алтыншы баяндама осы ойды жалғастырып, пайда мен зиян туралы талқылайды. Ол былай дейді: "Христиандық адам осы дүниеге өлуге тиіс" (ж. 146 147) өйткені оның иелік еткен нәрселерінің көбісі "жалған нәрселер". (с. 145) Соңғы сөздері әзіл-сықақ сияқты естіледі, бірақ Кьеркегор қайғы-қасірет - бұл өркендеу деп айтады. Мәсіхші 'көзін арамданбауға' және осы көзқарасқа жүгінуге, сондай-ақ 'жамандық пен жақсылықтың айырмашылығын' қайта қарауға дайын болуы керек. (151-155 б.) Екі мақсат бар: уақытша және мәңгілік. Оқырман бірінші бөлімде уақытшалықтан бастайды, ал екінші бөлімнің соңында мәңгілікке жетеді. Барлық дүниелік мақсаттардан бас тарту деген нені білдіреді? "Егер сен оған сенбесең, қиындық қиындық болып қала береді. Жамандықтың жақсылыққа айналуының мәңгілік екендігі сізге көмектеспейді; егер сіз оған сенбесеңіз, ол сізге қатысты емес ". Сен тек Құдай алдында ғана өзіңмен айналысасың. (158 б.)
His second discourse says, "Hope recruits hope." Thomas Croxall said this discourse merits more than a passing reference. Striving is a determined effort in anticipation of eternal bliss which must come about through a personal decision. His third discourse deals with material and spiritual goods. Karl Marx published his Communist Manifesto February 29, 1848 and Kierkegaard his Christian Discourses April 26, 1848. The first deals with the material world exclusive of the world of the spirit and the second does the same but reverses it and deals with the world of the spirit. Marx says the economic world order is the highest. Kierkegaard is concerned with the religious so he nudges the individual toward developing spiritual goods. Spiritual goods are easier to share than material goods that are only shared begrudgingly. Spiritual goods are a communication and benefit everyone. Spiritual goods make everyone rich, so the poorer you become in the external sense, the richer you can make your neighbor through the internal goods of the spirit. The fourth discourse discusses the paradox of weakness becoming strength. The weaker you become the stronger God becomes in you, "everything depends on how the relationship is viewed." (p.126) Kierkegaard continues his theme of suffering and self renunciation in his fifth discourse about the temporal and eternal. He says what you lose temporally you gain eternally. The temporal is certain for many, but in the point of view of the Christian, the eternal is certain. We can lose the eternal by trying to reduce it to the temporal. (p. 137)
The sixth discourse continues this thought by discussing gain and loss. He says the Christian must "die to the world" (p. 146 147) because much of what you possess is "the false everything". ( p. 145)
The final discourse might sound like a jest but Kierkegaard says adversity is prosperity. The Christian needs to "have an eye for turned aroundness" and be willing to enter into this point of view and look again at the "distinction between adversity and prosperity". (p. 151 155) There are two goals: temporality and eternity. The reader began with temporality in Part One and has reached eternity at the end of Part Two. What does it mean to renounce all temporal goals? "As long as you do not believe it, adversity remains adversity. It does not help you that it is eternally certain that adversity is prosperity; as long as you do not believe it, it is not true for you." You have only to do with yourself before God. (p. 158)
Үшінші бөлім: Арттан келген ойлар
