Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Эдвард Монтегю (17551799), үнді офицері, адмирал Джон Монтегюдің кіші ұлы және адмирал сэр Джордж Монтегю мен капитан Джеймс Монтегюдің інісі. Ол Вулвичтегі Корольдік академияда білім алған. 1770 жылы Шығыс Үндістан кадеті ретінде Бенгалияға барған. Ол келген кезде бос комиссия болмағандықтан, ол алдымен "сайланған пикетке" орналастырылды. 1772 жылы 16 мамырда Бенгалия артиллериясына от сөндіруші лейтенант болып қабылданды, ал 1777 жылы 24 қыркүйекте артиллерияның бірінші лейтенанты атағына көтерілді. 1781 жылғы Маратта жорығы кезінде ол бригадир генерал Томас Годдардтың әскеріне қосылды және Рохилкунд шекарасындағы Мараттаның кейбір бекіністеріне қарсы сәтті жұмыс істеді, бірде оның бетінен жебе қатты жарақат алды. 1782 жылы ол полковник Пирс жасағын ертіп жүрді, ол сэр Эйр Кутпен (1726 - 1783) бірікті, содан кейін Хайдер Али мен оның француз одақтастарына қарсы Карнатикке қарсы соғысты, ал 1783 жылы ол ағылшын артиллериясына қол қойды. Карнатик соғысының (1784) аяқталуымен Монтегу Бенгалияға оралды. 1784 жылы 13 қазанда капитандыққа көтерілді. Ол 1791 жылы Лорд Корнуоллис жүргізген Майсурға шабуылда маңызды рөл атқарды. Ол Нандидругтың қоршауында (19 қазан 1791 жылы тұтқындалған) және Савандругтың қоршауында (21 желтоқсан 1791 жылы тұтқындалған) қолданылған артиллерияны қадағалады. Оның шеберлігі мен күш-қуаты үшін Монтегю Лорд Корнуоллистен ерекше мақтау алды. Соғыс 1792 жылы ағылшындықтардың пайдасына аяқталды. 1794 жылы 1 наурызда Монтегю подполковник болып тағайындалды, ол Бенгалия артиллерия офицерлерінің тізімінде үшінші орынға ие болды. Майсур сұлтаны Типуге қарсы соңғы соғыста (1799 ж.) Монтегю Бенгалия артиллериясының қолбасшысы ретінде генерал Харристің армиясын Мадрастан Майсурға басып кіруге бағыттады. 1799 жылы 9 сәуірде Майсурдың астанасы Серингапатам ресми түрде құрылды. 2 мамырда Монтегу батареясын басқарып жатқанда, жаудың сызығынан атқан зеңбіректің оғы иығына тиді. Ол 1799 жылы 8 мамырда жарақаттан қайтыс болды.
Edward Montagu (1755–1799), Indian officer, was youngest son of Admiral John Montagu, and brother to Admiral Sir George Montagu and Captain James Montagu. Educated at the Royal Academy of Woolwich, he went out to Bengal as an East India cadet in 1770. There being no commission vacant on his arrival, he was first placed in the ‘select picket,’ a military body composed of the cadets then present at Calcutta. On 16 May 1772 he was admitted into the Bengal Artillery as lieutenant fireworker, and by 24 Sept. 1777 he had risen to the rank of first lieutenant of artillery. He was attached to Brigadier general Thomas Goddard's army during the Mahratta campaign of 1781, and was successfully employed against certain Mahratta forts on the Rohilcund border, on one occasion being severely wounded in the face by an arrow. In 1782 he accompanied Colonel Pearce's detachment, sent to join Sir Eyre Coote (1726–1783), then engaged against Haider Ali and his French allies in the Carnatic, and in 1783 he commanded the English artillery in the siege unsuccessfully attempted by General James Stuart of Cuddalore, a strong Carnatic fortress then held by the French. On the conclusion of the war in the Carnatic (1784), Montagu returned to Bengal. He was promoted to a captaincy on 13 Oct. 1784. He took a prominent part in the invasion of Mysore, conducted by Lord Cornwallis in 1791. He superintended the artillery employed in the sieges of Nandidrúg (captured 19 Oct. 1791) and Savandrúg (captured 21 Dec. 1791). For his skill and vigour Montagu received special commendation from Lord Cornwallis. The war concluded in favour of the English in 1792. On 1 March 1794 Montagu was made lieutenant colonel, being now third on the list of Bengal artillery officers. In the final war against Tipu, sultan of Mysore (1799), Montagu, as commander of the Bengal artillery, accompanied the army under General Harris which was directed to invade Mysore from Madras. On 9 April 1799 Seringapatam, the Mysore capital, was formally invested. On 2 May Montagu, while directing his battery, was struck in the shoulder by a cannon shot from the enemy's lines. He died from the effects of the wound on 8 May 1799.