Кіріспе
Австралияның Жоғарғы Сотының шешімі Dennis Hotels Pty Ltd v Victoria, Австралияның Жоғарғы Сотының Австралия Конституциясының 90-бабына қатысты ісі, бұл мемлекеттерге кедендік немесе акциздік алымдарды алуға тыйым салады. Кейбір судьялар жауапкершілік әдісін қолданғанмен, бұл іс оған ұқсас істер үшін билік болып қала береді.
Dennis Hotels Pty Ltd v Victoria, is a High Court of Australia case that deals with section 90 of the Australian Constitution, which prohibits States from levying customs or excise duties. Although some of the judges used the now discredited criterion of liability approach, this case remains authority for cases that are factually similar to it.
Өмірбаян
1958 жылғы лицензиялық заңда (Vic) екі дау бөлімдері бар. 19 § 1 тармағы бойынша алкогольдік өнімдер лицензиясын беру немесе жаңарту үшін алымдар тағайындалды, ал ол алдыңғы жылдың 30 маусымына дейінгі 12 ай ішінде сатып алынған алкогольдік өнімдердің құнының 6 пайызы ретінде есептелді. 19 (1) (b) бөлімінде уақытша лицензиялар үшін алымдар тағайындалды, ал күн сайынғы алым 1 фунт пен сатып алынған арақ-шараптың 6 пайызы.
Шешім
Үш судья, Фуллагар, Китто және Тейлор, осы істі шешу үшін жауапкершілік әдісінің (содан бері сенімсіз) өте формалистік критерийін қолданды. Бұл әдісте алымдар акциз ретінде қарастырылмаған, өйткені жауапкершілік критерийі тауарды өндіру мен тұтынушының тауарды алуы арасындағы кезеңге жатпайды (кито J бойынша). Ақы төлеу жалпы бизнес аясында жүзеге асады деп қарастырылады; сонымен қатар, ақы алкогольді ішімдіктерді сатып алған кезде төленбейді және бөлшек саудашы лицензиясын жаңартпауды таңдай алады, сондықтан ақы тұтынушы үшін жанама шығындарға айналуы мүмкін емес. Демек, айырмашылық, алымдар тауарларға емес, лицензияларға салынады, сондықтан акциз емес. Осы үш судья алымдар акциз емес, сондықтан жарамсыз деп тапты. Алайда үш судья, Диксон CJ, МакТиернан және Уиндейер JJ, алымдар акциздік салықтар деп тапты. Dixon CJ бұл тауарларға салынатын салық, өйткені бұл салық төлеуші міндетті түрде қайтарып алатын шығыс. Заңның барлық ережелері салықтың қандай арна арқылы ағылғанына қарамастан, алкогольді тауар ретінде қарастырды. Dixon CJ лицензия иелері лицензияларын жаңарта алмайды және осылайша ережелерге кірмейді деген дәлелді елемеді, өйткені ереже "Викторияда алкогольді ішімдіктерді таратуды үздіксіз операция ретінде қарастырады және салықты тиісінше қояды"; тауарларға салықтың кейінірек төленуі маңызды емес. Осы үш судья алымдарды акциз ретінде қарастырды, сондықтан олар 90-бап бойынша жарамсыз деп тапты. Мензис судья акциз салығын тар жолмен қолданғанмен, бұл шешім шешуші шешім болды. Оның артқа қарай есептелген төлемақы өндіріс немесе өндіріс салығы емес екенін және сондықтан акциздік салық емес екенін анықтады, бұл Партонның сүт басқармасына (Vic) қатысты кішігірім шешімді қолдану. Алайда уақытша лицензия үшін төлемақының сипатын анықтауда ол Партон тарапынан шектеулер көрді және оны акциз салығы деп тапты. Жоғары сот Конституцияның 74-бабы бойынша куәлік бермегендіктен, ол құзыретті емес деп танылып, Төрелік кеңеске берілген шағым қабылданбады.
Сын
Бұл іс академиялық қоғамдастықта Соттағы бөліну мен оның тудырған белгісіздікке байланысты үлкен сынға ұшырады. Мельбурн университетінің заң профессоры Майкл Кроммелин бұл шешім "Сот тарихындағы ең нашар шешімдердің бірі" және "әлбетте, оның ең жақсы сәті емес" деп атап өтті. Профессор Кроммелиннің айтуынша, бұл әртүрлі сот шешімдеріндегі "толықтай шатасу" мен "танымның мүлдем болмауынан" туындаған.