Уолтер Лоуридің айтуынша, Кьеркегор "христиандық баяндамалардың үшінші бөліміне" билік санатына осы "жоғары категорияны" қолдануға батылы барды. Әділдік үшін қудаланғандар бақытты: Құдай Патшалығы сондайларға арналған! Адамдар сендерді Маған бола қорлап, қудалап, жала жауып жамандаса, бақыттысыңдар! Шаттанып шаттаныңдар, өйткені көкте сендердің сыйларың үлкен: сендерден бұрын өмір сүрген пайғамбарларды да солай қудалағандар. (Матай 5:10) Ол осы бөлімде мәсіхшілерді "Құдай алдында" немесе осы мақсатқа сәл жақынырақ әкелуге тырысады. Оның айтуынша, алғашқы баяндама Екклесиаст 5: 1 - ге негізделген. Құдайға сиынып ғибадатханаға кіргенде аяғыңа қара. Барлық нәрсе шіркеуде өте қауіпсіз, онда сенушілердің арасында сеніміңді мойындауға болады, бірақ Кьеркегор бұл қауіпсіздіктің қауіпті екенін айтады. Құдай өміріңдегі жағдайларды ояну үшін уағыздайтын құрал ретінде қолданады. Адамның өміріне айтқанын білдіретін сөздерді қолдану арқылы Құдай алдында адал болуы керек. Ол былай дейді: "Енді, Жаратқан Иенің үйіне барғанда абай бол, өйткені сол жерде сендер шындықты тыңдайсыңдар". (Қол. 171) Сенің бүгін шіркеуге келуіңнің себебін ескере отырып, әрқайсысыңа жігер беретін сөздер айтылады. (б. 173) Кьеркегор осы және басқа да баяндамаларда мәсіхшілерді ішкі дүниелеріне көбірек көңіл бөлуге талпындырады. Екінші баяндама Матай 19: 27-ге негізделген. Біз мәсіхші болудың қаншалықты керемет екені туралы естідік, бірақ Мәсіхтің соңынан еру үшін бәрін тастау туралы идеяны сирек естиміз. Кьеркегор 1843 жылы 6 желтоқсанда былай деп баяндама жазды: "Құдай берді, Құдай алды, Құдай аты мадақталсын. Әйүп бәрін жоғалтты, ал елші Петір біз бәрін қалдырдық дейді. Бір жағдайда Құдай алды, ал екінші жағдайда барлық нәрсе өз еркімен берілді. Ескі Келісімде Ыбырайымнан Ысқақты құрбандыққа шалу талап етілді, ал христиандық, "бостандық діні", мәсіхшіден бәрін тастап, Мәсіхке ерікті түрде еруді сұрайды. Жүректерді Жаратушы сендердің шын жүректен айтқандарыңды біледі. "Олай болса, Петір сенімді қалдырып, сенімді емес нәрсені таңдады, Мәсіхтің шәкірті болуды таңдады, тіпті басын жаюға жері жоқ адамның шәкірті". (б. 182) Бірақ Кьеркегор Құдай ешкімнен шартты түрде бәрін тастап кетуді талап етпейтінін атап өтті. 186) Үшінші баяндама Римдіктерге 8: 28-ге негізделген. Кьеркегор бұл мәсіхшілердің ерекше көзқарасында "кіші жаман сөзді" "қашан" деп баса айтады. Құдайды сүйетінімізді қалай білеміз? Ол фанатикалық махаббат туралы айтпайды, ол былай дейді: "Құдайды қажетсіз сүйуге батылы жеткен менмендерге қасірет!" (188 б.) қараңыз. Ол 1843 жылы 6 желтоқсанда "Құдайға мұқтаждық - адамның ең жоғары кемелділігі" атты тағы бір баяндама жазды. Кьеркегор Құдайға деген сүйіспеншілігімізді оған қажет болғанда ғана көрсетеміз деп ойлайды. Біз иманды таныту үшін ойлануымыз керек пе, әлде құтқарылуымыз үшін қорқып, дірілдеп уайымдауымыз керек пе? 189-б.) "Олай болса, қашан! Бұл - күнәдан қайтқанда өкіну керектігін уағыздау". Оның төртінші баяндамасы Елшілердің істері 24: 15-ке негізделген. Өлместік мәселесі академиялық мәселеге айналғанда не болады? Одан кейін қандай іс-әрекет тапсырмасы ойлануға арналған сұраққа айналды. Енді біз құтқарылу үшін "көрсетіп, дірілдеп" жұмыс істемей, өлместік туралы ойлауды жөн көрудеміз. (б. 210) Кьеркегор жұмысты жалғастыру үшін өзінің құтқарылуына соңғы сәтке дейін сенімді болғысы келеді. Грегор Маланчуктың айтуынша, өлімсіздігі туралы жай ғана болжамдар мен өлімсіздігі туралы ойлауды таңбалауға тиіс экзистенциалдық шынайылық арасындағы айырмашылық осы баяндамада тікелей назар аударады. Кьеркегор: "Егер адам өз жанын қажыр-қайғыға салып, қорқып, үрейленіп, өзін құтқара ма, жоқ па, деген оймен жұмыс істесе, онда оның басқалардың құтқарылуына күмән келтіруге уақыты да, ойы да болмайды, оған да мән берілмейді. Немесе адам өз үлесіне толық сенімді болады, содан кейін басқалардың құтқарылуы туралы ойлауға уақыт болады, олардың мүддесін ойлай отырып, алға қадам басуға және олардың атынан дірілдеуге уақыт болады, позицияларды қабылдауға және алаңдаушылық білдіруге уақыт болады, қорқып көру өнерін үйренуге уақыт болады. Ал басқа біреудің алдында қорқады". Бесінші баяндама Римдіктерге 13:11 - ге негізделген. Бұл уағыз бізді Құдайды сүйгеніміз үшін игілікке айналған барлық нәрселер туралы уағызын еске салады. Кьеркегор "қазір" және "қашан" сөздерін бір-біріне байланысты салыстырмалы терминдер ретінде баса айтады. Бұл маңызды "онда анықталады" егер �...
