Кіріспе
Басқа саяси органдарға ықпал ету үшін әскери және экономикалық құралдарды қолдану. Саясатта "қатты күш" – басқа саяси органдардың мінез-құлқына немесе мүдделеріне әсер ету үшін әскери және экономикалық құралдарды пайдалану. Бұл саяси биліктің түрі көбінесе агрессивті (мәжбүрлеу) болып келеді және бір саяси орган, әскери және/немесе экономикалық тұрғыдан нашаррақ саяси органға оны таңғанда ең тиімді нәтиже береді. "Қатты күш" дипломатия, мәдениет және тарих негізінде құрылатын "жұмсақ күшпен" қарама-қайшы келеді. Мұнда "жеңілдеткіштер" – сауда кедергілерін азайту, одақ құру ұсынысы немесе әскери қорғау туралы уәде сияқты ынталандыруларды білдіреді. Ал "қорқытулар" – мәжбүрлеу дипломатиясын қолдану, әскери араласу қаупі немесе экономикалық санкциялар салу сияқты қауіп-қатерлерді көрсетеді. Эрнест Уилсон "қатты күшті" – "басқа бір тарапты, әйтпесе оның іс-әрекеттері басқаша болар еді" дегендей әрекет етуге мәжбүрлеу мүмкіндігі деп сипаттайды.
In politics, hard power is the use of military and economic means to influence the behavior or interests of other political bodies. This form of political power is often aggressive (coercion), and is most immediately effective when imposed by one political body upon another of less military and/or economic power. Hard power contrasts with soft power, which comes from diplomacy, culture and history. Here, "carrots" stand for inducements such as the reduction of trade barriers, the offer of an alliance or the promise of military protection. On the other hand, "sticks" represent threats including the use of coercive diplomacy, the threat of military intervention, or the implementation of economic sanctions. Ernest Wilson describes hard power as the capacity to coerce "another to act in ways in which that entity would not have acted otherwise".
Тарих
Қатты биліктің тарихы ұзаққа созса да, бұл терминнің өзі Жозеф Най егемен мемлекеттің сыртқы саясатындағы жаңа және ерекше билік түрін «жұмсақ билік» деп атаған кезде пайда болды. Халықаралық қатынастар теориясындағы реалист мектеп бойынша, билік белгілі бір материалдық ресурстармен байланысты, оның ішінде халық, аумақ, табиғи ресурстар, экономикалық және әскери күш бар. Қатты билік – мемлекеттің немесе саяси ұйымның басқа да актерлердің мінез-құлқына ықпал ету үшін экономикалық ынталандыруларды немесе әскери күшін пайдалану қабілеті. Қатты билік мәжбүрлеу саясатының кең спектрін қамтиды, мысалы, мәжбүрлеу дипломатиясы, экономикалық санкциялар, әскери әрекеттер және қорқыту мен өзара қорғану үшін әскери одақтар құру. Қатты билік саяси гегемонияны немесе күштер тепе-теңдігін орнатуға немесе өзгертуге қолданылуы мүмкін. «Қатты билік» термині көбінесе дипломатиямен байланысты болғанымен, оны қысым немесе қауіп-қорқытуды пайдаланатын келіссөздерді сипаттау үшін де қолдануға болады.
Мысалдар
АҚШ Ирак соғысы, Ауғанстан соғысы және Талибанға қарсы күресінде "қатаң күш" саясатын танытты. АҚШ-тың 2003 жылы Иракқа жасаған шабуылы бастапқыда Ирактың жаппай қырып-жою қаруына ие болуына қатысты алаңдаушылықпен негізделген. Джордж Буш әкімшілігі "Терроризмге қарсы соғыс" деп атап, Ирак диктаторы Саддам Хусейнді құлату және Ирактағы одан кейінгі дағдарысты басқару үшін қатаң күш шараларын қолданды. Джозеф Най бұл терминді Иранға қатысты кейбір саяси шараларды анықтау үшін де пайдаланды. Қатаң күштің тағы бір мысалы – 2013 жылы Ислам мемлекетіне (ИМ) қарсы әскери операция, ол 2014 жылдың бірінші жартысында ИМ-нің Ирак және Левант Ислам мемлекеті (ИИЛМ) тарапынан қарқынды аумақтық иеленуіне, оның жаһандық деңгейде айыпталған өлім жазаларына, адам құқықтарын бұзу фактілеріне және Сирия азаматтық соғысының салдарынан одан әрі кеңею қаупіне жауап ретінде жүзеге асырылды. Осыған байланысты көптеген мемлекеттер Сирия және Ирак азаматтық соғыстарында ИМ-ге қарсы күреске қатыса бастады.