Кіріспе

Марруциндар – Италияның Абруццо аймағының шығыс жағалауындағы ежелгі Теате (қазіргі Чиети) төңіресіндегі шағын аумақты мекендеген итальяндық тайпа. Басқа марруцини орталықтарына Сейо (Абруццо Ситериоредегі Сан-Валентино), Итерпромиум (оның қираған орындары Казуриядағы Сан-Клементе монастырының астында), Цивитас Данцика (Рапино) және Вестинимен бірлесіп пайдаланған Атерн порты (Пескара) кірді. Атерно және Форо өзендері олардың аумағын шектеді.

Тарих

Тарихта тайпа алғаш рет римдіктермен екінші Самнит соғысында, б.з.д. 325 жылы қақтығысқа түскен конфедерацияның құрамындағы мүше ретінде еске алынады. Соғыс аяқталғаннан кейін ол жеке құрамдас бөлік ретінде Рим одағына қосылды (толығырақ Paeligni туралы қараңыз).

Тіл

Марруциния тіліндегі бірнеше жазулар сақталған. Олар бұл тілдің сабель тобына жататынын, және ықтимал паэлигния тілімен тығыз байланысты екенін көрсетеді. Көптеген жазулар өте қысқа, бірақ бір ұзын жазу бар – 35 сөзден тұратын мәтін жазылған қола тақташа. Бұл Рапинодан табылған және "Aes Rapinum" ("Рапино қоласы") деп аталады. Ол шамамен б.з.д. III ғасырдың ортасына дараланады. Бұрын Берлиндегі Ежелгіліктер мұражайында сақталған, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жоғалған болуы мүмкін. "Aes Rapinum" жазуының басы мынадай: "Aisos pacris toutai maroucai lixs asignas ferenter auiatas toutai maroucai ioues patres ocres tarin cris iouais agine". Ондағы қала немесе тайпаның аты – тута марука, сондай-ақ тарин крис аталымымен цитадель туралы да айтылады. Оның лексикалық және синтаксистік ерекшеліктері латын және италық грамматиканы зерттеушілер үшін қызығушылық тудырады (мысалы, мақсатты білдіру үшін сөздердің байланысын қолданбау, Ceres құдайына арналған құрбандық туралы сөзден кейін pacrsi eituam amatens келеді). Атаудың формасы да қызықты, себебі ол CO жұрнағына NO жұрнағының қосылғанын көрсетеді, бұл өзгеріс, шамамен, Сафин (немесе Сабин) тайпаларының бұрынғы тайпаны басып алуын көрсетеді.