His first discourse is based on Ecclesiastes 5:1. Watch you step when you go to the house of the Lord. Everything is very secure in the church where you can confess your faith with other believers, but Kierkegaard thinks this security has some danger. God uses the circumstances of your life to preach for awakening. (p. 164 165) One must be honest before God by letting your life express what you say. He says, "Take care, therefore, when you go up to the house of the Lord because there you will get to hear the truth – for upbuilding." (p. 171) The upbuilding is there for each single individual in accordance with the reason you came to church today. (p. 173) Kierkegaard strives to get the Christian to greater inwardness in this discourse as well as others. The second discourse is based on Matthew 19:27 We Have Left Everything and Followed You; What Shall We Have. We hear about how great it is to be a Christian but seldom about this idea of leaving everything to follow Christ. Kierkegaard wrote a discourse on December 6, 1843, "'The Lord Gave, and the Lord Took Away; Blessed be the Name of the Lord. Job lost everything but the apostle Peter says, we have left everything. The Lord took in one case, and everything was voluntarily given up in the other. The Old Testament required Abraham to give up Isaac but Christianity, "the religion of freedom", asks the Christian to give up everything to follow Christ voluntarily. (p. 179) The Knower of Hearts knows if you are earnest in your declarations. "So Peter left the certain and chose the uncertain, chose to be Christ’s disciple, the disciple of him who did not even have a place to lay his head." (p. 182) But Kierkegaard stresses that God doesn't unconditionally require anyone to give up everything. (p. 186)
The third discourse is based on Romans 8:28 All Things Must Serve Us for Good – When We Love God. Kierkegaard stresses the "little bad word" "when" in this unique view of this Christian verse. How do we know "when" we love God? He's not talking about fanatical love he says, "Woe to the presumptuous who would dare to love God without needing him!" (p. 188). He wrote another discourse on December 6, 1843, titled, To Need God Is a Human Being's Highest Perfection. Kierkegaard thinks we show our love for God "when" we need him. Should we ponder and ponder to demonstrate faith or be concerned in fear and trembling for our salvation? (p. 189) "Therefore, when! This 'when,' it is the preacher of repentance." (p. 192)
His fourth discourse is based on Acts 24:15 There Will Be the Resurrection of the Dead, of the Righteous – and of the Unrighteous. What happens when the question of immortality becomes an academic question? Then, what an action task has been turned into a question for thought. Now we like to think about immortality instead of working for our salvation in "fear and trembling." (p. 210) Kierkegaard wants to be unsure about his salvation until the very end to continue to work. The difference between mere speculation about immortality and the existential earnestness which ought to stamp thinking about immortality is of direct concern in this discourse according to Gregor Malantschuk. Kierkegaard creates and either or statement: "Either one works unceasingly with all the effort of one’s soul, in fear and trembling, on self concern’s thought, “whether one will oneself be saved,” and then one truly has no time or thought to doubt the salvation of others, nor does one care to. Or one has become completely sure about one’s part – and then one has time to think about the salvation of others, time to step forward concerned and to shudder on their behalf, time to take positions and make gestures of concern, time to practice the art of looking horrified. In contrast, one shudders on behalf of someone else." The fifth discourse is based on Romans 13:11 We Are Closer to Salvation Now – Than When We Became Believers. This discourse is reminiscent of his discourse on all things serving us for good when we love God. Kierkegaard stresses the words "now" and "when" as comparative terms reliant on one another. It important "determines the there"if trying to get benefit from a certain point. Kierkegaard applies this to the now and when in the discourse. He asks the Christian reader, "when did you become a believer? (p. 216 218) If you know then you might be able to determine where you are now can a person be further away from his salvation than when he does not even know definitely whether he has begun to want to be saved?" (p. 220)
The sixth discourse is based on Matthew 5:10 But It Is Blessed – to Suffer Mockery for a Good Cause. The one who is mocked is isolated from human society. Kierkegaard uses Martin Luther as an example of someone mocked for the sake of righteousness. (p. 226 227) The eternal can never win the approval of the moment. Yet Christianity never said anyone who is mocked is on the "right road." He asks if Christ came again would Christendom crucify him. (p. 229)
The seventh discourse is based on 1 Timothy 3:16 And great beyond all question is the mystery of godliness: God was revealed in the flesh, was justified in the Spirit, seen by angels, preached among the pagans, believed in the world, taken up in glory. Kierkegaard looks at this verse from Scripture and points that the only part of this famous passage that pertains to you is: "He was believed in the world." Have you believed him? If you don't believe then you can't know if another has believed in him. Only the single individual can know himself and the others must be satisfied with the assurance the single individual gives. In the same way, if you have never been in love you can never know if love exists. You only know by experiencing it. Have you loved? "Take special care; if you are properly aware of this, it pertains to you alone, or it is for you as if it pertained only to you, you alone in the whole world!" (p. 235)
Төртінші бөлім: Жұма күндері Қасиетті Құтқарылу рәсіміне арналған баяндамалар
Кьеркегор осы баяндамалардың екеуін Фру-Черчте айтты, бірақ оларда бір нәрсе жетіспеді. 249) Осы жеті баяндаманы ол дұғамен бастайды және Иеміздің кешкі асының жексенбіде емес, жұма күні өтуі туралы айтады. Ол адамды көпшіліктен бөлек қылып, 274) Бірінші баяндама Лұқа 22:15-ке негізделген. Осы сөздерді Иса айтқан кезде Яһуда мен Петір Оған опасыздық жасамақ болды. Кьеркегор бұл туралы қысқаша айтып, оның орнына "жүректен шыққан құштарлық" туралы айтады. Біз рухтың шақыруын елемей, оны сәттің қалауына айналдыра аламыз, бірақ егер оған жауап берсек, ол батаға айналуы мүмкін, өйткені ол "жандарымызда оянады". Ол: "Егерде сен Мәсіхтің замандасы болсаң, көпшілік арасында жүріп, оны қорламас едің бе?" - деп сұрайды. Сенің құштарлығың Иеміздің кешкі асына келгенде бітеді ме, әлде ояу болуың үшін құштарлығыңды еске аласың ба? 259 - 260) Екінші баяндама Матай 11:28 тармаққа негізделген. Кьеркегор бұл уағызды "Шын шіркеуде" айтқан. 1850 жылы ол "Практика в христианстве" атты еңбегін басып шығарды. Бұл баяндама дүниелік тұрғыдан қарастырылмайды, бірақ "сенің Құдайға деген құштарлығың, оны тыныш әрі кішіпейіл жүрегіңде ұста" дегенге баса назар аударады, өйткені бұл "бірден-бір қажетті нәрсе". (б. 263 - 264) Үшінші баяндама Жохан 10:27-ге негізделген. Копенгагендегі әдеттегідей жексенбіде адамдар көшеде кездескен адамдарды шіркеуге барады деп ойлады. Бірақ Кьеркегордың діни қызметі жұма күні өтеді, сондықтан бұл қасиетті күн емес, қатысушылар өз еріктерімен келеді, өйткені олар "іштей келу туралы шешім қабылдады". 270, 274). Төртінші баяндама Қорынттықтарға 1 - хат 11:23 тармаққа негізделген. Кьеркегор Мәсіхтің баспалдақпен бір-бірден төмен түсіп, жоғары көтерілгенін айтады. Ол сатқынға ұшырап, алайда махаббат кешін ұйымдастырды. Ол бізді Иеміздің кешкі ас табында Еске алмағанымызбен сатқындық жасадық па деп сұрайды. (б. 277) Бесінші баяндама 2 Тімотеге 2:12 -ге негізделген. Соңғысы сатқындық туралы, ал бұл - Мәсіхті мойындамау туралы. Егер біз одан бас тартсақ та, біз оған деген сенімнің кепілін қайтадан қабылдай аламыз, өйткені ол адал болып қала береді. Алтыншы баяндама 1 Жохан 3:20-ге негізделген. Мәсіхшіге асханаға барудан басқа не кедергі болуы мүмкін? Біз өзімізді лайықсыз сезінбейміз, өзімізді айыптаймыз. Алайда біз Киелі шатырдағы дастарқанда Мәсіхті (Петр сияқты) мойындамағандардың кешірілуі мүмкін екенін білеміз, өйткені Құдайдың ұлылығы - оның мейірімі мен кешірімі. Жетіінші және соңғы уағыз Лұқа 24:51-ге негізделген. Біз әрқашан Киелі үйге барғанда, Мәсіхтің шәкірттеріне берген батасын қабылдайтынымызды білеміз. Алғысымыз - жақсылық, әрі қажет нәрсе.
The first discourse is based on Luke 22:15 I have longed with all my heart to eat this Passover with you before I suffer. Christ was about to be betrayed by Judas and Peter when he spoke these words. Kierkegaard passes over that briefly and discusses "heartfelt longing" instead. (p. 252) We can ignore the call of the spirit and change it into a whim of the moment but if we respond to it it can become a blessing because it "awakened in our souls". (p.254) He asks if you, had you lived contemporary with Christ, would have insulted him had you been in the crowd. Does your longing end when you attend the Lord's Supper or do you remember the longing so that you can stay awake? (p. 259 260)
The second discourse is based on Matthew 11:28 Come here to me, all who labor and are burdened, and I will give you rest. Kierkegaard preached this discourse in Frue Church. He published Practice in Christianity in 1850 and based half the book on Matthew 11:28. The discourse doesn't want to be taken in a worldly way but concentrates on your "longing for God that you carry silently and humbly in your heart," because it is the "one thing needful". (p. 263 264)
The third discourse is based on John 10:27 My sheep hear my voice, and I know them, and they follow me. On a usual Sunday in Copenhagen individuals assumed those they passed on the street were going to church. But Kierkegaard has his Communion Service taking place on Friday so its not a holy day and those in attendance are there voluntarily because they've "inwardly made the decision to come." (p. 270, 274)
The fourth discourse is based on 1 Corinthians 11:23 the Lord Jesus, on the night he was betrayed. Kierkegaard says Christ descended the ladder rung by rung and yet he ascended. He was betrayed and yet he instituted the meal of love. He asks if we betray him by not remembering him at the Lord's Supper. (p. 277)
The fifth discourse is based on II Timothy 2:12 13 If we deny, he also will deny us; if we are faithless, he still remains faithful; he cannot deny himself. The last discourse was on betrayal and this one is on denying Christ. Even if we did deny him we can renew our pledge of faith at the Communion Table because he remains faithful. The sixth discourse is based on 1 John 3:20 even if our hearts condemn us, God is greater than our hearts. What else can keep the Christian from the Communion Table. The fear we have about our own unworthiness and the way we condemn ourselves. Yet we can know that forgiveness is available at the Communion table for those who have denied Christ (like Peter did) because God's greatness is his mercy and forgiveness. The seventh and final discourse is based on Luke 24:51 And it happened, as he blessed them, he was parted from them. When we go to the Communion table we can always know that we will receive the same blessing Christ gave to the disciples when he parted from them. The blessing is a good in itself and the one thing needful.
Қабылдау
Сорен Кьеркегор өзінің "Христиандық баяндамаларын" (1848 жылы 26 сәуірде) "Актрисаның өміріндегі дағдарыс және дағдарыс" (1848 жылы 24-27 шілдеде) атты еңбегін баспадан шығарған жылы жариялады. Christian Discourses және The Crisis атты кітаптар C. A. Reitzel-дің "Fædrelandet" (Отан) даниялық газетінде жарық көрді. Біріншісі діни, екіншісі эстетикалық, Жоханна Луиза Хейбергтің (1812-1890) актерлік қабілеті туралы. Кьеркегор да 1843 жылы жарық көрген "Егер / немесе" (эстетикалық) және "Екі рухани нығайту" (этикалық діни) атты еңбектерімен осылай істеген. Оның кітабының қазіргі кездегі қабылдануы аз болды. Тек қана үш "Алғыс хат" жазылған. 1862 жылы екінші басылым жарық көрді. Уолтер Лоури бұл кітапты 1940 жылы ағылшын тіліне аударды және оның аудармасына "Егістіктегі лилия мен әуедегі құс" (1849), "Жұма күні Қауымның үш баяндамасы" (1849) кірді. Лоури Кьеркегордың шығармаларын ағылшын тіліне аудару үшін жасалған күш-жігер туралы баяндады. Говард пен Эдна Хонг 1997 жылғы аудармасында "Христиандық баяндамалар" мен "Актрисаның өміріндегі дағдарыс және дағдарыс" атты кітаптарды бір томға аударды. Хонг Кьеркегор сол жылы "жазуын тоқтатуды" көздегенін айтты. Дэвид Ф. Свенсон өзінің 1920 жылғы "Сорен Кьеркегор" мақаласында "Христиандық баяндамалар" атты еңбегін атап өтті: "Христиандық баяндамалар" бірінші бөлімінде пұтқа табынушылардың уайымдарын, "кедейлік, байлық, кішіпейілділік, жоғары лауазым, ұят, өзін-өзі азаптау, күмән, тұрақтылық және үмітсіздік туралы уағыздарды" қамтиды, әрқайсысына баяндама арнады; екіншісі, азап шегудің мәсіхшілік ізгі хабары туралы бірқатар баяндамалар; үшіншісі, "Құдайды нығайту үшін артта қалған ойлар" деген тақырыппен діни жағдайды сынға алатын бірқатар баяндамалар; төртіншісі, Иеміздің кешкі ас туралы жеті баяндама, Христиандық Тазару ілімін уағыз түрінде қарастырады. Үшінші бөлімге келесі маңызды ұраны қосылған: "Христиандық қорғанысқа мұқтаж емес және оны қорғаныс арқылы қызмет етуге болмайды. Христиандықты қорғау - бұл оның барлық бұрмалауларының ең қорғай алмайтын, ең алаңдатушы және ең қауіптісі - оны бейхабар және айлакерлікпен сатқан. Мәсіхшілік әрқашан шабуылға шығады; сондықтан да христиан әлемінде ол арт жағынан шабуыл жасайды". Бұл жерде біз Киркегордың христиан әлемінде қалыптасқан христиандық тәртіпке қарсы ашық немесе жасырын шабуыл жасауының алғашқы нақты болжамын көреміз". Христиандық баяндамалар 1847 жылы тамызда СК "Сүйіспеншілік шығармаларын" аяқтағаннан кейін бірден басталды және 1848 жылдың ақпан айының басында аяқталды, Париждегі революция наурыз айында Шлезвиг пен Холштейндегі көтеріліске және Данияда парламенттік үкіметке әкелген Копенгагендегі халықтық қозғалысқа әкелген оқиғалар пойызын қозғалтқанға дейін бірнеше күн бұрын. SK бұл баяндамаларды жойылып бара жатқан консервативті құрылымға да, оны алмастыратын көрінетін либералды тәртіпке де қарсы деп санайды. Кьеркегор христиандықтың "барлығын белгісіздікке тігу" және "табиғаттан тыс нәрселерге баруға" дегенді білдіретінін нақты растады; христиандық сенім "қорқыныш пен дірілдеу" жағдайында және рационалды сенімнің алдамшы қауіпсіздігінсіз жасалған жеке кездесуді қамтиды; жеке қарым-қатынастың шешуші маңызы христиандықтың шынайылығын қорғау немесе дәлелдеу қажеттілігінен бас тартады. Кьеркегор оқырманның қызығушылығын арттыруға арналған бұл кітапта таңғажайып сөз тіркесін, ерекше бейне мен парадоксті қолданады. Ол "Христиан дінінің құтқарылу жолын іздейтін, бірақ талапшыл дін екенін атап, өзінің кітабының екінші және үшінші бөліктерінде христиан дініне шабуыл жасаудың негізін қалады. Брэдли Дьюи "Христиандық баяндамаларды" оқығанда, "Киркегордың сенімін ойланып, өз сенімін ұмытпау керектігін" атап өтті. Ол Кьеркегордың христиандық шығармаларында күш, құлшыныс пен құмарлық бар екенін айтты. Кьеркегор христологиялық диалектиканы сөздің баяндайтын түріне барған сайын полемикалық форма беру арқылы одан да маңызды түрде пысықтады (сағ. "Христиандық баяндамалар" (1848), сондай-ақ екі аспекті де теологиялық және ұғымдық әдеби көрінісімен біріктіріледі. Ол күмәнді жеңудің субъективті әдісін басқаша сипаттады (немесе нұсқасын) ұсынды. Онда ол христиандық туралы күмәнді оның шындығын философиялық тұрғыдан дәлелдеу арқылы шешуге тырысудың ақылға сыймайтынын және "Христиандықтың осы ілімінің шындығына қатысты барлық күмәнге қарсы ең жақсы құрал - өзін-өзі қамқорлау және" адам өзін-өзі сенуші ме, жоқ па деген қорқыныш пен дірілдеу ".